But in 1940 two Harvard students, D

But in 1940 two Harvard students, Donald Griffin and Robert Galambos, conducted a series of experiments that proved bats get around by generating high-frequency sounds and then listening for the echoes of these sounds. From these echoes they can tell, to within an inch or less, what something is in which direction it is moving , how fast it is traveling , and what kind of body shape and serface it has. Spallenzani, who thought we would" never have any idea." Would be surprised at how much we have learned about bats.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แต่ใน ๒๔๘๓ เรียนฮาร์วาร์ด 2 กริฟฟอนโดนัลด์และโรเบิร์ต Galambos ดำเนินชุดการทดลองที่พิสูจน์ได้ค้างคาวรอบสร้างเสียงความถี่สูงและรอ echoes ของเสียงเหล่านี้ จาก echoes เหล่านี้พวกเขาสามารถบอก นิ้ว หรือน้อย กว่า สิ่งใดเป็นในทิศทางที่กำลังเคลื่อนที่ ความเร็วเดินทาง และชนิดของร่างกายและ serface มี Spallenzani ที่คิดว่า เราจะ"ไม่เคยมีความคิดใด ๆ " จะประหลาดใจว่าเราได้เรียนรู้เกี่ยวกับค้างคาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่ในปี 1940 สองนักศึกษาฮาร์วาร์, โดนัลด์ริฟฟินและโรเบิร์ Galambos ดำเนินการชุดการทดลองที่พิสูจน์แล้วว่าค้างคาวได้รับรอบโดยการสร้างเสียงความถี่สูงแล้วฟังเสียงสะท้อนของเสียงเหล่านี้ จากเสียงสะท้อนเหล่านี้พวกเขาสามารถบอกไปภายในนิ้วหรือน้อยกว่าสิ่งที่บางสิ่งบางอย่างในทิศทางที่มันมีการเคลื่อนไหววิธีที่รวดเร็วจะเดินทางและสิ่งที่ชนิดของรูปร่างและ Serface ก็มี Spallenzani ที่คิดว่าเราจะ "ไม่เคยมีความคิดใด ๆ ." จะประหลาดใจที่ว่าเราได้เรียนรู้เกี่ยวกับค้างคาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แต่ใน 1940 สองนักศึกษาฮาร์วาร์ด โดนัลด์ กริฟฟิน และ โรเบิร์ต กาแลมบอสได้ดำเนินการชุดของการทดลองที่พิสูจน์ได้โดยการสร้างเสียงความถี่สูงๆ ค้างคาว และฟังเสียงสะท้อนจากเสียงเหล่านี้ จากเสียงสะท้อนเหล่านี้พวกเขาสามารถบอกไปภายในนิ้วหรือน้อยกว่า อะไรบางอย่างในทิศทางที่มันเคลื่อนที่เร็วแค่ไหน มันคือการเดินทางและชนิดของรูปร่าง และ serface มันมี spallenzani ใครคิดว่าจะ " ไม่เคยมีความคิดใด ๆ . " จะประหลาดใจที่วิธีที่เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับค้างคาวครับ