volume of the waste disposed of in

volume of the waste disposed of in landfills by 30%. The last scenario
describes an optimum system that includes higher rates of
waste recovery. Compared to the worst-case scenario, the optimum
scenario would reduce the amount of waste to be disposed in
landfills by 80%. These scenarios were obtained by running the submodel
for waste management and land demand evaluation of the
proposed model.
Based on current technologies used in the study area, about
0.45 m3 of landfill space is needed for each type of waste disposed
per ton. A standard depth of landfill used to calculate land demand
for waste disposal varies between 20 and 50 m. Considering the
characteristics of most of available areas for landfill, as well as the
capability of some existing landfills in the study area (e.g.10 million
m3 at the Tong Long Hill landfill), a volume of 10 million m3 for
landfills was adopted. Moreover, it is except that a new landfill
located around Nan Shan District will be built around 2016.
Fig. 7 presents the amount ofwaste to be sent to landfills and the
demand for land to dispose of thiswaste corresponding to the three
scenarios of waste management between 2015 and 2060. There is a
massive gap between the worst-case scenario and the optimum
scenario. When all the demolition waste generated in the city is
disposed of in landfills (worst-case scenario), the demand for land
for landfills is more than 5. Starting from the year 2033, the construction
of new landfills will be required every 6 years under the
worst scenario. The realistic waste disposal scenario has a lower
demand for land for waste disposal than the previous simulation.
However, the amount of demand for landfill is still around 4. Only
under the optimum scenario will the new landfill expected to open
in 2016 be sufficient to satisfy the demand. These results show that
the improvement of demolition waste recycling rate can significantly
reduce the landfill demands and postpone the need for new
landfills.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปริมาณของเสียทิ้งในหลุมฝังกลบ 30% สถานการณ์ที่ผ่านมาอธิบายระบบที่ดีที่สุดที่มีอัตราที่สูงขึ้นของการกู้คืนเสีย เมื่อเทียบกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดกรณีที่ดีที่สุดสถานการณ์จะลดปริมาณของเสียที่จะทิ้งในหลุมฝังกลบ80% สถานการณ์เหล่านี้ได้รับโดยใช้รุ่นย่อยสำหรับการจัดการของเสียและที่ดินประเมินความต้องการของการนำเสนอรูปแบบ. อยู่บนพื้นฐานของเทคโนโลยีที่ใช้ในปัจจุบันในพื้นที่ศึกษาประมาณ0.45 M3 ของพื้นที่ฝังกลบเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับแต่ละประเภทของเสียทิ้งต่อตัน ความลึกของหลุมฝังกลบมาตรฐานใช้ในการคำนวณความต้องการที่ดินสำหรับการกำจัดของเสียที่แตกต่างกันระหว่าง 20 และ 50 เมตร เมื่อพิจารณาถึงลักษณะของส่วนใหญ่ของพื้นที่สามารถใช้ได้สำหรับการฝังกลบเช่นเดียวกับความสามารถในการฝังกลบที่มีอยู่บางส่วนในพื้นที่ศึกษา(eg10 ล้านm3 ที่ฝังกลบตองยาว Hill) ปริมาณ 10 ล้าน m3 สำหรับหลุมฝังกลบถูกนำมาใช้ นอกจากนี้ยังเป็นยกเว้นว่าหลุมฝังกลบใหม่ที่ตั้งอยู่รอบอำเภอเมืองน่านฉานจะถูกสร้างขึ้นรอบ 2016 รูป 7 นำเสนอ ofwaste จำนวนเงินที่ถูกส่งไปยังหลุมฝังกลบและความต้องการใช้ที่ดินในการกำจัดของthiswaste สอดคล้องกับสามสถานการณ์ของการจัดการของเสียระหว่าง2015 และ 2060 มีเป็นช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดกรณีที่เหมาะสมและสถานการณ์ เมื่อเสียการรื้อถอนที่สร้างขึ้นในเมืองที่มีการจำหน่ายในหลุมฝังกลบ (สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดกรณี) ความต้องการที่ดินสำหรับหลุมฝังกลบเป็นมากกว่า5. เริ่มต้นจากปี 2033 การก่อสร้างหลุมฝังกลบใหม่จะต้องทุก6 ปีภายใต้สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด สถานการณ์การกำจัดของเสียที่เป็นจริงมีที่ต่ำกว่าความต้องการใช้ที่ดินเพื่อการกำจัดของเสียกว่าการจำลองก่อนหน้านี้. อย่างไรก็ตามปริมาณของความต้องการสำหรับการฝังกลบยังคงเป็นรอบที่ 4 เฉพาะภายใต้สถานการณ์ที่เหมาะสมจะฝังกลบใหม่คาดว่าจะเปิดในปี2016 จะเพียงพอที่จะตอบสนองความ ความต้องการ. ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงอัตราการรีไซเคิลขยะรื้อถอนอย่างมีนัยสำคัญสามารถลดความต้องการของหลุมฝังกลบและความจำเป็นในการเลื่อนใหม่หลุมฝังกลบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปริมาณของขยะทิ้งในหลุมฝังกลบโดย 30% สถานการณ์ล่าสุดที่เหมาะสม
อธิบายระบบที่มีอัตราที่สูงขึ้นของ
การกู้คืนเสีย เมื่อเทียบกับทิน สถานการณ์ที่เหมาะสม
จะลดปริมาณของขยะที่จะทิ้งในหลุมฝังกลบโดย
80% สถานการณ์เหล่านี้ได้โดยการเรียกใช้หมัดที่ลำตัว
สำหรับการจัดการของเสียและการประเมินความต้องการที่ดินของ

แบบจำลองบนพื้นฐานของเทคโนโลยีปัจจุบันที่ใช้ในพื้นที่ศึกษาประมาณ
0.45 M3 ของฝังกลบพื้นที่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับแต่ละประเภทของขยะทิ้ง
ต่อตัน เป็นมาตรฐานใช้ในการคำนวณความลึกของหลุมฝังกลบขยะที่ดินความต้องการ
สำหรับการกำจัดของเสียแตกต่างกันระหว่าง 20 และ 50 เมตร เมื่อพิจารณาจากลักษณะของพื้นที่ส่วนใหญ่ของ
พร้อมฝังกลบ ตลอดจน
ความสามารถของบางอย่างที่มีอยู่หลุมฝังกลบในพื้นที่ศึกษา ( เช่น10 ล้าน
M3 ที่ถงเนินเขายาวฝังกลบ ) ปริมาณ 10 ล้านลบ .
หลุมฝังกลบเป็นลูกบุญธรรม นอกจากนี้ยังยกเว้นที่ฝังกลบใหม่
ตั้งอยู่รอบ ๆเขตจะถูกสร้างขึ้นรอบ ๆ Nan Shan 2016 .
รูปที่ 7 แสดงจํานวน ofwaste ส่งไปฝังกลบและ
ความต้องการที่ดินเพื่อกำจัด thiswaste สอดคล้องกับ 3
สถานการณ์การจัดการขยะระหว่างปี 2015 และ 2060มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่าง
ทิน และสถานการณ์ที่เหมาะสม

เมื่อทั้งหมดการรื้อของเสียที่เกิดในเมือง
ทิ้งในหลุมฝังกลบ ( ทิน ) อุปสงค์ที่ดิน
สำหรับหลุมฝังกลบมากกว่า 5 เริ่มต้นจากปี 2576 , การก่อสร้าง
ของหลุมฝังกลบใหม่จะบังคับใช้ทุก 6 ปีภายใต้สถานการณ์เลวร้าย

สถานการณ์ขยะมูลฝอยมีเหตุผลมีลด
ความต้องการที่ดินสำหรับการกำจัดของเสียมากกว่าการจำลองก่อนหน้า .
แต่ปริมาณอุปสงค์ของหลุมฝังกลบขยะยังคงเป็นรอบ ๆ 4 .
ภายใต้สถานการณ์ที่เหมาะสมเท่านั้นจะฝังกลบใหม่ คาดว่าจะเปิด
ใน 2016 จะเพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการ ผลลัพธ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า
ปรับปรุงการรื้อขยะรีไซเคิลได้อย่างมีนัยสำคัญ
อัตราลดขยะความต้องการและเลื่อนต้องฝังกลบใหม่