During the Second World War Japan's

During the Second World War Japan's whaling was significantly limited to more familiar hunting grounds, such as the Bonin Islands, to provide meat and oil for domestic and military use. Whaling there was halted in March, 1945 when the islands were taken by US forces. By November 1945 the whaling stations received permission to reopen; however, most whaling ships had been commandeered by the Japanese navy, and by the end of the war the factory ships and most of the whale catchers had been sunk.[48][49]

General Douglas MacArthur encouraged the surrendered Japan to continue whaling in order to provide a cheap source of meat to starving people (and millions of dollars in oil for the USA and Europe).[50][51] The Japanese whaling industry quickly recovered as MacArthur authorized two tankers to be converted into factory ships, the Hashidate Maru and the Nisshin Maru. Whale catchers once again took blue whales, fins, humpbacks and sperm whales in the Antarctic and elsewhere.[50]

The first post-war expedition was overseen by a US naval officer, Lieutenant David McCracken, and observed by Australian Kenneth Coonan. Coonan expressed disapproval of McCracken in his reports of violated regulations and waste dumped over the side when the fleet began killing whales faster than they could be processed. McCracken even briefly joined in whaling with the Japanese crew of a whale catcher and detailed the trip in his 1948 book, Four Months on a Jap Whaler.[52]

The post-war recovery established whale meat as a nationwide food source for the first time. In 1947 whale meat made up over 50 percent of the meat consumed in Japan. The market significantly increased through commercial sale and public distribution. In 1954, the School Lunch Act also included whale meat in compulsory education (elementary and middle school) to improve the nutrition of Japanese children

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่น whaling ถูกล่าสัตว์บริเวณจำกัดมากจะคุ้นเคย เช่นหมู่เกาะ Bonin เพื่อให้เนื้อและน้ำมันสำหรับใช้ภายในประเทศ และกองทัพ มี whaling ถูกยกเลิกในเดือนมีนาคม 1945 เมื่อเกาะถูกนำ โดยกองกำลังของเรา โดย 1945 พฤศจิกายน สถานี whaling ได้รับสิทธิ์ในการเปิด อย่างไรก็ตาม มีการบุกเรือ whaling ส่วนใหญ่ โดยกองทัพเรือญี่ปุ่น และสิ้นสุดสงครามโรงงาน เรือและส่วนใหญ่ของ catchers วาฬได้รับจม [48] [49]ดักลาสแมกอาเธอร์ทั่วไปสนับสนุนให้ญี่ปุ่น surrendered การ whaling เพื่อให้เป็นแหล่งราคาถูกเนื้อคนอดอยาก (และนับล้านดอลลาร์ในน้ำมันในสหรัฐอเมริกาและยุโรป) [50] [51] ญี่ปุ่น whaling อุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วกู้แมคอาเธอร์ได้รับเรือบรรทุกสองทางโรงงานเรือ Maru รู้สึกและ Nisshin Maru ปลาวาฬ catchers ครั้งเอาปลาวาฬสีน้ำเงิน ครีบ humpbacks และปลาวาฬสเปิร์ม ในแอนตาร์กติก และอื่น ๆ [50]เร่งสงครามหลังแรกได้รับการดูแล โดยมีสหรัฐอเมริกาทหารเรือ เอก David แมคแครคเก้นคัน และสังเกต โดย Kenneth ออสเตรเลีย Coonan Coonan แสดงความผิดหวังของแมคแครคเก้นคันในรายงานของเขา violated กฎระเบียบและเสีย dumped ผ่านด้านเมื่อเรือเริ่มฆ่าปลาวาฬได้เร็วกว่าสามารถจะประมวลผล แมคแครคเก้นคันเข้าร่วมใน whaling กับลูกญี่ปุ่นจับวาฬแม้สั้น ๆ และรายละเอียดการเดินทางในหนังสือของเขา 1948 เดือนสี่ Jap Whaler [52]The post-war recovery established whale meat as a nationwide food source for the first time. In 1947 whale meat made up over 50 percent of the meat consumed in Japan. The market significantly increased through commercial sale and public distribution. In 1954, the School Lunch Act also included whale meat in compulsory education (elementary and middle school) to improve the nutrition of Japanese children

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในระหว่างการล่าปลาวาฬสงครามโลกครั้งที่สองของญี่ปุ่นถูก จำกัด อย่างมีนัยสำคัญในการล่าสัตว์ในบริเวณที่คุ้นเคยมากขึ้นเช่นเกาะ Bonin เพื่อให้เนื้อสัตว์และน้ำมันสำหรับใช้ในประเทศและการทหาร มีการล่าปลาวาฬก็หยุดในเดือนมีนาคม 1945 เมื่อเกาะถูกถ่ายโดยกองกำลังสหรัฐ เดือนพฤศจิกายน 1945 สถานีล่าวาฬได้รับอนุญาตให้เปิด; แต่เรือล่าปลาวาฬส่วนใหญ่ได้รับการยึดโดยกองทัพเรือญี่ปุ่นและในตอนท้ายของสงครามเรือโรงงานและส่วนใหญ่ของมือปราบมารวาฬได้รับจม. [48] [49] นายพลดักลาสแมคอาเธอเป็นกำลังใจให้ญี่ปุ่นยอมจำนนที่จะดำเนินการล่าปลาวาฬใน เพื่อให้เป็นแหล่งที่ถูกของเนื้อคนที่หิวโหย (และล้านดอลลาร์ในน้ำมันสหรัฐอเมริกาและยุโรป). [50] [51] อุตสาหกรรมล่าวาฬของญี่ปุ่นฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วในขณะที่แมคอาเธอผู้มีอำนาจทั้งสองลำจะถูกแปลงเป็นเรือโรงงานที่ Hashidate มารุและนิชชินมารุ ปลาวาฬมือปราบมารอีกครั้งเอาปลาวาฬสีฟ้า, ครีบ humpbacks และปลาวาฬสเปิร์มในขั้วโลกใต้และที่อื่น ๆ . [50] การเดินทางหลังสงครามครั้งแรกที่ถูกควบคุมดูแลโดยเจ้าหน้าที่ทหารเรือสหรัฐโทเดวิด McCracken และข้อสังเกตจากออสเตรเลียเคนเน็ ธ Coonan Coonan แสดงความไม่พอใจของ McCracken ในรายงานของเขาในการละเมิดกฎระเบียบและของเสียทิ้งด้านข้างอย่างรวดเร็วเมื่อเริ่มฆ่าวาฬเร็วกว่าที่พวกเขาจะต้องดำเนินการ McCracken แม้ในเวลาสั้น ๆ เข้าร่วมในการล่าปลาวาฬกับลูกเรือของญี่ปุ่นจับวาฬและรายละเอียดการเดินทางในปี 1948 หนังสือของเขาสี่เดือนในญี่ปุ่นล่าปลาวาฬ. [52] การฟื้นตัวหลังสงครามจัดตั้งเนื้อวาฬเป็นแหล่งอาหารทั่วประเทศเป็นครั้งแรก . ในปี 1947 เนื้อวาฬขึ้นมากกว่าร้อยละ 50 ของการบริโภคเนื้อสัตว์ในประเทศญี่ปุ่น ตลาดอย่างมีนัยสำคัญที่เพิ่มขึ้นจากการขายในเชิงพาณิชย์และการกระจายของประชาชน ในปี 1954 พระราชบัญญัติอาหารกลางวันโรงเรียนยังรวมถึงเนื้อวาฬในการศึกษาภาคบังคับ (โรงเรียนประถมและมัธยม) เพื่อปรับปรุงโภชนาการของเด็กญี่ปุ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่นล่าปลาวาฬอย่าง จำกัด เพื่อล่าคุ้นเคยสนาม เช่น Bonin เกาะเพื่อให้เนื้อและน้ำมันสำหรับใช้ในประเทศและทหาร ปลาวาฬมีหยุดในมีนาคม 2488 เมื่อเกาะที่โดนเราบังคับ . โดยพฤศจิกายน 1945 ปลาวาฬสถานีได้รับอนุญาตให้เปิดใหม่อีกครั้ง อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่เรือล่าปลาวาฬได้ถูกยึดโดยกองทัพญี่ปุ่น และในตอนท้ายของสงครามโรงงานเรือและส่วนใหญ่ของปลาวาฬจับได้รับจม . [ 48 ] [ 49 ]

นายพล ดักลาส แมคอาเธอร์ สนับสนุนให้ญี่ปุ่นยอมจำนนต่อการล่าปลาวาฬเพื่อให้ราคาถูก แหล่งที่มาของอาหารคนอดอยาก ( และล้าน ดอลลาร์ในน้ำมันในสหรัฐอเมริกาและยุโรป )[ 50 ] [ 51 ] ล่าวาฬญี่ปุ่นอุตสาหกรรมได้อย่างรวดเร็วกู้คืนเป็นรางวัลที่ได้รับอนุญาต สองลำจะถูกแปลงเป็นโรงงานเรือ hashidate และนิชชินมารุ มารุ มือปราบมารปลาวาฬอีกครั้งเอาปลาวาฬสีฟ้าครีบ humpbacks และปลาวาฬสเปิร์มในแอนตาร์กติกและที่อื่น ๆ . [ 50 ]

เดินทางหลังแรกถูกดูแลโดยสหรัฐอเมริกาทหารเรือ ร้อยโทเดวิด Mccracken , ,ออสเตรเลีย และสังเกตโดยเคนเนธ คูแนน . คูแนนแสดงความไม่พอใจของ Mccracken ในรายงานของเขาละเมิดกฎระเบียบและขยะทิ้งกว่าด้านข้าง เมื่อเรือเริ่มฆ่าปลาวาฬได้เร็วกว่าที่พวกเขาจะถูกประมวลผล Mccracken แม้เวลาสั้น ๆ เข้าร่วมในปลาวาฬกับลูกเรือของญี่ปุ่นจับวาฬ และรายละเอียดการเดินทางในหนังสือของเขา 1948 , สี่เดือนในญี่ปุ่นเบิกทาง [ 52 ]

โพสต์ - สงครามกู้สร้างปลาวาฬเป็นแหล่งอาหารทั่วประเทศเป็นครั้งแรก ในปี 1947 ปลาวาฬขึ้นกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ของอาหารที่บริโภคในญี่ปุ่น ตลาดเพิ่มขึ้นผ่านขายเชิงพาณิชย์ และจำหน่าย . ในปี 1954อาหารกลางวันที่โรงเรียนกฎหมายรวมทั้งเนื้อวาฬในการศึกษาภาคบังคับ ( ประถมและมัธยม ) เพื่อปรับปรุงภาวะโภชนาการของเด็กญี่ปุ่น