We have explored intestinal functio

We have explored intestinal function in the euryhaline killifish Fundulus heteroclitus after transfer from brackish water (10% seawater) to fresh water. Plasma Na+ and Cl– concentrations fell at 12 h post-transfer, but recovered by 7 days. Drinking rate decreased substantially at 12 h (32% of control value) and remained suppressed after 3 and 7 days in fresh water (34 and 43%). By contrast, there was a transient increase in the capacity for water absorption measured across isolated intestines in vitro (3.3- and 2.6-fold at 12 h and 3 days), which returned to baseline after 7 days. These changes in water absorption could be entirely accounted for by changes in net ion flux: there was an extremely strong correlation (R2=0.960) between water absorption and the sum of net Na+ and net Cl– fluxes (3.42±0.10 μl water μmol–1 ion). However, enhanced ion transport across the intestine in fresh water would probably not increase water uptake in vivo, because the drinking rate was far less than the capacity for water absorption across the intestine. The increased intestinal ion absorption after freshwater transfer may instead serve to facilitate ion absorption from food when it is present in the gut. Modulation of net ion flux occurred without changes in mRNA levels of many ion transporters (Na+/K+-ATPase α1a, carbonic anhydrase 2, CFTR Cl– channel, Na+/K+/2Cl– cotransporter 2, and the signalling protein 14-3-3a), and before a measured increase in Na+/K+-ATPase activity at 3 days, suggesting that there is some other mechanism responsible for increasing ion transport. Interestingly, net Cl– flux always exceeded net Na+ flux, possibly to help maintain Cl– balance and/or facilitate bicarbonate excretion. Our results suggest that intestinal NaCl absorption from food is important during the period of greatest ionic disturbance after transfer to fresh water, and provide further insight into the mechanisms of euryhalinity in killifish.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราได้สำรวจฟังก์ชันลำไส้ใน killifish euryhaline Fundulus heteroclitus หลังจากโอนย้ายจากน้ำกร่อย (น้ำทะเล 10%) น้ำจืด พลาสม่า Na + และ Cl-ความเข้มข้นตกที่โอนหลัง 12 h แต่กู้คืน 7 วัน อัตราการดื่มลดลงมากที่ 12 h (32% ของค่าควบคุม) และยังคงหยุดหลังวันที่ 3 และ 7 ในน้ำ (34 และ 43%) โดยคมชัด มีการเพิ่มขึ้นชั่วคราวในกำลังการผลิตสำหรับการดูดซึมน้ำที่วัดผ่านแยกลำไส้ในหลอด (3.3 - และ 2.6 - fold 12 h และ 3 วัน), ซึ่งส่งกลับไปยังพื้นฐานหลังจาก 7 วัน การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ในการดูดซึมน้ำอาจจะทั้งหมดลงบัญชีตามการเปลี่ยนแปลงสุทธิไอออนไหล: มีความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งมาก (R2 = 0.960) ระหว่างผลรวมของสุทธินา + สุทธิ Cl – fluxes (3.42±0.10 μl น้ำ μmol – 1 ไอออน) และดูดซับน้ำได้ อย่างไรก็ตาม การขนส่งไอออนเพิ่มขึ้นในลำไส้ในน้ำจะคงไม่เพิ่มดูดซับน้ำในสัตว์ทดลอง เนื่องจากอัตราการดื่มไกลน้อยกว่ากำลังการผลิตสำหรับการดูดซึมน้ำในลำไส้ ดูดซึมลำไส้ไอออนเพิ่มขึ้นหลังจากโอนย้ายปลาอาจใช้แทนเพื่อให้ง่ายต่อการดูดซึมไอออนจากอาหารเมื่ออยู่ในลำไส้ เอ็มของฟลักซ์สุทธิไอออนเกิดขึ้น โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงในระดับ mRNA ของไอออนหลายผู้ (นา + /mts K + -ATPase α1a, carbonic anhydrase 2, Cl CFTR – ช่อง นา + /mts K + /mts 2Cl – cotransporter 2 และโปรตีน signalling 14-3-3a), และ ก่อนขึ้นวัดในนา + /mts K + -การกิจกรรม ATPase ที่วันที่ 3 ที่แนะนำว่า มีกลไกบางอย่างรับผิดชอบการขนส่งไอออนเพิ่มขึ้น เป็นเรื่องน่าสนใจ สุทธิสุทธิ Cl – ไหลเกินเสมอ Na + ไหล อาจช่วยรักษาสมดุล Cl- และ/หรือช่วยในการขับถ่ายไบคาร์บอเนต ผลของเราแนะนำว่า NaCl ดูดซึมที่ลำไส้จากอาหารเป็นสิ่งสำคัญช่วงรบกวน ionic มากที่สุดหลังจากส่งน้ำ และให้ความเข้าใจเพิ่มเติมในกลไกของ euryhalinity ใน killifish

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรามีการสำรวจการทำงานของลำไส้ใน heteroclitus euryhaline killifish Fundulus หลังจากที่การถ่ายโอนจากน้ำกร่อย (น้ำทะเล 10%) น้ำจืด พลาสม่า + นาและความเข้มข้นของ Cl- ลดลงที่ 12 ชั่วโมงหลังการโอน แต่กู้คืนโดย 7 วัน อัตราการดื่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 12 ชั่วโมง (32% ของมูลค่าการควบคุม) และยังคงระงับหลังจาก 3 และ 7 วันในน้ำจืด (34 และ 43%) ในทางตรงกันข้ามมีการเพิ่มขึ้นชั่วคราวในความสามารถในการดูดซึมน้ำวัดทั่วลำไส้แยกในหลอดทดลอง (3.3- 2.6 เท่าใน 12 ชั่วโมงและ 3 วัน) ซึ่งกลับไปที่พื้นฐานหลังจากวันที่ 7 การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ในการดูดซึมน้ำที่สามารถนำมาใช้ทั้งหมดสำหรับการเปลี่ยนแปลงในการไหลของไอออนสุทธิ: มีความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งมาก (R2 = 0.960) ระหว่างการดูดซึมน้ำและผลรวมของสุทธิ + นาและฟลักซ์ Cl- สุทธิ (3.42 ± 0.10 ไมโครลิตรμmol-น้ำ ไอออน 1) อย่างไรก็ตามการขนส่งที่เพิ่มขึ้นทั่วไอออนลำไส้ในน้ำจืดอาจจะไม่เพิ่มการดูดซึมน้ำในร่างกายเพราะอัตราการดื่มก็ยังห่างไกลน้อยกว่าความสามารถในการดูดซึมน้ำทั่วลำไส้ การดูดซึมในลำไส้ไอออนเพิ่มขึ้นหลังจากการถ่ายโอนน้ำจืดแทนอาจจะทำหน้าที่ดูดซึมเพื่ออำนวยความสะดวกไอออนจากอาหารเมื่อมันมีอยู่ในลำไส้ Modulation ของฟลักซ์ไอออนสุทธิที่เกิดขึ้นโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงในระดับ mRNA ของการขนส่งหลายไอออน (Na + / K + ATPase นาα1a, anhydrase คาร์บอ 2 ช่อง CFTR Cl- นา + / K + / 2Cl- cotransporter 2 และโปรตีนสัญญาณ 14-3-3a ) และก่อนที่จะเพิ่มขึ้นที่วัดในนา + / K + ATPase นากิจกรรมที่ 3 วันบอกว่ามีบางกลไกอื่น ๆ ที่รับผิดชอบในการขนส่งที่เพิ่มขึ้นไอออน ที่น่าสนใจฟลักซ์ Cl- สุทธิเสมอเกินฟลักซ์สุทธิ + นาอาจจะช่วยรักษาสมดุล Cl- และ / หรืออำนวยความสะดวกในการขับถ่ายไบคาร์บอเนต ผลของเราแสดงให้เห็นว่าการดูดซึมในลำไส้โซเดียมคลอไรด์จากอาหารเป็นสิ่งสำคัญในช่วงระยะเวลาของการรบกวนไอออนิกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดหลังจากที่ถ่ายโอนไปยังน้ำจืดและให้ข้อมูลเชิงลึกต่อไปในกลไกของ euryhalinity ใน killifish

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราได้สำรวจไส้ใน euryhaline ปลาคิลลี่ฟิช fundulus ฟังก์ชัน heteroclitus หลังจากโอนจากน้ำกร่อย ( 10% น้ำทะเล ) น้ำสด พลาสมาและ CL ความเข้มข้น–ล้มที่โอนโพสต์ 12 ชั่วโมง แต่หายภายใน 7 วัน อัตราการดื่มลดลงอย่างมากใน 12 ชั่วโมง ( ร้อยละ 32 ของมูลค่าควบคุม ) และยังคงถูกระงับหลังจาก 3 และ 7 วันในน้ำ ( 34 และ 43 % ) โดยความคมชัดมีการเพิ่มขึ้นชั่วคราวในความสามารถในการดูดซึมน้ำได้ข้ามแยกไส้หลอด ( 3.3 - 2.6-fold ที่ 12 ชั่วโมง และ 3 วัน ซึ่งกลับมาก่อน หลังจาก 7 วันแล้ว การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ในการดูดซึมน้ำได้ทั้งหมดคิดเป็น โดยการเปลี่ยนแปลงฟลักซ์ไอออนสุทธิมีความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งมาก ( R2 = 0960 ) ระหว่างการดูดซึมน้ำและผลรวมสุทธิของ นา และ สุทธิ–ค่า CL ( 3.42 ± 0.10 μลิตรน้ำμโมลไอออน ( 1 ) แต่เพิ่มรายละเอียดการขนส่งข้ามไส้ในน้ำอาจจะไม่เพิ่มการดูดน้ำในร่างกาย เพราะการดื่ม ซึ่งอยู่ไกลน้อยกว่าความสามารถในการดูดซับน้ำในลำไส้เพิ่มการดูดซึมในลำไส้ของไอออนหลังโอนน้ำจืดอาจแทนให้บริการเพื่ออำนวยความสะดวกการดูดซึมไอออนจากอาหารเมื่ออยู่ในลำไส้ ปรับค่าประจุสุทธิที่เกิดขึ้น โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงในระดับ mRNA ของไอออนหลายตัว ( Na / K - ATPase α 1A , ฉะนี้แล 2 cftr CL –ช่อง Na / K / 2cl – cotransporter 2 และสัญญาณ 14-3-3a โปรตีน )และก่อนที่วัดระหว่าง Na / K - ATPase กิจกรรม 3 วัน แนะนำว่า มีกลไกอื่น ๆที่รับผิดชอบ เพื่อเพิ่มรายละเอียดการขนส่ง น่าสนใจ สุทธิ CL –ฟลักซ์เสมอเกินสุทธิ นาไหล อาจจะช่วยรักษาสมดุลและ / หรือ CL ) อำนวยความสะดวก ไบคาร์บอเนต การขับถ่ายจากผลการศึกษาที่ลำไส้การดูดซึมเกลือจากอาหารเป็นสิ่งสำคัญในช่วงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของไอออนรบกวนหลังโอนน้ำจืด และให้ข้อมูลเชิงลึกเพิ่มเติมเข้าไปในกลไกของ euryhalinity รวม .