The late 1940s represented a period

The late 1940s represented a period of transition from the World War II Japanese threat in the North Pacific region to the threat posed by Soviet bombers. Alaska became an air theater of operations and the senior commanders were assigned from the ranks of Air Force generals.

The Soviets had developed a four engine powered long range bomber capable of delivering nuclear weapons to Northwestern United States targets on one-way flights from Arctic staging bases near Alaska.

The bomber’s range could be extended farther by capturing forward bases in Alaska. It resulted in the construction of an extensive aircraft control and warning system with radar stations located on Alaska’s periphery and interior, later augmented by the Alaska Segment of the Distant Early Warning (DEW) Line.


Studies were made to determine the best type of defense for Alaska and the nation. They resulted in the construction of an extensive air defense system. Since troop strengths in Alaska, particularly Army, were not sufficient to defend the territory, plans were formulated to augment them with forces deployed from U.S. bases. The concept was exercised on a routine basis.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2483 แทนช่วงระยะของการเปลี่ยนแปลงจากโลกญี่ปุ่น II สงครามคุกคามในภูมิภาคแปซิฟิกเหนือการคุกคาม โดยสหภาพโซเวียตระเบิดพลีชีพ อลาสก้าเป็น โรงละครอากาศของการดำเนินงาน และมีกำหนดผู้อาวุโสจากยศของทหารอากาศ สหภาพได้พัฒนาระเบิดช่วงยาวสี่เครื่องยนต์ขับเคลื่อนที่มีความสามารถในการส่งมอบอาวุธนิวเคลียร์กับสหรัฐอเมริกาตะวันตกเฉียงเหนือเป้าหมายบนเที่ยวบินทางเดียวจากขั้วโลกเหนือฐานเตรียมใกล้อลาสก้า ช่วงของเครื่องบินทิ้งระเบิดสามารถขยายไกลออกไป โดยจับฐานไปข้างหน้าในอลาสก้า มันผลในการควบคุมเครื่องบินที่กว้างขวางและระบบเตือนการก่อสร้างสถานีเรดาร์บนยสปริงของอะแลสกาและตกแต่งภายใน ภายหลังขยาย โดยส่วนอลาสก้าของบรรทัดระยะไกลต้นเตือน (DEW) การศึกษาได้ทำการกำหนดชนิดดีที่สุดของการป้องกันสำหรับรัฐอะแลสกาและประเทศ พวกเขาส่งผลให้ในการก่อสร้างระบบป้องกันอากาศอย่างละเอียด ตั้งแต่จุดแข็งกองทหารในอลาสก้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งกองทัพ ไม่เพียงพอที่จะปกป้องดินแดน แผนที่ทำเพิ่ม ด้วยกองกำลังที่ติดตั้งจากฐานของสหรัฐอเมริกา แนวคิดที่ใช้เป็นประจำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1940 เป็นตัวแทนของช่วงเวลาของการเปลี่ยนผ่านจากสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่นภัยคุกคามในภูมิภาคแปซิฟิกเหนือกับภัยคุกคามที่เกิดจากการทิ้งระเบิดของสหภาพโซเวียต อลาสก้ากลายเป็นโรงละครอากาศการดำเนินงานและผู้บัญชาการระดับสูงที่ได้รับมอบหมายจากตำแหน่งของนายพลกองทัพอากาศ. โซเวียตได้พัฒนาเครื่องยนต์สี่ขับเคลื่อนเครื่องบินทิ้งระเบิดระยะยาวที่มีความสามารถในการส่งมอบอาวุธนิวเคลียร์เป้าหมายทิศตะวันตกเฉียงเหนือสหรัฐอเมริกาในเที่ยวบินเดียวจากการแสดงละครอาร์กติก ฐานใกล้กับอลาสก้า. ช่วงของเครื่องบินทิ้งระเบิดสามารถขยายไกลไปข้างหน้าโดยจับฐานในอลาสก้า มันมีผลในการก่อสร้างการควบคุมเครื่องบินกว้างขวางและระบบเตือนภัยที่มีสถานีเรดาร์ที่ตั้งอยู่บนขอบของอลาสกาและการตกแต่งภายใน, เติมในภายหลังโดยส่วนงานอลาสก้าของไกลเตือน (น้ำค้าง) สาย. การศึกษาที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อตรวจสอบชนิดที่ดีที่สุดของการป้องกันสำหรับ อลาสก้าและประเทศชาติ พวกเขามีผลในการก่อสร้างระบบป้องกันภัยทางอากาศกว้างขวาง ตั้งแต่จุดแข็งของทหารในอลาสกากองทัพโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่เพียงพอที่จะปกป้องดินแดนที่มีแผนจะขยายสูตรพวกเขากับกองกำลังที่นำมาจากฐานของสหรัฐ แนวคิดใช้สิทธิเมื่อวันเป็นประจำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปลายทศวรรษที่ 1940 แสดงระยะเวลาของช่วงการเปลี่ยนภาพจากสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่นภัยคุกคามในภูมิภาคแปซิฟิกเหนือการคุกคามโดยเครื่องบินทิ้งระเบิดของโซเวียต อลาสก้ากลายเป็นอากาศยุทธบริเวณและผู้บัญชาการอาวุโสที่ได้รับมอบหมายจากยศนายพลกองทัพอากาศ .

โซเวียตได้พัฒนาสี่เครื่องยนต์ขับเคลื่อน ช่วงยาวเครื่องบินทิ้งระเบิดสามารถส่งอาวุธนิวเคลียร์ให้สหรัฐอเมริกาเป้าหมายในทางเดียวเที่ยวบินจากอาร์กติกจัดเตรียมฐานใกล้อลาสก้า

ของเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล โดยอาจจะขยายฐานจับไปข้างหน้าในอลาสกามันมีผลในการสร้างเครื่องบินควบคุมและเตือนภัยที่กว้างขวางกับสถานีเรดาร์ที่ตั้งอยู่บนขอบของอลาสกาและตกแต่งภายใน ต่อมาเติมโดยอลาสก้าส่วนของการเตือนภัยล่วงหน้าที่ห่างไกล ( น้ำค้าง ) เส้น


ศึกษาได้กำหนดชนิดที่ดีที่สุดของการป้องกันสำหรับอลาสก้า และประเทศชาติ พวกเขาส่งผลให้ในการก่อสร้างกว้างขวางอากาศระบบป้องกันเนื่องจากกองกำลังจุดแข็งในอลาสก้า โดยเฉพาะกองทัพ มีไม่เพียงพอที่จะปกป้องดินแดนที่ถูกวางแผนยุทธศาสตร์เพื่อเพิ่มพวกเขาด้วยแรงส่งจากฐานของสหรัฐอเมริกา เป็นแนวความคิดที่ใช้ได้บนพื้นฐานประจำวัน