ANESTH ANALG 588 1984;63:583-92 RAW

ANESTH ANALG
588 1984;63:583-92
RAWAL ET AL.
both assisted and unassisted (grades 3-6). The latter
differences were statistically significant (P < 0.05). All
patients receiving intramuscular morphine analgesia
could ambulate freely by about 30 hr, while the cor-
responding time for patients receiving epidural mor-
phine was nearly 23 hr (Table 3). The time for com-
mencement of bowel movements (Table 4) also differed
significantly between the groups. In group A (intra-
muscular morphine), passing of flatus was noted 75
? 3.0 hr, and of feces 93 2 2.9 hr after surgery. In
group B (epidural morphine) the corresponding times
were significantly shorter (P < 0.001), 57 k 3.1 and
69 & 3.5 hr. However, the volume of gastric aspirate
was significantly greater in patients receiving epidural
morphine (Table 4). The nasogastric tube inadver-
tently became displaced or was removed in three pa-
tients in group 8, and therefore, their gastric aspirate
could not be measured. Intake of oral fluids according
to the regime mentioned was uncomplicated in all
patients receiving epidural morphine. On the other
hand, five (33%) patients in group A (intramuscular
morphine) were unable to retain fluids because of
nausea or regurgitation, and unrestricted oral intake
was delayed by 2-3 days in these patients. The mean
duration of postoperative hospitalization in patients
receiving epidural morphine was 7.1 ? 0.3 days (range
6-10 days). In patients receiving intramuscular mor-
phine, the duration was 9.0 2 0.6 days (range 7-14
days). This difference (Table 4) was statistically sig-
nificant .(P < 0.001).
Postoperative Pulmona y Function
The mean respiratory frequency was somewhat lower
but within the normal range in patients receiving epi-
dural morphine. None of the patients in our study
required ventilatory assistance. Preoperative vital ca-
pacity and forced expiratory volumes were in the lower
range of the normal predicted values (Table 2). Mean
values of postoperative vital capacities were 51.4 2
3.2% and 56.2 ? 4.4% of preoperative values after
intramuscular and epidural morphine, respectively.
Only minor changes were seen in postoperative FEVl.o
measurements. The changes in VC and FEVl,o be-
tween the groups were not statistically sipficant either
pre- or postoperatively.
Postoperative measurements of PEF showed a
marked reduction in both groups. The maximum de-
crease in PEF was seen the day after operation, and
daily measurements showed gradual improvement.
Preoperative levels were not regained before 7-10 days.
However, earlier recovery was noted in patients re-
ceiving epidural morphine (Fig. 4). In patients re-
ceiving intramuscular morphine, postoperative PEF
.D
-
i40
g
c
s'm
20
10
0 I 12 P z4 so 42 41 64 80 W 72 h
Tim.
Figure 3. Mean total dose ( f SEM) of morphine before removal of
the epidural catheter (36 hr) and of ketobemidone after removal of
the epidural catheter (probability levels: *P < 0.05, **P < 0.01,
***P < 0.001).
decreased by 59%, but by the ninth postoperative day
it had recovered to 90% of the preoperative value.
Patients receiving epidural morphine showed a 47%
reduction of postoperative PEF. Here, however, the
recovery of PEF to near-preoperative values was seen
two days earlier.
All patients had higher Paco, levels postopera-
tively, but hourly measurements of arterial pH and
bicarbonate did not show evidence of acidosis. The
differences between the groups were not significant
for Paco,, pH, or bicarbonates.
Preoperative Pao, values in our patients were lower
than those considered normal in the nonobese. These
values were comparable in the two groups (Table 2).
In the early postoperative period, seven patients in
group A and five patients in group B maintained a
Paoz > 10 k Pa (75 torr) with spontaneous air breath-
ing. The remaining patients required therapy. During
the 14-hr postoperative period, different concentra-
tions of inspired oxygen were required at varying times
to maintain a Pao, > 10 kPa, making comparisons of
Paos in the two groups difficult. However, all pa-
tients, irrespective of the analgesia technique, main-
tained an adequate Paoz with 0, therapy. None of
the patients required oxygen the day after surgery.
One hour after injection of intramuscular or epidural
morphine, the plasma levels were 19.5 & 1.9 and 13.6
& 2.8 ng/ml, respectively.
Pulmonary complications occurred in eight of the
30 patients studied. Six patients (40%) in group A
(intramuscular morphine) had clinical and radiologi-
cal evidence of pulmonary complications. Three of
these patients had bilateral basal atelectasis, two had
parenchymal infiltrations, and one had both atelec- POSTOPERATIVE AMBULAIION IN THE GROSSLY OBESE ANESTH ANALG 589
1

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ANESTH ANALG 588 1984; 63:583-92 RAWAL ET AL ความช่วยเหลือ และบรรยาย (เกรด 3-6) หลัง ความแตกต่างได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) ทั้งหมด ผู้ป่วยได้รับมอร์ฟีนบาดทะยักจาก analgesia สามารถ ambulate ได้อย่างอิสระ โดยประมาณ 30 ชั่วโมง ในขณะที่การประกอบ- เวลาตอบสนองสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการฉีดบิวพรี mor- phine ถูกเกือบ 23 ชั่วโมง (ตาราง 3) เวลาสำหรับ com mencement ของความเคลื่อนไหวของลำไส้ (ตาราง 4) ยังแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญระหว่างกลุ่ม ในกลุ่ม (intra-การ กล้ามเนื้อมอร์ฟีน), ผ่าน flatus ถูก 75 ตาม ? ชั่วโมง 3.0 และอุจจาระ 93 2 2.9 ชั่วโมงหลังการผ่าตัด ใน กลุ่ม B (มอร์ฟีนฉีดบิวพรี) เวลาที่สอดคล้องกัน ได้สั้นลงอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.001), 57 k 3.1 และ 69 และ 3.5 ชม อย่างไรก็ตาม ปริมาตรของ aspirate ในกระเพาะอาหาร มีมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในผู้ป่วยที่ได้รับการฉีดบิวพรี มอร์ฟีน (ตาราง 4) การ nasogastric tube inadver- tently เป็นการพลัดถิ่น หรือถูกเอาออกในป่า 3 - tients ในกลุ่ม 8 และ aspirate ในกระเพาะอาหารของพวกเขา อาจไม่สามารถวัด ปริมาณของของเหลวที่ปากตาม การระบอบการปกครองที่กล่าวถึงได้เดินในทั้งหมด ผู้ป่วยได้รับมอร์ฟีนฉีดบิวพรี อื่น ๆ มือ (33%) ผู้ป่วยที่ห้าในการ (บาดทะยักจากกลุ่ม มอร์ฟีน) ไม่รักษาของเหลวเนื่องจาก คลื่นไส้ หรือกระ และบริโภคปากจำกัด ล่าช้า 2-3 วันในผู้ป่วยเหล่านี้ ค่าเฉลี่ย ระยะเวลาของโรงพยาบาลในการผ่าตัดในผู้ป่วย ได้รับมอร์ฟีนฉีดบิวพรีเป็น 7.1 หรือไม่ 0.3 วัน (ช่วง วันที่ 6-10) ในผู้ป่วยที่ได้รับบาดทะยักจาก mor- phine ระยะเวลา 9.0 2 0.6 วัน (ช่วง 7-14 วัน) (ตาราง 4) ความแตกต่างนี้ถูกทางสถิติ sig- nificant (P < 0.001) ฟังก์ชัน y Pulmona ในการผ่าตัด ความถี่การหายใจเฉลี่ยค่อนข้างต่ำ แต่ภายในช่วงปกติในผู้ป่วยที่ได้รับ epi- มอร์ฟีน dural ผู้ป่วยในการศึกษาของเราไม่มี ต้องการความช่วยเหลือ ventilatory Preoperative สำคัญ ca- pacity และไดรฟ์ข้อมูล expiratory บังคับอยู่ด้านล่าง ช่วงของค่าคาดการณ์ปกติ (ตารางที่ 2) หมายความว่า ค่าของในการผ่าตัดชีพกำลังถูก 51.4 2 3.2% และ 56.2 4.4% ของค่า preoperative หลัง มอร์ฟีนฉีดบิวพรี และบาดทะยักจาก ตามลำดับ การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่เห็นใน FEVl.o ในการผ่าตัด วัด เปลี่ยนแปลงใน VC และ FEVl มีโอ- tween กลุ่มไม่ทางสถิติ sipficant อย่างใดอย่างหนึ่ง ก่อน หรือ postoperatively แสดงให้เห็นว่าวัด PEF ในการผ่าตัด ลดเครื่องในกลุ่มทั้งสอง สูงสุดเดอ- รอยจีบบน PEF ได้เห็นในวันหลังจากการดำเนินงาน และ ประจำวันวัดที่แสดงให้เห็นการพัฒนาที่สมดุล ระดับ preoperative ได้ไม่จากก่อน 7-10 วัน อย่างไรก็ตาม กู้คืนก่อนหน้าถูกตั้งข้อสังเกตในผู้ป่วยใหม่ ceiving ฉีดบิวพรีมอร์ฟีน (Fig. 4) ในผู้ป่วยใหม่ ceiving บาดทะยักจากมอร์ฟีน PEF ในการผ่าตัด . D - i40 g c s เป็น 20 10 0 ไอ 12 พี z4 ให้ 42 41 64 80 W 72 h ทิม รูปที่ 3 หมายถึง ปริมาณรังสีรวม (f SEM) ของมอร์ฟีนก่อนเอา การฉีดบิวพรีพัฒนาโปรแกรมฐานข้อมูล (36 ชั่วโมง) และ ketobemidone หลังจากเอาออก พัฒนาโปรแกรมฐานข้อมูลฉีดบิวพรี (ระดับความน่าเป็น: * P < 0.05, ** P < 0.01 P < 0.001) ลดลง 59% แต่เป็นวันในการผ่าตัด 9 มันได้หายไป 90% ของค่า preoperative ผู้ป่วยได้รับมอร์ฟีนฉีดบิวพรีพบ 47% ลดของ PEF ในการผ่าตัด ที่นี่ อย่างไรก็ตาม การ ได้เห็นการฟื้นตัวของ PEF ค่าใกล้-preoperative สองวันก่อนหน้านั้น ผู้ป่วยทั้งหมดมีราคาสูงกว่าปา ระดับ postopera- tively แต่วัดรายชั่วโมงของต้ว และ ไบคาร์บอเนตไม่แสดงหลักฐานของ acidosis ที่ ความแตกต่างระหว่างกลุ่มไม่สำคัญ สำหรับปา pH ขึ้น bicarbonates Preoperative เป้า ค่าในผู้ป่วยถูกล่าง กว่าถือว่าปกติในการ nonobese เหล่านี้ ค่าเทียบเท่าในกลุ่มสอง (ตารางที่ 2) ในช่วงในการผ่าตัด ผู้ป่วย 7 ใน กลุ่ม A และ 5 ผู้ป่วยในกลุ่ม B ที่รักษาความ Paoz > 10 k Pa (75 ธอร์) และขาดอากาศหายใจ ไอเอ็นจี ผู้ป่วยที่เหลือต้องรักษา ในระหว่างการ 14 ชั่วโมงในการผ่าตัดต่าง ๆ ระยะเวลา concentra- tions ออกซิเจนแรงบันดาลใจถูกต้องในเวลาที่แตกต่างกัน การรักษาเปา > 10 kPa ทำการเปรียบเทียบ Paos ในกลุ่มสองยาก อย่างไรก็ตาม ทุกป่า - tients ไม่ analgesia เทคนิค หลัก- tained Paoz เพียงพอกับ 0 บำบัด ไม่มีของ ผู้ป่วยต้องใช้ออกซิเจนวันหลังการผ่าตัด หนึ่งชั่วโมงหลังจากฉีดบาดทะยักจาก หรือฉีดบิวพรี มอร์ฟีน ระดับพลาสมาได้ 19.5 และ 1.9 และ 13.6 และ 2.8 ng/ml ตามลำดับ ภาวะแทรกซ้อนระบบทางเดินหายใจที่เกิดขึ้นในแปดของการ ศึกษาผู้ป่วย 30 ผู้ป่วย 6 (40%) ในกลุ่ม A (บาดทะยักจากมอร์ฟีน) ได้ทางคลินิก และ radiologi - หลักฐาน cal ของภาวะแทรกซ้อนระบบทางเดินหายใจ 3 ผู้ป่วยเหล่านี้มี atelectasis โรคทวิภาคี สองได้ parenchymal infiltrations และหนึ่งมีทั้ง atelec - ในการผ่าตัด AMBULAIION IN THE GROSSLY อ้วน ANESTH ANALG 589 1

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ANESTH ANALG
588 1984; 63: 583-92
ราวัล et al.
ทั้งช่วยและไม่มีใครช่วยเหลือ (เกรด 3-6) หลังความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0.05) ทั้งหมดป่วยที่ได้รับยาระงับปวดมอร์ฟีนเข้ากล้ามเนื้ออาจambulate ได้อย่างอิสระโดยประมาณ 30 ชั่วโมงในขณะที่อุปเวลาการตอบสนองสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับmor- แก้ปวดphine เป็นเวลาเกือบ 23 ชั่วโมง (ตารางที่ 3) เวลาสำหรับสั่งmencement ของการเคลื่อนไหวของลำไส้ (ตารางที่ 4) นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างกลุ่ม ในกลุ่ม A (intra- มอร์ฟีนกล้ามเนื้อ) ผ่านของ flatus เป็นข้อสังเกต 75? 3.0 ชั่วโมงและอุจจาระ 93 2 2.9 ชั่วโมงหลังการผ่าตัด ในกลุ่ม B (มอร์ฟีนแก้ปวด) ครั้งที่สอดคล้องกันอย่างมีนัยสำคัญที่สั้นกว่า(P <0.001) 57 k 3.1 และ69 และ 3.5 ชั่วโมง อย่างไรก็ตามปริมาณการดูดกระเพาะอาหารอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นในผู้ป่วยที่ได้รับการแก้ปวดมอร์ฟีน(ตารางที่ 4) หลอด nasogastric inadver- tently กลายเป็นผู้พลัดถิ่นหรือถูกลบออกในสาม Pa- tients ในกลุ่ม 8 และดังนั้นดูดกระเพาะอาหารของพวกเขาไม่สามารถวัดได้ การหดตัวของของเหลวในช่องปากตามระบอบการปกครองดังกล่าวเป็นที่ไม่ซับซ้อนในผู้ป่วยที่ได้รับมอร์ฟีนแก้ปวด ที่อื่น ๆมือห้า (33%) ผู้ป่วยที่อยู่ในกลุ่ม A (กล้ามมอร์ฟีน) ไม่สามารถที่จะเก็บของเหลวเพราะอาการคลื่นไส้หรือสำรอกอาหารและการบริโภคในช่องปากไม่ จำกัด โดยอ้างว่า 2-3 วันในผู้ป่วยเหล่านี้ หมายถึงระยะเวลาของการรักษาในโรงพยาบาลหลังผ่าตัดในผู้ป่วยที่ได้รับมอร์ฟีนแก้ปวดเป็น7.1? 0.3 วัน (ช่วง6-10 วัน) ในผู้ป่วยที่ได้รับการ mor- กล้ามphine ระยะเวลาเป็น 9.0 0.6 2 วัน (ช่วง 7-14 วัน) ความแตกต่างนี้ (ตารางที่ 4) สถิติลายเซ็นnificant. (P <0.001). หลังผ่าตัด Pulmona y ที่ฟังก์ชั่นความถี่ในระบบทางเดินหายใจเฉลี่ยค่อนข้างต่ำแต่อยู่ในช่วงปกติในผู้ป่วยที่ได้รับ epi- มอร์ฟีน Dural ไม่มีผู้ป่วยในการศึกษาของเราที่ต้องการความช่วยเหลือเกี่ยวกับเครื่องช่วยหายใจ CA- ก่อนการผ่าตัดที่สำคัญpacity และบังคับให้หายใจอยู่ในปริมาณที่ต่ำกว่าช่วงของค่าที่คาดการณ์ปกติ(ตารางที่ 2) หมายถึงค่าของความจุที่สำคัญหลังการผ่าตัดมี 2 51.4 3.2% และ 56.2? 4.4% ของค่าก่อนการผ่าตัดหลังจากมอร์ฟีนเข้ากล้ามเนื้อและปวดตามลำดับ. เพียงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยได้เห็นใน FEVl.o หลังผ่าตัดวัด การเปลี่ยนแปลงใน VC และ FEVl โอสลับกันทวีกลุ่มไม่ได้สถิติsipficant ทั้งก่อนหรือหลังผ่าตัด. วัดหลังผ่าตัดของ PEF พบว่ามีการลดการทำเครื่องหมายในทั้งสองกลุ่ม สูงสุด de- รอยพับใน PEF ที่เห็นวันหลังจากการดำเนินการและการวัดทุกวันปรับตัวดีขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป. ระดับก่อนผ่าตัดไม่ได้คืนก่อนวันที่ 7-10. อย่างไรก็ตามการกู้คืนก่อนหน้านี้เป็นข้อสังเกตในผู้ป่วยใหม่ceiving มอร์ฟีนแก้ปวด (รูปที่. 4) . ในผู้ป่วยอีกครั้งมอร์ฟีนเข้ากล้าม ceiving, หลังผ่าตัด PEF .d - i40 กรัมคs'm 20 10 0 12 ฉัน P z4 ดังนั้น 42 41 64 80 W 72 ชั่วโมง. ทิมรูปที่ 3. ปริมาณรวมเฉลี่ย (ฉ SEM) มอร์ฟีนก่อนที่จะกำจัด ของสายสวนแก้ปวด(36 ชั่วโมง) และ ketobemidone หลังจากการกำจัดของสายสวนแก้ปวด(ระดับความน่าจะเป็น: * p <0.05, ** P <0.01, *** p <0.001). ลดลง 59% แต่โดยหลังการผ่าตัดที่เก้า วันที่มันได้หายไป90% ของมูลค่าก่อนการผ่าตัด. ผู้ป่วยที่ได้รับมอร์ฟีนแก้ปวดแสดงให้เห็นว่า 47% การลดลงของการผ่าตัด PEF ที่นี่ แต่การฟื้นตัวของค่าการPEF ใกล้ก่อนการผ่าตัดก็เห็นสองวันก่อน. ผู้ป่วยทุกรายได้ที่สูงขึ้น Paco ระดับ postopera- ลำดับ แต่การวัดค่า pH รายชั่วโมงของหลอดเลือดและไบคาร์บอเนตไม่ได้แสดงหลักฐานของดิสก์ ความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่ไม่ได้มีนัยสำคัญสำหรับ Paco ,, ค่า pH หรือ bicarbonates. ก่อนผ่าตัดเปาค่าในผู้ป่วยของเราต่ำกว่าผู้ที่ถือว่าเป็นเรื่องปกติใน nonobese เหล่านี้มีค่าเปรียบในทั้งสองกลุ่ม (ตารางที่ 2). ในช่วงเวลาหลังการผ่าตัดต้นเจ็ดผู้ป่วยในกลุ่ม A และผู้ป่วยที่อยู่ในกลุ่ม B รักษา Paoz> 10 k Pa (75 Torr) กับอากาศที่เกิดขึ้นเองลมหายใจไอเอ็นจี ผู้ป่วยที่เหลือต้องรักษาด้วย ในช่วงระยะเวลาหลังการผ่าตัด 14 ชั่วโมงความเข้มข้นที่แตกต่างกันทั้งนี้ออกซิเจนแรงบันดาลใจที่จะต้องแตกต่างกันเท่าที่จะรักษาเป้า> 10 กิโลปาสคาลทำให้การเปรียบเทียบของPaos ในทั้งสองกลุ่มที่ยากลำบาก แต่ทั้งหมด Pa- tients โดยไม่คำนึงถึงความรู้สึกเจ็บปวดของเทคนิคที่รุงรักษาtained Paoz เพียงพอกับ 0 บำบัด ไม่มีผู้ป่วยที่จำเป็นต้องใช้ออกซิเจนวันหลังการผ่าตัด. หนึ่งชั่วโมงหลังจากการฉีดเข้ากล้ามเนื้อหรือแก้ปวดมอร์ฟีนระดับพลาสม่าเป็น 19.5 และ 1.9 และ 13.6 และ 2.8 ng / ml ตามลำดับ. ภาวะแทรกซ้อนปอดที่เกิดขึ้นในแปดของ30 ผู้ป่วยที่ศึกษา หกราย (40%) ในกลุ่ม(มอร์ฟีนเข้ากล้ามเนื้อ) มีทางคลินิกและ radiologi- หลักฐานเสียของภาวะแทรกซ้อนปอด สามของผู้ป่วยเหล่านี้มีฐาน atelectasis ทวิภาคีสองมีการบุกรุกparenchymal และหนึ่งมีทั้ง atelec- หลังผ่าตัด AMBULAIION ในไม่มีการลดอ้วน ANESTH ANALG 589 1

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

anesth analg
คุณ 1984 ; 63:583-92
ราวัล et al .
และทั้งช่วย unassisted ( เกรด 3-6 ) ความแตกต่างหลัง
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) ผู้ป่วยที่ได้รับการฉีดมอร์ฟีนด้วยเลย

จะเดินไปเดินมาได้อย่างอิสระโดยประมาณ 30 ชั่วโมง ขณะที่คอร์ -
การตอบสนองเวลาที่ผู้ป่วยได้รับ epidural มอร์ -
พินเกือบ 23 ชั่วโมง ( ตารางที่ 3 ) เวลา -
รีวิวmencement การเคลื่อนไหวของลำไส้ ( ตารางที่ 4 ) ก็มี
อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่ม ในกลุ่ม ( อินทรา -
กล้ามเนื้อมอร์ฟีน ) ผ่านการผายลมเป็นข้อสังเกต 75
? 3.0 HR และมูล 93 2 2.9 ชั่วโมงหลังผ่าตัด ในกลุ่ม B ( epidural มอร์ฟีน )

เวลาที่สั้นลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.001 ) , 57 , 3.1 และ
69 & 3.5 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ปริมาณ
หรือกระเพาะอาหารพบมากขึ้นในผู้ป่วยที่ได้รับ epidural
มอร์ฟีน ( ตารางที่ 4 ) ที่โรงเรียน inadver หลอด -
tently กลายเป็นผู้พลัดถิ่นหรือถูกลบออกใน 3 ป่า -
tients ในกลุ่ม 8 และดังนั้นจึงของกระเพาะอาหารหรือ
ไม่สามารถวัดได้ การบริโภคของของเหลวในช่องปากตาม
เพื่อระบอบกล่าวถึงที่ไม่ซับซ้อนใน
ผู้ป่วยที่ได้รับ epidural มอร์ฟีน บนมืออื่น ๆ
,ห้า ( 33% ) ในผู้ป่วยกลุ่มหนึ่ง ( 2
มอร์ฟีน ) ไม่สามารถที่จะรักษาอาการคลื่นไส้หรืออาเจียนของเหลวเพราะ

และไม่จำกัดปริมาณช่องปากถูกเลื่อนออกไป 2-3 วันในผู้ป่วยเหล่านี้ ค่าเฉลี่ยระยะเวลาในการรักษาตัวในโรงพยาบาล ผู้ป่วยหลังผ่าตัด

ได้รับ epidural มอร์ฟีนคือ 7.1 ? 3 วัน ( ช่วง
6-10 วัน ) ในผู้ป่วยที่ได้รับการฉีดมอร์ -
พิน ระยะเวลา 9 .0 2 0.6 วัน ( ช่วง 7-14
วัน ) ความแตกต่างนี้ ( ตารางที่ 4 ) เป็น Sig -
nificant อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.001 ) หลัง Y

pulmona ฟังก์ชันความถี่ค่อนข้างต่ำหมายถึงระบบทางเดินหายใจ
แต่ในช่วงปกติในผู้ป่วยที่ได้รับ Epi -
dural มอร์ฟีน ไม่มีของผู้ป่วย ในการศึกษาของเรา
ต้องช่วยหายใจช่วย ก่อนผ่าตัด CA -
สําคัญpacity และบังคับปริมาณกลุ่มอยู่ในช่วงปกติลด
ค่าพยากรณ์ ( ตารางที่ 2 ) หมายถึงค่าของความจุปอดหลังผ่าตัด
Top
2 เป็น 3.2% และการกลั่น ? 4.4 % ของค่าผ่าตัดหลังจาก
ฉีด epidural มอร์ฟีนตามลำดับ การเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยที่ได้เห็นใน
o
fevl หลังวัด การเปลี่ยนแปลงใน VC และ fevl , O -
ทวีน กลุ่มไม่มีความสัมพันธ์กับระดับ sipficant เหมือนกัน
ก่อนหรือหลังผ่าตัด
วัดหลังผ่าตัดของ PEF มี
เครื่องหมายลดลงทั้งสองกลุ่ม สูงสุด de -
รอยพับใน PEF คือเห็นวันหลังผ่าตัดและ
วัดทุกวันมีการปรับปรุงอย่างค่อยเป็นค่อยไป
ระดับก่อนผ่าตัดไม่ฟื้นก่อน 7-10 วัน
แต่การกู้คืนก่อนหน้านี้เป็นข้อสังเกตในการ re - ผู้ป่วย
ceiving epidural มอร์ฟีน ( รูปที่ 4 ) ในผู้ป่วย Re -
ceiving ฉีดมอร์ฟีน ผ่าตัด PEF
D
-
g
C

จัดจำแนกชนิดของกำลัง
20
10
0 12 P Z4 แล้ว 42 41 64 80 w 72 H
ทิม
รูปที่ 3 หมายถึงปริมาณทั้งหมด ( F SEM ) จากมอร์ฟีนก่อนการกำจัด
ใช้ epidural ( 36 ชั่วโมง ) และคีโตบีมิโดนหลังจากการกำจัด
ใช้ epidural ( ความน่าจะเป็นระดับ : * * * * * * * * * p < 0.05 , p < 0.01 ,
* p < 0.001 )
ลดลงจาก 59 เปอร์เซ็นต์ แต่หลังวันที่ 9
มันได้คืนถึง 90% ของมูลค่าก่อนผ่าตัด
ผู้ป่วยที่ได้รับ epidural มอร์ฟีนพบ 47 %
ลด PEF หลังผ่าตัด ที่นี่ , อย่างไรก็ตาม ,
การกู้คืน PEF ใกล้ค่าผ่าตัดที่เห็น
2 วันก่อน
ผู้ป่วยสูงกว่า Paco , ระดับ postopera -
มี แต่การวัด pH ของเลือดและ
รายชั่วโมงไบคาร์บอเนตไม่ได้แสดงหลักฐาน ) .
ความแตกต่างระหว่างกลุ่มไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ
สำหรับ Paco , pH , หรือไบคาร์บอเนต .
ไม่มีเป้า ค่านิยมในผู้ป่วยของเราลดลง
กว่าปกติในเด็กไม่ . ค่าเหล่านี้
ใกล้เคียงกันในทั้งสองกลุ่ม ( ตารางที่ 2 )
ในช่วงหลังผ่าตัดผู้ป่วย 7
ก่อนกลุ่มที่ 5 ในกลุ่ม บี และ ผู้ป่วยรักษา
paoz > 10 K PA ( 75 ทอร์ ) ธรรมชาติอากาศหายใจ -
ไอเอ็นจี ผู้ป่วยที่เหลือต้องบำบัด ในช่วงระยะเวลา 14 ชั่วโมงหลังผ่าตัด
-
ยินดีด้วย ต่างครุ่นคิดของออกซิเจนเป็นแรงบันดาลใจในช่วงเวลาที่แตกต่าง
รักษาเป้า > 10 kPa , การเปรียบเทียบของ
paos ในกลุ่มที่ยาก อย่างไรก็ตาม tients PA -
,โดยไม่คำนึงถึงเทคนิคด้วยหลัก -
tained เพียงพอ paoz 0 , บำบัด ไม่มีผู้ป่วยต้องใช้ออกซิเจน
วัน หลังผ่าตัด
หนึ่งชั่วโมงหลังจากฉีดหรือฉีด epidural
มอร์ฟีนระดับพลาสมา 19.5 & 1.9 และ 13.6
& 2.8 ng / ml ตามลำดับ ภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นในแปดของปอด

30 คน ) ผู้ป่วย 6 คน ( 40% ) ในกลุ่ม
( การฉีดมอร์ฟีน ) มีคลินิกและ radiologi -
แคลหลักฐานของปอด ภาวะแทรกซ้อน 3
ผู้ป่วยเหล่านี้มีทวิภาคีแรกเริ่มเศรษฐีสองได้
parenchymal บุกรุก และมีทั้ง atelec - หลังผ่าตัด ambulaiion ในไม่อ้วน anesth analg ก็ได้

1