Legacy of Thai nation-state buildin

Legacy of Thai nation-state building

Looking back at the handling of the Malay Muslim South by past Thai governments, it is clear that the methods and strategies employed have been swayed by political expediencies. Yet this is not a modern phenomenon; it has long been the case with the South of Thailand. Looking back a hundred years, unable to resist the pressure from Great Britain to rule over the Malay states, Siam, in 1909, finally decided to cede the four Malay states of Kedah, Kelantan, Trengganu, and Perlis to Britain. In return, the British acknowledged Thai sovereignty over Patani and Satun. Earlier Siam had already initiated the administrative reform movement of the whole kingdom. The centralization of the Thai kingdom came with the idea of a Thai nation-state in which all ethnic differences were erased. After that, the subjects of Lao, Cambodian, and Malay ethnicities in the former tributary states were all labeled Thai. Earlier in 1901, Siam had ignored the ethnic and cultural differences between the inner provinces and the seven Malay states and changed their collective names to that of the Area of the Seven Provinces [Boriwen Chet Huamuang]. They were no longer either autonomous or dependent states but provinces under the direct rule of the government in Bangkok. Yet, in 1902, the raja of Patani resisted giving over to Bangkok what he felt was his rightful and traditional power. In a heavy-handed move, he was arrested and swiftly incarcerated in Phitsanulok, a Northern Province; this was done to douse any feelings of uprising in other Malay states.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มรดกของ nation-state ไทยอาคารมองไปที่การจัดการของมลายูมุสลิมภาคใต้ โดยรัฐบาลไทยที่ผ่านมา เป็นที่ชัดเจนว่า วิธีการและกลยุทธ์ในการทำงานมีถูก swayed โดย expediencies การเมือง ยัง ไม่เป็นปรากฏการณ์สมัยใหม่ มันมีนานแล้วในกรณีภาคใต้ของไทย มองกลับร้อยปี สามารถต้านทานแรงกดดันจากสหราชอาณาจักรการปกครองเหนือรัฐมลายู สยาม ในปี 1909 ในที่สุดตัดสินใจ cede รัฐมลายูสี่เคดาห์ กลันตัน ชาว และเปอร์ลิสสหราชอาณาจักร กลับ อังกฤษยอมรับอำนาจอธิปไตยไทยปัตตานีและสตูล ก่อนหน้านี้สยามได้แล้วเริ่มการเคลื่อนไหวปฏิรูปการปกครองของราชอาณาจักรทั้งหมด ชอบรวมศูนย์ของราชอาณาจักรไทยมาพร้อมกับความคิดของ nation-state ไทยที่ซึ่งความแตกต่างของกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งหมดที่ถูกลบ หลังจากนั้น เรื่องของ ethnicities ลาว กัมพูชา และมลายูในอดีตรัฐสมทบได้ทั้งชื่อภาษาไทย ก่อนหน้านี้ใน 1901 สยามได้ละเว้นความแตกต่างทางชาติพันธุ์ และวัฒนธรรมระหว่างจังหวัดภายในรัฐมลายูเจ็ด และเปลี่ยนชื่อรวมของพื้นที่ของจังหวัดเจ็ด [Boriwen เชษฐ์ Huamuang] พวกเขาได้ไม่อิสระ หรือขึ้นอยู่กับอเมริกาแต่จังหวัดภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลในกรุงเทพมหานคร ยัง ใน 1902 ราชาของปัตตานี resisted ให้เหนือกรุงเทพสิ่งที่เขารู้สึกว่า มีอำนาจมา และแบบดั้งเดิม ในการย้าย heavy-handed เขาถูกจับกุม และลหุโทษอย่างรวดเร็วในพิษณุโลก จังหวัดภาคเหนือ นี้ที่ทำให้ douse ใด ๆ ความรู้สึกสู้ในรัฐมาเลย์อื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นายจะกินไหมนายจะกินไหมนายจะกินไหมนายจะกินไหมนายจะกินไหม