Determination of indicator compound

Determination of indicator compounds
Two kilograms of feed were equally divided into two portions: the first portion was infested with adult insects and the second portion contained feed only.
For infested sample, five hundred of each insect species were added to 1 kg of feed and stored for twenty five days at 30 C and 70% RH. Five replicate samples were collected from the top, middle and bottom of the jar containing the infested sample. The volatile components were sampled from the headspace by SPME according to condition developed in Section 3.1.
The volatile compounds from sample B were also extracted by SPME using the same conditions. The volatile components from both samples were identified by GSeMS method as described in Section 3.2. The chromatograms were compared and the volatile components that appeared in sample A, but not in sample B were identified as “indicator compounds”.
The volatile components from live insects alone were also extracted and identified. These were then compared with the in- dicator volatile components in order to confirm that they were insect metabolites.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กำหนดตัวบ่งชี้สารสองกิโลกรัมของอาหารได้ถูกแบ่งเท่า ๆ กันสองส่วน: ส่วนแรกถูกรบกวน ด้วยผู้ใหญ่แมลงและส่วนที่สองประกอบด้วยอาหารเท่านั้นสำหรับตัวอย่างรบกวน ห้าร้อยแต่ละพันธุ์แมลงถูกเพิ่มเข้าไป 1 กิโลกรัมของอาหาร และเก็บไว้ในยี่สิบห้าวันที่ 30 C และ 70% RH ตัวอย่างการ replicate ห้าถูกเก็บรวบรวมจากด้านบน กลาง และล่างของกระปุกที่ประกอบด้วยตัวอย่างรบกวน ส่วนประกอบระเหยได้ความจาก headspace หมาย โดย SPME ตามเงื่อนไขที่ได้รับการพัฒนาในหัวข้อ 3.1สารระเหยจากตัวอย่าง B ถูกสกัด โดย SPME ใช้เงื่อนไขเดียวกัน ส่วนประกอบระเหยจากตัวอย่างทั้งที่ระบุ โดยวิธี GSeMS ตามที่อธิบายไว้ในหัวข้อ 3.2 Chromatograms ถูกเปรียบเทียบ และระบุส่วนประกอบระเหยที่ปรากฏ ในตัวอย่าง A แต่ ในตัวอย่าง B ไม่ เป็น "ตัวบ่งชี้สาร"ส่วนประกอบระเหยจากแมลงอยู่คนเดียวได้ยังแยก และระบุ แล้วเหล่านี้ถูกเปรียบเทียบกับส่วนประกอบระเหยใน dicator เพื่อยืนยันว่า พวกแมลง metabolites

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกำหนดตัวบ่งชี้สาร
สองกิโลกรัมของอาหารถูกแบ่งเป็นสองส่วน: ส่วนแรกที่ถูกแมลงรบกวนกับผู้ใหญ่และส่วนที่สองบรรจุอาหารเท่านั้น.
สำหรับตัวอย่างรบกวนห้าร้อยของแมลงแต่ละชนิดมีการเพิ่ม 1 กิโลกรัมของอาหารสัตว์และเก็บไว้ ยี่สิบห้าวันที่ 30 องศาเซลเซียสและ 70% RH ห้าตัวอย่างซ้ำถูกเก็บรวบรวมจากด้านบนกลางและล่างของขวดที่มีตัวอย่างที่รบกวน องค์ประกอบสารระเหยได้รับตัวอย่างจาก headspace โดย SPME ตามเงื่อนไขการพัฒนาในมาตรา 3.1.
สารระเหยจากตัวอย่าง B ยังถูกสกัดโดย SPME ใช้เงื่อนไขเดียวกัน องค์ประกอบสารระเหยจากตัวอย่างทั้งสองถูกระบุวิธี GSeMS ที่อธิบายไว้ในมาตรา 3.2 chromatograms ถูกนำมาเปรียบเทียบและองค์ประกอบสารระเหยที่ปรากฏในตัวอย่าง แต่ไม่ได้อยู่ในตัวอย่าง B ถูกระบุว่าเป็น "สารบ่งชี้".
องค์ประกอบสารระเหยจากแมลงที่อาศัยอยู่คนเดียวยังถูกสกัดและระบุ เหล่านี้ได้แล้วเมื่อเทียบกับตัวบ่งชี้องค์ประกอบสารระเหยเพื่อยืนยันว่าพวกเขาเป็นสารแมลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิเคราะห์สารประกอบตัวบ่งชี้
อาหารสองกิโลกรัมถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน : ส่วนแรก infested กับแมลงผู้ใหญ่ และส่วนที่สอง ประกอบด้วย อาหารเท่านั้น .
สำหรับรบกวนตัวอย่างห้าร้อยของแมลงแต่ละชนิด เพิ่ม 1 กิโลกรัม และเก็บไว้สำหรับยี่สิบห้าวันที่ 30  C และ 70 เปอร์เซ็นต์ . 5 ทำซ้ำตัวอย่างจากด้านบนกลางและล่างของขวดบรรจุตัวอย่างรบกวน องค์ประกอบสารระเหย จำนวน จาก เฮดสเปซ โดย spme ตามสภาพการพัฒนาในส่วน 3.1 .
สารระเหยจากตัวอย่าง B ก็สกัดด้วย spme ใช้เงื่อนไขเดียวกัน องค์ประกอบที่ระเหยจากทั้งสองวิธีระบุ gsems ตามที่อธิบายไว้ในมาตรา 3.2 .การเปรียบเทียบกลิ่นและสารระเหยต่างๆ ที่ปรากฏในตัวอย่าง แต่ไม่มีตัวอย่าง บี ที่ถูกระบุว่าเป็น " สาร " ตัวบ่งชี้
ส่วนประกอบระเหยจากแมลงสดคนเดียวยังสกัดและระบุ เหล่านี้แล้วเมื่อเทียบกับใน dicator องค์ประกอบที่ระเหยเพื่อยืนยันว่าพวกเขามีแมลงหลายชนิด .