The little mermaid set out from her

The little mermaid set out from her garden toward the whirlpools that raged in front of the witch's dwelling. She had never gone that way before. No flowers grew there, nor any seaweed. Bare and gray, the sands extended to the whirlpools, where like roaring mill wheels the waters whirled and snatched everything within their reach down to the bottom of the sea. Between these tumultuous whirlpools she had to thread her way to reach the witch's waters, and then for a long stretch the only trail lay through a hot seething mire, which the witch called her peat marsh. Beyond it her house lay in the middle of a weird forest, where all the trees and shrubs were polyps, half animal and half plant. They looked like hundred-headed snakes growing out of the soil. All their branches were long, slimy arms, with fingers like wriggling worms. They squirmed, joint by joint, from their roots to their outermost tentacles, and whatever they could lay hold of they twined around and never let go. The little mermaid was terrified, and stopped at the edge of the forest. Her heart thumped with fear and she nearly turned back, but then she remembered the Prince and the souls that men have, and she summoned her courage. She bound her long flowing locks closely about her head so that the polyps could not catch hold of them, folded her arms across her breast, and darted through the water like a fish, in among the slimy polyps that stretched out their writhing arms and fingers to seize her. She saw that every one of them held something that it had caught with its hundreds of little tentacles, and to which it clung as with strong hoops of steel. The white bones of men who had perished at sea and sunk to these depths could be seen in the polyps' arms. Ships' rudders, and seamen's chests, and the skeletons of land animals had also fallen into their clutches, but the most ghastly sight of all was a little mermaid whom they had caught and strangled.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เงือกน้อยที่ตั้งออกจากสวนของเธอไปทาง whirlpools ที่ raged หน้าของแม่มดอาศัยอยู่ นอกจากนี้เธอไม่เคยได้ไปวิธีก่อน ดอกไม้ไม่เติบโตมี หรือสาหร่ายใด ๆ เปลือย และสีเทา ทรายขยาย whirlpools ที่เช่นคำรามล้อโรงงานผลิต น้ำ whirled และกระชากทุกการเดินทางลงไปด้านล่างของทะเล ระหว่าง whirlpools เหล่านี้ tumultuous เธอมีจดหมาย ของเธอไปถึงน่านน้ำของแม่มด และระยะยาวยืดทางเดียววางผ่านความร้อน seething ไมร์ แม่มดเรียกเธอมาร์ชพรุ นอกเหนือจากนั้น วางบ้านกลางป่าแปลก ที่ต้นไม้และพุ่มมี polyps สัตว์ครึ่ง และครึ่งโรง พวกเขาดูเหมือนงูร้อยหัวเติบโตจากดิน สาขาทั้งหมดของพวกเขายาว ปลิ้นปล้อนแขน ด้วยมือเช่น wriggling หนอนได้ พวกเขา squirmed ร่วมโดยร่วม จากรากของตนกับ tentacles ชั้นนอกของพวกเขา และอะไรก็ตามพวกเขาสามารถวางถือของพวกเขา twined รอบ และไม่เคยปล่อย ลิตเติ้ลเมอร์เมดได้หมด และหยุดที่ขอบของป่า หัวใจของเธอ thumped กลัวเธอเกือบปิด แต่แล้ว เธอจำเจ้าและวิญญาณที่มีผู้ชาย และเธอเรียกความกล้าของเธอ เธอผูกเธอยาวไหลล็อคอย่างใกล้ชิดเกี่ยวกับเธอให้ polyps สามารถยึดถือของพวกเขา พับแขนทั่วเต้านมของเธอ และพุ่งตัวตามทางน้ำเช่นปลา ในระหว่าง polyps ปลิ้นปล้อนที่เหยียดผู้เขียนแขนและนิ้วมือแย่งเธอ เธอเห็นว่า ทุกหนึ่งของพวกเขาจัดสิ่งที่จะได้จับหลายร้อยรายการ tentacles น้อย และที่ มันพืชเช่นเดียวกับห่วงเหล็กที่แข็งแรง กระดูกสีขาวของคนที่มี perished ในทะเล และจมไปลึกเหล่านี้ สามารถเห็นได้ในแผ่นดินของ polyps ของเรือตัวบังคับทิศ ทาง และทรวงอกของชาว และโครงกระดูกของสัตว์บกได้ยังตกลงใน clutches ของพวกเขา แต่เห็นส่วนมากคือ เงือกน้อยที่พวกเขาได้จับ และผูกคอตาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นางเงือกน้อยได้ออกจากสวนของเธอไปยังอ่างน้ำวนที่โหมกระหน่ำในด้านหน้าของที่อยู่อาศัยของแม่มด เธอไม่เคยไปมาก่อนที่ ไม่มีดอกไม้เติบโตที่นั่นหรือสาหร่ายใด ๆ เปลือยและสีเทาหาดทรายขยายไปยังอ่างน้ำวนที่ชอบคำรามล้อโรงงานน้ำหมุนและคว้าทุกอย่างในการเข้าถึงของพวกเขาลงไปด้านล่างของทะเล ระหว่างอ่างน้ำวนป่วนเหล่านี้เธอต้องด้ายทางของเธอไปถึงน่านน้ำของแม่มดแล้วสำหรับยืดยาวเส้นทางเพียงวางผ่านโคลนเดือดร้อนซึ่งแม่มดที่เรียกว่าบึงพรุเธอ นอกจากนั้นที่บ้านของเธออยู่ในกลางป่าแปลกที่ต้นไม้และพุ่มไม้เป็นติ่งสัตว์ครึ่งและครึ่งหนึ่งของพืช พวกเขาดูเหมือนงูร้อยหัวงอกออกมาจากดิน ทุกสาขาของพวกเขายาวแขนลื่นไหลด้วยมือเช่นหนอนบิดตัวไปมา พวกเขาดิ้น, ร่วมกันโดยร่วมกันจากรากของพวกเขาเพื่อหนวดนอกสุดของพวกเขาและสิ่งที่พวกเขาสามารถวางถือของพวกเขา twined ไปรอบ ๆ และไม่เคยปล่อยให้ไป นางเงือกน้อยกลัวและหยุดอยู่ที่ขอบของป่า หัวใจของเธอทุบด้วยความกลัวและเธอเกือบหันกลับมา แต่แล้วเธอจำเจ้าชายและจิตวิญญาณที่ผู้ชายมีและเธอเรียกความกล้าหาญของเธอ เธอผูกพันล็อคไหลยาวของเธออย่างใกล้ชิดเกี่ยวกับหัวของเธอเพื่อให้ติ่งไม่สามารถจับถือของพวกเขาพับแขนของเธอทั่วเต้านมของเธอและพุ่งผ่านน้ำเหมือนปลาในหมู่ผู้ที่ติ่งลื่นไหลที่ยืดออกแขนบิดและนิ้วมือข​​องพวกเขา จะยึดของเธอ เธอเห็นว่าทุกหนึ่งของพวกเขาจัดขึ้นสิ่งที่จะได้จับที่มีหลายร้อยของหนวดเล็ก ๆ น้อย ๆ และเพื่อที่จะยึดติดกับห่วงเหล็กที่แข็งแกร่งของ กระดูกสีขาวของคนที่เสียชีวิตในทะเลและจมลงไปที่ระดับความลึกเหล่านี้อาจจะเห็นในอ้อมแขนติ่ง ' หางเสือเรือและลูกเรือทรวงอกและโครงกระดูกของสัตว์บกได้ลดลงนอกจากนี้ยังอยู่ในเงื้อมมือของพวกเขา แต่สายตาที่น่ากลัวที่สุดของทั้งหมดเป็นนางเงือกน้อยที่พวกเขาได้จับและรัดคอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นางเงือกน้อยออกไปจากสวนของเธอสู่วังวนที่โกงในด้านหน้าของที่อยู่อาศัยของแม่มด เธอไม่เคยไปทางนั้นก่อน ไม่มีดอกไม้เติบโตที่นั่น ไม่มีสาหร่าย เปลือย และสีเทา ทรายขยาย whirlpools , ที่ชอบคำรามล้อโรงงานน้ำ Whirled และกระชากทุกอย่างภายในถึงลงสู่ก้นทะเลระหว่างนี้เธอมี whirlpools ป่วนกระทู้ไปถึงแม่มดน้ำแล้วเป็นเวลานานยืดเส้นทางเพียงวางผ่านโคลนร้อนฉุนเฉียว ซึ่งแม่มดของเธอเรียกว่า peat มาร์ช นอกเหนือจากมันบ้านเธอนอนกลางป่าแปลกที่บรรดาต้นไม้และพุ่มไม้ มีติ่งเนื้อ ครึ่งสัตว์และพืชครึ่ง พวกเขาดูเหมือนร้อยหัวงูเติบโตจากดินกิ่งทั้งหมดถูกแขนยาวสีน้ำตาล นิ้วที่ชอบบิดตัวหนอน พวกเขา squirmed ร่วม โดยร่วมกัน จากรากของพวกเขานอกหนวด และไม่ว่าพวกเขาอาจจะจับพวกเขารัดรอบ และไม่เคยปล่อยให้ไป นางเงือกน้อยกลัวและหยุดที่ขอบของป่า หัวใจเธอทับกับความกลัว เธอเกือบจะหันหลังกลับแต่แล้วเธอก็นึกถึงเจ้าชายและวิญญาณมนุษย์ และได้เรียกความกล้าของเธอ เธอขังไว้ยาวสลวยล็อคอย่างใกล้ชิดเกี่ยวกับศีรษะของเธอจนติ่งเนื้อไม่สามารถจับพวกเขาพับแขนของเธอในเต้านมของเธอและเคลื่อนไหวผ่านน้ำเหมือนปลาในเฉอะแฉะ polyps ที่เหยียดออกของแขนและมือ 2 ต้องจับนางเธอเห็นทุกคนถือบางสิ่งบางอย่างที่มันจะจับกับร้อยของเล็ก ๆน้อย ๆหนวด และที่ยึดติดกับแข็งแรง ห่วงเหล็ก สีขาวกระดูกของคนที่เสียชีวิตในทะเลและจมลึกเหล่านี้อาจจะเห็นใน polyps ' แขน หางเสือเรือ และลูกเรือของทรวงอก และโครงกระดูกสัตว์แผ่นดินก็ยังตกอยู่ในเงื้อมมือของเขาแต่สายตาที่น่ากลัวที่สุดของทั้งหมดคือนางเงือกน้อยที่พวกเขาได้จับ และบีบคอ