“Badminton, a real sport? Are you k

“Badminton, a real sport? Are you kidding? Badminton is for girls who have no athletic talent but want to be on a team. There is no way that wussy sport is harder than tennis or track.” That’s the usual reaction to badminton. Most people think the game includes ladies wearing petticoats, gently tapping the birdie (shuttlecock) back and forth. The sport is widely depicted as lacking intensity or serious competition. Arguing that badminton is indeed a rigorous sport is futile.

I recently read an article by sports writer Frank Fitzpatrick, who wrote, “Until barbecuing becomes an official sport, there’s little need for lawn games.” In other editorials, he implies that any person could play badminton without breaking a sweat. He also writes that no one attends badminton matches, even at the Olympics.

Professional badminton is in fact one the most exhilarating sports of all time. It is the world’s fastest racket sport with the shuttlecock’s speed topping 200 miles per hour. Most NASCAR racers have trouble attaining that speed! The shuttlecock can be hit to any part of the court and even the most experienced players have trouble seeing it when it travels that fast. Professionals have suffered permanent eye damage and ruptured their Achilles tendons trying to reach the shuttlecock. Obviously, this “backyard sport” is more intense than most realize.

Tennis is considered an extreme sport on a large court. Badminton, played on a much smaller court, is not considered action-filled, though it requires running, jumping, lightning-fast reflexes, and power. In a typical two-game singles match, players will cover almost every inch of the court and travel more than a mile, not to mention hit the birdie 400 times in 20 minutes. Compared to tennis, badminton players compete for half the time, but run twice as far and hit twice as many shots.

Most who judge badminton know little about the game. But, during the 1992 Olympics, 1.1 billion people worldwide watched the badminton competition, most from Asian countries where badminton players are held in high esteem. Won’t you give it a fair shake?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"แบดมินตัน กีฬาจริงหรือไม่ มีคุณล้อเล่นหรือไม่ แบดมินตันสำหรับหญิงที่มีความสามารถพิเศษกีฬาไม่ แต่ต้องอยู่ในทีม ได้ ไม่มีทางได้ว่ากีฬา wussy หนักกว่าเทนนิสหรือติดตาม" ซึ่งเป็นปฏิกิริยาปกติการแบดมินตัน คนส่วนใหญ่คิดว่า เกมมีผู้หญิงสวมใส่ petticoats เคาะเบา ๆ นก (shuttlecock) กลับมา อย่างกว้างขวางมีแสดงเล่นกีฬาเป็นการขาดความเข้มหรือแข่งขันอย่างจริงจัง โต้เถียงว่า แบดมินตันเป็นกีฬาอย่างเข้มงวดเป็นลม ๆ แล้ง ๆเพิ่งอ่านบทความ โดยนักเขียนกีฬา Frank ฟิทซ์แพทริก ผู้เขียน, "จนกระทั่ง barbecuing กลายเป็น กีฬาอย่างเป็นทางการ มีน้อยจำเป็นสนามหญ้าเกม" ในอื่น ๆ editorials เขาหมายความว่า บุคคลใด ๆ สามารถเล่นแบดมินตันโดยไม่ต้องทำลายเหงื่อ เขายังเขียนว่า ไม่มีใครเข้าร่วมแข่งขันแบดมินตัน แม้ในโอลิมปิกแบดมินตันมืออาชีพได้ในความเป็นจริงหนึ่งกีฬาต้องมากที่สุดตลอดกาล มันเป็นโลกที่เร็วที่สุดไม้กีฬากับความเร็วของ shuttlecock เติม 200 ไมล์ต่อชั่วโมง นักแข่งนาสคาร์ส่วนใหญ่มีปัญหาในการบรรลุความเร็วนั้น สามารถตี shuttlecock ที่ส่วนใด ๆ ของศาล และผู้เล่นที่มีประสบการณ์มากที่สุดมีปัญหาเห็นว่าเมื่อมันเดินทางเร็วขนาดนั้น ผู้เชี่ยวชาญได้รับความเดือดร้อนเสียหายตาถาวร และพุ่งกระฉูดเอ็นอคิลลีสของพวกเขาพยายามเข้าถึง shuttlecock อย่างชัดเจน นี้ "บ้านกีฬา" จะรุนแรงมากขึ้นกว่าตระหนักถึงมากที่สุดเทนนิสถือว่าเป็นกีฬาสุดขั้วบนศาลใหญ่ แบดมินตัน เล่นในคอร์ตขนาดเล็ก ไม่ถือว่าการกระทำเต็มไปด้วย ว่าต้องรัน กระโดด reflexes รวดเร็วฟ้าผ่า และพลังงาน ในตรงเตียงสองเกมทั่วไป ผู้เล่นจะครอบคลุมเกือบทุกตารางนิ้วของศาล และเดินทางไมล์กว่า ไม่ตีพูดถึงนก 400 ครั้งใน 20 นาที เมื่อเทียบกับสนามเทนนิส เล่นแบดมินตันแข่งขันครึ่งครั้ง แต่ทำงานสองเป็นไกล และตีสองเป็นหลายภาพส่วนใหญ่ที่ตัดสินแบดมินตันรู้เล็กน้อยเกี่ยวกับเกม ได้ ในช่วงโอลิมปิก 1992, 1.1 พันล้านคนทั่วโลกเฝ้าดูการแข่งขันแบดมินตัน จากประเทศในเอเชียที่เล่นแบดมินตันจะมีขึ้นในต้นทุนสูงสุด ไม่คุณให้มันสั่นแฟร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"แบดมินตัน, กีฬาจริง? คุณกำลังล้อเล่น? แบดมินตันสำหรับสาว ๆ ที่มีความสามารถที่ไม่แข็งแรง แต่ต้องการที่จะอยู่ในทีม มีวิธีการที่กีฬา wussy เป็นหนักกว่าเทนนิสหรือแทร็คไม่เป็น. "นั่นคือปฏิกิริยาปกติในการเล่นแบดมินตัน คนส่วนใหญ่คิดว่าเกมรวมถึงผู้หญิงสวมกระโปรงเบา ๆ แตะนก (ไก่) กลับมา การเล่นกีฬาเป็นภาพอย่างกว้างขวางว่าเป็นขาดความรุนแรงหรือการแข่งขันที่รุนแรง เถียงว่าแบดมินตันย่อมเป็นกีฬาอย่างเข้มงวดไร้ประโยชน์. ฉันเพิ่งอ่านบทความโดยนักข่าวกีฬาแฟรงก์ฟิทซ์ผู้เขียน "จนกระทั่ง barbecuing กลายเป็นกีฬาอย่างเป็นทางการต้องมีเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับเกมสนามหญ้า." ในบทบรรณาธิการอื่น ๆ เขาก็หมายความว่าบุคคลใดบุคคลหนึ่ง สามารถเล่นแบดมินตันโดยไม่ทำลายเหงื่อ นอกจากนี้เขายังเขียนว่าไม่มีใครเข้าร่วมการแข่งขันแบดมินตันแม้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก. แบดมินตันมืออาชีพในความเป็นจริงหนึ่งในกีฬาที่ตื่นเต้นที่สุดของเวลาทั้งหมด มันเป็นกีฬาแร็กเกตเร็วที่สุดในโลกด้วยความเร็วลูกขนไก่ของเครื่องประดับ 200 ไมล์ต่อชั่วโมง นักแข่งนาสคาร์ส่วนใหญ่จะมีปัญหาในการบรรลุความเร็วที่! ขนไก่สามารถตีเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของศาลใด ๆ และแม้ผู้เล่นที่มีประสบการณ์ส่วนใหญ่จะมีปัญหาในการดูมันเมื่อมันเดินทางที่รวดเร็ว ผู้เชี่ยวชาญด้านการได้รับความเดือดร้อนเสียหายต่อตาถาวรและเส้นเอ็นฉีกขาดจุดอ่อนของพวกเขาพยายามที่จะไปถึงลูกขนไก่ แน่นอนนี้ "กีฬาสวนหลังบ้าน" ที่รุนแรงมากขึ้นกว่าตระหนักมากที่สุด. เทนนิสถือว่าเป็นกีฬามากในศาลที่มีขนาดใหญ่ แบดมินตัน, เล่นในศาลขนาดเล็กมากจะไม่ถือว่าการกระทำที่เต็มไปด้วยแม้ว่ามันจะต้องวิ่งกระโดดตอบสนองได้อย่างรวดเร็วและอำนาจ ในการแข่งขันเดี่ยวสองเกมโดยทั่วไปผู้เล่นจะครอบคลุมเกือบทุกตารางนิ้วของศาลและการเดินทางมากกว่าหนึ่งไมล์ไม่พูดถึงการตีเบอร์ดี้ 400 ครั้งใน 20 นาที เมื่อเทียบกับเทนนิส, ผู้เล่นแบดมินตันแข่งขันครึ่งเวลา แต่ทำงานเป็นสองเท่าให้ห่างไกลและตีช็อตสองเท่า. ส่วนใหญ่ที่ตัดสินแบดมินตันรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับเกม แต่ในช่วงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี 1992 มูลค่า 1.1 พันล้านคนทั่วโลกเฝ้าดูการแข่งขันแบดมินตันส่วนใหญ่มาจากประเทศในเอเชียที่ผู้เล่นแบดมินตันจะมีขึ้นในความนิยมสูง คุณจะไม่ให้มันสั่นยุติธรรม?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" แบดมินตัน เป็นกีฬาจริง คุณล้อเล่นรึเปล่า ? แบดมินตันหญิงที่ไม่แข็งแรงมีความสามารถแต่อยากอยู่ทีม ไม่มีทางที่ wussy กีฬาเทนนิส หรือยากกว่าการติดตาม . " นั่นเป็นปฏิกิริยาปกติแบดมินตัน คนส่วนใหญ่คิดว่า เกมรวมถึงสุภาพสตรีสวมเสื้อชั้นใน เบา ๆเคาะนก ( ไก่ ) ไปมากีฬาเป็นอย่างภาพที่ขาดความเข้มหรือการแข่งขันที่รุนแรง เถียงว่าแบดมินตันเป็นกีฬาที่เคร่งครัดที่ไร้ประโยชน์จริงๆ

ผมเพิ่งอ่านบทความโดยนักเขียนกีฬาแฟรงค์ ฟิตซ์แพทริค ผู้เขียน " จนบาร์บีคิวกลายเป็นกีฬาอย่างเป็นทางการ มีความต้องการเล็ก ๆน้อย ๆสำหรับสนามหญ้าเกม . " ในบทความอื่น ๆ เขาพบว่า บุคคลใดสามารถเล่นแบดมินตันโดยไม่ทำลายเหงื่อเขายังเขียนว่า ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันแบดมินตัน ที่โอลิมปิก

มืออาชีพแบดมินตันเป็นกีฬาที่ทำให้ดีอกดีใจในความเป็นจริงหนึ่งมากที่สุดของเวลาทั้งหมด มันเป็นโลกที่เร็วที่สุดความเร็วของลูกขนไก่กีฬาแร็กเกตกับหน้า 200 ไมล์ต่อชั่วโมง ส่วนใหญ่มีปัญหาในการแข่งนาสคาร์สปีดนั้นลูกขนไก่สามารถกดปุ่มให้ส่วนหนึ่งส่วนใดของศาลและแม้ผู้เล่นที่มีประสบการณ์มากที่สุด มีปัญหาในการดูเวลามันเดินทางเร็ว ผู้เชี่ยวชาญได้รับความเสียหายตาถาวร และฉีกขาดของเอ็นพยายามเข้าถึงลูกขนไก่ เห็นได้ชัดว่า " สนามหลังบ้านกีฬา " จะเข้มข้นมากกว่าส่วนใหญ่ทราบ

ปิงปองถือว่าเป็นกีฬามากบนสนามใหญ่ แบดมินตันเล่นบนสนามที่มีขนาดเล็กมาก ไม่ถือเป็นการกระทำที่เต็มไป แต่มันต้องวิ่ง กระโดดเร็วฟ้าผ่า reflexes และอำนาจ ในทั่วไปเตียงเดี่ยวสองเกมการแข่งขันผู้เล่นจะครอบคลุมเกือบทุกตารางนิ้วของศาลและเดินทางกว่ากิโลเมตร ไม่ต้องพูดถึงตีเบอร์ดี้ 400 ครั้ง ใน 20 นาที เทียบกับเทนนิส เล่นแบดมินตัน แข่งขันในครึ่งเวลาแต่วิ่งไกลเป็นสองเท่า และกดปุ่มสองภาพเป็นจํานวนมาก

ส่วนใหญ่ที่ตัดสินแบดมินตันรู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับเกม แต่ในโอลิมปิคปี 1992 1.1 พันล้านคนทั่วโลกดูแบดมินตันการแข่งขัน ส่วนใหญ่จากประเทศในเอเชีย ซึ่งนักแบดมินตัน จะจัดขึ้นในคุณค่าสูง คุณจะไม่ให้มันสั่นยุติธรรม ?