It is not the intention of this pap

It is not the intention of this paper to argue that technology has no role in the existing school system or that technology investment in schools is a waste of money. There have been many “success stories” to show that when used properly, technology does lead to enhanced teaching and learning outcomes. In the Second Information Technology in Education Study (Law, Pelgrum, & Plomp, 2008) that involved 28 countries in Africa, Asia, Europe, North America and South America, researchers have shown that technology has been changing classroom practices and learning processes. These transformations include a shift in the role of the teacher from being the sole source of information to a more complex role of negotiating lesson objectives with students, providing a varying degree of support for different students, monitoring students’ progress, and encouraging reflection on classroom activities. Students have also taken on a more active role in their own learning process by using technology to search for and collate information, and publish and share their findings. They are now more engaged and are able to make better connections between their previous learning experiences and the new concepts or principles being taught (see e.g., Kozma, 2003). A recent second-order meta-analysis has also revealed low to moderate effect size (around 0.3) of technology on students’ achievement (Tamim, Bernard, Borokhovski, Abrami & Schmid, 2011). However, these “success stories” are not a widespread phenomenon in schools (Selwyn, 2008). Unlike hardware, connectivity, and software, the practices and their sociocultural contexts that have led to these positive teaching and learning outcomes have had a difficult time being sustained and spread across classrooms and schools to lead to the promised transformation in schools (OECD, 2010).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันไม่ใช่ความตั้งใจของกระดาษนี้จะเถียงว่า เทคโนโลยีมีบทบาทในระบบโรงเรียนที่มีอยู่ หรือลงทุนเทคโนโลยีในโรงเรียนว่าเสียเงิน มีหลาย "ความสำเร็จ" เพื่อแสดงว่าเมื่อใช้อย่างถูกต้อง เทคโนโลยีนำไปสู่การเรียนการสอน และผลการเรียนรู้ ในสองเทคโนโลยีสารสนเทศในการศึกษาการศึกษา (กฎหมาย Pelgrum, & Plomp, 2008) ที่เกี่ยวข้องกับ 28 ประเทศในแอฟริกา เอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ นักวิจัยได้แสดงว่า เทคโนโลยีมีการเปลี่ยนห้องเรียนปฏิบัติ และกระบวนการเรียนรู้ แปลงข้อมูลเหล่านี้รวมถึงการเปลี่ยนแปลงในบทบาทของครูจากการเป็นแหล่งเดียวของข้อมูลบทบาทซับซ้อนเจรจาวัตถุประสงค์บทเรียนกับนักเรียน ให้ในระดับที่แตกต่างของการสนับสนุนสำหรับนักเรียนที่แตกต่างกัน การตรวจสอบความคืบหน้าของนักเรียน และส่งเสริมในกิจกรรมในชั้นเรียน นักเรียนยังได้นำบทบาทการใช้งานมากขึ้นในกระบวนการเรียนรู้ของตนเอง โดยใช้เทคโนโลยีการค้นหา และเรียงข้อมูล เผยแพร่ และแบ่งปันผล พวกเขาขณะนี้มีมากกว่าส่วนร่วม และสามารถทำการเชื่อมต่อดีระหว่างประสบการณ์การเรียนรู้ของพวกเขาก่อนหน้านี้ และแนวคิดใหม่ หรือหลักการสอน (ดูเช่น Kozma, 2003) วินาทีสั่งล่า meta-analysis ได้ยังรับการเปิดเผยต่ำถึงปานกลางขนาดผล (ประมาณ 0.3) ของเทคโนโลยีบนความสำเร็จของนักเรียน (Tamim เบอร์นาร์ด Borokhovski, Abrami & Schmid, 2011) อย่างไรก็ตาม เหล่านี้ "ความสำเร็จ" ไม่ได้เป็นปรากฏการณ์ที่แพร่หลายในโรงเรียน (Selwyn, 2008) ซึ่งแตกต่างจากฮาร์ดแวร์ การเชื่อมต่อ และซอฟต์แวร์ การปฏิบัติและบริบท sociocultural ของพวกเขาที่จะนำไปสู่เชิงบวกในการสอน และผลการเรียนรู้เหล่านี้ มีมีเวลายากที่ยั่งยืน และแพร่กระจายไปทั่วห้องเรียนและโรงเรียนเพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่สัญญาไว้ในโรงเรียน (OECD, 2010)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันไม่ได้เป็นความตั้งใจของบทความนี้จะเถียงเทคโนโลยีที่มีบทบาทในระบบโรงเรียนที่มีอยู่หรือที่การลงทุนด้านเทคโนโลยีในโรงเรียนไม่เป็นเสียเงิน มีหลาย "เรื่องราวความสำเร็จ" เพื่อแสดงให้เห็นว่าเมื่อใช้อย่างถูกเทคโนโลยีไม่นำไปสู่​​การเรียนการสอนที่เพิ่มขึ้นและผลการเรียนรู้ ในสองเทคโนโลยีสารสนเทศในการศึกษาการศึกษา (กฎหมาย Pelgrum และ Plomp 2008) ที่เกี่ยวข้องกับ 28 ประเทศในทวีปแอฟริกาเอเชียยุโรปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้นักวิจัยได้แสดงให้เห็นว่าเทคโนโลยีที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติในห้องเรียนและกระบวนการเรียนรู้ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้รวมถึงการเปลี่ยนแปลงในบทบาทของครูจากการเป็นแหล่งเดียวของข้อมูลให้มีบทบาทที่ซับซ้อนมากขึ้นของการเจรจาต่อรองวัตถุประสงค์บทเรียนกับนักเรียนให้มีระดับที่แตกต่างกันของการสนับสนุนสำหรับนักเรียนที่แตกต่างกันติดตามความคืบหน้าของนักเรียนและกระตุ้นให้สะท้อนในห้องเรียน กิจกรรม. นักเรียนมีการดำเนินการนอกจากนี้ยังมีบทบาทในกระบวนการเรียนรู้ของตัวเองโดยการใช้เทคโนโลยีในการค้นหาและตรวจสอบข้อมูลและการเผยแพร่และแบ่งปันผลการวิจัยของพวกเขา ตอนนี้พวกเขาทำงานได้มากขึ้นและสามารถที่จะทำให้การเชื่อมต่อที่ดีระหว่างประสบการณ์ของพวกเขาก่อนหน้านี้การเรียนรู้และแนวคิดใหม่หรือหลักการการสอน (ดูเช่น Kozma, 2003) เป็นครั้งที่สองสั่ง meta-analysis ล่าสุดยังได้เปิดเผยต่ำถึงปานกลางขนาดของผล (ประมาณ 0.3) ของเทคโนโลยีต่อผลสัมฤทธิ์ของนักเรียน (มิมเบอร์นาร์ด, Borokhovski, Abrami และชมิด 2011) แต่เหล่านี้ "เรื่องราวความสำเร็จ" ไม่ได้เป็นปรากฏการณ์ที่แพร่หลายในโรงเรียน (วายน์, 2008) ซึ่งแตกต่างจากฮาร์ดแวร์, การเชื่อมต่อและซอฟแวร์, การปฏิบัติและบริบททางสังคมวัฒนธรรมของพวกเขาที่ได้นำไปสู่​​การเรียนการสอนและการเรียนรู้ผลบวกเหล่านี้ได้มีช่วงเวลาที่ยากถูกอย่างต่อเนื่องและแผ่กระจายไปทั่วห้องเรียนและโรงเรียนที่จะนำไปสู่​​การเปลี่ยนแปลงสัญญาในโรงเรียน (OECD, 2010) .