As an English major I have learned

As an English major I have learned to appreciate the peaceful, yet exhilarating moment when my mind engages with an author's thoughts on a page. As Toni Morrison says in The Dancing Mind , "[reading is] to experience one's own mind dancing with another's." In my early days as a college student, I wanted to know the "true" meaning of a work or what the author intended, however, I have now realized this would void literature of its most noteworthy complexities. Individual interpretations bring varied insights to a work and it is also interesting to point out messages the author may not have realized s/he included in the piece.
I have always been a thinker, but throughout my coursework, I have greatly sharpened my critical analysis skills. Instead of focusing on proposed meanings or biographical background, I have learned to continuously ask "why" on many different levels. I challenge myself to dig into a text as deeply as possible and unpack every detail to develop a satisfying close read. Also, by reading multiple novels by the same author I have learned to identify different writing styles and make connections that weave texts together; this helped me develop a deeper understanding of the novels. When I look at one of my freshman level novels and see clean pages, I realize that I did not actively read the book. I guess you could say that I have learned to read with a pen, which has drastically taken my writing to a new level because I am able to connect back with my initial insights marked on the page.
Writing had always been one of my strengths, but it was challenging to take that initial step past the high school, five-paragraph essay form that constricted my ideas for so long. Moving past this form, however, has greatly opened my mind. My thoughts are now able to be more complex because I have learned how to sustain a logical argument in an organized manner. My writing has become increasingly more concise and I no longer have room for added "fluff" or "padding." Another improvement is my ability to point out multiple complexities within a text, instead of sticking to one-sided arguments in my papers. Furthermore, learning how to find peer reviewed journal articles and order books through interlibrary loan has significantly widened the scope of my research, which has lead to more scholarly papers with credible references. My writing is so much more interesting than it used to be.
It is difficult to identify gaps in my knowledge as an English major, only because I feel like I have learned so much. I feel that I have largely expanded my literary analysis and writing skills, but I need to be prepared to teach high school students their required literature. I think it would be useful to identify commonly taught novels in our local high schools and study them myself. By studying the required literature and thinking about how to teach it, I will have a sturdy foundation to work from once I am in the classroom.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นวิชาภาษาอังกฤษข้าพเจ้าเรียนรู้ชื่นชมกับ ยังค้างขณะที่เมื่อฉันเกี่ยวกับความคิดของผู้เขียนในหน้า ขณะที่โทนีมอร์ริสันกล่าวว่า ในการเต้นรำ, " [อ่านเป็น] ประสบการณ์ตัวเองใจเต้นกับผู้อื่น" ในวันแรกของฉันในฐานะนักศึกษาวิทยาลัย อยากรู้ความหมายของการทำงาน "จริง" หรืออะไรเขียนไว้ อย่างไรก็ตาม มีตอนนี้ที่รับรู้นี้จะยกเลิกหนังสือที่ซับซ้อนที่สุด การตีความแต่ละนำข้อมูลเชิงลึกที่แตกต่างกันกับทำงาน และก็ยังสนใจที่จะชี้ให้เห็นข้อความที่ผู้เขียนอาจไม่ได้รับ s/เขา รวมอยู่ในชิ้นฉันได้รับเสมอเป็นนัก แต่ตลอดหลักของฉัน ฉันมีมากรุนแรงทักษะการวิเคราะห์ที่สำคัญของฉัน แทนที่จะมุ่งที่ความหมายเสนอหรือพื้นหลังชีวประวัติ ฉันได้เรียนรู้อย่างต่อเนื่องถาม "ทำไม" ในหลายระดับที่แตกต่างกัน ฉันจะท้าทายตัวเองขุดลงในข้อความลึกที่สุด และกระจายทุกรายละเอียดการพัฒนาแบบพอปิดอ่าน ยัง โดยการอ่านนวนิยายหลาย โดยผู้เขียนเดียวกัน ผมได้เรียนรู้การระบุลักษณะการเขียนแตกต่างกัน และทำการเชื่อมต่อที่ข้อความด้วยกัน นี้ช่วยให้ผมพัฒนาความในนิยาย เมื่อดูที่หนึ่งของนวนิยายระดับใหม่ของฉัน และดูสะอาดหน้า ผมรู้ว่า ผมไม่ได้กำลังอ่านหนังสือ ผมคิดว่า คุณสามารถพูดว่า ฉันได้เรียนรู้การอ่าน ด้วยปากกา ซึ่งได้อย่างรวดเร็วดำเนินการเขียนของฉันเป็น เพราะฉันสามารถเชื่อมต่อ ด้วยข้อมูลเชิงลึกของฉันเริ่มต้นทำเครื่องหมายบนหน้าเขียนได้เสมอหนึ่งในจุดแข็งของฉัน แต่มันก็ท้าทายขั้นเริ่มต้นมัธยม ฟอร์มเรียงห้าย่อหน้าที่ constricted ความคิดของฉันสำหรับนาน ที่ผ่านมา ย้ายผ่านแบบฟอร์มนี้ อย่างไรก็ตาม มีมากเปิดใจ ความคิดของฉันจึงสามารถมีความซับซ้อนได้เรียนรู้วิธีการรักษาอาร์กิวเมนต์แบบลอจิคัลในลักษณะเป็นระเบียบ เขียนของฉันได้กลายเป็นมากขึ้นกระชับขึ้น และไม่มีการเพิ่ม "ท่อง" หรือ "ช่องว่าง" การปรับปรุงอื่นจะสามารถในการชี้ให้เห็นความซับซ้อนหลายภายในข้อความ แทนที่จะมีอาร์กิวเมนต์ในเอกสาร นอกจากนี้ เรียนรู้วิธีการค้นหาเพียร์ทบทวนบทความวารสารและหนังสือที่สั่งผ่านการยืมระหว่างห้องสมุดมีมาก widened ขอบเขตของการวิจัยของฉัน ซึ่งนำไปสู่เอกสารวิชาการมากขึ้นด้วยการอ้างอิงที่น่าเชื่อถือ เขียนของฉันเป็นที่น่าสนใจมากยิ่งกว่าจะใช้เป็นได้ยากเพื่อระบุช่องว่างในความรู้ของฉันเป็นหลักเป็นภาษาอังกฤษ เพราะฉันรู้สึกเหมือนฉันได้เรียนรู้มาก ฉันรู้สึกว่า ฉันได้ขยายส่วนใหญ่วิเคราะห์วรรณกรรมของฉันและการเขียนทักษะ แต่ต้องจะสอนนักเรียนวรรณกรรมของพวกเขาต้อง ผมคิดว่า มันจะเป็นประโยชน์ในการระบุนิยายทั่วไปสอนในโรงเรียนของเราสูง และศึกษาด้วยตนเอง โดยศึกษาเอกสารจำเป็น และคิดเกี่ยวกับวิธีการสอนมัน ฉันจะมีรากฐานแข็งแรงการทำงานเมื่อในห้องเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นภาษาอังกฤษที่สำคัญฉันได้เรียนรู้ที่จะชื่นชมความสงบสุขขณะที่ยังทำให้ดีอกดีใจเมื่อใจของฉันมีส่วนร่วมกับความคิดของผู้เขียนบนหน้าเว็บ ขณะที่โทนีมอร์ริสันกล่าวว่าในเต้นรำใจ "[อ่าน] จะได้สัมผัสกับการเต้นใจของตัวเองกับคนอื่น." ในวันแรกของฉันเป็นนักเรียนที่วิทยาลัยผมอยากจะทราบความหมาย "ของจริง" ของการทำงานหรือสิ่งที่ผู้เขียนตั้งใจ แต่ผมได้ตระหนักถึงตอนนี้จะถือเป็นโมฆะวรรณกรรมซับซ้อนที่สำคัญที่สุดของมัน การตีความของแต่ละบุคคลนำข้อมูลเชิงลึกที่แตกต่างกันในการทำงานและก็ยังเป็นที่น่าสนใจที่จะชี้ให้เห็นข้อความที่ผู้เขียนอาจไม่ได้ตระหนัก s / เขารวมอยู่ในชิ้น.
ฉันได้รับเสมอนักคิด แต่ตลอดหลักสูตรของฉันฉันได้รุนแรงขึ้นอย่างมากในการวิเคราะห์ความสำคัญของฉัน ทักษะ แทนที่จะมุ่งไปที่ความหมายที่นำเสนอหรือพื้นหลังชีวประวัติฉันได้เรียนรู้อย่างต่อเนื่องถามว่า "ทำไม" ในระดับที่แตกต่างกันมาก ผมท้าทายตัวเองที่จะขุดลงไปในข้อความที่ลึกที่สุดและแกะทุกรายละเอียดในการพัฒนาอ่านปิดที่น่าพอใจ นอกจากนี้จากการอ่านนิยายหลายคนโดยผู้เขียนคนเดียวกันฉันได้เรียนรู้ที่จะระบุรูปแบบการเขียนที่แตกต่างกันและทำให้การเชื่อมต่อที่สานตำราด้วยกัน นี้ช่วยให้ผมพัฒนาความรู้ความเข้าใจในนิยาย เมื่อฉันมองไปที่หนึ่งของนวนิยายระดับแรกของฉันและดูหน้าสะอาดฉันตระหนักดีว่าผมไม่ได้แข็งขันอ่านหนังสือ ผมคิดว่าคุณสามารถพูดได้ว่าผมได้เรียนรู้ที่จะอ่านด้วยปากกาซึ่งได้ดำเนินการอย่างมากการเขียนของฉันไปยังระดับใหม่เพราะผมสามารถที่จะเชื่อมต่อกลับด้วยข้อมูลเชิงลึกของฉันเริ่มต้นการทำเครื่องหมายบนหน้า.
เขียนได้เสมอหนึ่งในจุดแข็งของฉัน แต่มันก็เป็นความท้าทายที่จะใช้เวลาที่ขั้นตอนแรกที่ผ่านมาโรงเรียนมัธยมรูปแบบการเขียนเรียงความห้าวรรคที่ตีบคิดของฉันมานานแล้ว การย้ายที่ผ่านมารูปแบบนี้ แต่มีการเปิดใจของฉันมาก ความคิดของฉันตอนนี้สามารถที่จะมีความซับซ้อนมากขึ้นเพราะฉันได้เรียนรู้วิธีการที่จะรักษาตรรกะเหตุผลในลักษณะการจัด งานเขียนของฉันได้กลายเป็นมากขึ้นกระชับมากขึ้นและฉันไม่ได้มีห้องพักสำหรับการเพิ่ม "ปุย" หรือ "padding." อีกประการหนึ่งคือการปรับปรุงความสามารถของฉันจะชี้ให้เห็นความซับซ้อนหลายภายในข้อความแทนการติดกับข้อโต้แย้งด้านเดียวในเอกสารของฉัน นอกจากนี้การเรียนรู้วิธีการหาทบทวนบทความวารสารและหนังสือสั่งซื้อผ่านยืมได้กว้างขึ้นอย่างมีนัยสำคัญขอบเขตของการวิจัยของฉันซึ่งได้นำไปสู่เอกสารวิชาการที่มีการอ้างอิงที่น่าเชื่อถือ งานเขียนของฉันเพื่อให้น่าสนใจมากขึ้นกว่าที่เคยเป็น.
มันเป็นเรื่องยากที่จะระบุช่องว่างในความรู้ของฉันเป็นภาษาอังกฤษที่สำคัญเพียงเพราะฉันรู้สึกเหมือนฉันได้เรียนรู้มาก ฉันรู้สึกว่าฉันมีการขยายตัวส่วนใหญ่การวิเคราะห์และการเขียนวรรณกรรมทักษะของฉัน แต่ฉันต้องมีการเตรียมการสอนนักเรียนโรงเรียนมัธยมวรรณกรรมจำเป็นต้องใช้ของพวกเขา ฉันคิดว่ามันจะเป็นประโยชน์ในการระบุนิยายสอนกันทั่วไปในโรงเรียนมัธยมในท้องถิ่นของเราและการศึกษาพวกเขาเอง โดยการศึกษาวรรณกรรมที่จำเป็นและความคิดเกี่ยวกับวิธีการสอนมันฉันจะมีรากฐานที่ทนทานการทำงานจากที่ครั้งหนึ่งผมในห้องเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นภาษาอังกฤษที่ผมได้เรียนรู้ที่จะชื่นชมความสงบ แต่เร้าใจ เมื่อใจเกี่ยวกับความคิดของผู้เขียนในหน้า เป็น โทนี มอร์ริสัน กล่าวว่าในการเต้นใจ " [ อ่าน ] ประสบการณ์ของตนเอง จิตใจเต้นด้วยอีก . . . " ในวันแรกของฉันเป็นนักเรียนวิทยาลัย , ฉันต้องการที่จะรู้ " ความจริง " ความหมายของงาน หรือสิ่งที่ผู้เขียนไว้ แต่ตอนนี้ฉันตระหนักนี้จะถือเป็นโมฆะ วรรณกรรมของ น่าสังเกตมากที่สุดซับซ้อน . การตีความแต่ละบุคคลนำข้อมูลเชิงลึกที่หลากหลายเพื่อทำงาน และมันยังน่าสนใจที่จะชี้ให้เห็นข้อความ ผู้เขียนอาจไม่ได้ตระหนักว่า s / เขารวมอยู่ในชิ้นฉันได้รับเสมอเป็นนักคิด แต่ตลอดการสอนของฉัน ฉันมีมากลับทักษะการวิเคราะห์ของฉัน แทนที่จะเน้นการเสนอความหมายหรือความเป็นมาชีวประวัติ , ฉันได้เรียนรู้อย่างต่อเนื่องเพื่อถามว่า " ทำไม " ในระดับที่แตกต่างกันมาก ผมท้าทายตัวเองที่จะขุดลงในข้อความที่ลึกซึ้งที่สุด และแกะทุกรายละเอียดเพื่อพัฒนาภิรมย์ปิดอ่าน ยังตามอ่านนิยายหลาย โดยผู้เขียนเดียวกันฉันได้เรียนรู้ที่จะระบุลักษณะการเขียนที่ต่างกันและทำให้การเชื่อมต่อที่สานข้อความด้วยกัน นี้ช่วยให้ฉันพัฒนาความเข้าใจที่ลึกของนวนิยาย เมื่อฉันมองไปที่หนึ่งของนวนิยายระดับแรกของฉันและดูหน้าสะอาด ฉันตระหนักว่าฉันไม่ได้กระตือรือร้นอ่านหนังสือ ฉันคิดว่านายจะพูดว่า ฉันได้เรียนรู้ที่จะอ่านด้วยปากกาในการเขียนของฉันที่ถ่ายไปยังระดับใหม่ เพราะฉันสามารถเชื่อมต่อด้วยข้อมูลเชิงลึกของฉันเริ่มต้นการทำเครื่องหมายบนหน้าเขียนได้เสมอหนึ่งในจุดแข็งของฉัน แต่มันเป็นความท้าทายที่จะใช้ขั้นตอนการเริ่มต้นที่ผ่านโรงเรียนมัธยมห้าวรรคเรียงความแบบฟอร์มที่ทำให้ความคิดของฉันมานาน เคลื่อนผ่านแบบฟอร์มนี้ , อย่างไรก็ตาม , ได้ช่วยเปิดความคิด ความคิดของฉันตอนนี้สามารถจะซับซ้อนมากขึ้นเพราะผมได้เรียนรู้วิธีการที่จะสนับสนุนอาร์กิวเมนต์ตรรกะในลักษณะการจัด . การเขียนของฉันได้กลายเป็นมากขึ้นมากขึ้นที่กระชับ และ ผม ไม่ มีห้องพักสำหรับการเพิ่ม " ปุย " หรือ " padding " โครงการอื่นคือความสามารถของฉันที่จะชี้ให้เห็นหลายความซับซ้อนภายในข้อความ แทนที่จะยึดติดกับรักข้างเดียวอาร์กิวเมนต์ในเอกสารของฉัน นอกจากนี้ การเรียนรู้วิธีที่จะหาตรวจสอบบทความวารสารและหนังสือที่สั่งผ่านการยืมระหว่างห้องสมุดได้อย่างมีนัยสำคัญขยายขอบเขตของงานวิจัย ซึ่งได้นำเอกสารวิชาการมากขึ้น ด้วยการอ้างอิงที่น่าเชื่อถือ การเขียนของฉันมากน่าสนใจมากขึ้นกว่าที่เคยเป็นมันเป็นเรื่องยากที่จะระบุช่องว่างในความรู้ของฉันเป็นภาษาอังกฤษเป็นหลัก เพราะผมรู้สึกว่าผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย ผมรู้สึกว่าผมต้องไปขยายการวิเคราะห์วรรณกรรมและทักษะในการเขียน แต่ฉันต้องเตรียมตัวสอนนักเรียนมัธยมวรรณกรรมของพวกเขาต้องการ ฉันคิดว่ามันจะเป็นประโยชน์ที่จะระบุมักสอนวรรณกรรมในโรงเรียนท้องถิ่นของเราสูง และศึกษาด้วยตัวเอง โดยการศึกษาใช้วรรณกรรมและคิดเกี่ยวกับวิธีการสอน ผมจะมีรากฐานมั่นคงที่จะทำงานเมื่อฉันในชั้นเรียน