Low voices, broken now and again by

Low voices, broken now and again by singing, reached Okonkwo (ò kòn» kwò) from
his wives’ huts as each woman and her children told folk stories. Ekwefi (e kwe» fè)
and her daughter, Ezinma (e zèn» mä), sat on a mat on the floor. It was Ekwefi’s
turn to tell a story.
“Once upon a time,” she began, “all the birds were invited to a feast in the sky. They
were very happy and began to prepare themselves for the great day. They painted
their bodies with red cam wood1 and drew beautiful patterns on them with dye.
“Tortoise saw all these preparations and soon discovered what it all meant. Nothing
that happened in the world of the animals ever escaped his notice; he was full of
cunning. As soon as he heard of the great feast in the sky his throat began to itch at
the very thought. There was a famine in those days and Tortoise had not eaten a
good meal for two moons. His body rattled like a piece of dry stick in his empty shell.
So he began to plan how he would go to the sky.”
“But he had no wings,” said Ezinma.
“Be patient,” replied her mother. “That is the story. Tortoise had no wings, but he
went to the birds and asked to be allowed to go with them.
“ ‘We know you too well,’ said the birds when they had heard him. ‘You are full of
cunning and you are ungrateful. If we allow you to come with us you will soon begin
your mischief.’
“ ‘You do not know me,’ said Tortoise. ‘I am a changed man. I have learned that a
man who makes trouble for others is also making it for himself.’
“Tortoise had a sweet tongue, and within a short time all the birds agreed that he
was a changed man, and they each gave him a feather, with which he made two
wings.
“At last the great day came and Tortoise was the first to arrive at the meeting place.
When all the birds had gathered together, they set off in a body. Tortoise was very
happy as he flew among the birds, and he was soon chosen as the man to speak for
the party because he was a great orator.
“‘There is one important thing which we must not forget,’ he said as they flew on
their way. ‘When people are invited to a great feast like this, they take new names
for the occasion. Our hosts in the sky will expect us to honor this age-old custom.’2
“None of the birds had heard of this custom but they knew that Tortoise, in spite of
his failings in other directions, was a widely traveled man who knew the customs of
different peoples. And so they each took a new name. When they had all taken,
Tortoise also took one. He was to be called All of you.
“At last the party arrived in the sky and their hosts were very happy to see them.
Tortoise stood up in his many-colored plumage and thanked them for their invitation.
His speech was so eloquent that all the birds were glad they had brought him, and
nodded their heads in approval of all he said. Their hosts took him as the king of the
birds, especially as he looked somewhat different from the others.
“After kola nuts had been presented and eaten, the people of the sky set before their
guests the most delectable dishes Tortoise had ever seen or dreamed of. The soup
was brought out hot from the fire and in the very pot in which it had been cooked. It
was full of meat and fish. Tortoise began to sniff aloud. There was pounded yam and
also yam pottage2 cooked with palm oil and fresh fish. There were also pots of palm
wine. When everything had been set before the guests, one of the people of the sky
came forward and tasted a little from each pot. He then invited the birds to eat. But
Tortoise jumped to his feet and asked: ‘For whom have you prepared this feast?’
“‘For all of you,’ replied the man.
“Tortoise turned to the birds and said: ‘You remember that my name is All of you.
The custom here is to serve the spokesman first and the others later. They will serve
you when I have eaten.’
“He began to eat and the birds grumbled angrily. The people of the sky thought it
must be their custom to leave all the food for their king. And so Tortoise ate the best
part of the food and then drank two pots of palm wine, so that he was full of food
and drink and his body grew fat enough to fill out his shell.
“The birds gathered round to eat what was left and to peck at the bones he had
thrown all about the floor. Some of them were too angry to eat. They chose to fly
home on an empty stomach. But before they left, each took back the feather he had
lent to Tortoise. And there he stood in his hard shell full of food and wine but
without any wings to fly home. He asked the birds to take a message for his wife,
but they all refused. In the end Parrot, who had felt more angry than the others,
suddenly changed his mind and agreed to take the message.
“‘Tell my wife,’ said Tortoise, ‘to bring out all the soft things in my house and cover
the compound3 with them so that I can jump down from the sky without very great
danger.’
“Parrot promised to deliver the message, and then flew away. But when he reached
Tortoise’s house he told his wife to bring out all the hard things in the house. And so
she brought out her husband’s hoes, machetes, spears, guns, and even his cannon.
Tortoise looked down from the sky and saw his wife bringing things out, but it was
too far to see what they were. When all seemed ready he let himself go. He fell and
fell and fell until he began to fear that he would never stop falling. And then like the
sound of his cannon he crashed on the compound.”
“Did he die?” asked Ezinma.
“No,” replied Ekwefi. “His shell broke into pieces. But there was a great medicine
man in the neighborhood. Tortoise’s wife sent for him and he gathered all the bits of
shell and stuck them together. That is why Tortoise’s shell is not smooth.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสียงต่ำ เสียตอนนี้และอีกครั้ง ด้วยการร้องเพลง ถึง Okonkwo (ขาด kòn » kwò) จากผู้หญิงเป็นแต่ละฮัทของภรรยาของเขา และลูกบอกเรื่องราวพื้นบ้าน Ekwefi (อี kwe » fè)และลูก สาว Ezinma (อี zèn » mä), นั่งบนเสื่อบนพื้น มันเป็นของ Ekwefiเปิดเพื่อบอกเรื่องราว"กาลครั้งหนึ่ง เธอเริ่ม "นกทั้งหมดถูกเชิญไปงานฉลองในท้องฟ้า พวกเขามีความสุขมาก และเริ่มที่จะเตรียมสำหรับวันดี พวกเขาวาดศพกับแคมแดง wood1 และวาดลวดลายสวยงามนั้นย้อมสี"เต่าเห็นเตรียมทั้งหมดเหล่านี้ และเร็ว ๆ นี้ พบทั้งหมดความหมาย ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นในโลกของสัตว์เคยหนีเขาแจ้ง เขาก็เต็มไปด้วยล่อ ทันทีที่เขาได้ยินจากงานฉลองใหญ่ในท้องฟ้า คอเขาเริ่มคันที่การคิดมากขึ้น มีภาวะอยู่ในนั้น และไม่ได้กินเต่าเป็นอาหารที่ดีสำหรับดวงจันทร์สอง ร่างกายของเขา rattled เหมือนไม้แห้งในเปลือกของเขาว่างเปล่าดังนั้น เขาเริ่มวางแผนว่าเขาจะไปฟ้า""แต่เขาไม่มีปีก กล่าวว่า Ezinma"อด ตอบกลับแม่ของเธอ "ที่เป็นเรื่องราว เต่ามีปีกไม่ แต่เขาไปนก และต้องได้รับอนุญาตให้ไปกับพวกเขา""เรารู้ว่าคุณดีเกินไป กล่าวว่า นกเมื่อพวกเขาได้ยิน 'คุณมีล่อและคุณมี ungrateful ถ้าเราช่วยให้คุณสามารถมากับเราคุณจะเริ่มเร็ว ๆ นี้ของคุณเสียหาย '" 'คุณไม่ทราบฉัน กล่าวว่า เต่านั้น 'ผมเป็นคนเปลี่ยนแปลง ฉันได้เรียนรู้ที่เป็นคนที่ทำให้ปัญหาอื่น ๆ คือยังทำให้ตน '"เต่ามีลิ้นหวาน และภายในระยะเวลาอันสั้น นกทั้งหมดตกลงกันได้มาเปลี่ยนแปลง และพวกเขาแต่ละให้เขาขนนก ที่เขาทำ 2ปีก"ในที่สุด วันดีมา และเต่าเป็นคนแรกมาถึงประชุมเมื่อนกทั้งหมดรวบรวมไว้ด้วยกัน พวกเขาได้ปิดในร่างกาย เต่าถูกมากความสุขเขาบินระหว่างนก และเขาเร็ว ๆ นี้ถูกเลือกเป็นคนที่จะพูดงานปาร์ตี้เพราะ orator ดี"'มีสิ่งหนึ่งที่สำคัญที่เราต้องไม่ลืม 'เขากล่าวว่า ตามที่พวกเขาบินบนทางของพวกเขา ' เมื่อคนได้รับเชิญไปงานเลี้ยงที่ดีเช่นนี้ พวกเขาใช้ชื่อใหม่ในโอกาสนั้น โฮสต์ของเราในท้องฟ้าจะคาดหวังว่าเรานี้โปรดลองอีกเองสมเกียรติ ' 2"นกไม่มีได้ยินของนี้เอง แต่พวกเขารู้ว่าที่เต่า ทั้ง ๆ ที่ของความล้มเหลวของเขาในทิศทางอื่น ๆ ถูก traveled อย่างกว้างขวางคนที่รู้ว่าประเพณีของคนอื่น และ เพื่อที่พวกเขาละเอาชื่อใหม่ เมื่อพวกเขาได้ทั้งหมดนำมาเต่ายังได้หนึ่ง เขาจะเรียกทั้งหมดของคุณ"ในที่สุดฝ่ายเข้ามาในท้องฟ้า และโฮสต์ของพวกเขามีความสุขมากจะเห็นเต่ายืนขึ้นใน plumage หลายสีของเขา และขอบคุณพวกเขาสำหรับการเชิญคำพูดของเขาถูก eloquent เพื่อว่า นกทั้งหมดมีความยินดีที่พวกเขาได้นำเขา และnodded ศีรษะของพวกเขาในการอนุมัติทั้งหมดเขากล่าวว่า โฮสต์ของเขาใช้เป็นพระนก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเขาดูค่อนข้างแตกต่างจากผู้อื่น"หลังจากอบเชย ถั่วถูกนำเสนอ และ กิน คนท้องฟ้าตั้งก่อนของพวกเขาแขกผู้เข้าพักอาหารอร่อยที่เต่าเคยได้เห็น หรือฝันของ น้ำซุปได้นำออกร้อน จากไฟ และหม้อมากซึ่งมันได้ถูกต้ม มันมีเนื้อและปลา เต่าเริ่มสูดดมออกเสียง มียำแว่น ๆ และยัง pottage2 ยำต้มกับปลาสดและน้ำมันปาล์ม นอกจากนี้ยังมีกระถางของปาล์มไวน์ เมื่อทุกอย่างได้ถูกตั้งค่าก่อนแขก หนึ่งคนแห่งฟ้ามาไปข้างหน้า และลิ้มรสเล็กน้อยจากหม้อแต่ละ แล้วเขาเชิญนกกิน แต่เต่าการเท้าของเขา และถาม: 'ที่คุณเตรียมงานฉลองนี้ ""'สำหรับทั้งหมดของคุณ ตอบชายคนนั้น"เต่ากลายเป็นนก และกล่าวว่า: " คุณจำได้ว่า ชื่อของฉันคือทั้งหมดของคุณที่นี่เองจะทำหน้าที่โฆษกแรกและอื่น ๆ ในภายหลัง พวกเขาจะทำหน้าที่คุณเมื่อฉันกิน '"เขาเริ่มกิน แล้วนก grumbled angrily ชาวฟ้าคิดว่า มันต้องเป็นของตนเองออกจากอาหารทั้งหมดสำหรับกษัตริย์ และเพื่อ ให้เต่ากินดีสุดส่วนของอาหาร และดื่มหม้อสองปาล์มไวน์ เพื่อให้เขาอิ่มและเครื่องดื่มและร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นไขมันพอกรอกเปลือกของเขา"นกรวบรวมรอบกินที่เหลือ และจิกกระดูกเขาโยนเกี่ยวกับพื้น บางส่วนของพวกเขาก็โกรธเกินไปกิน พวกเขาเลือกที่จะบินบ้านว่างไม่ได้นะ แต่ก่อนที่พวกเขาซ้าย แต่ละเอากลับนกเขาเข้าพรรษากับเต่า และมีเขายืนอยู่ในกะโหลกของเขาเต็มไปด้วยอาหารและไวน์แต่ไม่มีปีกจะบินหน้าแรก เขาถามนกจะใช้ข้อความสำหรับภรรยาแต่พวกเขาปฏิเสธ ในสุดนกแก้ว ที่มีรู้สึกโกรธมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆเขาก็เปลี่ยนใจ และตกลงให้ใช้ข้อความ" 'บอกภรรยา กล่าวว่า เต่า, ' ให้สิ่งนุ่มทั้งหมดในบ้านของฉันและครอบคลุมcompound3 กับพวกเขาเพื่อให้ฉันสามารถกระโดดลงจากท้องฟ้าไม่มากอันตราย ""นกแก้วสัญญาว่า จะส่งข้อความ และบินไป แต่ เมื่อเขามาถึงบ้านของเต่าเขาบอกภรรยาให้ทุกสิ่งอย่างหนักในบ้าน และเพื่อให้เธอนำออกซองแบบมีสามี machetes หอก ปืน และแม้แต่ปืนใหญ่ของเขาเต่ามองลงจากท้องฟ้า และเห็นภรรยาของเขานำสิ่งที่ออกมา แต่ก็ไกลตาเดิม เมื่อทั้งหมดดูเหมือนพร้อม เขาให้ตัวเองไป เขาตก และลดลง และลดลงจนกระทั่งเขาเริ่มกลัวว่า เขาจะไม่หยุดตก แล้ว การเสียงของปืนใหญ่ของเขาพุ่งชนในบริเวณนั้น""ก็เขาตาย" ถาม Ezinma"ไม่ ตอบกลับ Ekwefi "เปลือกของเขาขาดเป็นชิ้น แต่มียาดีคนในพื้นที่ใกล้เคียง ภรรยาของเต่าส่งให้เขา และเขารวบรวมบิตทั้งหมดของเปลือก และติดกัน ที่เป็นเหตุของเต่าเปลือกไม่เรียบ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เสียงต่ำ, แตกในขณะนี้และอีกครั้งโดยการร้องเพลงถึง Okonkwo (O Kon » Kwo) จาก
กระท่อมภรรยาของเขาเป็นหญิงแต่ละคนและลูก ๆ ของเธอบอกเรื่องราวพื้นบ้าน Ekwefi (จ KWE » FE)
และลูกสาวของเธอ Ezinma (จเซน» MA) นั่งบนเสื่อบนพื้น มันเป็น Ekwefi ของ
หันไปบอกเล่าเรื่องราว.
"กาลครั้งหนึ่ง" เธอเริ่ม "นกทั้งหมดได้รับเชิญไปงานเลี้ยงในท้องฟ้า พวกเขา
มีความสุขมากและเริ่มที่จะเตรียมความพร้อมสำหรับวันที่ดี พวกเขาวาด
ร่างกายของพวกเขาที่มี wood1 บสีแดงและดึงรูปแบบที่สวยงามบนพวกเขาด้วยสีย้อม.
"เต่าเห็นเตรียมการทั้งหมดเหล่านี้และเร็ว ๆ นี้พบว่ามันมีความหมายทั้งหมด ไม่มีอะไร
ที่เกิดขึ้นในโลกของสัตว์ที่เคยหนีออกมาแจ้งให้ทราบล่วงหน้าของเขา; เขาเป็นคนที่เต็มไปด้วย
ไหวพริบ ทันทีที่เขาได้ยินเลี้ยงใหญ่ในท้องฟ้าลำคอของเขาเริ่มคันที่
คิดว่ามาก มีความอดอยากในสมัยนั้นและเต่าไม่ได้กินอะไรเป็น
อาหารที่ดีสำหรับสองดวงจันทร์ ร่างของเขา rattled เช่นชิ้นส่วนของไม้แห้งเปลือกที่ว่างเปล่าของเขา.
ดังนั้นเขาจึงเริ่มวางแผนวิธีการที่เขาจะไปที่ท้องฟ้า. "
"แต่เขามีปีกไม่มี" Ezinma. กล่าวว่า
"อดทน" ตอบแม่ของเธอ "นั่นคือเรื่อง เต่ามีปีกไม่มี แต่เขา
ไปนกและขอให้ได้รับอนุญาตให้ไปกับพวกเขา.
"'เรารู้ว่าคุณดีเกินไป' กล่าวว่านกเมื่อเขาได้ยินเขา 'คุณจะเต็มไปด้วย
ไหวพริบและคุณจะเนรคุณ ถ้าเราช่วยให้คุณสามารถมากับเราคุณเร็ว ๆ นี้จะเริ่มต้น
ความเสียหายของคุณ. '
"'คุณไม่รู้จักฉัน,' เต่ากล่าวว่า 'ฉันเป็นคนที่มีการเปลี่ยนแปลง ฉันได้เรียนรู้ว่า
คนที่ทำให้ปัญหาสำหรับคนอื่น ๆ นอกจากนี้ยังทำให้มันสำหรับตัวเอง. '
"เต่ามีลิ้นหวานและภายในระยะเวลาอันสั้นนกทั้งหมดที่ได้ตกลงกันว่าเขา
เป็นคนที่มีการเปลี่ยนแปลงและพวกเขาแต่ละคนให้เขาขนนก, กับที่เขาทำสอง
ปีก.
"ที่ผ่านมาวันที่ดีและเต่ามาเป็นคนแรกที่มาถึงสถานที่ประชุม.
เมื่อนกทั้งหมดมารวมกันพวกเขาตั้งค่าออกในร่างกาย เต่าเป็นอย่าง
มีความสุขในขณะที่เขาบินในหมู่นกและเขาได้รับเลือกให้เร็วที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะพูดให้
พรรคเพราะเขาเป็นนักพูดที่ดี.
"มีสิ่งหนึ่งที่สำคัญที่เราต้องไม่ลืมคือ 'เขากล่าวว่าขณะที่พวกเขาบิน ใน
ทางของพวกเขา 'เมื่อคนได้รับเชิญไปงานเลี้ยงที่ดีเช่นนี้พวกเขาใช้ชื่อใหม่
สำหรับโอกาส เจ้าภาพของเราในท้องฟ้าจะคาดหวังว่าเราจะให้เกียรติ custom.'2 นี้อายุเก่า
"ไม่มีนกเคยได้ยินชื่อของประเพณีนี้ แต่พวกเขารู้ว่าเต่าทั้งๆที่
ความล้มเหลวของเขาในทิศทางอื่น ๆ ที่เป็นคนเดินทางกันอย่างแพร่หลายที่รู้ ศุลกากรของ
ประชาชนที่แตกต่างกัน และเพื่อให้พวกเขาแต่ละคนเอาชื่อใหม่ เมื่อพวกเขาได้ทั้งหมดนำ
เต่ายังเอาหนึ่ง เขาเป็นคนที่จะเรียกว่าทุกท่าน.
"ในตอนสุดท้ายของบุคคลที่เข้ามาในท้องฟ้าและโฮสต์ของพวกเขามีความสุขมากที่จะเห็นพวกเขา.
เต่ายืนขึ้นในขนนกสีจำนวนมากของเขาและขอบคุณพวกเขาสำหรับคำเชิญของพวกเขา.
คำพูดของเขาเป็นอย่างที่พูดเก่ง นกก็ดีใจที่พวกเขาได้นำเขาและ
พยักหน้าหัวของพวกเขาในการอนุมัติทั้งหมดที่เขากล่าวว่า เจ้าภาพของพวกเขาเอาเขาเป็นกษัตริย์ของ
นกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่เขามองค่อนข้างแตกต่างจากคนอื่น ๆ .
"หลังจากถั่วปูได้รับการเสนอและกินคนของท้องฟ้าที่กำหนดของพวกเขาก่อนที่จะ
เข้าพักอาหารอร่อยที่สุดเต่าเคยเห็นหรือฝัน ของ น้ำซุป
ที่ถูกนำออกมาร้อนจากไฟไหม้และในหม้อมากในการที่จะได้รับการปรุงสุก มัน
เต็มไปด้วยเนื้อสัตว์และปลา เต่าเริ่มที่จะสูดอากาศออกมาดัง ๆ มีมันเทศโขลกและ
pottage2 มันเทศยังปรุงด้วยน้ำมันปาล์มและปลาสด นอกจากนั้นยังมีหม้อปาล์ม
ไวน์ เมื่อทุกอย่างได้รับการตั้งก่อนที่แขกคนหนึ่งของคนของท้องฟ้า
มาข้างหน้าและลิ้มรสเล็กน้อยจากแต่ละหม้อ จากนั้นเขาก็เชิญนกที่จะกิน แต่
เต่ากระโดดไปที่เท้าของเขาและถาม: 'หรือไม่สำหรับผู้ที่มีคุณเตรียมงานฉลองนี้'
". 'สำหรับทุกท่าน' ตอบคน
"เต่าหันไปนกและกล่าวว่า 'คุณจำได้ว่าชื่อของฉันคือทั้งหมดของคุณ .
ที่กำหนดเองที่นี่คือการทำหน้าที่โฆษกแรกและคนอื่น ๆ ในภายหลัง พวกเขาจะทำหน้าที่
คุณเมื่อฉันได้กิน. '
"เขาเริ่มที่จะกินและนกบ่นด้วยความโกรธ คนของท้องฟ้าคิดว่ามัน
จะต้องเป็นของพวกเขาเองที่จะออกจากอาหารสำหรับพระมหากษัตริย์ของพวกเขา และเพื่อให้เต่ากินที่ดีที่สุด
ส่วนหนึ่งของอาหารแล้วดื่มสองหม้อไวน์ปาล์มเพื่อให้เขาเต็มไปด้วยอาหาร
และเครื่องดื่มและร่างกายของเขาเติบโตไขมันพอที่จะกรอกเปลือกของเขา.
"นกรวมตัวกันรอบที่จะกินสิ่งที่เหลืออยู่ และเพื่อโขกสับกระดูกที่เขา
โยนทุกอย่างเกี่ยวกับพื้น บางส่วนของพวกเขาโกรธมากเกินไปที่จะกิน พวกเขาเลือกที่จะบิน
กลับบ้านในขณะท้องว่าง แต่ก่อนที่พวกเขาออกจากแต่ละเอากลับขนนกที่เขาได้
ยืมเต่า และมีเขายืนอยู่ในเปลือกแข็งของเขาเต็มไปด้วยอาหารและไวน์ แต่
โดยไม่มีปีกใด ๆ ที่จะบินกลับบ้าน เขาถามนกที่จะใช้ข้อความสำหรับภรรยาของเขา
แต่พวกเขาทั้งหมดปฏิเสธ นกแก้วในท้ายที่สุดผู้ที่มีความรู้สึกโกรธมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ
ก็เปลี่ยนความคิดของเขาและตกลงที่จะใช้ข้อความ.
"บอกภรรยาของฉัน 'กล่าวว่าเต่า' เพื่อนำมาออกทุกสิ่งที่อ่อนนุ่มในบ้านของฉันและครอบคลุม
compound3 กับพวกเขาเพื่อที่ฉันสามารถกระโดดลงมาจากฟากฟ้าโดยไม่ต้องดีมาก
อันตราย. '
"นกแก้วสัญญาว่าจะส่งข้อความไปแล้วบินหนีไป แต่เมื่อเขามาถึง
ที่บ้านของเต่าเขาบอกภรรยาของเขาเพื่อนำมาออกทุกสิ่งที่ยากในบ้าน และเพื่อให้
เธอนำออกจอบสามีของเธอมีดพร้าหอกปืนและแม้แต่ปืนใหญ่ของเขา.
เต่ามองลงมาจากท้องฟ้าและเห็นภรรยาของเขานำสิ่งที่ออก แต่มันก็
มากเกินไปที่จะมองเห็นสิ่งที่พวกเขา เมื่อทั้งหมดดูเหมือนพร้อมที่เขาปล่อยให้ตัวเองไป เขาลดลงและ
ลดลงและลดลงจนเขาเริ่มที่จะกลัวว่าเขาจะไม่หยุดตก และแล้วเหมือน
เสียงของปืนใหญ่ของเขาที่เขาตกอยู่สารประกอบ. "
"เขาก็ไม่ตาย?" ถาม Ezinma.
"ไม่" ตอบ Ekwefi "เปลือกของเขาบุกเข้าไปในชิ้น แต่มียาที่ดี
คนที่อยู่ในละแวกใกล้เคียง ภรรยาของเต่าส่งสำหรับเขาและเขารวบรวมบิตทั้งหมดของ
เปลือกและติดอยู่ด้วยกัน นั่นคือเหตุผลที่เปลือกของเต่าจะไม่ราบรื่น. "