Depressive symptoms are a potential

Depressive symptoms are a potentially modifiable risk factor for falls, and should therefore be addressed in fall prevention programs, especially in high risk populations. Non-pharmacologi- cal approaches to manage depressive symptoms should be explored prior to prescribing centrally-acting medications. These could include stress reduction and relaxation techniques and other cognitive behavioral and mindfulness techniques. A number of randomized controlled clinical trials have demonstrated the efficacy of psychological interventions as a treatment of depression in older people (Cuijpers, Karyotaki, Pot, Park, & Reynolds, 2014). Given the cumulative effect of low mood, poor executive function and poor physiological function on fall risk, interventions that target physiological, psychological and cognitive factors may be the most beneficial. Promotion of targeted physical activity programs may play a key role here as previous research has shown a positive effect of exercise on each of these factors. Exercise programs have shown a moderate effect on reducing depressive symptoms in older adults (Blake, Mo, & Malik, 2009; Rimer, Dwan,
& Lawlor, 2012), and are also effective at reducing falls (Gillespie, Robertson, & Gillespie, 2012). A combination of resistance and balance training has been shown to improve cognition and reduce depression in older people (Brown, Liu-Ambrose, & Tate, 2009), especially high-intensity progressive resistance training (Singh, Stavrinos, & Scarbek, 2005). Social walking groups have been shown to improve aspects of cognition, motor function and quality of life in comparison to control groups (Maki, Ura, & Yamaguchi,
2012). Furthermore, it has been shown that aerobic exercise increases the size of the hippocampus and improves memory performance in older adults engaged in a 1-year program suggesting that exercise plays a neuroprotective role (Erickson, Voss, & Prakash, 2011). In order to maximize the effect on fall prevention, exercise programs (with a substantial balance component (Gillespie et al., 2012)) in combination with psychoso- cial treatment should be considered standard care for older people with depressive symptoms.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาการ depressive มีอาจ modifiable ปัจจัยเสี่ยงสำหรับตก และดังนั้นจึงควรได้รับในโปรแกรมป้องกันการตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มประชากรเสี่ยงสูง ควรสำรวจ cal ไม่ใช่-pharmacologi แนวทางการจัดการอาการ depressive ก่อนกำหนดทำหน้าที่ศูนย์กลางยา เหล่านี้อาจรวมถึงเทคนิคการลดและผ่อนคลายความเครียดและอื่น ๆ เทคนิคพฤติกรรมและสติการรับรู้ จำนวนคลินิกควบคุม randomized ได้แสดง efficacy ของงานวิจัยทางจิตวิทยาเป็นการรักษาโรคซึมเศร้าในคนสูงอายุ (Cuijpers, Karyotaki กระถาง สวน และเรย์ โนลด์ส 2014) ให้ผลสะสมของอารมณ์ต่ำ ฟังก์ชันบริหารไม่ดี และฟังก์ชันดีสรีรวิทยาความเสี่ยงลดลง การแทรกแซงที่เป้าหมายสรีรวิทยา จิตใจ และรับรู้ปัจจัยอาจจะ beneficial มากที่สุด ส่งเสริมกิจกรรมเป้าหมายทางกายภาพอาจมีบทบาทสำคัญต่องานวิจัยก่อนหน้านี้แสดงผลบวกของการออกกำลังกายใน แต่ละเหล่านี้ปัจจัยได้ โปรแกรมออกกำลังกายได้แสดงผลปานกลางในการลดอาการ depressive ในผู้ใหญ่รุ่นเก่า (เบลก Mo และมาลิก 2009 Rimer, Dwanและโรงองุ่น 2012), และยังมีประสิทธิภาพที่ลดฟอลส์ (Gillespie โรเบิร์ตสัน & Gillespie, 2012) ต้านทานและฝึกสมดุลได้รับการแสดงเพื่อปรับปรุงประชาน และลดภาวะซึมเศร้าในคนสูงอายุ (สีน้ำตาล หลิว Ambrose และ เท 2009), โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเข้มสูงก้าวหน้าฝึก (สิงห์ Stavrinos, & Scarbek, 2005) กลุ่มสังคมเดินได้รับการแสดงเพื่อปรับปรุงลักษณะของประชาน ฟังก์ชั่นมอเตอร์ และคุณภาพของชีวิตเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (ร็อคเฟลเลอร์ Ura, & Yamaguchi2012) . นอกจากนี้ จะได้รับการแสดงว่า ออกกำลังกายแอโรบิกเพิ่มขนาดของฮิพโพแคมปัส และเพิ่มประสิทธิภาพหน่วยความจำในผู้ใหญ่มากกว่าในการแนะนำการโปรแกรม 1 ปีว่า การออกกำลังกายมีบทบาท neuroprotective (Erickson, Voss, & ช 2011) เพื่อขยายผลในการป้องกันการตก โปรแกรมออกกำลังกาย (มีส่วนประกอบยอดดุลพบ (Gillespie et al., 2012)) ร่วมกับ psychoso - รักษาซึ่งกันและกันควรดูแลมาตรฐานสำหรับคนสูงอายุมีอาการ depressive

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาวะซึมเศร้าเป็นปัจจัยเสี่ยงอาจ Modi จึงสามารถให้ลดลง ดังนั้นจึงควรแก้ไขในโปรแกรมการป้องกันลดลง โดยเฉพาะในกลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงสูง ไม่ pharmacologi - แคล วิธีการจัดการอาการของโรคซึมเศร้า ควรสำรวจก่อนจ่ายยาส่วนกลางทำ ยาเหล่านี้อาจรวมถึงการลดความเครียดและการพักผ่อนเทคนิคและเทคนิคอื่น ๆ กับพฤติกรรม สติรับรู้ได้ จำนวนสุ่มควบคุมการทดลองทางคลินิกได้แสดงตัวจึง cacy ของการแทรกแซงทางจิตวิทยาในการรักษาภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ ( cuijpers karyotaki , หม้อ , ปาร์ค &เรย์โนลด์ , 2014 ) ได้รับผลสะสมของอารมณ์ต่ำหน้าที่บริหารไม่ดี และการทำงานทางสรีรวิทยาที่ยากจนในความเสี่ยงตก ส่งเสริมเป้าหมายทางสรีรวิทยา จิตวิทยา และปัจจัยทางปัญญาจะดีที่สุดจึง่ . โปรโมชั่นของโปรแกรมการออกกำลังกายเป้าหมายอาจมีบทบาทที่สำคัญที่นี่เป็นงานวิจัยก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นผลดีของการออกกำลังกายในแต่ละปัจจัยเหล่านี้โปรแกรมการออกกำลังกายที่ได้ผลปานกลางในการลดอาการของโรคซึมเศร้าในผู้สูงอายุ ( เบลค โม &มาลิก , 2009 ; rimer ดว
, , &ลอเลอร์ , 2012 ) และยังมีประสิทธิภาพในการลด ฟอลส์ ( Gillespie , โรเบิร์ต& Gillespie , 2012 ) การรวมกันของการฝึกอบรมความต้านทานและความสมดุลได้รับการแสดงเพื่อปรับปรุงความเข้าใจและลดภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ ( สีน้ำตาล หลิว แอมโบรส &เทท , 2009 )โดยเฉพาะสูง ฝึกอบรมความต้านทานก้าวหน้า ( Singh stavrinos & scarbek , 2005 ) สังคมเดินกลุ่มได้รับการแสดงเพื่อปรับปรุงลักษณะของการรับรู้การเคลื่อนไหวและคุณภาพของชีวิตในการเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ( มากิ ปานเจริญ& Yamaguchi ,
, 2012 ) นอกจากนี้มันได้ถูกแสดงว่า การออกกำลังกายจะเพิ่มขนาดของฮิปโปแคมปัส และเพิ่มประสิทธิภาพหน่วยความจำในผู้สูงอายุร่วมใน 1 โปรแกรมแนะนำว่า การออกกำลังกายเล่นบทบาทที่ใช้ ( Erickson , & Prakash , 2011 ) เพื่อเพิ่มผลกระทบต่อการป้องกันการหกล้ม , โปรแกรมการออกกำลังกาย ( ที่มีองค์ประกอบที่สมดุลมาก ( กิล et al . ,2012 ) ร่วมกับ psychoso - ่การรักษาควรพิจารณามาตรฐานสำหรับการดูแลผู้สูงอายุ


อาการโรคซึมเศร้า