When I studied in university year 1

When I studied in university year 1 for the first day and the start of the first major student life with a new baby, I'm with a friend, another 2 people do not know that the student, out walked out of the classroom until he was around the building until the time of study, it has come across in the past 2 years elder and thus know where classrooms with a rush to attend to as well as open a new semester must attend the first class period she found. So it's up to 3rd floor of rushing the building Board and mongkrachok in front of the room with a rush. See all room full of seating friends and have seats available, fully functional row three seats with a friend told a friend that "expired" room mates Hoi phueanbok "or else go in one direction." We walk into the front stoop, courteous gentleman because I don't want to annoy your friends and teachers are taught intensive. I was seated, they saw that a friend who finally walked back out of the room into the room once it was. I was with a friend, so he is not interested in what another small book leisure and prepare your pens, is intended to behave, and then suddenly she just stopped teaching, so I think in that "bad luck, it was of course the first day I was late to join the head of it," he smiled, and then she looked forward to raise the haeng, teacher.Look into ourselves and asked whether "this study did at school, with teachers did?" We answer, Yes, I believe " Learn this at 9.30 "teacher asked whether the" major "what?" In a very quiet atmosphere suddenly Nobody helped us at all, and that's not even shocked now also register it as an English language teacher, I remember long Thai did not. Thus was born the symptoms am ueng. After that, the second friend was my hostess sakit, turned to look at my friend behind, and because a classmate saw the slope everyone. I was in the midst of an exclamation or Interjection: that the "three-year elder Hoi!" and then they heard the sound of laughing furor. I'm very very shy shy but smiling haeng Hello brothers and sisters.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันกับเพื่อน อีก 2 คนไม่รู้ว่าเมื่อเรียนในมหาวิทยาลัยปี 1 วันแรกและเริ่มต้นชีวิตนักศึกษาสำคัญแรกกับเด็กใหม่ นักเรียน ออกเดินออกจากห้องเรียนจนรอบจนถึงเวลาศึกษา จะได้เจอใน 2 ปีที่ผ่านมาพี่ และจึง ทราบว่าห้องเรียนกับวิ่งเข้าไป รวมทั้งเปิดการ ภาคการศึกษาใหม่ต้องเข้าระยะชั้นที่เธอพบ ดังนั้นจึงขึ้นไปชั้น 3 ของอาคารวิ่ง mongkrachok หน้าห้องลิ่วและคณะ ดูเพื่อนที่นั่งเต็มทุกห้อง และมีที่นั่งว่าง งานแถว 3 ที่นั่งกับเพื่อนบอกเพื่อนที่ "หมดอายุ" ห้องเพื่อน ๆ ฮอย phueanbok "หรือ อื่น ๆ ไปในทิศทางเดียวกัน" เราเดินไปหน้าก้ม สุภาพบุรุษสุภาพ เพราะไม่อยากรบกวนเพื่อน และครูได้เรียนรู้เรื่องเร่งรัดการ ฉันได้นั่ง พวกเขาเห็นว่า เพื่อนคนสุดท้าย เดินกลับออกไปนอกห้องในห้องเมื่อมัน ถูก ผมกับเพื่อน ดังนั้นเขาไม่สนใจในสิ่งอื่นเล็กจองพักผ่อน และเตรียมปากกาของคุณ มีวัตถุประสงค์เพื่อทำงาน แล้ว ทันใดนั้นเธอเพียงหยุดสอน ดังนั้นฉันคิดว่า ที่ "โชคไม่ดี ก็แน่นอนว่าวันแรกผมสายเข้าหัวของมัน ยิ้ม และจากนั้น เธอมองไปข้างหน้ายกรามคำแหงครูมองเข้าไปในตนเอง และถามว่า "การศึกษานี้โรงเรียน กับครูไม่ได้" เราตอบ ใช่ ผมเชื่อว่า "เรียนรู้นี้ที่ 9.30 " ครูถามว่า "ใหญ่"อย่างไร" ในบรรยากาศเงียบ ก็ไม่มีใครช่วยเราเลย และที่มีไม่ได้ตกใจตอนนี้ยังลงทะเบียนมันเป็นเป็นครูภาษาอังกฤษ ฉันจำนานไทยไม่ จึง เกิดอาการกำลังอึ้ง หลังจากนั้น เพื่อนสองถูกฉันซากิตปฏิคม หันไปมองเพื่อนอยู่เบื้องหลัง และเนื่อง จากเหล่าความเห็นลาดทุกคน ผมกลางอุทาน: ว่า "สามปีพี่ฮวย" แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะเกรียวกราว ผมอายมากอายมาก แต่ยิ้มรามคำแหงสวัสดี พี่ ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อผมเรียนในมหาวิทยาลัยในปีที่ 1 สำหรับวันแรกและวันเริ่มต้นของชีวิตนักเรียนคนแรกที่สำคัญกับเด็กใหม่ผมกับเพื่อนอีก 2 คนไม่ทราบว่านักเรียนที่ออกเดินออกจากห้องเรียนจนกว่าเขา เป็นรอบอาคารจนกว่าจะถึงเวลาของการศึกษาจะได้เจอในอดีตที่ผ่านมา 2 ปีผู้สูงอายุและทำให้ทราบว่าห้องเรียนกับเร่งด่วนที่จะเข้าร่วมการเช่นเดียวกับการเปิดภาคการศึกษาใหม่จะต้องเข้าร่วมในช่วงเวลาชั้นแรกเธอก็พบว่า ดังนั้นจึงขึ้นไปที่ชั้น 3 ของอาคารคณะกรรมการการวิ่งและ mongkrachok ในด้านหน้าของห้องที่มีวิ่ง ดูห้องพักทั้งหมดเต็มรูปแบบของเพื่อนที่นั่งและมีที่นั่งที่มีอยู่อย่างเต็มที่แถวสามที่นั่งทำงานกับเพื่อนบอกเพื่อนว่า "หมดอายุ" เพื่อนร่วมห้องฮอย phueanbok "หรืออื่น ๆ ไปในทิศทางเดียว." เราเดินเข้าไปก้มด้านหน้าสุภาพบุรุษสุภาพเพราะผมไม่ต้องการที่จะรบกวนเพื่อนของคุณและครูได้รับการสอนอย่างเข้มข้น ผมก็นั่งพวกเขาเห็นว่าเพื่อนคนหนึ่งที่ในที่สุดก็เดินกลับออกมาจากห้องเข้าไปในห้องทันทีที่มันเป็น ผมก็อยู่กับเพื่อนเขาจึงไม่สนใจในสิ่งที่เดินทางมาพักผ่อนหนังสือเล่มเล็ก ๆ อีกและเตรียมความพร้อมปากกาของคุณมีจุดมุ่งหมายที่จะประพฤติและทันใดนั้นเธอก็หยุดการเรียนการสอนดังนั้นฉันคิดว่าในการที่ "โชคไม่ดีที่มันเป็นของหลักสูตรแรก วันที่ฉันก็สายที่จะเข้าร่วมหัวของมัน "เขายิ้มแล้วเธอมองไปข้างหน้าเพื่อเพิ่มแหง, teacher.Look เข้าไปในตัวเองและถามว่า" การศึกษาครั้งนี้ได้ที่โรงเรียนกับครูไม่? " เราตอบใช่ผมเชื่อว่า "เรียนรู้นี้เวลา 9.30" ครูถามว่า "ที่สำคัญ" อะไร? "ในบรรยากาศที่เงียบสงบมากจู่ ๆ ก็ไม่มีใครช่วยเราได้เลยและที่ไม่ตกใจแม้ตอนนี้ยังลงทะเบียนเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ผมจำได้ว่าไทยเป็นเวลานานไม่ได้. จึงเกิดอาการอึ้ง am. หลังจากนั้นเพื่อนสองเป็นแอร์โฮสเตสของฉันพยาบาลหันไปมองไปที่เพื่อนของฉันที่อยู่เบื้องหลังและเพราะเพื่อนร่วมชั้นทุกคนเห็นความลาดชัน. ผมอยู่ในท่ามกลาง อัศเจรีย์หรือคำอุทาน. ว่า "พี่สามปีฮอย" และแล้วพวกเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะเกรียวกราวฉันมากขี้อายขี้อายมาก แต่ยิ้มแหงสวัสดีน้องชายและน้องสาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนผมเรียนมหาวิทยาลัยปี 1 ในวันแรกและเริ่มแรกของชีวิตนักศึกษาสาขากับทารกใหม่ ผมกับเพื่อนอีก 2 คนไม่รู้ว่า นักเรียน นักศึกษา ออกเดินจากห้องเรียนจนรอบอาคาร จนถึงเวลาเรียนมันต้องเจอในรอบ 2 ปี ท่านจึงทราบว่า ห้องเรียน พร้อมเร่งประชุม ตลอดจนเปิดเทอมใหม่ต้องเข้าร่วมชั้นเรียนระยะเวลาที่เธอพบ ดังนั้นมันอยู่ที่ชั้น 3 ของตึก และรีบ mongkrachok กระดานหน้าห้องด้วยความรีบร้อน เห็นเพื่อนนั่งเต็มห้อง และมีที่นั่งว่างแถวหน้าที่ครบสามที่นั่งกับเพื่อน บอกเพื่อนว่า " หมดอายุ " ห้องเพื่อนหอย phueanbok " หรืออื่น ๆ ไปในทิศทางเดียว เราเดินเข้าไปก้มหน้า อ่อนโยน เป็นสุภาพบุรุษ เพราะไม่อยากจะรบกวนเพื่อนๆ และครูที่สอนที่เข้มข้น ผมนั่ง เขาเห็นว่าเพื่อนก็เดินกลับออกไปจากห้องเข้าไปในห้อง เมื่อมันเป็น ผมกับเพื่อนดังนั้น เขาจึงไม่ได้สนใจอะไรอีก เล็กและหนังสือพักผ่อนเตรียมปากกาของคุณมีวัตถุประสงค์ที่จะทำ แล้วอยู่ๆ เธอก็หยุดการสอน ดังนั้นผมคิดว่า " โชคร้าย มันแน่นอน วันแรกที่ผมได้เข้าร่วมกับหัวของมัน " เขายิ้ม แล้วเธอก็มองไปข้างหน้า ยกแห้ง อาจารย์ มองตัวเองและถามว่า " การศึกษานี้ทำในโรงเรียน กับครูเหรอ ?" เราตอบ ใช่ ผมเชื่อว่า " เรียนรู้ที่ 9.30 " ครูถามว่า " สาขา " อะไร " ในบรรยากาศที่เงียบมาก ก็ไม่มีใครช่วยเราเลย และนั่นก็ไม่ได้ตกใจ ตอนนี้ยังสมัครเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ จำได้นาน ไทยไม่ได้ จึงเกิดอาการเป็นอึ่ง . หลังจากนั้น เพื่อน 2 sakit โฮสของผม หันไปมองเพื่อนข้างหลังและเพราะเพื่อนเห็นความลาดชันทุกคน ผมอยู่ระหว่างเครื่องหมายอัศเจรีย์หรือคำอุทานว่า " สามปีพี่หอย ! " แล้วเขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะเกรียวกราว . ผมเป็นคนขี้อายมากขี้อายแต่ยิ้มแ สวัสดีพี่น้อง