falls. Furthermore, in the smallest

falls. Furthermore, in the smallest study included in this review (Holmgren 2010), significant improvements in favour of the intervention group were noted in measures of quality of life, including the Falls Efficacy Scale - International version and the SF-36 mental dimension and mental health subscales, even at the three month follow-up. For intervention content, which was classified as multiple, the intervention group performed the high-intensity functional exercises (HIFE) programme consisting of (1) individualised exercise sessions including physical activity and functional performance, aimed at improving lower-limb strength, balance and gait ability; (2) implementing the functional exercises into real-life situations; and(3) five one-hour educational sessions with discussions about the increased risk of complications after stroke, such as falls. During the last week of intervention, an individualized home-based exercises programme was designed for each participant. Information from this trial might also be important for planning future trials in this field, but one should remember that differences in the number of fallers were non significant, although it should be noted that the power calculation for Holmgren 2010 was not based on preventing falls but on an improvement of the Berg Balance Scale score. It should be further noted that some trials reported interesting post hoc analyses. Marigold 2005 showed that for their participants with a history of falls, eight out of 15 continued to fall in the intervention group compared with 13 out of 15 in the control group (P =0.05). Dean2012 indicated fewer falls in the intervention group for their fast walkers but more falls in the intervention group for their slower walkers. Both studies contribute to the current belief that interventions should be developed for specific subgroups of people with stroke. Again, this information can contribute to the future development of interventions for preventing falls in people after stroke. As well as the larger number of studies included in the review investigating interventions for preventing falls in the elderly living in the community (Gillespie 2012), there is another contrast with our results: multiple-component group exercises, Tai Chi, and individually prescribed multiple-component home-based exercises did show a beneficial effect for reducing the rate of falls and the risk of falling in this population. We should be cautious, however, considering whether these interventions might be suitable for preventing falls in people after stroke. Two recent trials included in this review (Batchelor 2012; Dean 2012) examined the effect of an intervention containing an exercise programme developed for older people: the Otago Exercise Program (OEP) in Batchelor 2012 and the Weight-bearing Exercise for Better Balance (WEBB) programme in Dean 2012. Neither trial showed significant between-group differences for reducing the rate of falls and the number of fallers, indicating that specific interventions may be required for preventing falls in people after stroke, with strategies aimed at particular deficits that people have after their stroke.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

น้ำตก นอกจากนี้ ในการศึกษาน้อยที่สุดที่รวมอยู่ในบทความนี้ (Holmgren 2010), ปรับปรุง significant ลงกลุ่มแทรกแซงถูกตั้งข้อสังเกตในการวัดคุณภาพชีวิต รวมทั้งขนาด Efficacy อยู่ - รุ่นสากล และ SF-36 ขนาดจิต และสุขภาพจิต subscales แม้แต่ในการติดตามผล 3 เดือน สำหรับเนื้อหาที่แทรกแซง ซึ่งมี classified หลาย กลุ่มแทรกแซงดำเนินการโครงการออกกำลังกายความเข้มสูงทำงาน (HIFE) ประกอบด้วยรอบการออกกำลังกาย individualised (1) รวมถึงกิจกรรมทางกายภาพและประสิทธิภาพงาน มุ่งปรับปรุงต่ำกว่าขาแรง สมดุล และเดินความสามารถ (2) ออกกำลังกายที่ทำงานใช้ในสถานการณ์ชีวิตจริง and(3) five 1 ชั่วโมงศึกษารอบเวลา มีการสนทนาเกี่ยวกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของภาวะแทรกซ้อนหลังจากจังหวะ เช่นน้ำตก ในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของการแทรกแซง โปรแกรมการออกกำลังกายเป็นรายบุคคลตามบ้านถูกออกแบบมาสำหรับผู้เรียนแต่ละ ข้อมูลจากการทดลองนี้อาจจะสำคัญสำหรับการวางแผนการทดลองในอนาคตใน field นี้ แต่หนึ่งควรจำไว้ว่า ความแตกต่างในจำนวน fallers ได้ significant ไม่ใช่ แต่ควรสังเกตว่า การคำนวณพลังงานปี 2553 Holmgren ไม่ขึ้นป้องกันตก แต่ ในการปรับปรุงคะแนนระดับดุลเบิร์กลักซ์เชอรี่ มันควรจะเพิ่มเติมตั้งข้อสังเกตว่า ทดลองบางรายงานวิเคราะห์สนใจ post hoc ดาวเรือง 2005 แสดงให้เห็นว่า สำหรับพวกเขาร่วมกับประวัติของน้ำตก 8 จาก 15 ยังคงตกอยู่ในกลุ่มแทรกแซงเมื่อเทียบกับ 13 จาก 15 ในกลุ่มควบคุม (P = 0.05) Dean2012 ระบุตกน้อยลงในกลุ่มการแทรกแซงของพวกเขาเดินอย่างรวดเร็วแต่น้ำตกเพิ่มเติมในกลุ่มการแทรกแซงการของพวกเขาช้าลง ศึกษาทั้งสองนำไปสู่ความเชื่อปัจจุบันว่า ควรพัฒนางานวิจัยในกลุ่มย่อย specific ของคนที่มีโรคหลอดเลือดสมอง อีก ข้อมูลนี้สามารถนำไปสู่การพัฒนาในอนาคตของงานป้องกันตกคนหลังจังหวะ และขนาดใหญ่จำนวนศึกษาที่รวมอยู่ในการตรวจสอบมาตรการป้องกันฟอลส์ในผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชน (Gillespie 2012), มีความแตกต่างอีก ด้วยผลของเรา: กลุ่มหลายส่วนออกกำลังกาย ไทจิ และกำหนดทีละหลายส่วนตามบ้านออกกำลังกายไม่ได้แสดงผล beneficial การลดอัตราของน้ำตกและความเสี่ยงของการล้มในประชากรนี้ เราควรที่จะระมัดระวัง ไร พิจารณาว่ามาตรการเหล่านี้อาจจะเหมาะสำหรับการป้องกันไม่ให้ตกในคนหลังจังหวะ ล่าสุดสองการทดลองรวมอยู่ในบทความนี้ (แบทเชเลอร์ 2012 คณบดี 2012) ตรวจสอบผลของการแทรกแซงที่ประกอบด้วยโปรแกรมการออกกำลังกายที่พัฒนาสำหรับคนสูงอายุ: การ Otago ออกกำลังกายโปรแกรม (OEP) ในแบทเชเลอร์ 2012 และออกกำลังกายน้ำหนักแบริ่งสำหรับโปรแกรมดีดุล (เวบบ์) ในปี 2555 คณบดี ทดลองไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่มเพื่อลดอัตราการตกและจำนวน fallers แสดงว่า มาตรการ specific อาจต้องป้องกันตกคนหลังจังหวะ มีกลยุทธ์มุ่งเฉพาะ deficits ที่หลังเส้นของพวกเขา significant

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

น้ำตก นอกจากนี้ในการศึกษาขนาดเล็กที่สุดที่รวมอยู่ในการตรวจสอบนี้ (ฮัวเกรน 2010) การปรับปรุงนัยสำคัญสายลาดเทในความโปรดปรานของกลุ่มแทรกแซงถูกตั้งข้อสังเกตในการวัดคุณภาพชีวิตรวมทั้งฟอลส์อีเอฟไฟ cacy ชั่ง - รุ่นระหว่างประเทศและมิติทางจิต SF-36 และสุขภาพจิต subscales แม้ในเดือนที่สามติดตาม สำหรับเนื้อหาการแทรกแซงซึ่งจัดประเภทเป็นหลายกลุ่มแทรกแซงดำเนินการความเข้มสูงการออกกำลังกายที่ทำงาน (HIFE) โปรแกรมซึ่งประกอบด้วย (1) ช่วงการออกกำลังกายเป็นรายบุคคลรวมทั้งการออกกำลังกายและประสิทธิภาพการทำงานที่มุ่งเป้าไปที่การปรับปรุงความแข็งแรงแขนขาที่ต่ำกว่าความสมดุลและการเดิน ความสามารถ; (2) การดำเนินการออกกำลังกายที่ทำงานในสถานการณ์ในชีวิตจริง; และ (3) สายได้หนึ่งชั่วโมงการประชุมการศึกษาที่มีการอภิปรายเกี่ยวกับการเพิ่มความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อนหลังจากที่จังหวะเช่นน้ำตก ในช่วงสัปดาห์ของการแทรกแซงที่ผ่านมาออมสินบ้านตามโปรแกรมการออกกำลังกายที่ถูกออกแบบมาสำหรับผู้เข้าร่วมแต่ละ ข้อมูลที่ได้จากการทดลองนี้ยังอาจจะมีความสำคัญสำหรับการวางแผนการทดลองในอนาคต ELD สายนี้ แต่อย่างหนึ่งที่ควรจำไว้ว่าความแตกต่างในจำนวน fallers ได้มีนัยสำคัญไม่ลาดเทแม้ว่ามันควรจะตั้งข้อสังเกตว่าการคำนวณพลังงานสำหรับฮัวเกรนปี 2010 ไม่ได้มีพื้นฐานในการป้องกันการตก แต่ ในการปรับปรุงคะแนนสมดุลภูเขาน้ำแข็งขนาด มันควรจะตั้งข้อสังเกตว่าการทดลองบางอย่างที่น่าสนใจโพสต์รายงานการวิเคราะห์เฉพาะกิจ ดาวเรือง 2005 แสดงให้เห็นว่าสำหรับผู้เข้าร่วมของพวกเขาที่มีประวัติของน้ำตกที่แปดจาก 15 ยังคงตกอยู่ในกลุ่มแทรกแซงเมื่อเทียบกับ 13 จาก 15 ในกลุ่มควบคุม (p = 0.05) Dean2012 ระบุตกน้อยลงในกลุ่มแทรกแซงสำหรับการเดินเร็ว แต่ตกมากขึ้นในกลุ่มแทรกแซงสำหรับการเดินที่ช้าลงของพวกเขา การศึกษาทั้งสองนำไปสู่​​ความเชื่อที่ว่าในปัจจุบันการแทรกแซงควรได้รับการพัฒนาขึ้นสำหรับกลุ่มย่อยคระบุไว้ของคนที่มีโรคหลอดเลือดสมอง อีกครั้งข้อมูลนี้สามารถนำไปสู่​​การพัฒนาในอนาคตของการแทรกแซงในการป้องกันการหกล้มในผู้หลังจากที่จังหวะ เช่นเดียวกับจำนวนมากของการศึกษารวมอยู่ในการตรวจสอบการตรวจสอบการแทรกแซงในการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุในชุมชน (กิลเลสปี 2012) มีความแตกต่างกับผลของเราอีกหลายองค์ประกอบการออกกำลังกายกลุ่ม Tai Chi และกำหนดเป็นรายบุคคลหลาย การออกกำลังกายที่บ้านตาม -component ไม่แสดงผลไฟประโยชน์ทางการสำหรับการลดอัตราของน้ำตกและความเสี่ยงของการลดลงของประชากรนี้ เราควรจะระมัดระวังอย่างไรก็ตามการพิจารณาว่าการแทรกแซงเหล่านี้อาจจะเหมาะสำหรับการป้องกันการหกล้มในผู้หลังจากที่จังหวะ สองการทดลองที่ผ่านมารวมอยู่ในการตรวจสอบนี้ (Batchelor 2012; คณบดี 2012) การตรวจสอบผลกระทบของการแทรกแซงที่มีโปรแกรมการออกกำลังกายที่พัฒนาขึ้นสำหรับผู้สูงอายุ: โอทาโกโปรแกรมการใช้สิทธิ (OEP) ใน Batchelor 2012 และการออกกำลังกายที่แบกน้ำหนักที่ดีกว่าสมดุล (WEBB ) โปรแกรมคณบดี 2012 ทั้งการทดลองแสดงให้เห็นลาดเทมีนัยสำคัญแตกต่างระหว่างกลุ่มในการลดอัตราการตกและจำนวนของ fallers แสดงให้เห็นว่าระบุไว้แทรกแซงคอาจจะจำเป็นสำหรับการป้องกันการหกล้มในผู้หลังจากที่จังหวะกับกลยุทธ์การมุ่งเป้าไปที่ CITS ไฟเดอโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ผู้คนมี หลังจากที่จังหวะของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตก นอกจากนี้ ในการศึกษาที่เล็กที่สุดอยู่ในรีวิวนี้ ( โฮล์มเกรน 2010 ) , signi จึงไม่สามารถปรับปรุงในความโปรดปรานของกลุ่มถูกตั้งข้อสังเกตในการวัดคุณภาพของชีวิต รวมทั้งน้ำตก EF จึง cacy ขนาด - นานาชาติรุ่นและคุณภาพชีวิตและสุขภาพจิตโดยมิติสุขภาพจิต ที่ สาม เดือน ติดตาม เนื้อหากิจกรรมแทรกแซงซึ่ง classi จึงเอ็ดเป็นหลายกลุ่ม โดยใช้แบบฝึกหัด ( การแทรกแซงการทำงาน hife ) ซึ่งประกอบด้วย ( 1 ) individualised ช่วงออกกําลังกาย ได้แก่ กิจกรรมทางกาย และการปฏิบัติงานที่มุ่งเพิ่มแขนขาแรง สมดุลและความสามารถในการเดิน ( 2 ) การฝึกการทำงานในสถานการณ์ชีวิตจริงและ ( 3 ) จึงได้หนึ่งชั่วโมงการศึกษาเซสชันกับการอภิปรายเกี่ยวกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของภาวะแทรกซ้อนหลังจากหัวใจวาย เช่นน้ำตก ในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของการทดลอง การฝึกรายบุคคลที่บ้านโปรแกรมถูกออกแบบมาสำหรับผู้เข้าร่วมแต่ละ ข้อมูลจากการทดลองนี้อาจจะสำคัญสำหรับการวางแผนการทดลองนี้จึงละมั่ง ในอนาคต ,แต่หนึ่งควรจำไว้ว่า ความแตกต่างของจำนวน fallers ยังไม่ signi จึงไม่สามารถ แม้ว่ามันควรจะกล่าวว่าการคำนวณพลังงานสำหรับโฮล์มเกรน 2010 ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการป้องกันไม่ให้ตก แต่ในการปรับปรุงของเบิร์กเครื่องชั่งคะแนน มันควรจะสังเกตว่ามีการทดลองที่น่าสนใจเพิ่มเติม Post hoc รายงานวิเคราะห์ข้อมูลดาวเรือง 2005 พบว่า ผู้เข้าร่วมของพวกเขามีประวัติของการล้ม 8 15 ยังคงตกอยู่ในกลุ่ม 13 จาก 15 ในกลุ่มควบคุม ( p = 0.05 ) dean2012 พบน้อยที่ตกอยู่ในกลุ่มที่เดินเร็วของพวกเขา แต่อยู่ในกลุ่มที่เดินช้าของพวกเขาทั้งเรียน ส่งผลให้ปัจจุบัน เชื่อว่า มาตรการนี้ควรพัฒนากาจึง C กลุ่มย่อยของผู้คนด้วยจังหวะ อีกครั้ง ข้อมูลนี้สามารถนำไปสู่การพัฒนามาตรการในอนาคตเพื่อป้องกัน Falls ในคนหลังจังหวะรวมทั้งมีงานวิจัยอยู่ในการทบทวนตรวจสอบการแทรกแซงเพื่อป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชน ( กิล 2012 ) มีความแตกต่างกับผลของเราอีกกลุ่มองค์ประกอบหลายแบบฝึกหัด ไท่จี๋จากที่ส่วนประกอบหลายบ้านตามแบบฝึกหัดที่ทำโชว์ดีจึง่มีผลต่อการลดอัตราลงและความเสี่ยงในการตกอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย เราควรจะระมัดระวัง อย่างไรก็ตาม การพิจารณาว่ามาตรการเหล่านี้อาจจะเหมาะสำหรับการป้องกันการตกอยู่ในคนหลังจังหวะ สองล่าสุดการทดลองรวมอยู่ในรีวิวนี้ ( Batchelor 2012 ;คณบดี 2012 ) ตรวจสอบผลของการแทรกแซงที่มีการออกกำลังกายสำหรับผู้สูงอายุ : โครงการพัฒนาโปรแกรมการออกกำลังกายโอทาโก้ ( โออีพี ) ใน Batchelor 2012 และน้ำหนักการออกกำลังกายเพื่อการทรงตัวที่ดีกว่า ( เว็บบ์ ) สาขาวิชาดีน 2012 หรือการทดลองพบ signi จึงไม่สามารถระหว่างความแตกต่างของกลุ่มเพื่อการลดอัตราและจำนวนของ fallers ฟอลส์ ,แสดงว่ากาจึงออกปาก C อาจต้องเพื่อป้องกันไม่ให้ตกอยู่ในคนหลังจังหวะด้วยกลยุทธ์มุ่งเฉพาะ de จึง CITS ที่ผู้คนมีผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองของพวกเขา .