Gravitational water: This is the wa

Gravitational water: This is the water which is susceptible to the forces of gravity. It exists after significant rainfall, and after substantial irrigation. This is the water which fills all the pore-space, and leaves no room for oxygen and gaseous exchange. In “light” soils, this tends to drain away quickly. In heavy soils, this can take time.

Capillary water: This is the water which is held with the force of SURFACE TENSION by the soil particles, and is resistent to the forces of gravity. This is the water which is present after the gravitational water has drained away, leaving spaces free for gaseous exchange. When the soil is holding it’s MAXIMUM capillary water (after the gravitational water has drained), this is called FIELD CAPACITY. At this point, the plant is able to take up water easily, and has the oxygen that it needs in the root zone.

Hygroscopic water: This is the water which is held so tightly (by surface tension) to the soil particles that the plant roots can’t take it up. It’s there…….but it’s unavailable. At this stage there’s generally sufficient oxygen, but there just isn’t enough available water. The plant wilts, and will eventually die if it doesn’t get water. When the plant wilts and is unable to recover, this is called the PERMANENT WILTING POINT.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความโน้มถ่วงน้ำ: เป็นน้ำซึ่งไวต่อการของแรงโน้มถ่วง มีอยู่หลัง จากปริมาณน้ำฝนที่สำคัญ และ หลังการพบชลประทาน นี่คือน้ำ ที่กรอกทั้งหมดรูขุมขนพื้นที่ ไม่ทำออกซิเจนและอัตราแลกเปลี่ยนเป็นต้น ในดินเนื้อปูน "ไฟ" ซึ่งมีแนวโน้มที่เบาอย่างรวดเร็ว ในดินเนื้อปูนหนัก ซึ่งสามารถใช้เวลาน้ำในรูพรุน: เป็นน้ำ ที่อนุภาคดินจัด มีแรงตึงผิว resistent อำนาจของแรงโน้มถ่วง นี่คือน้ำที่อยู่หลังจากความโน้มถ่วงน้ำได้ระบายออกไป ออกจากช่องฟรีสำหรับแลกเงินเป็นต้น เมื่อดินถือเป็นสูงสุดน้ำในรูพรุน (หลังจากที่มีการระบายน้ำความโน้มถ่วงออก), นี้จะเรียกว่าฟิลด์กำลังการผลิต จุดนี้ พืชสามารถใช้น้ำได้อย่างง่ายดาย และมีออกซิเจนที่จำเป็นในโซนรากน้ำ hygroscopic: นี้เป็นน้ำซึ่งจัดขึ้นเพื่อให้แน่น (โดยแรงตึงผิว) กับอนุภาคของดินที่รากพืชไม่สามารถใช้มัน ก็มี... แต่มันไม่ ในขั้นตอนนี้ มีออกซิเจนเพียงพอต่อ แต่เพียงแค่ไม่มีน้ำใช้เพียงพอ Wilts โรงงาน และจะสุดตายถ้ามันไม่รับน้ำ เมื่อโรงงาน wilts และไม่สามารถกู้คืน นี้คือจุด WILTING ถาวร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

น้ำแรงโน้มถ่วง: นี่คือน้ำซึ่งเป็นที่ประทับใจกับกองกำลังของแรงโน้มถ่วง มันมีอยู่หลังจากที่ปริมาณน้ำฝนอย่างมีนัยสำคัญและหลังจากการชลประทานมาก นี้เป็นน้ำที่เติมทุกรูขุมขนพื้นที่และออกจากห้องไม่มีออกซิเจนและการแลกเปลี่ยนก๊าซ ในดิน "ไฟ" นี้มีแนวโน้มที่จะระบายน้ำออกไปได้อย่างรวดเร็ว ในดินหนักนี้อาจต้องใช้เวลา. น้ำฝอย: นี่คือน้ำซึ่งจะจัดขึ้นที่มีพลังแห่งความตึงเครียดจากพื้นผิวอนุภาคดินและทนแรงโน้มถ่วงของโลก นี้เป็นน้ำที่มีอยู่หลังจากที่น้ำแรงโน้มถ่วงได้ระบายออกไปปล่อยให้พื้นที่ฟรีสำหรับการแลกเปลี่ยนก๊าซ เมื่อดินมีการถือครองก็น้ำซับสูงสุด (หลังจากที่น้ำแรงโน้มถ่วงได้สะเด็ดน้ำ) นี้เรียกว่ากำลังการผลิตต่อไร่ ณ จุดนี้โรงงานจะสามารถใช้น้ำได้อย่างง่ายดายและมีออกซิเจนที่จำเป็นในเขตราก. น้ำสารดูดความชื้น: นี่คือน้ำซึ่งจะจัดขึ้นเพื่อให้แน่น (โดยแรงตึงผิว) อนุภาคดินที่พืช รากไม่สามารถใช้มันได้ ก็มี ...... .but ก็ใช้งานไม่ได้ ในขั้นตอนนี้มีออกซิเจนเพียงพอโดยทั่วไป แต่มีเพียงไม่เพียงพอน้ำ Wilts พืชและในที่สุดก็จะตายถ้าไม่ได้รับน้ำ เมื่อ Wilts โรงงานและไม่สามารถกู้คืนนี้จะเรียกว่าจุดเหี่ยวแห้งถาวร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แรงโน้มถ่วงน้ำ : นี้คือน้ำซึ่งมีความไวต่อกองกำลังของแรงโน้มถ่วง มันอยู่หลังมีฝนตกอย่างเห็นได้ชัด หลังจากชลประทานมาก นี่คือน้ำที่เติมจากพื้นที่ทั้งหมด และออกจากห้องไม่มีออกซิเจนและการแลกเปลี่ยนก๊าซ " ดินอ่อน " นี้มีแนวโน้มที่จะระบายออกไปอย่างรวดเร็ว ในดินที่หนัก อาจต้องใช้เวลา

ฝอยน้ำนี่คือน้ำที่จัดขึ้น ด้วยพลังของแรงตึงผิวด้วยอนุภาคดินและทนต่อแรงของแรงโน้มถ่วง นี้คือน้ำที่อยู่หลังน้ำแรงโน้มถ่วงได้ระบายออกไป ปล่อยให้เป็นอิสระสำหรับการแลกเปลี่ยนก๊าซ เมื่อดินอุ้มน้ำฝอยสูงสุด ( หลังจากน้ำแรงโน้มถ่วงมีเนื้อ ) นี้เรียกว่า ความจุสนามณจุดนี้ พืชสามารถใช้น้ำได้อย่างง่ายดาย และมีออกซิเจนที่ต้องใช้ในบริเวณราก

เต็ม : นี้คือน้ำซึ่งจัดขึ้นเพื่อให้แน่น ( โดยแรงตึงผิว ) อนุภาคดินที่รากพืชไม่สามารถนำมันขึ้นมา มันมี . . . . . . . แต่มันใช้งานไม่ได้ ในขั้นตอนนี้มีออกซิเจนเพียงพอโดยทั่วไป แต่มันก็ไม่เพียงพอของน้ำพืชจะเหี่ยวเฉาและตายในที่สุด ถ้าไม่ได้น้ำ เมื่อพืชจะเหี่ยวเฉาและไม่สามารถที่จะกู้คืน นี้เรียกว่าจุดเหี่ยวถาวร .