Plato’s similes of the Cave and the

Plato’s similes of the Cave and the Divided
Line
Plato’s theory of the Forms means that acquiring knowledge involves turning away from
the world of the senses, which can only ever produce opinion, towards the Forms and
the world of the intellect. He uses metaphors and analogies to help us understand his
theory.
THE DIVIDED LINE
We may divide the world into the realm of the ‘sensible’ – what we detect through our
senses – and the realm of the ‘intelligible’ – what we discover using the intellect. Opinion
relates to the former, knowledge to the latter. As we saw above, our epistemic states can
be divided into two, and aligned with what is real. We can think of these states as lying
on a line (see Plato’s Republic, p. 236 for a diagram), knowledge as one half, opinion as
the other. Plato goes on to divide each half of the line again, making four divisions in
total.
Opinion is divided into belief (pistis) and illusion or imagination (eikasia). Illusion, the
lowest form of epistemic state, is characterized in Plato’s discussion by shadows and
reflections. These things, and our thoughts about them, are very changeable and unclear.
But Plato means more than just physical shadows and reflections. He also means the
sorts of second-hand, uninformed views that people hold, not finding out for themselves
about the world, but just believing what they are told, e.g. in the newspapers; and in the
last book of the Republic, Plato implies that art and poetry fall under ‘illusion’ as well.
One step up, our commonsense views on the physical world, and on other matters such
as morality, fall under ‘belief’. In the Timaeus, Plato also includes the natural sciences
under belief, since they deal with the changeable, physical world. Unlike ‘illusion’, belief
is informed by a direct study of the world, and it is more stable and a little clearer. But it
still takes the world as it appears for reality, so it isn’t yet knowledge.
Knowledge also has two divisions, dianoia, which we can translate (in this context) as
‘reasoning’, and noésis, which we can translate as ‘intelligence’ or ‘full understanding’.
Both relate to the Forms, but dianoia relies on assumptions and imagination (images from
the realm of the sensible) while noésis does not. A good example of dianoia is geometry. In
studying triangles, e.g. in proving that the three internal angles add up to 180°, students
of geometry don’t study the actual, imperfect triangles they draw; they create proofs
using the idea (the Form) of a triangle. They
make use of and argue about visible figures, though they are not really thinking
about them, but about the originals which they resemble; it is not about the square
or diagonal which they have drawn that they are arguing, but about the square
itself or diagonal itself… The actual figures they draw or model…- these they treat
as images only, the real objects of their investigation being invisible except to the
eye of reason (510d).And that is why dianoia relates to the realm of the intelligible, not the sensible. But this
type of knowledge works with unproven hypotheses, e.g. about different types of angle
(obtuse, acute, right), and it uses images from the realm of the sensible to help its
investigation.
Noésis is a ‘purer’, more perfect knowledge of the Forms, which doesn’t use images and
which treats the assumptions of mathematical reasoning as assumptions. We acquire this
knowledge of the Forms, of the very first principles ‘of everything’ (511b), using nous. By
engaging in dialectic – philosophical argument – we finally reach a vision or insight of the
Forms directly, without relying on sensory images or assumptions. By seeking first
principles, nous does away with the need for the ‘hypotheses’ that it takes for granted
when using dianoia (nous can be said to include dianoia, but goes beyond it). When the
first principle has been reached, nous can reason through the consequences to generate
further knowledge, noésis, ‘moving solely through Forms to Forms’ (511c). When we
know the Forms in this way, we understand what the objects of mathematical study, and
all other Forms, truly are. This type of knowledge has the greatest clarity, and its objects
(the Forms understood directly) have the greatest truth.
THE CAVE
The Divided Line informed us of the different types of epistemic state we can have, and
what they relate to. The simile of the cave gives us a story about moving up the line,
from illusion to intelligence, and the consequences of doing that.
In the cave, prisoners are chained to face a wall. Behind and above the prisoners, people
carry objects along a road. Beyond the road, there is a fire. The fire casts shadows of the
people onto the wall in front of the prisoners; so images is all the prisoners see. If a
prisoner is freed, and forced to turn around, he will see the people on the road and then
the fire. If he is then ‘dragged’ outside the cave – and he must be dragged, or drag
himself, because the process will be painful as he won’t be used to the light, he will
experience reality as it is, not as it seems in the cave.
The simile of the cave
The cave The world of the senses
Prisoners People who believe ‘second-hand’
Images on the wall Illusion (eikasia)
The fire The (physical) sun; more generally, what
enables us to have sense experience
Seeing the fire and the people on the road Belief (pistis)
Outside the cave The intelligible world – reality
The prisoner dragged outside the cave The philosopher
Objects outside the cave The Forms
Looking at reflections of objects outside
the cave
Reasoning (dianoia)
Looking at objects outside the cave Intelligence (noésis)
The sun The Form of the Good
The difficult ascent
The simile of the cave is about gaining knowledge. But it is also the beginning of Plato’s
focused argument that only philosophers should rule. Plato uses the analogy to argue that
for society to be a just society, the rulers must be educated as philosophers, so that they acquire knowledge of the Good, but then they must be forced ‘back down’ into the cave,
to rule.
Plato emphasises that moving from being a prisoner to eventually being able to look
directly at the sun itself will be a difficult and painful process. This fact also explains why
philosophers, having achieved knowledge of the Forms, will not want to be rulers; and
why people (the prisoners) would not welcome philosophers or recognize that what they
say is true. Philosophers, having finally got used to sunlight, will not want to go back into
the cave, and will (at least at first) find it very difficult to see properly in the darkness.
Meanwhile, people who can only see the images cast on the wall by the fire will believe
that those images are reality, and dismiss claims about a ‘world outside the cave’ as
madness. Since the philosopher has difficult seeing, they will also argue that ‘the visit to
the upper world had ruined his sight, and that the ascent was not even worth attempting

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Similes ของเพลโตถ้ำและ Dividedบรรทัดทฤษฎีแบบของเพลโตหมายความ ว่า ได้รับความรู้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนไปโลกของความรู้สึก ซึ่งสามารถผลิตเพียงเคยเห็น ต่อรูปแบบ และโลกของสติปัญญา เขาใช้คำอุปมาอุปมัยและ analogies เพื่อช่วยให้เราเข้าใจเขาทฤษฎีการบรรทัดถูกแบ่งเราอาจแบ่งโลกออกเป็นขอบเขตของการ 'เหมาะสม' – สิ่งที่เราตรวจสอบผ่านของเราอารมณ์ – และขอบเขตของการ 'intelligible' – สิ่งที่เราได้ใช้สติปัญญาในการ ความคิดเห็นเกี่ยวข้องกับความรู้เดิม การหลัง เราเห็นด้านบน อเมริกา epistemic เราสามารถสามารถแบ่งออกเป็นสอง และสอดคล้องกับสิ่งเป็นจริง เราสามารถคิดว่า รัฐเหล่านี้เป็นอยู่บรรทัด (ดูสาธารณรัฐของเพลโต 236 p. สำหรับไดอะแกรม), ความรู้เป็นความคิดครึ่งหนึ่ง เป็นอื่น ๆ เพลโตไปแบ่งครึ่งแต่ละบรรทัดอีก ทำสี่ส่วนในผลรวมความคิดเห็นแบ่งออกเป็นความเชื่อ (pistis) และภาพลวงตา หรือจินตนาการ (eikasia) ภาพลวงตาแบบฟอร์มต่ำ epistemic รัฐ เป็นลักษณะในการสนทนาของเพลโตโดยเงา และสะท้อน สิ่งเหล่านี้ และความคิดของเราเกี่ยวกับพวกเขา ได้ไม่แน่นอน และชัดเจนมากแต่เพลโตหมายถึงมากกว่า แค่เงาและสะท้อน ยังหมายถึงการของมือสอง รู้มุมมองที่คนค้าง ไม่หาด้วยตนเองเกี่ยวกับ โลก แต่เพียงเชื่อว่าพวกเขาจะบอก เช่นในหนังสือพิมพ์ และในการหนังสือล่าสุดของสาธารณรัฐ เพลโตหมายความว่า ศิลปะและบทกวีตกอยู่ภายใต้ 'ภาพลวงตา' ด้วยขั้นตอนที่หนึ่งค่า มุมมองของเรา commonsense บนโลก และเรื่องอื่น ๆ เช่นเป็นศีลธรรม ตกอยู่ภายใต้ 'ความเชื่อ' ใน Timaeus เพลโตยังรวมไปถึงวิทยาศาสตร์ธรรมชาติภายใต้ความเชื่อ ตั้งแต่พวกเขาจัดการกับโลกทางกายภาพ ไม่แน่นอน ซึ่งแตกต่างจาก 'ภาพลวงตา' ความเชื่อได้รับแจ้งจากการศึกษาโดยตรงของโลก และมีเสถียรภาพมากขึ้น และชัดเจนขึ้นเล็กน้อย แต่มันยังคง ใช้โลก ตามที่ปรากฏในความเป็นจริง ดังนั้นมันไม่ได้ความรู้ความรู้มีสองส่วน dianoia ซึ่งเราสามารถแปล (ในบริบทนี้) เป็น'เหตุผล' และ noésis ซึ่งเราสามารถแปลเป็น 'ปัญญา' หรือ 'ความเข้าใจ'ทั้งสองเกี่ยวข้องกับแบบฟอร์ม แต่ dianoia อาศัยสมมติฐานและจินตนาการ (ภาพจากขอบเขตของที่เหมาะสม) ในขณะที่ noésis ไม่ ตัวอย่างที่ดีของ dianoia เป็นเรขาคณิต ในสามเหลี่ยม เช่นในการพิสูจน์ว่า มุมภายในสามเพิ่มถึง 180° นักเรียนของเรขาคณิตไม่ศึกษาสามเหลี่ยมจริง ไม่สมบูรณ์ที่พวกเขาวาด สร้างหลักฐานใช้ความคิด (แบบฟอร์ม) ของรูปสามเหลี่ยม พวกเขาทำให้ใช้ และการโต้แย้งเกี่ยวกับการมองเห็นตัวเลข แม้ว่าพวกเขาจะไม่จริงคิดเกี่ยวกับพวกเขา แต่ เกี่ยวกับต้นฉบับซึ่งจะคล้ายกับ ไม่เกี่ยวกับเดอะสแควร์หรือทแยงมุมซึ่งพวกเขาได้ออกว่า พวกเขากำลังโต้เถียง แต่ เกี่ยวกับสี่เหลี่ยมเองหรือทแยงมุมตัวเอง... ตัวเลขจริงจะวาด หรือรุ่น... - รักษาเหล่านี้เป็นภาพเท่านั้น วัตถุแท้จริงจะมองไม่เห็นยกเว้นการสืบสวนของการตาของเหตุผล (510d)และนั่นคือเหตุผลที่ dianoia เกี่ยวข้องกับขอบเขตของการ intelligible ไม่ที่เหมาะสม แต่นี้ชนิดของความรู้ทำงานร่วมกับสมมุติฐาน unproven เช่นเกี่ยวกับชนิดของมุม(obtuse เฉียบพลัน ขวา), และใช้ภาพจากขอบเขตของความเหมาะสมเพื่อช่วยการตรวจสอบNoésis เป็นความสมบูรณ์แบบมากขึ้น 'purer' รู้แบบ ซึ่งไม่ใช้ภาพ และซึ่งปฏิบัติต่อสมมติฐานของเหตุผลทางคณิตศาสตร์เป็นสมมติฐาน เราได้รับนี้ความรู้แบบฟอร์ม หลักแรก "ของทุกสิ่ง" (511b), ใช้ nous โดยใน dialectic –ปรัชญาอาร์กิวเมนต์ – เราสุดท้ายถึงวิสัยทัศน์หรือความเข้าใจของการแบบฟอร์มโดยตรง โดยไม่ต้องพึ่งรูปทางประสาทสัมผัสหรือสมมติฐาน โดยการแสวงหาก่อนหลัก nous ไปกับต้องการ 'สมมุติฐาน' ที่ใช้ให้เมื่อใช้ dianoia (nous สามารถกล่าวรวม dianoia แต่ไปเกินกว่านั้น) เมื่อการหลักแรกแล้ว nous สามารถเหตุผลผ่านผลเพื่อสร้างเพิ่มเติมความรู้ noésis 'ย้ายเพียงผ่านฟอร์มกับฟอร์ม' (511c) เมื่อเรารู้แบบวิธีนี้ เราเข้าใจวัตถุใดที่เรียนคณิตศาสตร์ และมีรูปแบบอื่น ๆ ทั้งหมด อย่างแท้จริง ความรู้ชนิดนี้มีความชัดเจนมากที่สุด และวัตถุ(รูปแบบที่เข้าใจได้โดยตรง) มีความจริงมากที่สุดถ้ำบรรทัดแบ่งทราบเราแบบรัฐ epistemic เราได้ และที่เกี่ยวข้อง เปรียบเทียบของถ้ำให้เรื่องเกี่ยวกับการย้ายค่าบรรทัดจากภาพลวงตาการข่าวกรอง และผลที่ทำในถ้ำ นักโทษมี chained จะเผชิญกับกำแพง หลัง และด้าน บนนักโทษ คนถือวัตถุตามถนน นอกเหนือจากถนน มีไฟ ไฟมนุษย์เงาของการคนบนผนังด้านหน้านักโทษ ดังนั้นภาพ นักโทษทั้งหมดดู ถ้าเป็นนักโทษอยู่รอด และบังคับให้เปิดสถาน เขาจะเห็นคนบนท้องถนนแล้วไฟ ถ้าเขามีแล้ว 'ลาก' นอกถ้ำ – และเขาต้องลาก หรือลากตัวเอง เพราะการจะเป็นความเจ็บปวดเขาไม่ได้ใช้แสง เขาจะประสบการณ์จริงเป็นมัน ไม่เหมือนในถ้ำเปรียบเทียบของถ้ำถ้ำโลกวิสัยนักโทษคนที่ 'มือสอง'ภาพบนผนังภาพลวงตา (eikasia)ไฟดวงอาทิตย์ (ทางกายภาพ) เพิ่มเติมโดยทั่วไป สิ่งช่วยให้เรามีความรู้สึกสัมผัสดูไฟและคนที่เชื่อ (pistis)นอกถ้ำ intelligible โลกความเป็นจริงนักโทษที่ลากอยู่นอกถ้ำที่นักปราชญ์วัตถุอยู่นอกถ้ำฟอร์มดูที่สะท้อนของวัตถุภายนอกถ้ำเหตุผล (dianoia)มองที่วัตถุภายนอกถ้ำปัญญา (noésis)อาบแดดแบบดีขึ้นยากเปรียบเทียบของถ้ำกำลังได้รับความรู้ แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของของเพลโตเน้นอาร์กิวเมนต์ที่ควรปกครองปรัชญาเท่านั้น เพลโตใช้คำว่าการโต้เถียงที่สังคมเพื่อให้สังคมเพียง ต้องศึกษาเป็นปรัชญา เพื่อให้พวกเขาได้รับความรู้ดี แต่แล้ว พวกเขาต้องถูกบังคับ 'กลับลง' เข้าไปในถ้ำกฎการเพลโตเน้นว่าย้ายจาก นักโทษไปในที่สุดความสามารถในการมองตรงที่ ตัวเองจะเป็นกระบวนการยาก และเจ็บปวด ความจริงยังอธิบายเหตุปรัชญา มีความรู้แบบฟอร์ม จะไม่ต้องการให้ ไม้บรรทัด และทำไมคน (นักโทษ) จะไม่ต้อนรับปรัชญา หรือว่าอะไรพวกเขาว่า เป็นจริง ปรัชญา สุดท้ายไม่ได้ใช้กับแสงแดด จะไม่ต้องการกลับไปถ้ำ และจะ (น้อยครั้งแรก) หายากมากที่จะดูได้อย่างถูกต้องในความมืดในขณะเดียวกัน คนที่สามารถดูเฉพาะรูปหล่อบนผนัง โดยไฟจะเชื่อว่า ภาพเหล่านั้นเป็นความจริง และยกเลิกอ้างเกี่ยวกับการ 'โลกนอกถ้ำ' เป็นบ้า หลังจากที่นักปราชญ์ได้เห็นยาก พวกเขาจะยังโต้แย้งที่ ' ชมบนโลกมีเจ๊งของเขา และที่ขึ้นก็ไม่ได้น่าพยายาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่าของเพลโตของถ้ำและแบ่ง
สาย
ทฤษฎีของเพลโตรูปแบบหมายความว่าการแสวงหาความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนไปจาก
โลกของความรู้สึกที่สามารถเท่านั้นที่เคยผลิตความคิดเห็นที่มีต่อรูปแบบและ
โลกของสติปัญญา เขาใช้อุปมาอุปมัยและช่วยให้เราเข้าใจเขา
ทฤษฎี.
เส้นแบ่งที่
เราอาจแบ่งโลกเข้าไปในดินแดนของ 'เหมาะสม' - สิ่งที่เราตรวจสอบของเราผ่าน
ความรู้สึก - และขอบเขตของ 'เข้าใจ' - สิ่งที่เราค้นพบโดยใช้ สติปัญญา ความเห็น
ที่เกี่ยวข้องกับอดีตความรู้หลัง ขณะที่เราเห็นข้างต้นรัฐ epistemic ของเราสามารถ
แบ่งออกเป็นสองและสอดคล้องกับสิ่งที่เป็นจริง เราสามารถคิดของรัฐเหล่านี้เป็นโกหก
ในบรรทัด (ดูเพลโตสาธารณรัฐพี. 236 สำหรับแผนภาพ), ความรู้เป็นครึ่งหนึ่งความเห็นเป็น
อื่น ๆ เพลโตก็จะแบ่งครึ่งหนึ่งของเส้นแต่ละอีกครั้งทำให้สี่ฝ่ายใน
ทั้งหมด.
ความเห็นแบ่งออกเป็นความเชื่อ (Pistis) และภาพลวงตาหรือจินตนาการ (eikasia) ภาพลวงตา,
​​รูปแบบต่ำสุดของรัฐ epistemic เป็นลักษณะในการอภิปรายของเพลโตโดยเงาและ
การสะท้อน สิ่งเหล่านี้และความคิดของเราเกี่ยวกับพวกเขาจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้มากและไม่มีความชัดเจน.
แต่เพลโตมีความหมายมากกว่าแค่เงาทางกายภาพและการสะท้อน นอกจากนี้เขายังหมายถึง
ประเภทของมือสองมุมมองไม่รู้ว่าคนที่ถือไม่พบออกสำหรับตัวเอง
เกี่ยวกับโลก แต่เพียงเชื่อว่าสิ่งที่พวกเขาบอกเช่นในหนังสือพิมพ์; และใน
หนังสือเล่มสุดท้ายของสาธารณรัฐเพลโตก็หมายความว่าฤดูใบไม้ร่วงศิลปะและบทกวีใต้ 'ภาพลวงตา' เช่นกัน.
ขั้นตอนหนึ่งขึ้นมุมมอง commonsense ของเราในโลกทางกายภาพและในเรื่องอื่น ๆ เช่น
เป็นคุณธรรมตกอยู่ภายใต้ 'ความเชื่อ' ใน Timaeus เพลโตยังรวมถึงวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
ภายใต้ความเชื่อเนื่องจากพวกเขาจัดการกับการเปลี่ยนแปลงของโลกทางกายภาพ ซึ่งแตกต่างจาก 'ภาพลวงตา' ความเชื่อ
ได้รับแจ้งจากการศึกษาโดยตรงของโลกและมันเป็นสิ่งที่มีเสถียรภาพมากขึ้นและชัดเจนเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่มันก็
ยังคงใช้เวลาในโลกตามที่ปรากฏความเป็นจริงจึงเป็นสิ่งที่ยังไม่ได้ความรู้.
นอกจากนี้ยังมีความรู้ทั้งสองฝ่าย, dianoia ซึ่งเราสามารถแปล (ในบริบทนี้) เป็น
'เหตุผล' และความเข้าใจซึ่งเราสามารถแปลเป็น 'ปัญญา' หรือ 'เข้าใจ'.
ทั้งสองเกี่ยวข้องกับรูปแบบ แต่ dianoia อาศัยสมมติฐานและจินตนาการ (ภาพจาก
ดินแดนของที่เหมาะสม) ในขณะที่ความเข้าใจไม่ได้ ตัวอย่างที่ดีของ dianoia เป็นรูปทรงเรขาคณิต ใน
การศึกษารูปสามเหลี่ยมเช่นในการพิสูจน์ว่าทั้งสามมุมภายในเพิ่มขึ้นถึง 180 °นักเรียน
ของเรขาคณิตไม่ได้เรียนจริงสามเหลี่ยมสมบูรณ์พวกเขาวาด; พวกเขาสร้างการพิสูจน์
โดยใช้ความคิด (Form) ของรูปสามเหลี่ยม พวกเขา
ทำให้การใช้งานและการโต้แย้งเกี่ยวกับตัวเลขที่มองเห็นได้แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้จริงๆคิด
เกี่ยวกับพวกเขา แต่เกี่ยวกับต้นฉบับที่พวกเขามีลักษณะคล้ายกับ; มันไม่ได้เกี่ยวกับตาราง
หรือแนวทแยงที่พวกเขาได้วาดว่าพวกเขาจะเถียง แต่เกี่ยวกับตาราง
ตัวเองหรือแนวทแยงตัวเอง ... ตัวเลขที่แท้จริงพวกเขาวาดหรือรุ่น ... - เหล่านี้พวกเขารักษา
เป็นเพียงภาพวัตถุที่แท้จริงของการสืบสวนของพวกเขาถูกมองไม่เห็น เว้นแต่ใน
สายตาของเหตุผล (510D) .and ที่เป็นเหตุให้ dianoia เกี่ยวข้องกับดินแดนของเข้าใจที่ไม่เหมาะสม แต่ตอนนี้
ประเภทของความรู้ที่จะทำงานร่วมกับสมมติฐานที่มาเช่นเกี่ยวกับประเภทที่แตกต่างกันของมุม
(ป้านเฉียบพลันขวา) และจะใช้ภาพจากดินแดนของที่เหมาะสมที่จะช่วยให้ของ
การสอบสวน.
noesis เป็น 'บริสุทธิ์', ความรู้ที่สมบูรณ์แบบมากขึ้นของ แบบฟอร์มที่ไม่ได้ใช้ภาพและ
ซึ่งถือว่าสมมติฐานของเหตุผลทางคณิตศาสตร์เป็นสมมติฐาน ที่เราได้รับนี้
ความรู้เกี่ยวกับรูปแบบของหลักการแรกของทุกอย่าง '(511B) ใช้เซ้นส์ โดย
มีส่วนร่วมในตรรกวิทยา - อาร์กิวเมนต์ปรัชญา - ในที่สุดเราก็มาถึงวิสัยทัศน์หรือความเข้าใจของ
แบบฟอร์มโดยตรงโดยไม่ต้องอาศัยประสาทสัมผัสภาพหรือสมมติฐาน โดยการแสวงหาแรก
หลักการเซ้นส์จะไปกับความจำเป็นในการ 'สมมติฐาน' ที่ใช้สำหรับรับ
เมื่อใช้ dianoia (เซ้นส์สามารถกล่าวว่าจะรวม dianoia แต่นอกเหนือไปจากมัน) เมื่อ
หลักการแรกได้รับถึงเซ้นส์ให้เหตุผลผ่านผลกระทบในการสร้าง
ความรู้เพิ่มเติม, ความเข้าใจ, 'ย้าย แต่เพียงผู้เดียวผ่านแบบฟอร์มไปแบบฟอร์ม' (511c) เมื่อเรา
รู้ว่ารูปแบบในลักษณะนี้เราเข้าใจในสิ่งที่วัตถุของการศึกษาคณิตศาสตร์และ
รูปแบบอื่น ๆ ทั้งหมดอย่างแท้จริง ประเภทของความรู้นี้มีความชัดเจนยิ่งใหญ่ที่สุดและวัตถุ
(รูปแบบที่เข้าใจได้โดยตรง) มีความจริงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด.
ถ้ำ
เส้นแบ่งแจ้งให้เราทราบในประเภทที่แตกต่างกันของรัฐ epistemic เราสามารถมีและ
สิ่งที่พวกเขาเกี่ยวข้องกับ อุปมาของถ้ำทำให้เรามีเรื่องราวเกี่ยวกับการย้ายสาย,
ภาพลวงตาจากหน่วยสืบราชการลับและผลของการทำว่า.
ในถ้ำนักโทษจะถูกล่ามโซ่ที่จะเผชิญกับผนัง เบื้องหลังและเหนือนักโทษคน
พกวัตถุไปตามถนน นอกเหนือจากถนนที่มีไฟไหม้ ไฟดุจเงาของ
คนบนผนังด้านหน้าของนักโทษ; เพื่อให้ภาพที่เป็นนักโทษทั้งหมดเห็น ถ้า
นักโทษเป็นอิสระและบังคับให้หันไปรอบ ๆ เขาจะเห็นผู้คนบนท้องถนนแล้ว
เกิดไฟไหม้ ถ้าเขาเป็นแล้ว 'ลาก' นอกถ้ำ - และเขาจะต้องถูกลากหรือลาก
ตัวเองเพราะกระบวนการที่จะเจ็บปวดในขณะที่เขาจะไม่ถูกนำมาใช้กับแสงที่เขาจะ
ได้สัมผัสกับความเป็นจริงมันเป็นไม่เป็นดูเหมือนว่า ในถ้ำ.
คำอุปมาของถ้ำ
ถ้ำโลกของความรู้สึกของ
คนที่เชื่อว่านักโทษ 'มือสอง'
ภาพบนผนังภาพลวงตา (eikasia)
ไฟ (กายภาพ) ดวงอาทิตย์; โดยทั่วไปสิ่งที่
ช่วยให้เราสามารถมีประสบการณ์ความรู้สึก
เห็นไฟและผู้คนบนท้องถนนในความเชื่อ (Pistis)
นอกถ้ำโลกเข้าใจ - ความเป็นจริง
นักโทษลากนอกถ้ำปรัชญา
วัตถุนอกถ้ำฟอร์ม
มองไปที่การสะท้อนของวัตถุ นอก
ถ้ำ
เหตุผล (dianoia)
มองไปที่วัตถุนอกข่าวกรองถ้ำ (noesis)
ดวงอาทิตย์แบบที่ดี
ขึ้นยาก
อุปมาของถ้ำเป็นเรื่องเกี่ยวกับการดึงดูดความรู้ แต่ก็ยังเป็นจุดเริ่มต้นของเพลโต
ที่เน้นการโต้แย้งว่ามีเพียงนักปรัชญาควรกฎ เพลโตใช้การเปรียบเทียบเพื่อยืนยันว่า
สังคมจะเป็นสังคมเพียงผู้ปกครองจะต้องได้รับการศึกษาเป็นนักปรัชญาเพื่อให้พวกเขาได้รับความรู้ที่ดี แต่แล้วพวกเขาจะต้องถูกบังคับให้กลับลงไปในถ้ำ
ในการปกครอง.
เพลโต เน้นว่าการย้ายจากการเป็นนักโทษในที่สุดความสามารถในการมอง
ดวงอาทิตย์โดยตรงที่ตัวเองจะเป็นกระบวนการที่ยากและเจ็บปวด ความจริงเรื่องนี้ยังอธิบายว่าทำไม
นักปรัชญาที่มีประสบความสำเร็จความรู้ในรูปแบบที่จะไม่ต้องการที่จะเป็นผู้ปกครอง; และ
ทำไมคน (นักโทษ) จะไม่ได้รับการต้อนรับนักปรัชญาหรือรับรู้ว่าสิ่งที่พวกเขา
พูดเป็นความจริง นักปรัชญาที่มีในที่สุดได้ใช้แสงแดดจะไม่ต้องการที่จะกลับไปลงใน
ถ้ำและจะ (อย่างน้อยในตอนแรก) พบว่ามันยากมากที่จะเห็นอย่างถูกต้องในความมืด.
ในขณะเดียวกันคนที่สามารถมองเห็นภาพโยนบน ผนังด้วยไฟจะเชื่อ
ว่าภาพเหล่านั้นเป็นความจริงและยกเลิกการเรียกร้องเกี่ยวกับ 'โลกภายนอกถ้ำ' เป็น
ความบ้าคลั่ง ตั้งแต่นักปรัชญามีเห็นยากที่พวกเขายังจะยืนยันว่า 'ไปเยือน
โลกบนได้เจ๊งสายตาของเขาและปีนขึ้นไม่ได้แม้กระทั่งความพยายามที่คุ้มค่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพลโต อุปมาของถ้ำ และแบ่งสาย

ของเพลโตทฤษฎีของแบบฟอร์ม หมายถึง ความรู้ที่ได้รับเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนไปจาก
โลกของความรู้สึกที่ได้เคยผลิตความคิดเห็นที่มีต่อรูปแบบและ
โลกของปัญญา เขาใช้อุปลักษณ์ และใช้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจทฤษฎีของเขาแบ่งบรรทัด


เราอาจแบ่งโลกเป็นดินแดนของ ' เหมาะสม ' –สิ่งที่เราพบผ่าน–
รู้สึกของเราและขอบเขตของการ ' เข้าใจ ' –สิ่งที่เราค้นพบ โดยใช้ปัญญา ความคิดเห็นที่
เกี่ยวข้องกับอดีต ด้านหลัง ในขณะที่เราเห็นข้างต้น รัฐความสัมพันธ์ของเราสามารถ
ถูกแบ่งออกเป็นสอง และสอดคล้องกับสิ่งที่เป็นจริง เราสามารถคิดของรัฐเหล่านี้โกหก
บนบรรทัด ( เห็นของเพลโตสาธารณรัฐหน้า 236 สำหรับแผนภาพ ) ความรู้เป็นครึ่งหนึ่ง ความเห็นเป็น
อื่น ๆ เพลโตไปแบ่งคนละครึ่งของเส้นอีกครั้ง ทำให้สี่ส่วนใน

ความเห็นทั้งหมด แบ่งเป็น ความเชื่อ ( พิสติ ) และ มายา หรือ จินตนาการ ( eikasia ) ภาพลวงตา , แบบฟอร์มสุด
สภาพความสัมพันธ์ เป็นลักษณะการอภิปราย เพลโต เงาและ
สะท้อน สิ่งเหล่านี้ และความคิดของเราเกี่ยวกับพวกเขามีความอ่อนไหวและไม่ชัดเจน .
แต่เพลโตมีความหมายมากกว่าเพียงแค่เงาทางกายภาพและการสะท้อน เขาหมายถึง
ประเภทมือสอง , มุมมองที่รู้ว่าคนถือ ไม่ใช่การหาตัวเอง
เกี่ยวกับโลก แต่ก็เชื่อในสิ่งที่เขาพูด เช่น ในหนังสือพิมพ์ และใน
หนังสือเล่มล่าสุดของสาธารณรัฐเพลโตหมายถึงศิลปะและบทกวีอยู่ภายใต้ ' ภาพลวงตา ' เช่นกัน .
ขั้นตอนหนึ่ง มุมมองที่สติของเราบนโลกทางกายภาพ และในเรื่องอื่นๆ เช่น
เป็นศีลธรรม ตกอยู่ภายใต้ ' ความเชื่อ ' ในทิเมอุส พลาโตยังมีวิทยาศาสตร์
ภายใต้ความเชื่อ เนื่องจากพวกเขาจัดการกับโลกทางกายภาพเปลี่ยนแปลง . ซึ่งแตกต่างจาก ' ภาพลวงตา ' ความเชื่อ
เป็นข้อมูลโดยการศึกษาโดยตรงของโลกและมันเป็นมีเสถียรภาพมากขึ้นและชัดเจนขึ้นเล็กน้อย . แต่มัน
ยังใช้เวลาโลกตามที่ปรากฏในความเป็นจริง ดังนั้นจึงยังไม่ใช่ความรู้ .
ความรู้ยังมีสองส่วน dianoia ซึ่งเราสามารถแปล ( ในบริบทนี้ )
'reasoning ' และไม่มีผู้พี่ ซึ่งเราสามารถแปลเป็น ' ปัญญา ' หรือ ' เต็มความเข้าใจ '
2 ที่เกี่ยวข้องกับ แบบฟอร์ม แต่ dianoia อาศัยสมมติฐานและจินตนาการ ( ภาพจาก
อันเหมาะสม ) ในขณะที่ไม่มี . . . พี่ไม่ได้ตัวอย่างที่ดีของ dianoia เป็นรูปทรงเรขาคณิต ใน
เรียนสามเหลี่ยมเช่น เพื่อพิสูจน์ว่า สามภายในมุมเพิ่มถึง 180 องศา นักเรียน
เรขาคณิตไม่ศึกษาจริง ไม่สมบูรณ์รูปสามเหลี่ยมที่พวกเขาวาดพวกเขาสร้างหลักฐาน
ใช้ความคิด ( ฟอร์ม ) ของรูปสามเหลี่ยม พวกเขา
ให้ใช้และให้เหตุผลเกี่ยวกับตัวเลขที่มองเห็นได้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้จริงๆคิด
เกี่ยวกับพวกเขาแต่เรื่องต้นฉบับ ซึ่งมีลักษณะคล้าย มันไม่ได้เกี่ยวกับตาราง
หรือแนวทแยงที่พวกเขาวาดพวกเขาจะเถียงกัน แต่เกี่ยวกับตาราง
ตัวเองหรือแนวทแยงนั่นเอง . . . . . . . จริงตัวเลขที่พวกเขาวาด หรือ รุ่น . . . . . . . เหล่านี้ พวกเขารักษา
เป็นเพียงภาพที่แท้จริงของวัตถุของการสอบสวนของพวกเขาถูกมองไม่เห็น ยกเว้นให้
ตาแห่งเหตุผล ( 510d )และนั่นคือเหตุผลที่ dianoia เกี่ยวข้องกับขอบเขตของการเข้าใจ ไม่สมเหตุสมผล แต่ความรู้ด้วยผลงานที่พิสูจน์สมมติฐานชนิดนี้
เช่นเกี่ยวกับชนิดแตกต่างกันของมุม
( มุมป้าน , แหลม , ขวา ) และใช้ภาพจากขอบเขตที่เหมาะสมเพื่อช่วยสอบสวนของ
.
ไม่เพียงพี่เป็น ' บริสุทธิ์ ' ความรู้ที่สมบูรณ์มากขึ้นของรูปแบบ ซึ่งไม่ใช้ภาพ และ
ซึ่งถือว่าเป็นสมมติฐานของการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์เป็นสมมติฐานที่ เราได้รับนี้
ความรู้ของรูปแบบของหลักการแรกของทุกอย่าง ( 511b ) ใช้นู . โดย
มีส่วนร่วมในอาร์กิวเมนต์–ปรัชญาวิภาษวิธีและในที่สุดเราก็ถึงรูปแบบภาพหรือข้อมูลเชิงลึกของ
โดยตรง โดยไม่ต้องอาศัยภาพทางประสาทสัมผัสหรือสมมติฐาน โดยการแสวงหาหลักการแรก
,เราไม่หนีกับความต้องการ ' สมมติฐาน ' ที่ใช้สำหรับการได้รับ
เมื่อใช้ dianoia ( เราสามารถกล่าวรวม dianoia แต่นอกเหนือไปจากมัน ) เมื่อ
หลักการแรกที่ได้รับถึงนูสามารถเหตุผลผ่านผลสร้าง
ความรู้เพิ่มเติม ไม่ . . . พี่ ' ย้ายแต่เพียงผู้เดียวผ่านรูปแบบรูปแบบ ' ( 511c ) เมื่อเรารู้รูปแบบ
ในวิธีนี้เราเข้าใจสิ่งที่วัตถุของการศึกษาคณิตศาสตร์
รูปแบบอื่น ๆทั้งหมดอย่างแท้จริง ความรู้ประเภทนี้มีความชัดเจนมากที่สุด และวัตถุ
( รูปแบบที่เข้าใจได้โดยตรง ) มีความจริงมากที่สุด

แบ่งสายถ้ำแจ้งเราของประเภทที่แตกต่างกันของรัฐ เราสามารถมีความสัมพันธ์และ
สิ่งที่พวกเขาเกี่ยวข้องกับ อุปมาของถ้ำให้เราเรื่องย้ายขึ้นบรรทัด
จากภาพลวงตาของสติปัญญา และผลของการทำ .
ในถ้ำ นักโทษจะต้องถูกล่ามโซ่ไว้ที่หน้ากำแพง เบื้องหลังและเหนือนักโทษคนอื่น
พกวัตถุตามถนน ฟากถนน มีไฟ ไฟดุจเงาของ
คนไปยังผนังด้านหน้าของผู้ต้องขัง เพื่อให้ภาพมีนักโทษทั้งหมดเห็น ถ้า
นักโทษเป็นอิสระและบังคับให้หันกลับมาเขาจะเห็นผู้คนบนถนนแล้ว
ไฟ ถ้าเขาเป็นแล้ว ' ลาก ' นอกถ้ำ และเขาต้องถูกลากหรือลาก
เอง เพราะกระบวนการจะเจ็บปวดที่เขาไม่คุ้นเคย กับแสง เขาจะ
ประสบการณ์ของความเป็นจริงมันเป็น ไม่ได้เป็นเหมือนในถ้ำ ลักษณะถ้ำ

ของถ้ำ โลกของความรู้สึก
นักโทษคนที่เชื่อ ' '
มือสองภาพบนผนังภาพลวงตา ( eikasia )
ไฟ ( ทางกายภาพ ) ดวงอาทิตย์ ; มากขึ้นโดยทั่วไป สิ่งที่ช่วยให้เราได้สัมผัสประสบการณ์

เห็นไฟและผู้คนบนถนนความเชื่อ ( พิสติ )
ภายนอกถ้ำความเป็นจริง–โลกเข้าใจ
นักโทษลากนอกถ้ำนักปราชญ์
วัตถุภายนอก ถ้ำรูปแบบ
มองภาพสะท้อนของวัตถุภายนอก


เหตุผล ( dianoia ) ถ้ำมองวัตถุภายนอกถ้ำปัญญา ( ไม่ ) หรือ SIS )
ดวงอาทิตย์รูปแบบของดี

ยากขึ้น อุปมาของถ้ำเป็นเกี่ยวกับความรู้สู่ . แต่มันก็เป็นจุดเริ่มต้นของเพลโต นักปรัชญาเท่านั้น
เน้นอาร์กิวเมนต์ที่ควรปกครอง เพลโตใช้เปรียบเปรยให้เหตุผลว่า สังคมจะเป็นสังคม
แค่ ผู้ปกครองต้องได้รับการศึกษาเป็นนักปรัชญาเพื่อให้พวกเขาได้รับความรู้ของที่ดี แต่แล้วพวกเขาก็ต้องถูกบังคับให้กลับลงมาในถ้ำ

เพลโตเน้นการปกครอง ที่ย้ายจากการเป็นนักโทษในที่สุดสามารถดู
ตรงไปที่ดวงอาทิตย์นั้นจะเป็นขั้นตอนที่ยากและเจ็บปวด ข้อเท็จจริงนี้ยังอธิบายว่าทำไม
นักปรัชญา มีความความรู้ของรูปแบบจะไม่อยากเป็นผู้ปกครอง
; และทำไมคน ( นักโทษ ) จะไม่ต้อนรับ นักปรัชญา หรือรับรู้สิ่งที่พวกเขา
พูดนั้นเป็นความจริง นักปรัชญามีได้ใช้แสงแดด จะไม่อยากกลับไป
ถ้ำ และจะ ( อย่างน้อยในตอนแรก ) พบว่ามันยากมากที่จะเห็นได้ในความมืด
สำหรับคนที่สามารถมองเห็นเพียงภาพโยนบนผนัง โดยไฟจะเชื่อ
ว่าภาพเหล่านั้นเป็นภาพความเป็นจริง ,และการยกเลิกข้อเรียกร้องเรื่อง ' โลกภายนอกถ้ำ '
ความบ้า เนื่องจากนักปรัชญาได้ยากเห็น พวกเขาจะยังยืนยันว่า ' เยี่ยมชม

โลกด้านบนเคยทำลายสายตาของเขา และทางขึ้นก็ไม่มีค่าพอที่จะพยายาม