The impact of globalization in gene

The impact of globalization in general, and the rise of China in particular, on ethnic Chinese business in Singapore. Generally, public policy in Singapore has been tilted towards economic liberalization and the immediate challenge facing ethnic Chinese business here is how to adapt to such an increasingly competitive environment. Secondly, with the rise of China, it is interesting to find out how do these ethnic Chinese businesses in Singapore exploit ‘ethnic advantage’, if any, in their investment in China. Ethnic Chinese businesses in Singapore have been affected by globalization, and their adjustment in the face of such challenge. Thirdly, gives an account of possible threats and opportunities that China may pose as a global economic power to ethnic Chinese businesses in Singapore, in the face of globalization and the rise of China. Finally, reviews existing government policies in enhancing capabilities of ethnic Chinese businesses through upgrading and restructuring efforts. Characteristics and Structure of Singapore Chinese Business the above characterization of overseas Chinese business implies that ethnic Chinese firms are homogenous, no matter where they operate, including Singapore. Such a stereo-type description about overseas Chinese business is, more often than not, gravely misleading. As Gomez and Benton (2004) observed, there is “a large assortment of Chinese business firms in terms of size, types of ownership and management, and areas of operations.” Ethnic Chinese business in Singapore is a classic example. In Singapore, ethnic Chinese business may be classified into three categories, depending on their respective cultural traits. The more culturally oriented Chinese group belongs to the first and second generations of Chinese immigrants from mainland China, and their outlook as a group is predominantly traditional and conservative. Some of these firms may have absorbed non-family members only after their long service in the company. Even then, the final business decisions of these firms ultimately hinge on family members. A majority of this type of ethnic Chinese businesses are small in size and traditional in outlook. According to a survey conducted by the Singapore Chinese Chamber of Commerce and Industry (SCCCI), they spend less than 2% of their business expenditure on IT. The big ethnic Chinese conglomerates in Singapore usually expand their business operations mainly through mergers and acquisitions. A classic example is the United Overseas Bank (UOB) owned by Wee Cho Yaw family. UOB was founded in 1935 by Wee Keng Chiang (Wee Cho Yaw’s father) and his six friends under the name of the United Chinese Bank (UCB). UCB changed its name to UOB in 1965 when Wee Cho Yaw was the managing director. In 1971, UOB acquired 53% of Chung Khiaw Bank (CKB) and then 55% of Lee Wah Bank in the following year. In 1974, Wee Cho Yaw took over the chairmanship of UOB. In its drive for expansion, UOB acquired 70% of the Far Eastern Bank in 1984. To further expand its banking business, UOB acquired 87% of the Industrial and Commerce Bank in 1987. By 1999, all the banks acquired earlier were merged under the umbrella of UOB group. In 2002, UOB, in its tussle with the Development Bank of Singapore (DBS), a government-linked corporation, over the acquisition of the Overseas Union Bank (OUB), finally turned out to be the victor. UOB is one of the big three banks in Singapore.to Singapore in terms of trade and investment. Ethnic Chinese businesses with their cultural affinity with mainland China can exploit these opportunities through deployment of their “ethnic advantage”. In addition, the Singapore government took initiative in promoting Singaporean investment into China, after its regionalization drive in 1993. GLCs with support from the government provided the much needed leadership in investing in China. Through government to government relations, Singapore used its reputation in “honesty and straightforwardness” in business dealings to display its “political entrepreneurship” in investing in China. In Singapore, the People’s Action Party (PAP) government’s attitude towards ethnic Chinese business has shifted from one of non-intervention and political alienation in the 1960s and 1970s into a closer one with firm commitment to strengthen the latter’s capabilities since 1990. The shift is due to economic, political and social imperatives in the development process of Singapore. As noted earlier, the Singapore government has been providing financial and technical assistance since 1976 to SMEs, which were owned mainly by ethnic Chinese. However, most of this assistance was either ad hoc in nature or under-utilized because of their bureaucratic procedures in application. In 1989, the government introduced the SME Master Plan with a more systematic approach towards assisting SMEs. Moreover, any exaggeration and glorification of Chinese business success arising from Chinese business networks, would only lead to unnecessary jealousy, anxiety and political tension in the Southeast Asian region. This is especially true when one tries to link monetary wealth with political powers. Chinese business may be incisive and enlightening. However, his observation of overseas Chinese business system as “Ersatz Capitalism” may not be at all true. Even Singapore Chinese companies which have invested in the real estate previously have also diverted part of their resources to invest in high value and high-tech industries. Investment in China by ethnic Chinese enterprises in Singapore was considered as politically sensitive in the 1960s and 1970s. Internally, Singapore is a multi-racial and multi-cultural society. Any tilt towards Chineseness might cause uneasiness and tension among the non-Chinese constituents. Only after the establishment of diplomatic relation with China in 1990, did Singapore made a bold move in encouraging ethnic Chinese businesses to invest in China, especially after 1993 when regionalization initiative was officially launched. The official argument for such a move is that the decision to invest in China is based purely on economic ground. The use of cultural affinity and ethnic advantage is instrumental for pursuing Singapore’s national interest. Despite the re-engagement of Chineseness, Singapore is still very cautious in its endeavor and finds ways to re-balance its act whenever opportunities arise.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลกระทบของโลกาภิวัตน์ในทั่วไป และการเพิ่มขึ้นของจีนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ธุรกิจชาวจีนในสิงคโปร์ ทั่วไป มีการยืดนโยบายสาธารณะในสิงคโปร์ต่อการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ และความท้าทายทันทีที่หันหน้าไปทางธุรกิจของชาวจีนชนเผ่าที่นี่เป็นวิธีการปรับเปลี่ยนเช่นการแข่งขันมากขึ้นเรื่อย ๆ สิ่งแวดล้อม ประการที่สอง มีการเพิ่มขึ้นของจีน ได้น่าสนใจที่จะหาวิธีทำธุรกิจจีนเหล่านี้เชื้อชาติในสิงคโปร์โกง 'ชาติพันธุ์ประโยชน์' ถ้ามี ในการลงทุนในประเทศจีน ธุรกิจชาวจีนในสิงคโปร์ได้รับผลกระทบจากโลกาภิวัตน์ และการปรับปรุงหน้าท้าทายดังกล่าว ประการ ให้องค์กรคุกคามที่เป็นไปได้และโอกาสที่จีนอาจทำให้เกิดเป็นกำลังทางเศรษฐกิจทั่วโลกชนเผ่าจีนธุรกิจในสิงคโปร์ หน้าของโลกาภิวัตน์และการเพิ่มขึ้นของจีน ในที่สุด รีวิวจากนโยบายรัฐบาลที่มีอยู่ในการเพิ่มความสามารถของธุรกิจกลุ่มชาติพันธุ์จีนที่ผ่านการอัพเกรด และความพยายามปรับโครงสร้าง ลักษณะและโครงสร้างของสิงคโปร์จีนธุรกิจคุณสมบัติข้างต้นของธุรกิจจีนในต่างประเทศหมายถึงบริษัทจีนชนกลุ่มน้อยให้ ว่าที่พวกเขามี รวมถึงสิงคโปร์ เช่นแบบสเตอริโอชนิดอธิบายเกี่ยวกับธุรกิจจีนในต่างประเทศ มากขึ้นมักจะไม่เป็น หลอกลวงใกล้ เป็นเมซและเบนตัน (2004) พบ มี "หลากหลายบริษัทธุรกิจจีนในแง่ของขนาด ชนิดของความเป็นเจ้าของ และการจัดการ และพื้นที่ดำเนินการ" ธุรกิจชาวจีนในสิงคโปร์เป็นตัวอย่างที่คลาสสิก ในสิงคโปร์ ชาติพันธุ์จีนธุรกิจอาจจะแบ่งเป็นสามประเภท ขึ้นอยู่กับลักษณะทางวัฒนธรรมของพวกเขาเกี่ยวข้อง กลุ่มจีนแนวเมื่อยเป็นสมาชิกรุ่นแรก และสองของผู้อพยพชาวจีนจากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ และ outlook ของพวกเขาเป็นกลุ่มหัวเก่า และดั้งเดิมเป็น บางส่วนของบริษัทเหล่านี้อาจมีดูดไม่ใช่ครอบครัวสมาชิกหลังจากให้บริการระยะยาวในบริษัท ได้แล้ว ธุรกิจสุดท้ายการตัดสินใจของบริษัทเหล่านี้ในที่สุดบานพับสมาชิกในครอบครัว ส่วนใหญ่ของชนเผ่าจีนธุรกิจชนิดนี้มีขนาดที่เล็ก และแบบดั้งเดิมใน outlook ตามการสำรวจ โดยสิงคโปร์จีนหอการค้าและอุตสาหกรรม (SCCCI), พวกเขาใช้จ่ายน้อยกว่า 2% ของรายจ่ายในธุรกิจของพวกเขา Conglomerates ชาวจีนใหญ่ในสิงคโปร์มักจะขยายการดำเนินงานธุรกิจส่วนใหญ่ผ่านการครอบงำและการซื้อ ตัวอย่างคลาสสิกสหรัฐต่างประเทศธนาคารยูโอบี) เจ้าจุดย.โจวีครอบครัวได้ ยูโอบีก่อตั้งขึ้นในปี 1935 โดยเชียงเกวี (วีช่อจุดย.ของพ่อ) และเพื่อนของเขา 6 ภายใต้ชื่อของสหรัฐจีนธนาคาร (UCB) UCB เปลี่ยนชื่อเป็นยูโอบีในปี 1965 เมื่อจุดย.โจวีเป็นกรรมการผู้จัดการ ในปี 1971 ยูโอบีได้รับ 53% ของธนาคารชุเขียว (CKB) และ 55% ของ ธนาคารวาลีในปีต่อไปนี้ 1974 จุดย.โจวีเอาไปเป็นประธานอาเซียนของยูโอบี ไดรฟ์สำหรับการขยายตัว ยูโอบีมา 70% ของ ธนาคารตะวันออกไกลในปี 1984 เพื่อขยายธุรกิจธนาคาร ยูโอบีมา 87% ของอุตสาหกรรมและ ธนาคารพาณิชย์ในปีค.ศ. 1987 โดย 1999 ธนาคารที่รับก่อนหน้านี้ถูกผสานภายใต้ร่มของกลุ่มยูโอบี ใน 2002 ยูโอบี ในการแย่งชิงกับของสิงคโปร์ (เศรษฐกิจ), เชื่อมโยงรัฐบาลบริษัท ไปซื้อของต่างประเทศสหภาพธนาคาร (OUB), ธนาคารพัฒนาจนกลายเป็นวิคเตอร์ ยูโอบีเป็นหนึ่งในสามธนาคารใหญ่ใน Singapore.to สิงคโปร์ในด้านการค้าและการลงทุน ธุรกิจชาวจีนที่ มีความสัมพันธ์ของวัฒนธรรมกับจีนแผ่นดินใหญ่สามารถใช้โอกาสเหล่านี้ผ่านการใช้งานของพวกเขา "จากกลุ่มชาติพันธุ์" นอกจากนี้ รัฐบาลสิงคโปร์เอาความคิดริเริ่มในการส่งเสริมการลงทุนในประเทศจีน สิงคโปร์หลังจาก regionalization ของไดรฟ์ในปี 1993 GLCs ด้วยการสนับสนุนจากรัฐบาลให้เป็นผู้นำในการลงทุนในประเทศจีนจำเป็นมาก ผ่านความสัมพันธ์ของรัฐกับรัฐบาล สิงคโปร์ใช้ชื่อเสียงของ "ความซื่อสัตย์และเห็น" ในการติดต่อธุรกิจการแสดงของ "ทางการเมืองผู้ประกอบการ" ในการลงทุนในจีน ในสิงคโปร์ รัฐบาลของประชาชนการกระทำของบุคคล (บ) ทัศนคติต่อธุรกิจชาวจีนได้เปลี่ยนจากจำหน่ายไม่แทรกแซง และการเมืองในช่วงปี 1960 และทศวรรษ 1970 เป็นหนึ่งที่ใกล้ชิดกับความมุ่งมั่นของบริษัทเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการหลังของพ.ศ. 2533 กะจาก imperatives เศรษฐกิจ การเมือง และสังคมในการพัฒนาของสิงคโปร์ได้ ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้ รัฐบาลสิงคโปร์ได้ให้ความช่วยเหลือทางการเงิน และทางเทคนิคตั้งแต่ 1976 เพื่อ SMEs ซึ่งได้เป็นเจ้าของส่วนใหญ่เชื้อชาติจีน อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่ของความช่วยเหลือนี้ได้กิจในธรรมชาติ หรือ ใช้ภายใต้เนื่องจากขั้นตอนของราชการในแอพลิเคชัน ในปี 1989 รัฐบาลนำแผนหลักบรรษัท ด้วยวิธีระบบมากขึ้นต่อการให้ความช่วยเหลือ SMEs นอก การพูดเกินจริงและ glorification ความสำเร็จธุรกิจของชาวจีนที่เกิดจากเครือข่ายธุรกิจจีน จะเพียงทำให้พระไม่จำเป็น ความวิตกกังวล และความตึงเครียดทางการเมืองในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหนึ่งพยายามที่จะเชื่อมโยงการเงินมั่งคั่ง มีอำนาจทางการเมือง ธุรกิจจีนอาจ enlightening และ incisive อย่างไรก็ตาม เขาสังเกตระบบธุรกิจจีนในต่างประเทศเป็น "ทุนนิยม Ersatz" ไม่ได้เลยจริง แม้แต่สิงคโปร์ที่บริษัทจีนซึ่งมีการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ก่อนหน้านี้มีการเปลี่ยนแปลงส่วนของทรัพยากรของพวกเขาจะลงทุนในอุตสาหกรรมไฮเทคและค่าสูง ลงทุนในจีน โดยองค์กรชาวจีนในสิงคโปร์ถูกพิจารณาเป็นสำคัญทางการเมืองในช่วงปี 1960 และทศวรรษ 1970 ภายใน สิงคโปร์เป็นสังคมหลายเชื้อชาติ และหลายวัฒนธรรม การเอียงไปทาง Chineseness อาจทำให้เกิด uneasiness และความตึงเครียดระหว่าง constituents-จีน หลังจากก่อตั้งความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนในปี 1990 ได้สิงคโปร์ทำการย้ายตัวหนาในนิมิตชาติพันธุ์จีนธุรกิจการลงทุนในประเทศจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากปี 1993 เมื่อริ regionalization ถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ อาร์กิวเมนต์เป็นทางสำหรับการย้ายดังกล่าวได้ว่า การตัดสินใจลงทุนในประเทศจีนอยู่บนพื้นดินทางเศรษฐกิจเพียงอย่างเดียว การใช้ความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและชาติพันธุ์เปรียบเป็นเครื่องมือสำหรับสิงคโปร์ชาติสนใจใฝ่หา แม้ มีการหมั้นใหม่ของ Chineseness สิงคโปร์ยังคงมีความระมัดระวังมากในการแข่งขัน และพบวิธีดุลของพระราชบัญญัติอีกครั้งเมื่อมีโอกาส

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลกระทบของโลกาภิวัตน์โดยทั่วไปและการเพิ่มขึ้นของประเทศจีนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในธุรกิจชาวจีนในสิงคโปร์ โดยทั่วไปนโยบายสาธารณะในสิงคโปร์ได้รับการเอียงไปสู่​​การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจและความท้าทายในทันทีหันหน้าไปทางธุรกิจเชื้อสายจีนนี่คือวิธีการปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเช่นการแข่งขันมากขึ้น ประการที่สองที่มีการเพิ่มขึ้นของประเทศจีนก็เป็นที่น่าสนใจที่จะหาวิธีการที่นักธุรกิจชาวจีนเหล่าชาติพันธุ์ในสิงคโปร์ใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบชาติพันธุ์ 'ถ้ามีการลงทุนของพวกเขาในประเทศจีน ธุรกิจเชื้อสายจีนในสิงคโปร์ได้รับผลกระทบจากโลกาภิวัตน์และการปรับตัวของพวกเขาในการเผชิญกับความท้าทายดังกล่าว ประการที่สามให้บัญชีของภัยคุกคามที่เป็นไปได้และโอกาสที่จีนอาจก่อให้เกิดเป็นพลังทางเศรษฐกิจทั่วโลกเพื่อธุรกิจเชื้อสายจีนในสิงคโปร์ในหน้าของโลกาภิวัตน์และการเพิ่มขึ้นของจีน สุดท้ายความคิดเห็นที่มีอยู่ในนโยบายของรัฐบาลในการเสริมสร้างขีดความสามารถของธุรกิจเชื้อสายจีนผ่านการอัพเกรดและความพยายามในการปรับโครงสร้าง ลักษณะและโครงสร้างของสิงคโปร์จีนธุรกิจลักษณะดังกล่าวข้างต้นของธุรกิจจีนในต่างประเทศแสดงให้เห็นว่า บริษัท จีนที่มีคุณสมบัติเหมือนกันเชื้อชาติไม่ว่าที่พวกเขาทำงานไม่รวมทั้งสิงคโปร์ คำอธิบายดังกล่าวสเตอริโอประเภทเกี่ยวกับธุรกิจของจีนในต่างประเทศเป็นบ่อยกว่าไม่ทำให้เข้าใจผิดหนัก ขณะที่โกเมซและเบนตัน (2004) สังเกตเห็นมี "หลากหลายขนาดใหญ่ของ บริษัท ธุรกิจจีนในแง่ของขนาดและชนิดของความเป็นเจ้าของและการบริหารจัดการและพื้นที่ของการดำเนินงาน." ชาติพันธุ์จีนธุรกิจในสิงคโปร์เป็นตัวอย่างที่คลาสสิก ในประเทศสิงคโปร์ธุรกิจชาวจีนอาจจะแบ่งออกเป็นสามประเภทขึ้นอยู่กับลักษณะทางวัฒนธรรมของตน กลุ่มจีนเน้นวัฒนธรรมเป็นของคนรุ่นหนึ่งและสองของชาวจีนอพยพจากจีนแผ่นดินใหญ่และแนวโน้มของพวกเขาเป็นกลุ่มส่วนใหญ่เป็นแบบดั้งเดิมและอนุรักษ์นิยม บางส่วนของ บริษัท เหล่านี้อาจมีการดูดซึมไม่ใช่สมาชิกในครอบครัวเท่านั้นหลังจากใช้งานที่ยาวนานของพวกเขาใน บริษัท แล้วถึงแม้การตัดสินใจทางธุรกิจที่สุดท้ายของ บริษัท เหล่านี้ในท้ายที่สุดขึ้นอยู่กับสมาชิกในครอบครัว ส่วนใหญ่ของประเภทของธุรกิจเชื้อสายจีนนี้มีขนาดเล็กและแบบดั้งเดิมในมุมมอง ตามการสำรวจที่จัดทำโดยหอการค้าสิงคโปร์จีนการค้าและอุตสาหกรรม (SCCCI) พวกเขาใช้จ่ายน้อยกว่า 2% ของค่าใช้จ่ายในธุรกิจของพวกเขาเกี่ยวกับไอที กลุ่ม บริษัท จีนขนาดใหญ่ของกลุ่มชาติพันธุ์ในสิงคโปร์มักจะขยายการดำเนินธุรกิจของพวกเขาส่วนใหญ่ผ่านการควบรวมกิจการ ตัวอย่างคลาสสิกคือธนาคารยูโอบี (UOB) เป็นเจ้าของโดย Wee Cho Yaw ครอบครัว ยูโอบีก่อตั้งขึ้นในปี 1935 โดย Wee Keng เชียงใหม่ (พ่อ Wee Cho Yaw) และหกเพื่อน ๆ ของเขาภายใต้ชื่อของประเทศจีนธนาคาร (UCB) UCB เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ยูโอบีในปี 1965 เมื่อ Wee Cho Yaw เป็นกรรมการผู้จัดการ ในปี 1971 ยูโอบีได้รับ 53% ของจุงเขียวธนาคาร (CKB) แล้ว 55% ของลีวาธนาคารในปีต่อไป ในปี 1974 Wee Cho Yaw เข้ามาเป็นประธานของธนาคารยูโอบี ในไดรฟ์สำหรับการขยายตัวยูโอบีได้รับ 70% ของที่อยู่ไกลออกไปทางทิศตะวันออกของธนาคารในปี 1984 เพื่อขยายธุรกิจของธนาคารยูโอบีได้รับ 87% ของอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ของธนาคารในปี 1987 โดยปี 1999 ทุกธนาคารที่ได้มาก่อนหน้านี้รวมภายใต้ ร่มของกลุ่มธนาคารยูโอบี ในปี 2002 ยูโอบีในการแย่งชิงกับธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งประเทศสิงคโปร์ (DBS) ซึ่งเป็น บริษัท ของรัฐบาลที่เชื่อมโยงมากกว่าการเข้าซื้อกิจการของสหภาพธนาคารต่างประเทศ (OUB) ในที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ชนะ ยูโอบีเป็นหนึ่งในสามใหญ่ธนาคารใน Singapore.to สิงคโปร์ในแง่ของการค้าและการลงทุน นักธุรกิจชาวจีนที่มีความสัมพันธ์ชาติพันธุ์วัฒนธรรมของพวกเขากับจีนแผ่นดินใหญ่สามารถใช้ประโยชน์จากโอกาสเหล่านี้ผ่านการใช้งานของ "ประโยชน์ชาติพันธุ์" นอกจากนี้รัฐบาลสิงคโปร์เอาความคิดริเริ่มในการส่งเสริมการลงทุนในประเทศจีนสิงคโปร์หลังจากที่ไดรฟ์ของภูมิภาคในปี 1993 GLCs รับการสนับสนุนจากรัฐบาลให้เป็นผู้นำที่จำเป็นมากในการลงทุนในประเทศจีน ของรัฐบาลในการผ่านความสัมพันธ์กับรัฐบาลสิงคโปร์ที่ใช้ชื่อเสียงใน "ความซื่อสัตย์ตรงไปตรงมาและ" ในการติดต่อธุรกิจในการแสดงของ "ผู้ประกอบการทางการเมือง" ในการลงทุนในประเทศจีน ในประเทศสิงคโปร์ที่คนของพรรคกระทำ (PAP) ทัศนคติของรัฐบาลต่อธุรกิจชาวจีนได้เปลี่ยนจากหนึ่งของการไม่แทรกแซงและความแปลกแยกทางการเมืองในปี 1960 และ 1970 เป็นผู้ใกล้ชิดเป็นหนึ่งเดียวกับความมุ่งมั่นของ บริษัท ในการเสริมสร้างขีดความสามารถของหลังตั้งแต่ปี 1990 การเปลี่ยนแปลงคือ อันเนื่องมาจากเศรษฐกิจที่ตอบสนองความต้องการทางการเมืองและสังคมในกระบวนการพัฒนาของประเทศสิงคโปร์ ดังที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้รัฐบาลสิงคโปร์ได้รับการให้ความช่วยเหลือทางการเงินและทางเทคนิคตั้งแต่ปี 1976 เพื่อให้ผู้ประกอบการ SMEs ซึ่งเป็นเจ้าของส่วนใหญ่โดยชาวจีน แต่ส่วนใหญ่ของความช่วยเหลือนี้ได้ทั้งแบบเฉพาะกิจในธรรมชาติหรือภายใต้การใช้เพราะขั้นตอนของระบบราชการของพวกเขาในการประยุกต์ใช้ ในปี 1989 รัฐบาลได้นำแผนแม่บท SME ด้วยวิธีการที่เป็นระบบมากขึ้นต่อการให้ความช่วยเหลือผู้ประกอบการ SMEs นอกจากนี้ยังมีการพูดเกินจริงใด ๆ และเชิดชูความสำเร็จของธุรกิจจีนที่เกิดขึ้นจากเครือข่ายธุรกิจจีนเท่านั้นที่จะนำไปสู่​​ความหึงหวงที่ไม่จำเป็นความวิตกกังวลและความตึงเครียดทางการเมืองในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นี่คือความจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพยายามที่จะเชื่อมโยงความมั่งคั่งทางการเงินที่มีอำนาจทางการเมือง ธุรกิจจีนอาจจะคมและ enlightening อย่างไรก็ตามการสังเกตของเขาในระบบธุรกิจจีนในต่างประเทศเป็น "ทุนนิยมเลียนแบบ" อาจจะไม่เป็นที่ความจริงทุกประการ แม้สิงคโปร์ บริษัท จีนที่มีการลงทุนในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ก่อนหน้านี้ได้หันเหความสนใจยังเป็นส่วนหนึ่งของทรัพยากรของพวกเขาที่จะลงทุนในมูลค่าสูงและอุตสาหกรรมที่มีเทคโนโลยีสูง การลงทุนในประเทศจีนโดยองค์กรชาวจีนในสิงคโปร์ถือเป็นความอ่อนไหวทางการเมืองในปี 1960 และ 1970 ภายในสิงคโปร์เป็นสังคมหลายเชื้อชาติและความหลากหลายทางวัฒนธรรม เอียงไปทางใดเป็นจีนไม่สบายใจอาจก่อให้เกิดความตึงเครียดในหมู่และองค์ประกอบที่ไม่ใช่ภาษาจีน แต่หลังจากที่สถานประกอบการของความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศจีนในปี 1990 ที่ไม่สิงคโปร์ได้ย้ายตัวหนาในการส่งเสริมให้ธุรกิจเชื้อสายจีนที่จะลงทุนในประเทศจีนโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ 1993 เมื่อความคิดริเริ่มภูมิภาคเปิดตัวอย่างเป็นทางการ อาร์กิวเมนต์อย่างเป็นทางการสำหรับการย้ายดังกล่าวก็คือการตัดสินใจที่จะลงทุนในประเทศจีนตามหมดจดบนพื้นดินทางเศรษฐกิจ การใช้ความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและชาติพันธุ์ประโยชน์เป็นเครื่องมือสำหรับการใฝ่หาผลประโยชน์ของชาติของสิงคโปร์ แม้จะมีเรื่องการมีส่วนร่วมของเป็นจีนสิงคโปร์ยังคงระม​​ัดระวังมากในความพยายามและพบว่าวิธีการที่จะกลับมาสมดุลของการกระทำของตนเมื่อใดก็ตามที่เกิดขึ้นโอกาส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลกระทบของโลกาภิวัตน์ในทั่วไป , และการเพิ่มขึ้นของประเทศจีนโดยเฉพาะในธุรกิจของชาวจีนในสิงคโปร์ โดยทั่วไปนโยบายสาธารณะในสิงคโปร์ได้รับการเอียงไปทางเปิดเสรีทางเศรษฐกิจและความท้าทายทางธุรกิจทันที ซึ่งชาวจีนที่นี่เป็นวิธีการที่จะปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม เช่น การแข่งขันมากขึ้น . ประการที่สอง ด้วยการเพิ่มขึ้นของประเทศจีนมันเป็นที่น่าสนใจเพื่อดูวิธีการทำเหล่านี้ชาวจีนในสิงคโปร์ใช้ประโยชน์ชาติ ประโยชน์ธุรกิจ ' ' , ถ้าใด ๆ ในการลงทุนในประเทศจีน เชื้อชาติจีนธุรกิจในสิงคโปร์ได้รับผลกระทบจากกระแสโลกาภิวัตน์ และการปรับตัวในการเผชิญกับความท้าทายดังกล่าว . ประการที่สามให้บัญชีของภัยคุกคามที่เป็นไปได้และโอกาสที่จีนอาจก่อให้เกิดเป็นพลังทางเศรษฐกิจทั่วโลกธุรกิจชาวจีนในสิงคโปร์ ในการเผชิญกับกระแสโลกาภิวัตน์และการเพิ่มขึ้นของประเทศจีน สุดท้าย วิจารณ์นโยบายรัฐบาลในการเสริมสร้างความสามารถที่มีอยู่ของธุรกิจผ่านการปรับโครงสร้างชาวจีนและความพยายามลักษณะและโครงสร้างของสิงคโปร์จีนธุรกิจคุณสมบัติข้างต้นของธุรกิจต่างประเทศจีนบาง บริษัท จีนชาติ เป็นเนื้อเดียวกัน ไม่ว่าที่พวกเขาใช้ รวมทั้งสิงคโปร์ เช่นเครื่องเสียงประเภทรายละเอียดเกี่ยวกับธุรกิจจีนในต่างประเทศ เพิ่มเติมมักจะมากกว่าไม่ ผู้เข้าใจผิด ขณะที่โกเมซและเบนตัน ( 2004 ) พบว่านั่นคือ " การเลือกสรรใหญ่ของบริษัทธุรกิจจีนในแง่ของขนาดและประเภทของการเป็นเจ้าของและบริหารจัดการ และพื้นที่ของการดำเนินงาน . " ธุรกิจชาวจีนในสิงคโปร์เป็นตัวอย่างคลาสสิก ชาวจีนในสิงคโปร์ , ธุรกิจอาจจะแบ่งออกเป็นสามประเภทขึ้นอยู่กับลักษณะวัฒนธรรมของตนเพิ่มเติมมุ่งเน้นกลุ่มวัฒนธรรมจีนเป็นของรุ่นแรกและสองของคนจีนอพยพจากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ และยังเป็นกลุ่มเด่นแบบดั้งเดิมและอนุรักษ์ บางส่วนของบริษัทเหล่านี้จะดูดซึม สมาชิกในครอบครัวไม่เพียง บริการหลัง ยาว ของพวกเขาใน บริษัท แม้สุดท้ายการตัดสินใจทางธุรกิจของ บริษัท เหล่านี้ในที่สุดจะขึ้นอยู่กับสมาชิกในครอบครัว ส่วนใหญ่ของผู้ประกอบการชาวจีนชนิดนี้มีขนาดเล็กในขนาดและแบบดั้งเดิมใน Outlook ตามการสำรวจที่จัดทำโดยสิงคโปร์จีนสภาหอการค้าและอุตสาหกรรม ( sccci ) พวกเขาใช้เวลาน้อยกว่า 2% ของค่าใช้จ่ายของธุรกิจของพวกเขาบนชาวจีนกลุ่มใหญ่ในสิงคโปร์มักจะขยายการดำเนินธุรกิจของพวกเขาส่วนใหญ่ผ่านการควบรวมกิจการ ตัวอย่างคลาสสิกคือธนาคารยูโอบี ( UOB ) เป็นของวีโช yaw ครอบครัว ธนาคารก่อตั้งขึ้นในปี 1935 โดยวีเก่งเชียงใหม่ ( พ่อวีโช yaw ) ของเขาและเพื่อน 6 ภายใต้ชื่อของธนาคารยูไนเต็ดจีน ( UCB )UCB เปลี่ยนชื่อเป็น โอบี ในปี 1965 เมื่อวีโช Yaw คือกรรมการผู้จัดการ ในปี 1971 , ธนาคารยูโอบีได้รับ 53% ของแบงค์เขียว ชุง ( ckb ) แล้ว 55% ของลีวาธนาคารในปีต่อไป ในปี 1974 วีโช yaw เข้ามาเป็นประธานของธนาคารยูโอบี . ในไดรฟ์ของการขยายตัว , ธนาคารยูโอบีได้รับ 70% ของธนาคารตะวันออกไกล ในปี 1984 เพื่อขยายธุรกิจของธนาคารธนาคารยูโอบีได้รับ 87% ของธนาคารอุตสาหกรรมและพาณิชย์ในปี 1987 โดยปี 1999 ธนาคารทั้งหมดที่ได้มาก่อนหน้านี้ถูกรวมอยู่ภายใต้ร่มของ UOB Group ใน 2002 , ธนาคารยูโอบี , ในการดิ้นรนกับเศรษฐกิจของสิงคโปร์ ( DBS ) รัฐบาลเชื่อมโยง บริษัท ผ่านการซื้อกิจการของสหภาพแรงงานธนาคารต่างประเทศ ( oub ) , และสุดท้ายกลับกลายเป็นผู้ชนะ ธนาคารเป็นหนึ่งในธนาคารใหญ่สามในสิงคโปร์ในแง่ของการค้าและการลงทุนของสิงคโปร์ เชื้อชาติจีนกับธุรกิจของพวกเขาวัฒนธรรมความสัมพันธ์กับจีนแผ่นดินใหญ่สามารถใช้ประโยชน์จากโอกาสเหล่านี้ผ่านการใช้งานของ " ประโยชน์ชาติ " นอกจากนี้ รัฐบาลสิงคโปร์ได้ริเริ่มในการส่งเสริมสิงคโปร์ลงทุนในประเทศจีน หลังจากขับรถภูมิภาคใน 1993glcs ด้วยการสนับสนุนจากรัฐบาลให้มากต้องเป็นผู้นำในการลงทุนในประเทศจีน ผ่านรัฐบาลกับรัฐบาลสิงคโปร์ที่ใช้ชื่อเสียงของตนใน " ความซื่อสัตย์และตรงไปตรงมาในการติดต่อทางธุรกิจเพื่อการแสดงผลทางการเมือง " ผู้ประกอบการ " ในการลงทุนในประเทศจีน ในสิงคโปร์ประชาชนการกระทำของพรรค ( PAP ) ท่าทีของรัฐบาลที่มีต่อธุรกิจชาวจีน ได้เปลี่ยนจากหนึ่งของการไม่แทรกแซงและแปลกแยกทางการเมืองในทศวรรษที่ 1960 และ 1970 เป็นหนึ่งที่ใกล้ชิดกับ บริษัท มุ่งมั่นที่จะเสริมสร้างความสามารถของหลังตั้งแต่ปี 1990 กะเป็นเนื่องจากเศรษฐกิจ การเมืองและสังคมที่รวดเร็วในกระบวนการพัฒนาของสิงคโปร์ ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้รัฐบาลสิงคโปร์มีการให้ความช่วยเหลือทางการเงินและทางเทคนิคตั้งแต่ 1976 เพื่อ SMEs ซึ่งเป็นเจ้าของโดยส่วนใหญ่จีนชาติพันธุ์ แต่ส่วนใหญ่ของความช่วยเหลือนี้เป็นแบบเฉพาะกิจในธรรมชาติ หรือภายใต้การใช้เพราะขั้นตอนระบบราชการในการประยุกต์ใช้ ใน 1989 , รัฐบาลเปิดตัวแผนแม่บท SMEs ด้วยวิธีระบบมากขึ้นต่อการช่วยเหลือ SMEs นอกจากนี้การพูดเกินจริงใด ๆและชื่อเสียงของธุรกิจ ความสำเร็จที่เกิดขึ้นจากเครือข่ายธุรกิจจีนจะนำไปสู่ความหึงหวงที่ไม่จำเป็น , ความวิตกกังวลและความตึงเครียดทางการเมืองในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นี้เป็นจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหนึ่งพยายามที่จะเชื่อมโยงความมั่งคั่งทางการเงินกับอำนาจทางการเมือง ภาษาจีนธุรกิจอาจจะแหลมและ enlightening อย่างไรก็ตามเขาสังเกตจากระบบธุรกิจต่างประเทศจีนเป็น " ทุนนิยม " ซึ่งเป็นของเทียมอาจไม่ใช่ที่เป็นจริงทั้งหมด แม้แต่สิงคโปร์ จีน ซึ่งบริษัทได้ลงทุนในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ก่อนหน้านี้มักจะเป็นส่วนหนึ่งของทรัพยากรของพวกเขาที่จะลงทุนในอุตสาหกรรมมูลค่าสูงและไฮเทคการลงทุนในจีนชาติพันธุ์ วิสาหกิจจีนในสิงคโปร์เป็นเมืองที่สําคัญในทศวรรษที่ 1960 และ 1970 ภายในสิงคโปร์มีหลายเชื้อชาติและความหลากหลายทางวัฒนธรรมสังคม ใด ๆที่อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจต่อภาพของเอียงและความตึงเครียดระหว่างจีนไม่ใช่องค์ประกอบ หลังจากการจัดตั้งความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีน ในปี 1990ไปสิงคโปร์ได้ย้ายตัวหนาในการส่งเสริมธุรกิจชาวจีนลงทุนในจีน โดยเฉพาะหลังจากปี 1993 เมื่อภูมิภาคริเริ่มเปิดอย่างเป็นทางการ . ข้อโต้แย้งอย่างเป็นทางการสำหรับการย้ายดังกล่าวว่า การตัดสินใจลงทุนในประเทศจีนเป็นตามหมดจดในพื้นที่เศรษฐกิจ การใช้ประโยชน์จากวัฒนธรรมและชาติพันธุ์เป็นเครื่องมือสำหรับการใฝ่หาผลประโยชน์แห่งชาติของสิงคโปร์แม้จะเป็นภาพของหมั้นของสิงคโปร์ยังคงระมัดระวังให้มากในการแข่งขันและหาวิธีอีกครั้งสมดุลการกระทําของตนเมื่อใดก็ตามที่โอกาสเกิดขึ้น