Objective. An experimental study of

Objective. An experimental study of the sit-to-stand transfer in healthy adults with/without arm-support and in paraplegic patients
with/without electrical stimulation of the quadriceps muscles was performed. The study was aimed to compare the joint
torques, momentum transfer hypothesis, and stability of the sit-to-stand transfer in the healthy and paraplegic subjects.
Methods. A planar 3-linkage rigid body model was used to compute the body-segmental linear momentum and the reaction
forces and torques at the joints from measured data.
Results. In healthy subjects the arm-support enlarged the support base of the body and thus, increased the postural stability.
Strong arm-assistance reduced the maximum hip and knee joint torques by more than 50%. It was observed that the healthy
participants rising with arm-support used momentum transfer to facilitate the transition from sitting to standing. The paraplegic
participants did not apply the momentum transfer strategy and the sit-to-stand transfer was accomplished in a quasi-static manner.
Stimulating the quadriceps, the legs could participate partly in the movement dynamics.
Conclusion. Our results indicate that some signi®cant di€erences exist between the maneuver applied by the paraplegic patients to
stand up and the strategies used by the healthy adults rising with arm-support.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์ ศึกษานั่งยืนการโอนย้ายมี/ไม่ มีแขนสนับสนุนสุขภาพผู้ใหญ่ และผู้ป่วย paraplegicมี/ไม่ มีไฟฟ้ากระตุ้นของกล้ามเนื้อ quadriceps ที่ดำเนินการ การศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบข้อต่อtorques ฟังก์ชันถ่ายโอนโมเมนตัม และความมั่นคงของการโอนย้ายนั่งยืนในเรื่องสุขภาพ และ paraplegicวิธี แบบระนาบ 3 เชื่อมโยงร่างกายแข็งใช้ในการคำนวณโมเมนตัมเชิงเส้นงานติด segmental ร่างกายและปฏิกิริยาบังคับ และ torques ที่รอยต่อจากข้อมูลที่วัดมาผลลัพธ์ที่ ในเรื่องสุขภาพ แขนสนับสนุนขยายฐานสนับสนุนของร่างกาย และเพิ่มความมั่นคงเนื้อ postural ดังแขนแข็งแรงช่วยเหลือลดสูงสุดสะโพกและเข่าร่วม torques มากกว่า 50% จะสังเกตที่การมีสุขภาพดีผู้เข้าร่วมเพิ่มขึ้น ด้วยการสนับสนุนแขนใช้ถ่ายโอนโมเมนตัมเพื่อเปลี่ยนจากการนั่งการยืน คนอัมพาตผู้เรียนไม่ได้ใช้กลยุทธ์การถ่ายโอนโมเมนตัม และการโอนย้ายนั่งยืนได้สำเร็จในลักษณะกึ่งถาวรกระตุ้น quadriceps ขาสามารถร่วมบางส่วนเคลื่อนไหวสรุป ผลของเราบ่งชี้ว่า บาง signi ® erences ดีต้อนอยู่ระหว่างคู่ใช้ paraplegic ผู้ป่วยยืนขึ้น และกลยุทธ์ที่ใช้ผู้ใหญ่สุขภาพเพิ่มขึ้น ด้วยการสนับสนุนแขน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์ การศึกษาทดลองนั่งการยืนการถ่ายโอนในผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดีมี / ไม่มีแขนสนับสนุนและในผู้ป่วยที่เป็นโรคอัมพาตขา
มี / ไม่มีการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าของกล้ามเนื้อ quadriceps ถูกดำเนินการ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบร่วม
แรงบิดโอนโมเมนตัมสมมติฐานและความมั่นคงของนั่งการยืนการถ่ายโอนในอาสาสมัครสุขภาพดีและประโยค.
วิธี ภาพถ่าย 3 รูปแบบการเชื่อมโยงร่างกายแข็งถูกใช้ในการคำนวณโมเมนตัมร่างกายปล้องเชิงเส้นและปฏิกิริยา
กองกำลังและแรงบิดที่ข้อต่อจากข้อมูลที่วัด.
ผล ในอาสาสมัครสุขภาพดีแขนสนับสนุนการขยายฐานการสนับสนุนของร่างกายและทำให้เพิ่มเสถียรภาพการทรงตัว.
แขนช่วยเหลือแข็งแกร่งลดสะโพกสูงสุดและแรงบิดข้อเข่าโดยมากกว่า 50% มันถูกตั้งข้อสังเกตว่ามีสุขภาพ
ผู้เข้าร่วมที่เพิ่มขึ้นด้วยแขนสนับสนุนการถ่ายโอนโมเมนตัมใช้เพื่ออำนวยความสะดวกการเปลี่ยนแปลงจากการนั่งยืน ประโยค
ผู้เข้าร่วมไม่ได้ใช้กลยุทธ์การถ่ายโอนโมเมนตัมและนั่งจะยืนโอนก็ประสบความสำเร็จในลักษณะเสมือนแบบคงที่.
กระตุ้น quadriceps ขาสามารถมีส่วนร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงการเคลื่อนไหว.
สรุป ผลของเราแสดงให้เห็นว่าบางดิsigni®cant ?? erences อยู่ระหว่างการซ้อมรบที่ใช้โดยผู้ป่วยที่เป็นโรคอัมพาตขาที่จะ
ยืนขึ้นและกลยุทธ์ที่ใช้โดยผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพที่เพิ่มขึ้นด้วยแขนสนับสนุน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัตถุประสงค์ การศึกษาเชิงทดลองของนั่งยืนโอนในผู้ใหญ่สุขภาพดีที่มี / ไม่มีแขนสนับสนุนและ
ผู้ป่วยอัมพาตท่อนล่าง โดยปราศจากการกระตุ้นไฟฟ้าของกล้ามเนื้อ quadriceps กำหนด การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบแรงบิดร่วมกัน
สมมติฐาน การถ่ายโอนโมเมนตัม และเสถียรภาพของนั่งยืนโอนในเรื่องสุขภาพ และพิการ
วิธีระนาบ 3-linkage ร่างกายแข็งแบบที่ถูกใช้ในการคำนวณร่างกายย่อยโมเมนตัมเชิงเส้นและปฏิกิริยา
แรงและแรงบิดที่ข้อต่อ จากการตรวจวัดข้อมูล .
ผลลัพธ์ ในคนปกติแขนสนับสนุน ขยายฐานสนับสนุนของร่างกายและจึงเพิ่มเสถียรภาพ postural .
ความช่วยเหลือแขนแข็งแรงลดสะโพกและข้อเข่าแรงบิดสูงสุดกว่า 50%พบว่าผู้เข้าร่วมสุขภาพ
เพิ่มขึ้นด้วยการสนับสนุนแขนใช้โมเมนตัมโอน เพื่อความสะดวกในการเปลี่ยนจากนั่งมายืน เข้าร่วมชุมชน
ไม่ได้ใช้โมเมนตัมการกลยุทธ์และนั่งยืนโอนได้ในลักษณะ quasi-static .
กระตุ้นกล้ามเนื้อ ขาสามารถเข้าร่วมมีส่วนในการเคลื่อนไหวพลศาสตร์
สรุปผลของเราแสดงให้เห็นว่าบาง signi ®ลาดเท ดิ € erences อยู่ระหว่างซ้อมรบใช้โดยผู้ป่วยอัมพาตท่อนล่าง

ยืนขึ้นและกลยุทธ์ที่ใช้โดยผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดีขึ้นด้วยการสนับสนุนของแขน