“Sufficiency Economy” is a philoso

“Sufficiency Economy”
is a philosophy that stresses the middle path as an overriding principle for appropriate conduct by the populace at all levels. This applies to conduct starting from the level of the families, communities, as well as the level of nation in development and administration so as to modernize in line with the forces of globalization “Sufficiency” means moderation, reasonableness, and the need of self – immunity for sufficient protection from impact arising from internal and external changes. To achieve this, an application of knowledge with due consideration and prudence is essential.
In particular great care is needed in the utilization of theories and methodologies for planning and implementation in every step. At the same time, it is essential to strengthen the moral fibre of the nation, so that everyone, particularly public officials, academics, businessmen at all levels
adheres first and foremost to the principles of honesty and integrity. In addition, a way of life based on patience, perseverance, diligence, wisdom and prudence is indispensable to create balance and be able to cope appropriately with critical challenges arising from extensive and rapid socioeconomic, environmental, and cultural changes in the world.”
Modern development has caused changes in all aspects of Thai society. The positive impacts of the development are economic growth, progress of material and public utilities, modern communication systems, and improvement and expansion of education. However, few of these results have reached rural areas or the underprivileged in the society.
Modern development has caused changes in all aspects of Thai society. The positive impacts of the development are economic growth, progress of material and public utilities, modern communication systems, and improvement and expansion of education. However, few of these results have reached rural areas or the underprivileged in the society.
On the other hand, rapid economic growth and the rise of consumerism has led to a state of economic dependence and deterioration of natural resources as well as the dissolution of existing kinship and traditional groups to manage them. The traditional knowledge and wisdom that have been employed to solve problems and accumulated in the past are forgotten and have started to disappear.
Significantly, what has dissipated is the people’s ability to rely on themselves and conduct their lives and pursue their destiny with dignity. For Thailand, the 1997 economic crisis served as a costly lesson of unbalanced and unstable growth, partly due to the improper economic and social development process, in which the economy relied heavily on foreign capital inflows and external markets.
The Royal Initiative of the ‘Philosophy of Sufficiency Economy’
Although His Majesty has been promoting self-reliant or sustainable farming since the 1950s, it is generally accepted that the idea of Sufficiency Economy had been brought up in the 1970s during in His Majesty’s speeches.
Sufficiency Economy is a philosophy based on the fundamental principle of Thai culture. It is a method of development based on moderation, prudence, and social immunity, one that uses knowledge and virtue as guidelines in living. Significantly, there must be intelligence and perseverance which will lead to real happiness in leading one’s life.
The Philosophy of Sufficiency Economy and National Development
His Majesty’s Philosophy of Sufficiency Economy emphasizes that the producers or consumers try to produce or consume within the limit or limitation of existing income or resources first. This is the principle in decreasing the dependence and increasing the ability to control the production themselves, thus deceasing the risk from not being able to efficiently control the market system.
The Philosophy of Sufficiency Economy as Life Guidance
His Majesty the King has comprehensive understanding of Thai society. Thus, in granting initiatives or delivering advice he would also take into consideration the people’s way of life and social norms to avoid internal conflicts that may obstruct the implementation.


Three hoops, two conditions
Phase I
Farmland Division for Optimum Benefits

The land is divided into four parts with a ratio of 30:30:30:10.
The first 30% is designated for a pond to store rainwater during the rainy season while during the dry season it serves to supply water to grow crops and raise aquatic animals and plants.
and other structures. The second 30% is set aside for rice cultivation during the rainy season for the family’s daily consumption throughout the year to cut down on expenses and allow the farmers to be self-reliant.
The third 30% is used for growing fruit and perennial trees, vegetables, field crops and herbs for daily consumption. If there is any surplus, it will be sold.
The last 10% is set aside for accommodation, animal husbandry, roads
Phase II
Communal Agriculture
After the first step has been realized, the farmers are encouraged to form groups or cooperatives to carry out farming and agricultural activities in the following areas:

Production (plant species, soil preparation, irrigation, etc.)
Farmers must cooperate in the production of crops, starting from preparing the soil, obtaining plant species, fertilizers, water supply, etc. for cultivation.

Marketing (rice drying space, silos, rice mills, the sale of crops)
When the rice crops are harvested, there must be preparations in many areas to gain the highest profits from them: preparing a common drying space, silos, rice mills, as well as cooperating in selling the produce to obtain good prices and cut down on expenses.
Living conditions (fish paste, fish sauce, food, clothing, etc.)
At the same time farmers must maintain a certain degree of proper living with sufficient basic requisites such as food, fish paste, fish sauce, and clothing.

Welfare (public health, loans)
In each community there should be necessary welfare and services, such as a health center in time of sickness or a fund providing loans to be used to carry out activities in the community.

Education (schools, scholarships)
The community should play an active role in promoting education, for example, setting up an education fund for children in the community.
Society and religion
The community should be the center for social and mental development, with religion as the binding factor.
All the aforementioned activities must receive cooperation from all parties concerned whether government or private sector, as well as members of the community.
Phase III
Loan and Credit Outreach

After the second phase, the farmers should move into the third phase by making contacts with banks or private companies to obtain funds to assist with investment or developing their quality of life. In this way, both farmers and banks or private companies will gain mutual benefits as follows.
- Farmers can sell their rice at a high price (since they are not forced to sell cheaply)
- Banks or private companies can buy rice for consumption at a low cost (by buying paddy directly from the farmers and milling it them themselves)
- Farmers can buy consumer products at a low cost since they buy them together in large quantities (from cooperatives stores at a wholesale price)
- Banks or private companies are able to disperse their personnel to carry out various activities for better results
2 conditions along the Localism are:
Condition 1 condition of knowledge is knowledgeable about the various technical aspects are related to prudence they considered knowledge associated to business planning and caution in operating procedure integrity consists in awareness, there is moral honesty and patience. Use diligence in daily life
The term moral condition 2 is there awareness on ethics and honesty have patience. Use diligence in daily life

Two conditions
2 conditions along the Localism are:
Condition 1 condition of knowledge is knowledgeable about the various technical aspects are related to prudence they considered knowledge associated to business planning and caution in operating procedure integrity consists in awareness, there is moral honesty and patience. Use diligence in daily life
The term moral condition 2 is there awareness on ethics and honesty have patience. Use diligence in daily life

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"เศรษฐกิจพอเพียง" เป็นปรัชญาที่เน้นเส้นทางกลางเป็นตรรกะเป็นการปฏิบัติที่เหมาะสมโดยประชาชนในทุกระดับ นี้ใช้กับปฏิบัติตั้งแต่ระดับครอบครัว ชุมชน ตลอดจนในระดับประเทศในการพัฒนา และการจัดการเพื่อให้ทันกับของโลกาภิวัตน์ "พอเพียง" หมายความว่า ดูแล reasonableness และความต้องการของตนเอง – ภูมิคุ้มกันเพื่อคุ้มครองเพียงพอจากผลกระทบที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงภายใน และภายนอก เพื่อให้บรรลุนี้ การประยุกต์ใช้ความรู้ด้วยความรอบคอบและพิจารณาเป็นสำคัญ โดยเฉพาะ ดูแลที่ดีเป็นสิ่งจำเป็นในการใช้ประโยชน์ของทฤษฎีและวิธีการในการวางแผนและดำเนินการในทุกขั้นตอน ในเวลาเดียวกัน มันเป็นสิ่งสำคัญเพื่อเสริมสร้างเส้นใยทางศีลธรรมของชาติ เพื่อให้ทุกคน เจ้าหน้าที่สาธารณะโดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักวิชาการ นักธุรกิจในทุกระดับ ยึดตามอันดับแรกกับหลักการของความซื่อสัตย์และ นอกจากนี้ วิถีชีวิตขึ้นอยู่กับความอดทน ความเพียรพยายาม ทุน สติปัญญา และความรอบคอบเป็นสำคัญเพื่อสร้างความสมดุล และสามารถรับมือกับความท้าทายสำคัญที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และครอบคลุมประชากร สิ่งแวดล้อม และวัฒนธรรมเปลี่ยนแปลงในโลกอย่างเหมาะสม" ทันสมัยพัฒนาได้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทุกด้านของสังคมไทย ผลบวกของการพัฒนาเศรษฐกิจ ความก้าวหน้าของวัสดุ และสาธารณูปโภค ระบบการสื่อสาร และการปรับปรุงและขยายการศึกษาได้ อย่างไรก็ตาม ไม่กี่ผลลัพธ์เหล่านี้ได้ถึงชนบทหรือด้อยโอกาสในสังคม ทันสมัยพัฒนาได้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทุกด้านของสังคมไทย ผลบวกของการพัฒนาเศรษฐกิจ ความก้าวหน้าของวัสดุ และสาธารณูปโภค ระบบการสื่อสาร และการปรับปรุงและขยายการศึกษาได้ อย่างไรก็ตาม ไม่กี่ผลลัพธ์เหล่านี้ได้ถึงชนบทหรือด้อยโอกาสในสังคม บนมืออื่น ๆ เติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วและการเพิ่มขึ้นของการบริโภคนิยมได้นำไปพึ่งพาทางเศรษฐกิจและการเสื่อมสภาพของทรัพยากรธรรมชาติเป็นการยุบของญาติที่มีอยู่และกลุ่มดั้งเดิมที่รัฐจัดการให้ ความรู้ดั้งเดิมและภูมิปัญญาที่มีการแก้ปัญหา และสะสมในอดีต จะลืม และเริ่มต้นจะหายไป อย่างมีนัยสำคัญ สิ่งมี dissipated คือ ประชาชนสามารถพึ่งพาตนเอง และดำเนินชีวิตของพวกเขา และติดตามชะตากรรมของพวกเขา มีศักดิ์ศรี สำหรับประเทศไทย วิกฤตเศรษฐกิจ 1997 เสิร์ฟเป็นบทเรียนราคาแพงไม่สมดุล และไม่เสถียรเจริญเติบโต ส่วนหนึ่งเนื่องจากกระบวนการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมไม่เหมาะสม ที่เศรษฐกิจอาศัยหนักในต่างประเทศเงินทุนไหลและตลาดภายนอก ราชดำริของ "ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง' แม้ว่าสมเด็จพระได้รับการส่งเสริมพึ่งพา หรือยั่งยืนเกษตรตั้งแต่ มันโดยทั่วไปยอมรับว่า แนวคิดของเศรษฐกิจพอเพียงได้ถูกนำขึ้นในทศวรรษ 1970 ในช่วงในสุนทรพจน์ของในหลวงเศรษฐกิจพอเพียงเป็นปรัชญาที่ยึดหลักการพื้นฐานของวัฒนธรรมไทย วิธีการพัฒนาตามการดูแล ความ รอบคอบ และภูมิคุ้มกันทางสังคม ใช้ความรู้และคุณธรรมเป็นแนวทางในชีวิตได้ มาก ต้องมีปัญญาและความเพียรพยายามที่จะนำไปสู่ความสุขที่แท้จริงในการนำชีวิตปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาแห่งชาติ ของพระปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเน้นให้ ผู้ผลิตหรือผู้บริโภคพยายามที่จะผลิต หรือบริโภคภายในข้อจำกัดหรือข้อจำกัดของทรัพยากรหรือเงินที่มีอยู่ก่อน นี้เป็นหลักการในการลดการพึ่งพา และเพิ่มความสามารถในการควบคุมการผลิตเอง deceasing ดังนั้นความเสี่ยงจากการไม่สามารถควบคุมระบบตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวทางชีวิต พระราชามีความเข้าใจที่ครอบคลุมสังคมไทย ดังนั้น ให้ริเริ่ม หรือส่งคำแนะนำ เขาจะพิจารณาคนวิถีชีวิตและบรรทัดฐานทางสังคมเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งภายในที่อาจขัดขวางการใช้งานสามห่วง 2 เงื่อนไขเฟสผม ส่วนพื้นที่การเกษตรเพื่อประโยชน์สูงสุด แผ่นดินถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนมีอัตราส่วนเป็นของ 30:30:30:1030% แรกจะถูกกำหนดสำหรับบ่อเก็บแบบสายฝนในช่วงฤดูฝนในขณะที่ในฤดูแล้ง จะทำหน้าที่จัดหาน้ำเพื่อปลูกพืช และเลี้ยงสัตว์น้ำและพืชและโครงสร้างอื่น ๆ ที่สอง 30% เป็นตั้งไว้สำหรับปลูกข้าวในช่วงฤดูฝนใช้ของครอบครัวทุกวันตลอดทั้งปีการตัดลงในค่าใช้จ่าย และอนุญาตให้เกษตรกรต้องพึ่งพาที่สาม 30% ใช้สำหรับปลูกผลไม้ และไม้ยืนต้น ผัก พืชไร่ และสมุนไพรสำหรับบริโภคต่อวัน ถ้ามีส่วนเกินใด ๆ มันจะขาย10% สุดท้ายถูกตั้งค่าไว้สำหรับสถานที่พัก สัตว์เลี้ยง ถนน ระยะ II เกษตรชุมชน หลังจากก้าวแรกของการรับรู้ เกษตรกรจะให้แบบฟอร์มกลุ่มหรือสหกรณ์เพื่อดำเนินออกกิจกรรมทำนา และการเกษตรในพื้นที่ต่อไปนี้: ผลิต (พืชพันธุ์ เตรียมดิน ชลประทาน ฯลฯ)เกษตรกรต้องร่วมมือในการผลิตพืช เริ่มต้นจากการเตรียมดิน ได้รับพันธุ์พืช ปุ๋ย น้ำ ฯลฯ สำหรับการเพาะปลูก การตลาด (ข้าวแห้งพื้นที่ ไซโล โรง สีข้าว ขายพืชผล)เมื่อมีการเก็บเกี่ยวพืชข้าว ต้องมีการเตรียมในหลายพื้นที่ได้รับผลกำไรสูงสุดจาก: เตรียมพื้นที่แห้งทั่วไป ไซโล โรงสีข้าว รวมทั้งความร่วมมือในการผลิตเพื่อขายได้ราคาดี และลดการค่าใช้จ่ายสภาพความเป็นอยู่ (วางปลา น้ำปลา อาหาร เสื้อผ้า ฯลฯ)ขณะเดียวกัน เกษตรกรต้องรักษาระดับการครองชีพเหมาะสมกับ requisites พื้นฐานเพียงพอเช่นอาหาร วางปลา ปลา และเสื้อผ้า สวัสดิการ (สาธารณสุข เงินกู้ยืม)ในแต่ละชุมชน ควรมีสวัสดิการที่จำเป็นและบริการ ศูนย์สุขภาพในยามเจ็บป่วยหรือกองทุนให้กู้ยืมเพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมในชุมชน การศึกษา (โรงเรียน ทุนการศึกษา)ชุมชนควรเล่นบทบาทการใช้งานในการส่งเสริมการศึกษา ตัวอย่าง ตั้งกองทุนการศึกษาสำหรับเด็กในชุมชนสังคมและศาสนา ชุมชนควรเป็นศูนย์กลางทางสังคม และจิตใจพัฒนา มีศาสนาเป็นตัวเชื่อมกิจกรรมดังกล่าวทั้งหมดต้องได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องว่ารัฐบาลหรือเอกชนภาค เช่นเป็นสมาชิกของชุมชนระยะ III เงินกู้และสินเชื่อภาคสนาม หลังจากขั้นตอนที่สอง เกษตรกรควรจัดย้ายไปในระยะที่ 3 โดยทำการติดต่อกับธนาคารหรือบริษัทเอกชนเพื่อขอรับเงินช่วยเหลือ ด้วยการลงทุน หรือพัฒนาคุณภาพชีวิตของพวกเขา ด้วยวิธีนี้ ทั้งเกษตรกร และธนาคาร หรือบริษัทเอกชนจะได้รับประโยชน์ดังนั้น-เกษตรกรสามารถขายข้าวของที่มีราคาสูง (เนื่องจากไม่ให้ขายเทป)-ธนาคาร หรือบริษัทเอกชนสามารถซื้อข้าวบริโภคที่มีต้นทุนต่ำ (ซื้อข้าวเปลือกตรงจากเกษตรกร และกัดมันให้ตัวเอง)-เกษตรกรสามารถซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคที่มีต้นทุนต่ำเนื่องจากพวกเขาซื้อกันในปริมาณมาก (จากร้านสหกรณ์ราคาขายส่ง)-ธนาคาร หรือบริษัทเอกชนจะสามารถกระจายบุคลากรการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อผลลัพธ์ที่ดีเงื่อนไขที่ 2 ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงที่จะ:เงื่อนไขที่ 1 เงื่อนไขความรู้คือความรู้ต่าง ๆ เกี่ยวกับเทคนิคเกี่ยวข้องกับพวกเขาถือว่า ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจการวางแผนและความระมัดระวังในการดำเนินการขั้นตอนความประกอบในความรอบคอบ มีความซื่อสัตย์สุจริตคุณธรรมและความอดทน เพียรใช้ในชีวิตประจำวันคำว่าเงื่อนไขคุณธรรม 2 มีจิตสำนึกในจริยธรรมและความซื่อสัตย์มีความอดทน เพียรใช้ในชีวิตประจำวันสองเงื่อนไขเงื่อนไขที่ 2 ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงที่จะ:เงื่อนไขที่ 1 เงื่อนไขความรู้คือความรู้ต่าง ๆ เกี่ยวกับเทคนิคเกี่ยวข้องกับพวกเขาถือว่า ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจการวางแผนและความระมัดระวังในการดำเนินการขั้นตอนความประกอบในความรอบคอบ มีความซื่อสัตย์สุจริตคุณธรรมและความอดทน เพียรใช้ในชีวิตประจำวันคำว่าเงื่อนไขคุณธรรม 2 มีจิตสำนึกในจริยธรรมและความซื่อสัตย์มีความอดทน เพียรใช้ในชีวิตประจำวัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"เศรษฐกิจพอเพียง"
เป็นปรัชญาที่เน้นทางสายกลางเป็นหลักการที่สำคัญสำหรับการดำเนินการที่เหมาะสมโดยประชาชนในทุกระดับ นี้นำไปใช้ในการดำเนินการที่เริ่มต้นจากระดับของครอบครัวชุมชนเช่นเดียวกับระดับของประเทศในการพัฒนาและการบริหารจัดการเพื่อให้มีความทันสมัยสอดคล้องกับกองกำลังของโลกาภิวัตน์ "พอเพียง" หมายถึงความพอประมาณความมีเหตุผลและความจำเป็นของตัวเอง - ภูมิคุ้มกันสำหรับการป้องกันที่เพียงพอจากผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทั้งภายในและภายนอก เพื่อบรรลุเป้าหมายนี้ประยุกต์ใช้ความรู้ที่มีการพิจารณาเนื่องจากรอบคอบและระมัดระวังเป็นสิ่งจำเป็น.
ในการดูแลที่ดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นสิ่งจำเป็นในการใช้ประโยชน์จากทฤษฎีและวิธีการสำหรับการวางแผนและการดำเนินการในทุกขั้นตอน ในขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งจำเป็นที่จะเสริมสร้างมาตรฐานทางศีลธรรมของประเทศเพื่อให้ทุกคนเจ้าหน้าที่ของรัฐโดยเฉพาะอย่างยิ่งนักวิชาการนักธุรกิจในทุกระดับ
ปฏิบัติแรกและสำคัญที่สุดในหลักการของความซื่อสัตย์สุจริตและความซื่อสัตย์ นอกจากนี้วิถีชีวิตขึ้นอยู่กับความอดทนความเพียรมีสติปัญญาและความรอบคอบที่ขาดไม่ได้ในการสร้างความสมดุลและความสามารถที่จะรับมือได้อย่างเหมาะสมกับความท้าทายที่สำคัญที่เกิดจากการที่กว้างขวางและรวดเร็วทางเศรษฐกิจและสังคมสิ่งแวดล้อมและการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมในโลก. "
โมเดิร์น การพัฒนาได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทุกด้านของสังคมไทย ผลกระทบเชิงบวกของการพัฒนาที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจ, ความคืบหน้าของสาธารณูปโภควัสดุและประชาชน, ระบบการสื่อสารที่ทันสมัยและการปรับปรุงและการขยายตัวของการศึกษา แต่บางส่วนของผลลัพธ์เหล่านี้ได้มาถึงพื้นที่ชนบทหรือผู้ด้อยโอกาสในสังคม.
การพัฒนาสมัยใหม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทุกด้านของสังคมไทย ผลกระทบเชิงบวกของการพัฒนาที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจ, ความคืบหน้าของสาธารณูปโภควัสดุและประชาชน, ระบบการสื่อสารที่ทันสมัยและการปรับปรุงและการขยายตัวของการศึกษา แต่บางส่วนของผลลัพธ์เหล่านี้ได้มาถึงพื้นที่ชนบทหรือผู้ด้อยโอกาสในสังคม.
บนมืออื่น ๆ , การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วและการเพิ่มขึ้นของการคุ้มครองผู้บริโภคได้นำไปสู่สถานะของการพึ่งพาทางเศรษฐกิจและการเสื่อมสภาพของทรัพยากรทางธรรมชาติเช่นเดียวกับการสลายตัวของที่มีอยู่ เครือญาติและกลุ่มแบบดั้งเดิมที่จะจัดการกับพวกเขา ความรู้และภูมิปัญญาดั้งเดิมที่ได้รับการว่าจ้างในการแก้ปัญหาและการสะสมในอดีตที่ผ่านมาจะลืมและได้เริ่มต้นที่จะหายไป.
อย่างมีนัยสำคัญสิ่งที่ได้กระจายไปคือความสามารถของผู้คนที่จะพึ่งพาตัวเองและดำเนินชีวิตของพวกเขาและไล่ตามโชคชะตาของพวกเขาอย่างมีศักดิ์ศรี สำหรับประเทศไทยปี 1997 วิกฤตเศรษฐกิจทำหน้าที่เป็นบทเรียนที่มีค่าใช้จ่ายของการเจริญเติบโตที่ไม่สมดุลและไม่แน่นอนส่วนหนึ่งเป็นเพราะการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมที่ไม่เหมาะสมซึ่งในเศรษฐกิจพึ่งพาเงินทุนไหลเข้าจากต่างประเทศและตลาดภายนอก.
ราชดำริของ 'ปรัชญา เศรษฐกิจพอเพียง '
แม้ว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงได้รับการส่งเสริมการพึ่งพาตนเองหรือทำการเกษตรอย่างยั่งยืนตั้งแต่ปี 1950 เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าความคิดของเศรษฐกิจพอเพียงได้รับการขึ้นมาในปี 1970 ในระหว่างการกล่าวสุนทรพจน์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว.
เศรษฐกิจพอเพียงเป็นปรัชญาอยู่บนพื้นฐานของ หลักการพื้นฐานของวัฒนธรรมไทย มันเป็นวิธีการของการพัฒนาอยู่บนพื้นฐานของการดูแลความรอบคอบและภูมิคุ้มกันทางสังคมอย่างหนึ่งที่ใช้ความรู้และคุณธรรมเป็นแนวทางในการดำรงชีวิต อย่างมีนัยสำคัญจะต้องมีปัญญาและความเพียรที่จะนำไปสู่ความสุขที่แท้จริงในการดำเนินชีวิตของคน ๆ หนึ่ง.
ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาแห่งชาติ
ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเน้นของเขาว่าผู้ผลิตหรือผู้บริโภคพยายามที่จะผลิตหรือบริโภคภายในวงเงินหรือข้อ จำกัด ของ รายได้ที่มีอยู่หรือทรัพยากรแรก นี่คือหลักการในการลดการพึ่งพาและเพิ่มความสามารถในการควบคุมการผลิตของตัวเองจึง deceasing ความเสี่ยงจากการไม่สามารถที่จะมีประสิทธิภาพในการควบคุมระบบการตลาด.
ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นชีวิตแนะแนว
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีความเข้าใจที่ครอบคลุมของไทย สังคม ดังนั้นในการให้ความคิดริเริ่มหรือการส่งมอบคำแนะนำเขาก็จะใช้เวลาในการพิจารณาวิธีชีวิตของประชาชนและบรรทัดฐานทางสังคมที่จะหลีกเลี่ยงความขัดแย้งภายในที่อาจขัดขวางการดำเนินการ. สามห่วงสองเงื่อนไขระยะเกษตรกองประโยชน์สูงสุดที่ดินแบ่งออกเป็นสี่ ชิ้นส่วนที่มีอัตราส่วน 30: 30: 30: 10. แรก 30% ที่กำหนดไว้สำหรับบ่อเก็บน้ำฝนในช่วงฤดูฝนในขณะที่ในช่วงฤดูแล้งจะทำหน้าที่ในการจัดหาน้ำเพื่อปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์น้ำและพืช. และ โครงสร้างอื่น ๆ ที่สอง 30% มีการตั้งสำรองสำหรับการปลูกข้าวในช่วงฤดูฝนเพื่อการบริโภคในชีวิตประจำวันของคนในครอบครัวตลอดทั้งปีเพื่อลดค่าใช้จ่ายและช่วยให้เกษตรกรที่จะพึ่งตนเอง. ที่สาม 30% จะใช้สำหรับการปลูกผลไม้และต้นไม้ยืนต้น ผักพืชไร่และสมุนไพรเพื่อการบริโภคในชีวิตประจำวัน หากมีส่วนเกินใด ๆ ก็จะขาย. ที่ผ่านมา 10% มีการตั้งสำรองสำหรับที่พัก, เลี้ยงสัตว์, ถนนสองเฟสชุมชนเกษตรหลังจากที่ขั้นตอนแรกที่ได้รับการตระหนักเกษตรกรได้รับการสนับสนุนในรูปแบบกลุ่มหรือสหกรณ์ที่จะดำเนินการทำการเกษตร และกิจกรรมทางการเกษตรในพื้นที่ดังต่อไปนี้: การผลิต (พันธุ์พืช, การเตรียมดินชลประทาน ฯลฯ ) เกษตรกรต้องให้ความร่วมมือในการผลิตพืชที่เริ่มต้นจากการเตรียมดินที่ได้รับพันธุ์พืชปุ๋ยน้ำประปา ฯลฯ สำหรับการเพาะปลูกการตลาด (ข้าวพื้นที่อบแห้งไซโล, โรงสีข้าว, ขายของพืช) เมื่อข้าวที่เก็บเกี่ยวจะต้องมีการเตรียมการในหลายพื้นที่ที่จะได้รับประโยชน์สูงสุดจากพวกเขา: การจัดทำพื้นที่การอบแห้งที่พบบ่อยไซโลโรงสีข้าวเป็น รวมทั้งความร่วมมือในการขายผลผลิตที่จะได้รับราคาที่ดีและลดค่าใช้จ่าย. สภาพความเป็นอยู่ (ปลาวาง, น้ำปลา, อาหาร, เสื้อผ้า ฯลฯ ) ในขณะเดียวกันเกษตรกรต้องรักษาระดับหนึ่งของการใช้ชีวิตที่เหมาะสมกับปัจจัยพื้นฐานที่เพียงพอ เช่นอาหารกะปิน้ำปลาและเสื้อผ้า. สวัสดิการ (สาธารณสุข, การให้กู้ยืมเงิน) ในแต่ละชุมชนควรมีสวัสดิการที่จำเป็นและบริการเช่นศูนย์สุขภาพในช่วงเวลาแห่งความเจ็บป่วยหรือกองทุนให้กู้ยืมเงินเพื่อใช้ในการดำเนินการ กิจกรรมออกในชุมชน. การศึกษา (โรงเรียน, ทุนการศึกษา) ชุมชนควรมีบทบาทที่สำคัญในการส่งเสริมการศึกษาเช่นการตั้งค่าทุนการศึกษาสำหรับเด็กในชุมชน. สังคมและศาสนาชุมชนควรเป็นศูนย์รวมทางสังคมและจิตใจ การพัฒนากับศาสนาเป็นปัจจัยที่มีผลผูกพัน. ทุกกิจกรรมดังกล่าวจะต้องได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นภาครัฐหรือภาคเอกชนเช่นเดียวกับสมาชิกของชุมชน. ขั้นตอนที่สามสินเชื่อและเครดิต Outreach หลังจากขั้นที่สองเกษตรกรควรย้ายเข้า ขั้นตอนที่สามโดยการติดต่อกับธนาคารหรือ บริษัท เอกชนที่จะได้รับเงินทุนเพื่อช่วยให้มีการลงทุนหรือการพัฒนาคุณภาพชีวิตของพวกเขา ด้วยวิธีนี้เกษตรกรทั้งในและธนาคารหรือ บริษัท เอกชนจะได้รับผลประโยชน์ร่วมกันดังต่อไปนี้. - เกษตรกรสามารถขายข้าวในราคาที่สูง (ตั้งแต่พวกเขาจะไม่บังคับให้ขายราคาถูก) - ธนาคารหรือ บริษัท เอกชนสามารถซื้อข้าวเพื่อการบริโภคที่ ต้นทุนต่ำ (โดยการซื้อข้าวโดยตรงจากเกษตรกรและกัดมันพวกเขาตัวเอง) - เกษตรกรสามารถซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคในราคาที่ต่ำสุดนับตั้งแต่ที่พวกเขาซื้อพวกเขาร่วมกันในปริมาณมาก (จากร้านค้าสหกรณ์ในราคาขายส่ง) - ธนาคารหรือ บริษัท เอกชนมีความสามารถ จะกระจายบุคลากรของพวกเขาที่จะดำเนินกิจกรรมต่างๆเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า2 เครื่องพร้อมท้องถิ่นคือเงื่อนไขที่ 1 สภาพของความรู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับด้านเทคนิคต่างๆที่เกี่ยวข้องกับความรอบคอบพวกเขาคิดว่าความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนธุรกิจและความระมัดระวังในขั้นตอนการดำเนินความสมบูรณ์ประกอบด้วย การรับรู้มีความซื่อสัตย์สุจริตคุณธรรมและความอดทน ใช้ความขยันในชีวิตประจำวันระยะทางศีลธรรมเงื่อนไขที่ 2 คือการรับรู้มีจริยธรรมและความซื่อสัตย์สุจริตมีความอดทน ใช้ความขยันในชีวิตประจำวันสองเงื่อนไข2 เงื่อนไขตามท้องถิ่นคือเงื่อนไขที่ 1 สภาพของความรู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับด้านเทคนิคต่างๆที่เกี่ยวข้องกับความรอบคอบพวกเขาคิดว่าความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนธุรกิจและความระมัดระวังในความซื่อสัตย์ขั้นตอนการดำเนินประกอบด้วยในการรับรู้มีคุณธรรม ความซื่อสัตย์สุจริตและความอดทน ใช้ความขยันในชีวิตประจำวันระยะทางศีลธรรมเงื่อนไขที่ 2 คือการรับรู้มีจริยธรรมและความซื่อสัตย์สุจริตมีความอดทน ใช้ความขยันในชีวิตประจำวัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" เศรษฐกิจพอเพียง " เป็นปรัชญาที่เน้น
มัชฌิมาปฏิปทาเป็นนโยบายหลักที่เหมาะสมดำเนินการโดยประชาชนในทุกระดับ นี้ใช้กับความประพฤติ ตั้งแต่ระดับครอบครัว ชุมชน ตลอดจนระดับประเทศในการพัฒนาและการบริหารให้ทันสมัยสอดคล้องกับพลังของโลกาภิวัตน์ " พอเพียง " หมายความว่า พอประมาณความมีเหตุมีผล และความต้องการของตนเอง และการคุ้มครองป้องกันที่เพียงพอจากผลกระทบที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทั้งภายในและภายนอก เพื่อให้บรรลุนี้ การประยุกต์ใช้ความรู้ ตามความเห็นและความรอบคอบเป็นสิ่งที่จำเป็น
โดยเฉพาะการดูแลที่ดีเป็นสิ่งจำเป็นในการใช้ทฤษฎีและวิธีการในการวางแผนและการดำเนินการทุกขั้นตอน ใน เวลาเดียวกันมันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะเสริมสร้างเส้นใยคุณธรรมของประเทศ เพื่อให้ทุกคน โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ นักวิชาการ นักธุรกิจทุกระดับ
ยึดแรกและสำคัญที่สุดในหลักการของความซื่อสัตย์และความสมบูรณ์ นอกจากนี้ ทางของชีวิตด้วยความอดทน ความเพียรมีสติปัญญา และความรอบคอบ ซึ่งสร้างความสมดุลและสามารถรับมือกับความท้าทายที่เกิดจากวิกฤตที่เหมาะสมอย่างรวดเร็วและกว้างขวาง เศรษฐกิจสังคม สิ่งแวดล้อม และการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมของโลก ได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง "
สมัยใหม่การพัฒนาในทุกด้านของสังคมไทย ผลกระทบในเชิงบวกของการพัฒนาคือ การเติบโตทางเศรษฐกิจ ความก้าวหน้าของวัสดุ และค่าสาธารณูปโภคระบบการสื่อสารที่ทันสมัย และการพัฒนาและการขยายตัวของการศึกษา อย่างไรก็ตาม ไม่กี่ของผลลัพธ์เหล่านี้มาถึงชนบทหรือผู้ด้อยโอกาสในสังคม การพัฒนาสมัยใหม่ได้ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในทุกด้านของสังคมไทย ผลกระทบในเชิงบวกของการพัฒนาคือ การเติบโตทางเศรษฐกิจ ความก้าวหน้าของวัสดุ และสาธารณูปโภคต่างๆ ระบบสื่อสารที่ทันสมัยและปรับปรุงและขยายการศึกษา อย่างไรก็ตาม ไม่กี่ของผลลัพธ์เหล่านี้มาถึงชนบทหรือผู้ด้อยโอกาสในสังคม
บนมืออื่น ๆ , การเติบโตทางเศรษฐกิจและการเพิ่มขึ้นของลัทธิบริโภคนิยม ทำให้สถานะของการพึ่งพาทางเศรษฐกิจ และความเสื่อมโทรมของทรัพยากรธรรมชาติ ตลอดจนการสลายตัวของเครือญาติและกลุ่มดั้งเดิมที่มีอยู่เพื่อจัดการกับพวกเขาความรู้และภูมิปัญญาแบบดั้งเดิมที่ได้รับการจ้างเพื่อแก้ปัญหาที่สะสมในอดีต ถูกลืม และได้เริ่มหายไป
อย่างมาก แล้วกระจาย คือ ให้ประชาชนสามารถพึ่งพาตนเองและดำเนินชีวิตของพวกเขาและไล่ตามโชคชะตาของพวกเขาอย่างมีศักดิ์ศรี สำหรับประเทศไทย วิกฤตเศรษฐกิจ ทำหน้าที่เป็นบทเรียนราคาแพง และการไม่สมดุลไม่เสถียรส่วนหนึ่งเนื่องจากกระบวนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมที่ไม่เหมาะสม ซึ่งเศรษฐกิจต้องอาศัยเงินทุนไหลเข้าจากต่างประเทศ และภายนอกประเทศ
พระราชดำริของ ' ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง '
ถึงแม้ว่าพระองค์ทรงได้รับการส่งเสริมหรือการพึ่งตนเองอย่างยั่งยืน ตั้งแต่ปี 1950 ,เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าแนวคิดของเศรษฐกิจพอเพียงได้ถูกนำตัวขึ้นในปี 1970 ในสุนทรพจน์ของฝ่าบาท
เศรษฐกิจพอเพียงเป็นปรัชญาบนพื้นฐานของหลักการพื้นฐานของสังคมไทย มันเป็นวิธีการของการพัฒนาบนพื้นฐานของความพอดี รอบคอบ และมีภูมิคุ้มกัน สังคมหนึ่งที่ใช้ความรู้และคุณธรรมเป็นแนวทางในการใช้ชีวิต อย่างมากต้องมีปัญญาและความเพียร อันจะนำความสุขที่แท้จริงในชีวิตหนึ่งของ
ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและการพัฒนาแห่งชาติ
ได้รับพระราชทานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเน้นที่ผู้ผลิตหรือผู้บริโภคพยายามที่จะผลิตหรือบริโภคภายในขอบเขตหรือข้อจำกัดของรายได้หรือทรัพยากรที่มีอยู่ก่อนนี่คือหลักการในการลดการพึ่งพา และเพิ่มความสามารถในการควบคุมการผลิตเอง จึง deceasing ความเสี่ยงจากการไม่สามารถมีประสิทธิภาพการควบคุมระบบตลาด .
ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวทางชีวิต
ในหลวงทรงมีความเข้าใจที่ครอบคลุมของสังคมไทย ดังนั้นในการริเริ่ม หรือส่งคำแนะนำ เขาก็จะพิจารณาคนเป็นวิธีชีวิตทางสังคมของ เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจจะขัดขวางการนำ


สามห่วง สอง เงื่อนไข

ส่วนระยะพื้นที่การเกษตรที่เหมาะสมเพื่อประโยชน์

ที่ดินแบ่งออกเป็นสี่ส่วนกับอัตราส่วนของ 30:30:30:10 .
ก่อน 30 % เป็นเขตสำหรับบ่อเก็บน้ำฝนในช่วงฤดูฝน ส่วนในฤดูแล้งจะทำหน้าที่ในการจัดหาน้ำเพื่อปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์และพืชน้ำ .
และโครงสร้างอื่น ๆวินาทีที่ 30 % ไว้สำหรับการปลูกข้าวในฤดูฝน เพื่อการบริโภคประจำวันของครอบครัวตลอดปี เพื่อตัดค่าใช้จ่ายและอนุญาตให้เกษตรกรสามารถพึ่งตนเอง .
3 30% ใช้สำหรับปลูกผลไม้และต้นไม้ ไม้ยืนต้น พืชผัก พืชไร่ และสมุนไพรสำหรับการบริโภคประจำวัน ถ้ามีส่วนเกิน ก็จะขาย .
10% สุดท้ายไว้สำหรับสถานที่ตั้ง , การเลี้ยงสัตว์ , ถนน

การเกษตรชุมชน ระยะที่ 2 หลังจากขั้นตอนแรกได้รับการตระหนัก เกษตรกรจะได้รับการสนับสนุนในรูปแบบกลุ่มหรือสหกรณ์ เพื่อดําเนินการกิจกรรมการเกษตรในพื้นที่ต่อไปนี้ :

การผลิต ( ชนิดพืช การเตรียมการ ชลประทาน ฯลฯ ดิน )
เกษตรกรต้องร่วมมือในการผลิตพืชเริ่มจากการเตรียมดิน ได้รับ ชนิด พืช ปุ๋ย น้ำ ฯลฯ สำหรับการเพาะปลูก

การตลาด ( ข้าวพื้นที่แห้งไซโล , โรงสีข้าว , ขายพืชผล )
เมื่อข้าวเป็นพืชที่เก็บเกี่ยว ต้องมีการเตรียมการในหลายพื้นที่ได้สูงสุด กำไรจากพวกเขา : การเตรียมการอบแห้งทั่วไป พื้นที่ , ไซโล , โรงสีข้าวรวมทั้งการประสานงานในการขายผลผลิตให้ได้ราคาดี และลดค่าใช้จ่าย .
สภาพความเป็นอยู่ ( กะปิ ปลา ปลา อาหาร เสื้อผ้า ฯลฯ )
ที่เกษตรกรเวลาเดียวกันต้องรักษาในระดับหนึ่งของชีวิตที่เหมาะสมกับปัจจัยพื้นฐานที่เพียงพอ เช่น อาหาร ปลา กะปิ น้ำปลา ปลา และเสื้อผ้า

( สาธารณสุข สวัสดิการเงินกู้ )
ในแต่ละชุมชนควรมีสวัสดิการที่จำเป็นต่างๆ เช่น ศูนย์สุขภาพในยามเจ็บป่วย หรือกองทุนการให้เงินกู้เพื่อใช้ในการดำเนินกิจกรรมต่างๆ ในชุมชน การศึกษาทุนการศึกษาโรงเรียน

)
ชุมชนควรมีบทบาทในการส่งเสริมการศึกษา เช่น การจัดตั้งกองทุนการศึกษาสำหรับเด็กในชุมชน สังคม และศาสนา

ชุมชนควรเป็นศูนย์กลางในการพัฒนาสังคมและจิตใจ กับศาสนาเป็นปัจจัยที่ผูกพัน .
ดังกล่าวข้างต้นทั้งหมดกิจกรรมที่ต้องได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่ายไม่ว่าจะเป็นภาครัฐหรือเอกชน ตลอดจนสมาชิกในชุมชน ระยะที่ 3

เงินกู้และสินเชื่อเกิน

หลังจากระยะที่สองเกษตรกรควรย้ายเข้าสู่ระยะที่สามโดยการติดต่อกับธนาคาร หรือบริษัทเอกชน เพื่อขอรับทุนเพื่อให้ความช่วยเหลือกับการลงทุนหรือพัฒนาคุณภาพชีวิต ในวิธีนี้ ทั้งเกษตรกร และธนาคารหรือบริษัทเอกชนจะได้รับประโยชน์ร่วมกัน ดังนี้ .
- เกษตรกรสามารถขายข้าวในราคาสูง ( เนื่องจากพวกเขาจะไม่บังคับให้ขายในราคาถูก )
- ธนาคารหรือบริษัทเอกชน สามารถซื้อข้าวเพื่อบริโภคในราคาต่ำ ( โดยการซื้อข้าวเปลือกโดยตรงจากเกษตรกร และกัดมันเอง )
- เกษตรกรสามารถซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคในราคาต่ำตั้งแต่พวกเขาซื้อพวกเขาร่วมกันในขนาดใหญ่ปริมาณ ( สหกรณ์ร้านค้าในราคาขายส่ง )
- ธนาคารหรือบริษัทเอกชน จะสามารถกระจายบุคลากรที่จะดำเนินการกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้น
2 เงื่อนไขตามท้องถิ่น :
1 สภาพเงื่อนไขของความรู้ คือ ความรู้เกี่ยวกับด้านเทคนิคต่าง ๆที่เกี่ยวข้องกับความรอบคอบ พวกเขาถือว่า ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนธุรกิจและความระมัดระวังในขั้นตอนการดำเนินงานที่สมบูรณ์ประกอบด้วยในการรับรู้มีจริยธรรมด้านความซื่อสัตย์ และความอดทน ใช้ความเพียรในชีวิตประจําวัน คำว่าจริยธรรม
2 สภาพ มีความตระหนักในคุณธรรม ความซื่อสัตย์สุจริต และมีความอดทน ใช้ความเพียรในชีวิตประจําวัน


สองเงื่อนไข 2 เงื่อนไขตามท้องถิ่น :
ภาพ 1 ภาพ ความรู้ คือ ความรู้เกี่ยวกับเทคนิคต่างๆ ด้าน เกี่ยวข้องกับความรอบคอบ พวกเขาถือว่า ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการวางแผนธุรกิจและความระมัดระวังในขั้นตอนการดำเนินงานประกอบด้วยในการรับรู้ความมีจริยธรรมด้านความซื่อสัตย์ และความอดทน ใช้ความเพียรในชีวิตประจําวัน คำว่าจริยธรรม
2 สภาพ มีความตระหนักในคุณธรรม ความซื่อสัตย์สุจริต และมีความอดทนใช้ความเพียรใน
ชีวิตทุกวัน