BackgroundDavaravti Kingdom was the

Background
Davaravti Kingdom was the flourished Kingdom in the central of Thailand in the 11th-13th (B.E.) according to the evidence founded in the area such as the stone wheel of life (Dammajakkra),Budda images,silvercoins.etc The invention of Dvaravati architecture was beautiful and unique.studied about the pattern of Davaravati architecture and found that Dvaravati pattern consist of Lotus petel pattern,Orb pattern,Lion face pattern and kan-Pued-Khod pattern.
The Kingdom of Dvaravati, which may or may not have existed in the fifth and sixth centuries, was controlling at least in the seventh century the Buddhist sites of Phra Pathom and Phong Tuk; legends engraved in on royal urns report the following kings: Suryavikrama, Harivikrama, Sihavikrama .A Kmher inscription dated 937 documents a line of princes of Chanasapura started by a Bhagadatta and ended by a Sundaravarman and his sons Narapatisimhavarman and Mangalavarman. But at that time, the 10th century, Dvaravati began to come under the influence of the Khmer Empire and central Thailand was ultimately invaded by King Suryavarman II in the first half of the 12th century. Hariphunchai survived its southern progenitors until the late 13th century AD when it was incorporated in the Lanna Kingdom. The people of the region used the Mon language, but whether they were Mon people is unknown. There is evidence that these principalities may comprise many cultural groups of people, including Malays and Khmer people. The theory of Thai migration into Dvaravati has been refuted and is now known to have happened much later.

Objectivesn
1. Study and synthesize of textile value creation in Dvaravati.
2. Develop patterns of Dvaravati textile accordance to the creative economy
3. Testing Dvaravati textile pattern by study the acceptance of target group in term of beauty, benefit, price, uniqueness of the products.

Research questions
1. What are the Dvaravati woven patterns for Nakhon Pathom in application of Dvaravati arts?
2. How to develop Dvaravati textile to align with creative economy concept?



Conceptual Framework
R1 Gather all information and synthesize Dvaravati pattern in NakhonPathom Province
R2 Coordinate with community target group to choose Dvaravati pattern
D1 Design and produce the patterns of Dvaravati textile according to the selection of the coordinatonoof community
R2 Product testing with target group and improve the products.
D2 Design marketing strategies and launch new products to the market.

Definition
The development of Davaravati textiles: Analysis and synthesis of Davararati pattern from the archaeological evidence to apply the pattern in producing woven products.Creating value to economy in the community: To help community in NakhonPathom province to have additional income through the selling of woven products which develop from local wisdom
During the last 100 years artistic relationships between the Pyu and Mon of Burma and the Dvāravatī Mon of Thailand have been frequently hinted at yet until recently these idea shad not been explored further. In light of contemporary re- search, and in particular, relatively stable access to Burma, there is renewed interest in the cultures which inhabited the region extending from Upper Burma through Lower Burma and into central and south-west Thailand during the first millennium CE. Conventionally viewed as distinct cultural groups, on reappraising archaeological and historical re- search associated with the Pyu, Mon and Dvāravatī it is now suggested that these communities were more closely linked than traditionally thought. The art from these regions sup- ports this. Buddhism was the common catalyst for visual culture and the artistic repertoires of the Pyu, Mon and Dvāra-vatī share many similarities. Examination of themes and styles which appear in the art of these cultures indicates there was a flow of ideas back and forth across the region, and likely beyond. The apparent openness of these groups to the integration of new ideas offers insight into the patterns of knowledge exchange and challenges preconceived notions of cultural division throughout this large region of mainland Southeast Asia.

The art of the Pyu, Mon and Dvāravatī flourished during the second half of the first millennium AD. Each was developing a visual repertoire that reflected the adoption of Buddhism as their principle religion. No defined geographical boundaries traversed this large area of mainland Southeast Asia, which extends from Burma to Thailand, and connections have been recognized between the visual cultures of these groups. De-spite all this, each group‘s visual culture has conventionally been considered independent of the others. Luce (1965) de-scribed some of the similarities and differences between theart and architecture of Burma and Dvāravatī in general terms in the 1960s. The subject remained dormant until Brown(2001) articulated more specific commonalities between the-se groups with a focus on the Pyu and Dvāravatī. Brown identified six categories of objects for comparison across Pyu and Dvāravatī art: anamorphic objects; Buddha images; Bud-dha-and-stupa triads; the First Sermon with ascetics and monks; megaliths, thrones, seam Stones and wheel-topped pillars; and stylistic similarities of stucco sculpture. These groupings can be broadly categorized as representing stylistic and iconographic similarities. The case presented for these commonalities is convincing, yet has not been taken up fur-ther. This paper aims to invigorate interest in the Pyu-Mon-Dvāravatī nexus. It considers some artistic links between the three groups, and introduces an additional category for Brown‘s list. This category can be termed theme‘and aims to demonstrate iconological linkage through a shared ac-acceptance of a similar form of Buddhism. Shared themes allow for stylistic variations in visual interpretation that may other-wise be interpreted as indicating difference rather than com-monality.The examples discussed are done so in the context of these three groups. However, the shared themes are not necessarily exclusive to these groups and similarities in artistic form may also be found in other areas of Southeast Asia, particularly in relation to connections between Thailand and Cambodia. Discussion of the broader interactions across the Southeast Asian region, however, is beyond the scope of this paper.

Expected Benefits
1. Pathom is the textiles that are unique to the province.
2. The participants in the weaving crafts Don Mueang Thong sub Kanphengsean Distric Nakhon Pathom will have additional income by selling textile products Tawaravadee to the tourists government officials and private.

Research Methodology
The researcher use research and development in the form of mixed methods research of quantitative research and research methodology.
Population and sample groups
1. Community leaders, local mentors and woven craft group in Baan-Don Thong village.
2. 150 Target customers who interested in Dvaravati textile.
3. Products testing with 100 persons from government officer and private sector.
4. 3 Dvaravati textile specialists.
Steps to Research

Step 1: Design a new version of the product.
Step 2: Screening and assessments of ideas.
Step 3: Developing and testing.
Step 4: Analysis of the business.
Step 5: product development.
Step 6: Test the market.
Step 7: Develop a marketing strategy.
Step 8: Commercial.

Researcch tool
1. The questionnaire use for studying the demand of Dvarati textile pattern from the target group.
2. The questionnaire use for product testing from the target group.
3. In depth interview in the form of structured interview use foe new products testing.
4. Product design and development evaluation from for the specialist in designing Dvaravati woven products.
Data collection area
Woven craft group Baan Don Thong, Don khoi sub district, Kamphensean district,Nakhon Pathom province
Nakhon Pathom Province is home to the Phra Pathom Chedi, a chedi commissioned by King Mongkut (Rama IV) and completed by King Chulalongkorn (Rama V) in 1870. The chedi is a reminder of the long vanished Dvaravati civilization that once flourished here and by tradition Nakhon Pathom is where Buddhism first came to Thailand. The province itself is renowned for its many fruit orchards Kamphaeng Saen was an ancient city of the Dvaravati culture, as many stupa, vihara and ceramics were found in the area of the old city.
Data Analysis Result
In creating the concept of new products, the researcher study Dvaravati Arts and found that Dvaravati arts and pattern is beautiful and unique that can be applied to the pattern of woven products which is unique for Nakhon Pathom province.
Screening and Evaluation of idea
There are 5 patterns of Dvaravati art that apprared on Dvaravati artifact in Nakhon Pathom province.
1. Kan-Pued-Khod pattern







2. Daimond Patern
3. Orb pattern
4. Lotus petal pattern
5. Lion face pattern
Concept Development and testing
The concept development and testing of Dvaravati textile is unique and create economical value. The result of testing showed that most of the people agreed and satisfy with the concept of Dvaravati woven products and textile
Suggestions from the target group
1. Textile production needed
2. Need for more interesting pattern
3. Reasonable price
4. Fashion design needed
5. Public relation needed
6. Register for copyright and Thai community product standard of Dvaravari textile.
Suggestion for further research
1. Research and development needed for community woven tools to be able to produce more complicated pattern
2. Research and development needed for dyeing technology.
Suggestions for using the research finding
Nakhon Pathom goverments should have the policy to stimulate government offic

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลังDavaravti ราชอาณาจักรเป็นราชอาณาจักร flourished ในภาคกลางของประเทศไทยใน 11 13 (พ.ศ.) ตามหลักฐานที่ก่อตั้งขึ้นในพื้นที่เช่นล้อหินชีวิต (Dammajakkra), ไนท์คลับ images,silvercoins.etc ประดิษฐ์ของทวารวดีสถาปัตยกรรมสวยงามและ unique.studied เกี่ยวกับรูปแบบของสถาปัตยกรรม Davaravati และพบลายทวารวดีที่ประกอบด้วยรูปแบบ petel บัว รูปลูกโลกสิงโตหน้าลวดลายและรูปแบบกาฬ Pued Khodราชอาณาจักรของทวารวดี ซึ่งอาจ หรืออาจไม่มีอยู่ในศตวรรษห้า และหก ถูกควบคุมน้อยในศตวรรษเจ็ดไซต์พุทธพระนครปฐมและผงกตุ๊ ตำนานฝังในรอยัล urns ในรายงานพระมหากษัตริย์ดังต่อไปนี้: Suryavikrama, Harivikrama, Sihavikramaจารึก Kmher ลงเอกสาร 937 บรรทัดของปริ๊นซ์ของ Chanasapura เริ่มต้น โดยการ Bhagadatta และสิ้นสุดลง โดยการ Sundaravarman และบุตร Narapatisimhavarman และ Mangalavarman แต่ในขณะนั้น คริสต์ศตวรรษ 10 ทวารวดีเริ่มมาภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรเขมร และสุดถูกบุก โดยกษัตริย์ Suryavarman II ภาคกลางในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษ 12 หริภุญชัยรอดชีวิต progenitors ของภาคใต้จนกระทั่งปลาย 13 ศตวรรษโฆษณาเมื่อมันถูกรวมอยู่ในอาณาจักรล้านนา คนภูมิภาคที่ใช้ภาษามอญ แต่ว่า พวกชาวมอญไม่รู้จัก มีหลักฐานว่า ราชรัฐเหล่านี้อาจประกอบด้วยวัฒนธรรมของกลุ่มบุคคลต่าง ๆ รวมถึงคนเชื้อสายมลายูและเขมร ทฤษฎีของไทยย้ายเข้าไปในทวารวดีมีการโต้แย้ง และเป็นที่รู้จักกันตอนนี้จะเกิดขึ้นมากในภายหลังObjectivesn 1. ศึกษา และสังเคราะห์สร้างมูลค่าสิ่งทอในทวารวดี2. พัฒนารูปแบบของทวารวดีสิ่งทอสามัคคีเศรษฐกิจสร้างสรรค์3. การทดสอบรูปแบบสิ่งทอทวารวดี โดยศึกษาการยอมรับของกลุ่มเป้าหมายในระยะของความงาม ประโยชน์ ราคา เอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์คำถามวิจัย1. บ้างลายทวารวดีที่ทอในนครปฐมในแอพลิเคชันของศิลปะทวารวดี2. วิธีการพัฒนาสิ่งทอทวารวดีเพื่อสอดคล้องกับแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์กรอบแนวคิดรวบรวมข้อมูลทั้งหมด R1 และสังเคราะห์ลายทวารวดีในจังหวัดนครปฐมR2 ประสานงานกับกลุ่มเป้าหมายเลือกลายทวารวดีง 1 ออกแบบ และผลิตรูปแบบของทวารวดีสิ่งทอตามการเลือกของชุมชน coordinatonoofทดสอบกับเป้าหมายผลิตภัณฑ์ R2 กลุ่ม และปรับปรุงผลิตภัณฑ์D2 ออกแบบกลยุทธ์การตลาดและเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่สู่ตลาดคำจำกัดความ การพัฒนาสิ่งทอ Davaravati: การวิเคราะห์และสังเคราะห์ของ Davararati รูปแบบจากหลักฐานทางโบราณคดีจะใช้รูปแบบในการผลิตผลิตภัณฑ์ทอสร้างมูลค่าเศรษฐกิจในชุมชน: เพื่อช่วยชุมชนในจังหวัดนครปฐมจะมีรายได้เพิ่มเติมผ่านการขายทอผลิตภัณฑ์ที่พัฒนาจากภูมิปัญญาท้องถิ่นในช่วงสุดท้าย 100 ปีศิลปะความสัมพันธ์ระหว่างมอญพม่าปยู และจันทร์ ไทย Dvāravatī ได้รับบ่อย hinted ที่ ได้จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ shad ความคิดเหล่านี้ไม่ได้สำรวจ เพิ่มเติม เมื่อสมัยใหม่ค้นหา และ ในเฉพาะ ค่อนข้างมีเสถียรภาพถึงพม่า สนใจในวัฒนธรรมที่อาศัยอยู่พื้นที่ขยายจากพม่าด้านบน ผ่านต่ำกว่าพม่า และ ในไทยกลางและตะวันตกเฉียงใต้ระหว่าง CE เนียมแรก ต่ออายุ ดูดีแตกต่างวัฒนธรรมกลุ่ม reappraising โบราณคดี และประวัติศาสตร์ใหม่ค้นหาเกี่ยวกับปยู จันทร์และ Dvāravatī ตอนนี้แนะนำว่า ชุมชนเหล่านี้ถูกเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดมากขึ้นกว่าซึ่งคิดเป็น ศิลปะจากดื่มพอร์ตภูมิภาคเหล่านี้ ศาสนาพุทธถูกเศษทั่วไปภาพวัฒนธรรมและ repertoires ศิลปะของปยู จันทร์ และความคล้ายคลึงมากใช้ร่วมกัน Dvāra-vatī ตรวจสอบรูปแบบและลักษณะที่ปรากฏในศิลปะของวัฒนธรรมเหล่านี้บ่งชี้ว่า มีกระแสความคิดไปทั่ว ทั้ง ภูมิภาค และมีแนวโน้มเกิน เปิดชัดเจนกลุ่มของแนวความคิดใหม่เหล่านี้มีความเข้าใจถึงรูปแบบของความรู้แลกเปลี่ยนและความเข้าใจความเข้าใจฝ่ายวัฒนธรรมทั่วภูมิภาคนี้ขนาดใหญ่ของแผ่นดินใหญ่เอเชียตะวันออกเฉียงศิลปะของปยู จันทร์และ Dvāravatī ความเจริญรุ่งเรืองในช่วงครึ่งหลังของมิลเลนเนียมแรก AD แต่ละถูกพัฒนาละครภาพที่สะท้อนให้เห็นการยอมรับของพุทธศาสนาเป็นศาสนาหลักของพวกเขา ไม่มีขอบเขตทางภูมิศาสตร์ที่กำหนดไม่เหมือนกันนี้พื้นที่ใหญ่ของแผ่นดินใหญ่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งขยายจากพม่าในประเทศไทย และได้รับรู้เชื่อมต่อระหว่างวัฒนธรรมภาพของกลุ่มเหล่านี้ ยกเลิกทั้งหมดนี้ spite วัฒนธรรมภาพแต่ละกลุ่มได้ดีถือเป็นอิสระจากผู้อื่น ลู (1965) de-scribed ของความเหมือนและความแตกต่างระหว่างแนวสถาปัตยกรรมของพม่าและ Dvāravatī โดยทั่วไปเงื่อนไขในปี 1960 เรื่องยังคงเฉย ๆ จนกว่า Brown(2001) พูดชัดแจ้งเฉพาะ commonalities ระหว่างกลุ่ม se กับเน้นปยู Dvāravatī น้ำตาลระบุประเภท 6 วัตถุสำหรับการเปรียบเทียบระหว่างศิลปะปยูและ Dvāravatī: anamorphic วัตถุ พระพุทธรูป ดอกตูมดีเอชเอ และเจดีย์วัน คำเทศนาแรก ascetics และพระสงฆ์ สตะเข็บ megaliths ชิงบัลลังก์ หินและเสาล้อราด และความเหมือนเป็นสำนวนของประติมากรรมปูนปั้น จัดกลุ่มเหล่านี้สามารถจะแบ่งเป็นตัวแทนความเหมือนเป็นสำนวน และ iconographic ทั่วไป กรณีนำเสนอสำหรับ commonalities เหล่านี้ถูกหลอกลวง ยังไม่ได้รับการถ่ายขึ้นขนเธอ เอกสารนี้มีวัตถุประสงค์ให้แก่สนใจใน nexus ปยูมอญ Dvāravatī มันพิจารณาเชื่อมโยงบางศิลปะระหว่างกลุ่มสาม และแนะนำประเภทการเพิ่มเติมสำหรับรายการของสีน้ำตาล ประเภทนี้สามารถถูกเรียกว่า theme'and มีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของ iconological ผ่านการร่วม ac-ยอมรับรูปแบบคล้ายของพระพุทธศาสนา ชุดรูปแบบที่ใช้ร่วมกันอนุญาตให้สำหรับเป็นสำนวนในการตีความภาพที่อาจอื่น ๆ wise ตีความเป็นการบ่งชี้ความแตกต่างมากกว่า com monalityตัวอย่างที่กล่าวถึงจะทำได้ในบริบทของกลุ่มเหล่านี้สาม อย่างไรก็ตาม ชุดรูปแบบใช้ร่วมกันไม่จำเป็นต้องร่วมกับกลุ่มเหล่านี้ และยังอาจพบความเหมือนกันในศิลปะแบบฟอร์มในส่วนอื่น ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการเชื่อมต่อระหว่างไทยและกัมพูชา สนทนาโต้ตอบกว้างทั่วทั้งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อย่างไรก็ตาม อยู่ในขอบเขตของเอกสารนี้ประโยชน์ที่คาดว่า1. ปฐมเป็นสิ่งทอที่มีเฉพาะจังหวัด2. ผู้เข้าร่วมในการทอผ้างานฝีมือดอนเมืองทองย่อย Kanphengsean Distric นครปฐมจะมีรายได้เพิ่มเติม โดยการขายผลิตภัณฑ์สิ่งทอทวาราวดีให้นักท่องเที่ยวเจ้าหน้าที่ของรัฐและเอกชนระเบียบวิธีวิจัยนักวิจัยใช้การวิจัยและพัฒนาในรูปแบบของการวิจัยแบบผสมวิธีการวิจัยเชิงปริมาณและวิธีวิจัยกลุ่มประชากรและตัวอย่าง1 ผู้นำชุมชน mentors ท้องถิ่น และกลุ่มหัตถกรรมทอในหมู่บ้านดอนทอง2. ลูกค้าเป้าหมาย 150 ที่สนใจในทวารวดี3. ผลิตภัณฑ์ทดสอบกับ 100 คนจากข้าราชการพลเรือนและภาคเอกชน4. เชี่ยวชาญสิ่งทอของทวารวดี 3ขั้นตอนการวิจัยขั้นตอนที่ 1: ออกแบบผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่ขั้นตอนที่ 2: คัดกรองและประเมินความคิดขั้นตอนที่ 3: พัฒนา และทดสอบขั้นตอนที่ 4: การวิเคราะห์ของขั้นตอนที่ 5: การพัฒนาผลิตภัณฑ์ขั้นตอนที่ 6: ทดสอบตลาดขั้นตอนที่ 7: พัฒนากลยุทธ์ทางการตลาดขั้นที่ 8: พาณิชย์เครื่องมือ Researcch1. การใช้แบบสอบถามสำหรับการศึกษาความต้องการของรูปแบบสิ่งทอ Dvarati จากกลุ่มเป้าหมาย2. การใช้แบบสอบถามสำหรับผลิตภัณฑ์ที่ทดสอบจากกลุ่มเป้าหมาย3. ในความลึก สัมภาษณ์ในรูปแบบของการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างใช้ศัตรูใหม่ ๆ ทดสอบ4. ผลิตภัณฑ์ออกแบบและพัฒนาการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญในการออกแบบผลิตภัณฑ์ผ้าทอของทวารวดีพื้นที่เก็บข้อมูลงานฝีมือทอกลุ่มบ้านดอนทอง อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม อำเภอ Kamphenseanจังหวัดนครปฐมเป็นบ้านพระปฐมเจดีย์ เจดีย์โดยกล่าวว่าสมเด็จพระจอมเกล้า (ราม) และแล้วเสร็จในค.ศ. 1870 มหาจุฬาลงกรณ์ (จุลจอมเกล้า) เจดีย์เป็นจดหมายของอารยธรรมทวารวดี vanished ยาวที่เคยเจริญรุ่งเรืองที่นี่ และ โดยประเพณีนครปฐมที่พระพุทธศาสนามายังประเทศไทยก่อน จังหวัดตัวเองเป็นแหล่งสำหรับของสวนผลไม้ในกำแพงแสนเป็นเมืองโบราณของวัฒนธรรมทวารวดี เจดีย์ วิหาร และเครื่องเคลือบมากพบบริเวณเมืองเก่าผลการวิเคราะห์ข้อมูลในการสร้างแนวคิดผลิตภัณฑ์ใหม่ นักวิจัยศึกษาศิลปะทวารวดี และพบว่า ศิลปะทวารวดีและรูปแบบมีความสวยงาม และไม่ซ้ำกันที่สามารถใช้กับรูปแบบของผลิตภัณฑ์ทอที่ในจังหวัดนครปฐมคัดกรองและประเมินความคิดมี 5 รูปแบบของศิลปะทวารวดี apprared ที่ในสิ่งประดิษฐ์ของทวารวดีในจังหวัดนครปฐม1. รูปแบบกาฬ-Pued-Khod2. Daimond Patern3. รูปแบบลูกโลก4. บัวลายกลีบดอกไม้5. รูปแบบใบหน้าสิงโตพัฒนาแนวคิดและการทดสอบการพัฒนาแนวคิดและทดสอบสิ่งทอทวารวดีไม่ซ้ำกัน และสร้างค่าประหยัด ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า คนส่วนใหญ่ยอมรับ และตอบสนองกับแนวคิดของสิ่งทอและผลิตภัณฑ์จักสานทวารวดีข้อเสนอแนะจากกลุ่มเป้าหมาย1. สิ่งทอผลิตที่จำเป็น2. ต้องการรูปแบบที่น่าสนใจมากขึ้น3. ราคา4. แฟชั่นออกแบบจำเป็น5. ประชาสัมพันธ์ที่จำเป็น6. ลงทะเบียนมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนไทย และลิขสิทธิ์ของสิ่งทอ Dvaravariข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยต่อไป1. วิจัย และพัฒนาที่จำเป็นสำหรับชุมชนจักสานเครื่องมือสามารถผลิตรูปแบบซับซ้อนมากขึ้น2. วิจัย และพัฒนาที่จำเป็นสำหรับเทคโนโลยีการย้อมสีคำแนะนำสำหรับใช้ค้นหางานวิจัยนครปฐม goverments ควรมีนโยบายเพื่อกระตุ้นรัฐบาล offic

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติความเป็นมา
Davaravti ราชอาณาจักรได้รับความเจริญรุ่งเรืองราชอาณาจักรในภาคกลางของประเทศไทยในวันที่ 11 ที่ 13 (พ.ศ. ) ตามหลักฐานที่ก่อตั้งขึ้นในพื้นที่เช่นล้อหินของชีวิต (Dammajakkra) ภาพพระ, silvercoins.etc ประดิษฐ์ของสถาปัตยกรรมสมัยทวารวดี เป็นภาพที่สวยงามและ unique.studied เกี่ยวกับรูปแบบของสถาปัตยกรรม Davaravati และพบว่ารูปแบบทวารวดีประกอบด้วยโลตัสรูปแบบ Petel รูปแบบลูกกลม, รูปแบบใบหน้าสิงโตและรูปแบบกาญจน์ Pued ขด.
ราชอาณาจักรทวารวดีซึ่งอาจจะหรืออาจจะไม่ได้อยู่ใน ศตวรรษที่ห้าและหกได้รับการควบคุมอย่างน้อยในศตวรรษที่สิบเจ็ดเว็บไซต์พุทธศาสนาของพระปฐมพงษ์และตุ๊ก; ตำนานจารึกในพระราชโกศรายงานพระมหากษัตริย์ต่อไปนี้: Suryavikrama, Harivikrama, Sihavikrama ขณะนี้ A จารึก Kmher 937 ลงวันที่เอกสารสายของประมุขของ Chanasapura ที่ตั้งขึ้นโดย Bhagadatta และจบลงด้วยการ Sundaravarman และบุตรชายของเขาและ Narapatisimhavarman Mangalavarman แต่ในเวลานั้นศตวรรษที่ 10 สมัยทวาราวดีเริ่มที่จะมาอยู่ภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรเขมรและภาคกลางของประเทศไทยกำลังบุกเข้ามาในท้ายที่สุดโดยกษัตริย์ Suryavarman II ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 12 หริภุญชัยรอดชีวิตบรรพบุรุษภาคใต้จนกระทั่งปลายศตวรรษที่ 13 เมื่อมันถูกรวมอยู่ในอาณาจักรล้านนา ประชาชนในภูมิภาคที่ใช้ภาษามอญ แต่ไม่ว่าพวกเขาเป็นชาวมอญไม่เป็นที่รู้จัก มีหลักฐานว่ามีอาณาเขตเหล่านี้อาจประกอบด้วยกลุ่มวัฒนธรรมหลายคนรวมทั้งชาวมาเลย์และคนเขมร ทฤษฎีของการย้ายถิ่นไทยเป็นสมัยทวารวดีได้รับการข้องแวะและเป็นที่รู้จักกันตอนนี้จะเกิดขึ้นมากในภายหลัง. Objectivesn 1 การศึกษาและการสังเคราะห์ของการสร้างมูลค่าสิ่งทอในสมัยทวารวดี. 2 การพัฒนารูปแบบของการตามสิ่งทอทวาราวดีกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์3 การทดสอบรูปแบบทวารวดีสิ่งทอโดยการศึกษาการยอมรับของกลุ่มเป้าหมายในระยะของความงามได้รับประโยชน์ราคาเอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์. คำถามวิจัย1 อะไรคือรูปแบบการทอทวารวดีในจังหวัดนครปฐมในการประยุกต์ใช้ศิลปะสมัยทวารวดี? 2 วิธีการพัฒนาสิ่งทอทวารวดีเพื่อให้สอดคล้องกับแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์? กรอบแนวคิดR1 รวบรวมข้อมูลและสังเคราะห์รูปแบบทวารวดีในจังหวัดนครปฐมR2 ประสานงานกับกลุ่มเป้าหมายของชุมชนในการเลือกรูปแบบทวารวดีD1 การออกแบบและการผลิตรูปแบบของสิ่งทอทวารวดีตามการเลือก ชุมชน coordinatonoof R2 ทดสอบสินค้าที่มีกลุ่มเป้าหมายและปรับปรุงผลิตภัณฑ์. D2 ออกแบบกลยุทธ์การตลาดและการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ออกสู่ตลาด. นิยามการพัฒนาสิ่งทอ Davaravati: การวิเคราะห์และการสังเคราะห์รูปแบบ Davararati จากหลักฐานทางโบราณคดีที่จะใช้รูปแบบในการผลิตสินค้าทอ ค่า .Creating ต่อเศรษฐกิจในชุมชน: เพื่อช่วยให้ชุมชนในจังหวัดนครปฐมที่จะมีรายได้เพิ่มขึ้นผ่านการขายของผลิตภัณฑ์ทอซึ่งพัฒนาจากภูมิปัญญาท้องถิ่นในช่วง 100 ปีที่ผ่านมาความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะ Pyu และมอญพม่าและมอญทวารวดีแห่งประเทศไทย ได้รับการพูดเป็นนัย ๆ บ่อย ๆ จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ ความคิดเหล่านี้เก๋งไม่ได้รับการสำรวจเพิ่มเติม ในแง่ของการค้นหาอีกครั้งร่วมสมัยและโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเข้าถึงค่อนข้างคงที่ไปยังประเทศพม่า, มีความสนใจในวัฒนธรรมที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคยื่นออกมาจากสังคมพม่าผ่านพม่าและในภาคกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศไทยในช่วงสหัสวรรษแรก CE ดูอัตภาพเป็นกลุ่มวัฒนธรรมที่แตกต่างกันใน reappraising ค้นหาอีกทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ Pyu มอญทวารวดีและมันก็บอกว่าตอนนี้ชุมชนเหล่านี้มีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกว่าที่คิดแบบดั้งเดิม ศิลปะจากพอร์ตภูมิภาคเหล่านี้สนับสนุนนี้ พุทธศาสนาเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่พบบ่อยสำหรับวัฒนธรรมทางสายตาและ repertoires ศิลปะของ Pyu มอญและส่วนแบ่งDvāra-Vati ความคล้ายคลึงกันมาก การตรวจสอบรูปแบบและรูปแบบที่ปรากฏในศิลปะของวัฒนธรรมเหล่านี้บ่งชี้ว่ามีการไหลของความคิดไปมาทั่วทั้งภูมิภาคและมีแนวโน้มเกิน การเปิดกว้างที่ชัดเจนของกลุ่มเหล่านี้เพื่อบูรณาการความคิดใหม่มีความเข้าใจในรูปแบบของการแลกเปลี่ยนความรู้และความท้าทายอุปาทานความคิดของการแบ่งทางวัฒนธรรมทั่วทั้งภูมิภาคนี้มีขนาดใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. ศิลปะของ Pyu มอญทวารวดีและเจริญรุ่งเรืองในช่วงครึ่งปีหลัง ของสหัสวรรษแรก แต่ละคนได้รับการพัฒนาบุคลิกภาพที่สะท้อนให้เห็นถึงการยอมรับของพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาหลักการของพวกเขา ยังไม่มีการกำหนดขอบเขตทางภูมิศาสตร์สำรวจนี้พื้นที่ขนาดใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งยื่นออกมาจากประเทศพม่าเข้ามาในประเทศไทยและการเชื่อมต่อได้รับการยอมรับระหว่างวัฒนธรรมภาพของกลุ่มคนเหล่านี้ De-แม้ทั้งหมดนี้วัฒนธรรมทางสายตาของแต่ละกลุ่มได้รับการพิจารณาตามอัตภาพอิสระของคนอื่น ลูซ (1965) de-scribed บางส่วนของความเหมือนและความแตกต่างระหว่าง theart และสถาปัตยกรรมของพม่าและทวารวดีในข้อตกลงในปี 1960 เรื่องยังคงอยู่เฉย ๆ จนน้ำตาล (2001) ก้อง commonalities เฉพาะเจาะจงมากขึ้นระหว่างกลุ่ม-SE มีความสำคัญกับ Pyu และทวารวดี บราวน์ระบุหกประเภทของวัตถุสำหรับการเปรียบเทียบข้าม Pyu และศิลปะทวารวดีวัตถุ anamorphic; พระพุทธรูป; triads หน่อ-DHA และเจดีย์; เทศนาครั้งแรกกับฤาษีและพระสงฆ์; megaliths, บัลลังก์, หินตะเข็บและเสาล้อราด; และความคล้ายคลึงกันกับรูปแบบของประติมากรรมปูนปั้น กลุ่มเหล่านี้สามารถแบ่งกว้างเป็นคิดคล้ายคลึงกันโวหารและเข้มข้น กรณีที่นำเสนอสำหรับ commonalities เหล่านี้เป็นสิ่งที่น่าเชื่อ แต่ยังไม่ได้ถูกนำขึ้นขนบิดา กระดาษนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อกระตุ้นความสนใจใน Pyu-Mon ทวารวดีเชื่อม จะพิจารณาบางลิงค์ศิลปะระหว่างสามกลุ่มและแนะนำประเภทเพิ่มเติมสำหรับรายการของบราวน์ ประเภทนี้จะสามารถเรียกว่า theme'and มีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยง iconological ผ่านที่ใช้ร่วมกัน ac-การยอมรับของรูปแบบที่คล้ายกันของพุทธศาสนา รูปแบบที่ใช้ร่วมกันอนุญาตให้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบในการตีความภาพที่อาจฉลาดอื่น ๆ ถูกตีความว่าเป็นการแสดงให้เห็นความแตกต่างมากกว่า com-monality.The ตัวอย่างที่กล่าวถึงจะทำเช่นนั้นในบริบทของทั้งสามกลุ่ม แต่รูปแบบที่ใช้ร่วมกันไม่จำเป็นต้องพิเศษให้กับกลุ่มคนเหล่านี้และความคล้ายคลึงกันในรูปแบบศิลปะยังอาจพบได้ในพื้นที่อื่น ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการเชื่อมต่อระหว่างไทยกับกัมพูชา การอภิปรายของการมีปฏิสัมพันธ์ในวงกว้างทั่วทั้งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่อยู่นอกเหนือขอบเขตของบทความนี้. ประโยชน์ที่คาดว่า1 นครปฐมเป็นสิ่งทอที่เป็นเอกลักษณ์ของจังหวัด. 2 ผู้เข้าร่วมในงานฝีมือการทอผ้าดอนเมืองทองย่อย Kanphengsean Distric นครปฐมจะมีรายได้เพิ่มจากการขายผลิตภัณฑ์สิ่งทอทวาราวดีกับเจ้าหน้าที่ของรัฐและเอกชนนักท่องเที่ยว. ระเบียบวิธีวิจัยใช้การวิจัยนักวิจัยและการพัฒนาในรูปแบบของการวิจัยวิธีการผสมของการวิจัยเชิงปริมาณและ ระเบียบวิธีวิจัย. ประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่1 ผู้นำชุมชนท้องถิ่นและที่ปรึกษากลุ่มงานฝีมือทอในหมู่บ้านบ้านดอนทอง. 2 150 กลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่มีความสนใจในสิ่งทอทวารวดี. 3 การทดสอบผลิตภัณฑ์ที่มี 100 คนจากเจ้าหน้าที่ภาครัฐและเอกชน. 4 3. ทวาราวดีผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งทอขั้นตอนในการวิจัยขั้นตอนที่ 1: การออกแบบรุ่นใหม่ของผลิตภัณฑ์. ขั้นตอนที่ 2:. การคัดกรองและการประเมินผลของความคิดขั้นตอนที่ 3:. การพัฒนาและการทดสอบขั้นตอนที่ 4:. การวิเคราะห์ธุรกิจขั้นตอนที่ 5:. การพัฒนาผลิตภัณฑ์ขั้นตอน 6. ทดสอบตลาดขั้นตอนที่ 7: การพัฒนากลยุทธ์การตลาด. ขั้นตอนที่ 8:. พาณิชย์เครื่องมือ Researcch 1 ใช้แบบสอบถามในการศึกษาความต้องการของรูปแบบสิ่งทอ Dvarati จากกลุ่มเป้าหมาย. 2 แบบสอบถามใช้สำหรับการทดสอบผลิตภัณฑ์จากกลุ่มเป้าหมาย. 3 ในการให้สัมภาษณ์เชิงลึกในรูปแบบของการใช้ศัตรูสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างการทดสอบผลิตภัณฑ์ใหม่. 4 การออกแบบผลิตภัณฑ์และการประเมินผลการพัฒนาจากสำหรับผู้เชี่ยวชาญในการออกแบบผลิตภัณฑ์ทอทวารวดี. พื้นที่เก็บรวบรวมข้อมูลกลุ่มงานฝีมือทอบ้านดอนทองดอนข่อยตำบล, อำเภอ Kamphensean จังหวัดนครปฐมจังหวัดนครปฐมเป็นที่ตั้งของพระปฐมเจดีย์, เจดีย์หน้าที่ โดยพระจอมเกล้า (พระราม) และเสร็จสมบูรณ์โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า (พระราม V) ในปี 1870 เป็นเจดีย์เตือนของหายไปนานอารยธรรมทวารวดีที่ครั้งหนึ่งเคยเจริญรุ่งเรืองที่นี่และประเพณีนครปฐมเป็นที่ที่พระพุทธศาสนาเป็นครั้งแรกเข้ามาในประเทศไทย จังหวัดตัวเองเป็นที่มีชื่อเสียงสำหรับสวนผลไม้หลายกำแพงแสนเป็นเมืองโบราณของวัฒนธรรมทวารวดีเป็นจำนวนมากเจดีย์วิหารและเซรามิกที่พบในพื้นที่ของเมืองเก่า. การวิเคราะห์ข้อมูลผลในการสร้างแนวคิดของผลิตภัณฑ์ใหม่ นักวิจัยศึกษาศิลปะทวาราวดีและพบว่าศิลปะทวาราวดีและรูปแบบที่มีความสวยงามและเป็นเอกลักษณ์ที่สามารถนำไปใช้ในรูปแบบของผลิตภัณฑ์ผ้าทอที่เป็นเอกลักษณ์จังหวัดนครปฐม. การคัดกรองและการประเมินผลของความคิดมี 5 รูปแบบของศิลปะสมัยทวารวดีที่ apprared ในสมัยทวารวดีเป็นสิ่งประดิษฐ์ ในจังหวัดนครปฐม. 1 Kan-Pued ขดรูปแบบที่2 Daimond Patern 3 รูปแบบลูกกลม4 โลตัสรูปแบบกลีบดอก5 รูปแบบใบหน้าสิงโตแนวคิดการพัฒนาและการทดสอบการพัฒนาแนวคิดและการทดสอบสิ่งทอสมัยทวารวดีเป็นเอกลักษณ์และสร้างมูลค่าที่ประหยัด ผลของการทดสอบแสดงให้เห็นว่าคนส่วนใหญ่เห็นด้วยและตอบสนองกับแนวคิดของทอผลิตภัณฑ์ทวาราวดีและสิ่งทอข้อเสนอแนะจากกลุ่มเป้าหมาย1 การผลิตสิ่งทอที่จำเป็น2 ต้องการสำหรับรูปแบบที่น่าสนใจอื่น ๆ อีก3 ราคาที่เหมาะสม4 แฟชั่นการออกแบบที่จำเป็น5 ประชาสัมพันธ์จำเป็น6 ลงทะเบียนเพื่อรับลิขสิทธิ์และมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนไทยสิ่งทอ Dvaravari. ข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยต่อ1 การวิจัยและพัฒนาเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการทอชุมชนเพื่อให้สามารถผลิตรูปแบบที่ซับซ้อนมากขึ้น2 การวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีที่จำเป็นสำหรับการย้อมสี. ข้อเสนอแนะสำหรับการใช้การวิจัยหานครปฐม goverments ควรมีนโยบายที่จะกระตุ้นให้เกิดการ offic รัฐบาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นหลัง
davaravti อาณาจักรเป็นอาณาจักรที่เจริญรุ่งเรืองในภาคกลางใน 11th-13th ( พ.ศ. ) ตามหลักฐานการก่อตั้งขึ้นในพื้นที่ เช่น หิน วงล้อของชีวิต ( dammajakkra ) ท่านภาพ silvercoins.etc การประดิษฐ์ของสถาปัตยกรรมแบบสวยงามและเป็นเอกลักษณ์การศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบของสถาปัตยกรรมแบบ davaravati และพบว่าแบบแผนประกอบด้วยดอกบัว petel รูปแบบลูกโลกแบบแผน , รูปแบบหน้าสิงโตและคัน pued khod แบบแผน .
อาณาจักรทวาราวดี ซึ่งอาจจะหรืออาจจะไม่ได้มีอยู่ในศตวรรษที่ 5 และ 6 , การควบคุมอย่างน้อยในคริสต์ศตวรรษที่ 7 พุทธแห่งนครปฐม พระ แล้วฟงสามล้อ ;ตำนานจารึกในพระโกศรายงานกษัตริย์ต่อไปนี้ : suryavikrama harivikrama sihavikrama , , . kmher จารึกลงวันที่เอกสารสายของเจ้านายของ chanasapura 937 เริ่มโดย bhagadatta และจบลงด้วย sundaravarman และบุตรชายของเขาและ narapatisimhavarman mangalavarman . แต่ตอนนั้น ศตวรรษที่ 10ทวารวดีเริ่มมาภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรขอม และภาคกลางของประเทศไทยถูกสุดบุกโดยกษัตริย์พระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ในครึ่งแรกของศตวรรษที่ 12 ระยะที่รอดชีวิตของภาคใต้ตั้งต้นจนกระทั่งศตวรรษที่ 13 สาย AD เมื่อมันถูกรวมอยู่ในอาณาจักรล้านนา ประชาชนของภูมิภาคที่ใช้ภาษามอญ แต่ไม่ว่าจะเป็นคนมอญ ไม่รู้จักมีหลักฐานที่ principalities เหล่านี้อาจประกอบด้วยหลายกลุ่มวัฒนธรรมของผู้คน รวมทั้งมาเลเซียและเขมร คน ทฤษฎีของไทยย้ายถิ่นเข้ามาในสมัยทวารวดีได้ข้องแวะ และขณะนี้ทราบว่ามีเกิดขึ้นมากในภายหลัง

objectivesn
1 การศึกษาและสังเคราะห์ของการสร้างมูลค่าเพิ่มสิ่งทอในสมัยทวารวดี .
2 พัฒนารูปแบบของทวารวดีสิ่งทอ สอดคล้องกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์
3แบบทดสอบรูปแบบสิ่งทอ โดยศึกษาการยอมรับของกลุ่มลูกค้าเป้าหมายในแง่ของความงาม , ประโยชน์ , ราคา , เอกลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ คำถามวิจัย


1 อะไรคือทวารวดีทอลวดลายนครปฐมในโปรแกรมของทวาราวดีศิลปะ ?
2 . วิธีการพัฒนาชุมชนสิ่งทอเพื่อให้สอดคล้องกับแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ?




แนวคิดR1 รวบรวมข้อมูลทั้งหมดและสังเคราะห์รูปแบบชุมชนจังหวัดนครปฐม
R2 ประสานงานกับกลุ่มเป้าหมายให้เลือกรูปแบบชุมชนสมัยทวารวดี
ออกแบบ D1 และผลิตรูปแบบของทวารวดีสิ่งทอตามการเลือกของ coordinatonoof ชุมชน
R2 ทดสอบผลิตภัณฑ์กับกลุ่มเป้าหมายและปรับปรุงผลิตภัณฑ์