When the land was donated by a Chin

When the land was donated by a Chinese merchant in 1937 to become a temple site, it was desiccated and infertile after serving as a tobacco plantation. Although the first abbot let the trees grow back naturally, the second and third abbots cleared the forest for fuel. The fourth abbot let nature take its course again but left the monastery after a few years. Phra Acharn Somneuk became abbot in the mid 1980s, when the land around the monastery was sparsely wooded. After planting a variety of tree saplings, the young abbot concluded that the forest would recover best if left alone. In contrast to governmental reforestation policies, Phra Acharn Somneuk believed that community involvement and minimal intervention was the best approach to reforestation. Local villagers were invited to share their knowledge about medicinal herbs and participate in workshops at the monastery. Eventually, the villagers stopped clear-cutting and the land recovered its dense forest cover.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อที่ดินรับบริจาคมาจากผู้ประกอบการค้าจีนในปี 1937 ที่จะกลายเป็นที่ตั้งของวัดมันก็ถูกผึ่งให้แห้งและอุดมสมบูรณ์หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นไร่ยาสูบ แม้ว่าครั้งแรกเจ้าอาวาสให้ต้นไม้เติบโตไปตามธรรมชาติบ๊อที่สองและสามล้างป่าไม้เป็นเชื้อเพลิง เจ้าอาวาสที่สี่ให้ใช้หลักสูตรธรรมชาติอีกครั้ง แต่ที่เหลืออยู่ที่วัดหลังจากนั้นไม่กี่ปีที่ผ่านมาพระอาจารย์สมนึกกลายเป็นเจ้าอาวาสในช่วงกลางปี​​ 1980 เมื่อที่ดินรอบวัดเป็นป่าเบาบาง หลังปลูกความหลากหลายของต้นไม้ต้นไม้เจ้าอาวาสหนุ่มสรุปว่าป่าจะกู้คืนที่ดีที่สุดหากปล่อยทิ้งไว้คนเดียว ในทางตรงกันข้ามกับนโยบายการปลูกป่าของรัฐบาล, พระอาจารย์สมนึกเชื่อว่าการมีส่วนร่วมของชุมชนและการแทรกแซงน้อยที่สุดเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปลูกป่าชาวบ้านในท้องถิ่นได้รับเชิญไปแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรและการมีส่วนร่วมในการประชุมเชิงปฏิบัติการที่วัด ในที่สุดชาวบ้านหยุดที่ชัดเจนตัดและที่ดินกู้คืนป่าที่หนาแน่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อแผ่นดินถูกสนับสนุนจากพ่อค้าจีนในปี 1937 เป็น ไซต์วัด ได้ desiccated และช่วงหลังจากการให้บริการเป็นไร่ยาสูบ แม้เจ้าอาวาสแรกปล่อยให้ต้นไม้เติบโตไปตามธรรมชาติ abbots สอง และสามล้างป่าสำหรับน้ำมันเชื้อเพลิง เจ้าอาวาสสี่ให้ธรรมชาติที่ใช้หลักสูตรของอีก แต่เหลืออารามหลังกี่ปี พระ Acharn Somneuk เป็น เจ้าอาวาสในทศวรรษ 1980 กลาง เมื่อที่ดินสถานอารามเป็นป่าเบาบาง หลังจากปลูกกล้าไม้และต้นไม้ประสงค์ที่หลากหลาย เจ้าอาวาสหนุ่มสรุปว่า ป่าจะกู้ส่วนถ้าเหลือคนเดียว ตรงข้ามที่นโยบายรัฐบาลปลูก พระ Acharn Somneuk เชื่อว่า ชุมชนมีส่วนร่วมและการแทรกแซงน้อยที่สุดคือ วิธีการปลูกที่ดีที่สุด ชาวบ้านท้องถิ่นได้รับเชิญให้แบ่งปันความรู้เกี่ยวกับยาสมุนไพร และมีส่วนร่วมในการประชุมเชิงปฏิบัติที่สำนักสงฆ์ ในที่สุด ชาวบ้านหยุด clear-cutting และป่าหนาแน่นของการกู้คืนแผ่นดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อที่ดินที่ได้รับบริจาคมาจากพ่อค้าชาวจีนที่ในปี 1937 เพื่อเป็นของวัดเป็น desiccated และอุดมสมบูรณ์หลังจากจัดให้บริการเป็นพื้นที่เพาะปลูกยาสูบ แม้ว่าเจ้าอาวาสเป็นครั้งแรกที่ปล่อยให้ต้นที่งอกขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติครั้งที่สองและที่สามแล้วเป็นป่าที่สำหรับน้ำมัน เจ้าอาวาสวัดที่สี่ให้ธรรมชาติเข้าร่วมการอบรมอีกครั้งแต่ทางด้านซ้ายของวัดที่หลังจากไม่กี่ปีที่พระอาจารย์นวลศิ somneuk กลายมาเป็นเจ้าอาวาสวัดในช่วงกลางของทศวรรษ 1980 s เมื่อที่ดินโดยรอบวัดที่เป็นป่า(ผู้คน หลังจากบ่มเพาะความหลากหลายของหน่อไม้เจ้าอาวาสหนุ่มจะสรุปว่าเป็นป่าที่จะฟื้นตัวได้ดีที่สุดหากอยู่ตามลำพัง ในทางตรงกันข้ามกับนโยบายของรัฐบาลโครงการปลูกป่าพระอาจารย์นวลศิ somneuk เชื่อว่าการแทรกแซงน้อยมากและการมีส่วนร่วมในชุมชนเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปลูกป่าชาวบ้านท้องถิ่นเคยได้รับเชิญเข้าร่วมแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรเป็นยาและมีส่วนร่วมในการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการที่วัดได้ ในท้ายที่สุดแล้วก็หยุดชาวบ้านที่ชัดเจนมีการตัดและการใช้ที่ดินที่ได้คืนมาฝาปิดป่าหนาทึบของพื้นที่