When she did get in, Andrea could s

When she did get in, Andrea could see that she was not, in fact, so little. Broad and fat, the old lady had some difficulty climbing in through the car door, with her big bag, and when she had got in, she more than filled the seat next to Andrea. She wore a long, shabby old dress, and she had a yellow hat pulled down low over her eyes. Panting noisily from her effort, she pushed her big brown canvas shopping bag down onto the floor under her feet, and said in a voice which was almost a whisper, "Thank you dearie -- I'm just going to Brockbourne."
"Do you live there?" asked Andrea, thinking that she had never seen the old lady in the village in the four years she had lived there herself.
"No, dearie," answered the passenger, in her soft voice, "I'm just going to visit a friend. He was supposed to meet me back there at Mickley, but his car won't start, so I decided to hitchhike -- there isn't a bus until seven, and I didn't want to wait. I knew some kind soul would give me a lift."
Something in the way the lady spoke, and the way she never turned her head, but stared continuously into the darkness ahead from under her old yellow hat, made Andrea uneasy about this strange hitchhiker. She didn't know why, but she felt instinctively that there was something wrong, something odd, something....dangerous. But how could an old lady be dangerous? it was absurd.
Careful not to turn her head, Andrea looked sideways at her passenger. She studied the hat, the dirty collar of the dress, the shapeless body, the arms with their thick black hairs....

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเธอได้รับใน แอนเดรียอาจเห็นว่า เธอไม่ได้ ในความเป็นจริง ดังนั้นน้อย กว้าง และไขมัน สุภาพสตรีที่มีความยากลำบากในการปีนเขาในผ่านประตูรถ ถุงใหญ่ของเธอ และเมื่อเธอได้รับใน เธอมากกว่าเติมเต็มที่นั่งถัดจากแอนเดรีย เธอสวมชุดเก่ายาว โทรม และเธอมีหมวกสีเหลืองดึงลงต่ำกว่าดวงตาของเธอ หอบ noisily จากความพยายามของเธอ เธอผลักดันเธอถุงผ้าใบสีน้ำตาลใหญ่ลงลงบนพื้นใต้ฝ่าเท้าของเธอ และกล่าวในเสียงที่เกือบกระซิบ "ขอบคุณ dearie - ฉันแค่จะไป Brockbourne" "คุณอยู่มี" คำถามที่ Andrea คิดว่า เธอไม่เคยเห็นหญิงชราในหมู่บ้านในสี่ปีที่เธอได้อาศัยอยู่นั้นเอง "ไม่มี dearie, " ตอบผู้โดยสาร ในเสียงของเธอ "ฉันแค่ จะไปเยี่ยมเพื่อน เขาควรจะตอบสนองผมกลับที่ Mickley แต่รถของเขาไม่เริ่ม ต้น ดังนั้นฉันตัดสินใจโบกรถ- ไม่มีรถประจำทางจนถึงเจ็ด และไม่อยากรอ ผมรู้ว่า ความจะให้ลิฟต์" บางอย่างในวิธีผู้หญิงพูด และวิธีการเธอไม่เคยเปิดหัวของเธอ แต่จ้องอย่างต่อเนื่องในความมืดข้างหน้าใต้หมวกสีเหลืองของเก่า ทำ Andrea ไม่สบายใจเกี่ยวกับนี้โบกรถแปลก ว่า แต่เธอรู้สึกสัญชาตญาณว่า มันมีบางอย่างผิดปกติ สิ่งแปลก สิ่ง...อันตราย แต่วิธีอันอาจเป็นอันตรายหรือไม่ มันก็ไร้สาระ ระมัดระวังไม่เปิดหัวของเธอ แอนเดรียมองด้านข้างที่ผู้โดยสารของเธอ เธอศึกษาคอสกปรกการแต่งกาย ร่างกาย shapeless แขนกับขนสีดำหนาของพวกเขา หมวก...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อเธอไม่ได้รับในเอนเดรียจะได้เห็นว่าเธอไม่ได้อยู่ในความเป็นจริงน้อยมาก ในวงกว้างและไขมันหญิงชรามีความยากลำบากในการปีนเขาผ่านประตูรถมีถุงใหญ่ของเธอและเมื่อเธอได้มีในเธอมากกว่าที่เต็มไปด้วยที่นั่งติดกับอันเดรีย เธอสวมชุดยาวเก่าโทรมและเธอมีหมวกสีเหลืองดึงลงต่ำกว่าสายตาของเธอ หอบดังจากความพยายามของเธอเธอผลักกระเป๋าช้อปปิ้งน้ำตาลผ้าใบขนาดใหญ่ของเธอลงบนพื้นใต้ฝ่าเท้าของเธอและกล่าวว่าในเสียงที่เกือบจะเป็นเสียงกระซิบ "ขอบคุณสายสวาท - ฉันแค่จะ Brockbourne."
"ทำ คุณอาศัยอยู่ที่นั่น?" ถาม Andrea คิดว่าเธอไม่เคยเห็นหญิงชราในหมู่บ้านในช่วงสี่ปีที่เธอได้อาศัยอยู่ที่นั่นตัวเอง.
"ไม่สายสวาท" ตอบผู้โดยสารในเสียงนุ่มของเธอ "ฉันแค่จะไปเยี่ยมเพื่อน . เขาควรจะพบฉันกลับไปที่นั่นที่ Mickley แต่รถของเขาจะไม่เริ่มต้นดังนั้นฉันตัดสินใจที่จะโบกรถ -. ไม่มีรถบัสจนเจ็ดและฉันไม่ได้ต้องการที่จะรอผมรู้ว่าบางจิตวิญญาณชนิด จะให้ฉันยก. "
บางสิ่งบางอย่างในทางที่ผู้หญิงพูดและวิธีที่เธอไม่เคยหันหัวของเธอ แต่จ้องมองอย่างต่อเนื่องเข้าไปในความมืดข้างหน้าจากใต้หมวกสีเหลืองเก่าของเธอทำให้เอนเดรียไม่สบายใจเกี่ยวกับการโบกรถที่แปลกประหลาดนี้ เธอไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอรู้สึกว่าสัญชาตญาณว่ามีบางสิ่งที่ผิดแปลกอะไรบางอย่าง .... อันตราย แต่วิธีการที่หญิงชราอาจจะเป็นอันตรายหรือไม่? มันเป็นเรื่องเหลวไหล.
ระวังอย่าให้เปิดหัวของเธอ, Andrea มองด้านข้างที่ผู้โดยสารของเธอ เธอเรียนหมวกปกสกปรกของการแต่งกายร่างกายไม่มีรูปแบบแขนมีขนสีดำหนาของพวกเขา ....

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เธอได้รับในเมื่อ แอนเดรียก็เห็นว่าเธอไม่ในความเป็นจริงน้อยมาก . กว้างและอ้วน หญิงชรามีความยากปีนผ่านประตูรถ กับกระเป๋าใบใหญ่ของเธอ และเมื่อเธอได้ , เธอมากกว่าเต็ม ที่นั่งข้างๆ แอนเดรีย เธอสวมยาวชุดเก่าโทรม เธอมีหมวกสีเหลืองถูกดึงต่ำลงกว่าที่ตาของเธอ หอบเจี๊ยวจ๊าวจากความพยายามของเธอ เธอผลักเธอใหญ่สีน้ำตาลกระเป๋าช้อปปิ้งผ้าใบลงบนพื้นใต้ฝ่าเท้าของเธอ และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เกือบจะเป็นเสียงกระซิบ " ขอบคุณที่รัก . . . ฉันแค่จะ brockbourne ”" คุณอยู่ที่นั่น ? ถามแอนเดรียคิดว่าเธอไม่เคยเห็นคนแก่ในหมู่บ้าน ใน 4 ปี เธอเคยอยู่ตรงนั้นเอง" ไม่นะ ที่รัก " ตอบผู้โดยสารในเสียงนุ่มของเธอ " ฉันแค่จะไปเยี่ยมเพื่อน เขามาหาฉันกลับไปที่ mickley แต่รถไม่ติด ก็เลยตัดสินใจที่จะโบกรถ -- ไม่มีรถบัสจนถึงเจ็ด , และฉันไม่ต้องการที่จะรอ ฉันรู้ว่าบางชนิดจิตวิญญาณจะให้ฉันหน่อย "บางสิ่งบางอย่างในทางที่ผู้หญิงพูด และวิธีที่เธอไม่เคยหันหัวของเธอ แต่จ้องมองเข้าไปในความมืดข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง จากใต้หมวกสีเหลืองเก่าของเธอ ทำให้แอนเดรียไม่สบายใจนักโบกรถที่แปลกนี้ นางไม่รู้ว่าทำไม แต่เขารู้สึกโดยสัญชาตญาณว่ามีอะไรผิดปกติบางอย่าง บางอย่าง . . . . . . . อันตราย แต่ทำไมหญิงชราจะมีอันตราย มันเป็นเรื่องไร้สาระระวังอย่าหันหัวของเธอ แอนเดรียมองไปด้านข้างที่นั่งของเธอ เธอเรียน หมวก เสื้อสกปรกของเสื้อผ้า ร่างกายไร้รูปร่าง แขนมีขนหนาสีดำ . . . . . . .