Considering the rheological propert

Considering the rheological properties of the batter, it was observed that when the fibre percentage increased, the elastic and the viscous moduli also increased. This change was more noticeable with high fibre percentages. These results were consistent with those obtained by Springsteen et al. (1977), Zabik et al. (1977) and Shafer and Zabik (1978) who observed higher viscosity in the layer cake batters when wheat bran or cellulose was added. It was also observed that the higher the fibre size, the higher the G0 and G00 values. The highest values were obtained with W250 followed by O250, probably due to their high water holding capacity. The control showed intermediate values between batters of small-sized fibres (W50 and O50) and batters of intermediate-sized fibres (W80 and O80) when fibres were added at 12% percentage. However, when these fibres were added at 24%, fibre batters showed higher values than the control. Cellulose showed similar behaviour to small-sized fibres. The differences in the rheological behaviour could be also due to the different water holding capacity of fibres.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พิจารณาคุณสมบัติการไหลของแป้ง สังเกตว่า เมื่อเปอร์เซ็นต์เส้นใยเพิ่มขึ้น ยืดและ moduli ความหนืดเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงนี้ได้ชัดขึ้นเปอร์เซ็นต์ไฟเบอร์สูง ผลลัพธ์เหล่านี้ได้สอดคล้องกับการรับ Shafer สปริงส์ทีน et al. (1977), Zabik et al. (1977) และ Zabik (1978) ที่สังเกตความหนืดสูงกว่าในการปะทะเค้กชั้นเมื่อเพิ่มรำข้าวสาลีหรือเซลลูโลส นอกจากนี้ยังพบที่ขนาดเส้นใยสูง สูง G0 G00 ค่าและ ค่าสูงสุดได้รับ ด้วยตาม ด้วย O250 อาจเนื่องจากน้ำสูงความจุ W250 ตัวควบคุมแสดงค่ากลางระหว่างปะทะของเส้นใยขนาดเล็ก (W50 และ O50) และปะทะใยขนาดปานกลาง (W80 และ O80) เมื่อเส้นใยเพิ่ม 12% เปอร์เซ็นต์ที่ อย่างไรก็ตาม เมื่อเส้นใยเหล่านี้ถูกเพิ่ม 24% ใยปะทะพบค่าสูงขึ้นกว่าการควบคุม เซลลูโลสพบพฤติกรรมคล้ายกับเส้นใยขนาดเล็ก ความแตกต่างในพฤติกรรมการไหลอาจจะยังเนื่องจากน้ำแตกต่างกันที่จุใย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พิจารณาคุณสมบัติการไหลของแป้งก็ถูกตั้งข้อสังเกตว่าเมื่อร้อยละเส้นใยเพิ่มขึ้นยืดหยุ่นและโมดูลที่มีความหนืดเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงนี้จะเห็นได้ชัดมากขึ้นด้วยเปอร์เซ็นต์ที่มีเส้นใยสูง ผลลัพธ์เหล่านี้มีความสอดคล้องกับผู้ที่ได้รับจากสปริงส์, et al (1977) Zabik et al, (1977) และเชและ Zabik (1978) ที่สังเกตเห็นความหนืดสูงขึ้นในแป้งเค้กชั้นเมื่อรำข้าวสาลีหรือเซลลูโลสถูกเพิ่มเข้ามา มันก็ยังตั้งข้อสังเกตว่าที่สูงกว่าขนาดเส้นใยที่สูงกว่าค่า G0 และ G00 ค่าสูงสุดที่ได้รับกับ W250 ตาม O250 อาจเป็นเพราะความจุอุ้มน้ำสูงของพวกเขา การควบคุมมีค่ากลางระหว่างแป้งของเส้นใยขนาดเล็ก (W50 และ O50) และแป้งของเส้นใยกลางขนาด (W80 และ O80) เมื่อเส้นใยถูกเพิ่มในอัตราร้อยละ 12% แต่เมื่อเส้นใยเหล่านี้ถูกเพิ่มเข้ามาที่ 24% แป้งใยมีค่าสูงกว่ากลุ่มควบคุม เซลลูโลสแสดงให้เห็นพฤติกรรมคล้ายกับเส้นใยขนาดเล็ก ความแตกต่างในพฤติกรรมการไหลอาจจะยังเกิดจากความสามารถในการอุ้มน้ำของเส้นใยที่แตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พิจารณาจากคุณสมบัติการไหลของแป้ง ก็สังเกตว่า เมื่อเส้นใยร้อยละที่เพิ่มขึ้น และค่าโมดูลัสยืดหยุ่นความหนืดเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงนี้สามารถเพิ่มเติมเปอร์เซ็นต์เส้นใยสูง ผลลัพธ์เหล่านี้สอดคล้องกับการวิเคราะห์โดย Springsteen et al . ( 1977 ) , zabik et al . ( 1977 ) และ zabik Shafer ( 1978 ) ที่พบว่าค่าความหนืดในชั้นเค้กแป้งรำข้าวสาลี หรือเซลลูโลสเมื่อถูกเพิ่มเข้ามา นอกจากนี้พบว่าสูงกว่าเส้นใยขนาดสูงกว่า G0 g00 และค่า คุณค่าสูงสุดได้ w250 ตาม o250 อาจจะเนื่องจากของพวกเขาสูงจับน้ำความจุ พบว่าค่าควบคุมกลางระหว่างแป้ง ( w50 เส้นใยขนาดเล็กและขนาดกลางและ o50 ) ลูกของเส้นใย ( W80 และ o80 ) เมื่อเส้นใยถูกเพิ่มร้อยละ 12 เปอร์เซ็นต์ อย่างไรก็ตาม เมื่อเส้นใยเหล่านี้เพิ่ม 24% เส้นใยแป้งพบค่าสูงกว่ากลุ่มควบคุม มีพฤติกรรมคล้ายคลึงกับเซลลูโลสเส้นใยขนาดเล็ก ความแตกต่างในพฤติกรรมการไหลได้เนื่องจากความแตกต่างของน้ำถือความจุของเส้นใย