Why has Africa not taken off?The ab

Why has Africa not taken off?

The above facts show that Africa has not taken off. Let us first consider some simple economic explanations that have been advanced. One argu- ment is that Africa is exposed to a secular decline in its terms of trade because prices of commodities, which Africa tends to export, have risen by less than prices of manufactured goods and services, which it tends to import. Although African terms of trade are not significantly worse now than they were in the 1960s, we may note that during the period when it underwent its structural adjustment programmes, that is in the 1980s and 1990s, there was a significant decline in its terms of trade. This has not made adjustment easier, and may have held back economic recovery. A second problem with the dependence on commodity exports is that prices swing a lot, which creates problems of its own even if there is no secular decline. This pattern of price fluctuations is a particular risk in the African environment and puts impossible demands on economic policy manage- ment (Bevan et al, 1990). It is hard to deal with both positive and negative shocks.

Another problem that African countries have to deal with during the adjustment phase is the large debt burdens that were built up during the vain attempts to manage economies without adjustment in the 1970s (Andersson, Bigsten, Persson, 2000). Although the total debt in dollars is not very large for Africa, in terms of its share in GDP it is much higher than that in other regions (Table 11). This debt has, of course, made adjustment efforts much more complicated in Africa than they otherwise would have had to be. The recent debt relief (HIPC) initiative is trying to deal with this problem by writing off part of the debt for countries that have a cred- ible development strategy.

There are further exogenous factors that have been suggested as hold- ing back growth in African economies. One is that the countries are small, so they cannot exploit scale advantages. This has some validity, at least as long as African economies are not well-integrated into the world economy. Another factor is that the level of risk tends to be high in Africa. This means that investors require very high returns there, and estimates also show that the return on capital in Africa is extremely high (see e.g. Bigsten et al, 2000b). Money is not flowing in, since there are few projects that can generate sufficiently high returns, which means that investment becomes low. Other factors that have been mentioned are that Africa is located in a climate zone that is not optimal for agriculture, and there is also a high prevalence of malaria, AIDS and other costly diseases. Many countries are landlocked or have poor transportation networks that make it expensive to trade.

We have already discussed various aspects of the choice of economic policies, particularly with regard to the countries’ external policies. The first observation that follows from the discussion above is that Africa has been too closed to the world economy (see the evidence in the survey by Collier and Gunning, 1999). But there is also the whole spectrum of dis- tortions due to ineffective economic policies, and which countries have tried to revise during the last two decades. These were on the one hand general macroeconomic distortions such as overvalued exchange rates, budget deficits and excessive money supply growth. On the other hand there were problems of a more institutional character such as excessive govern- ment control and regulation, state ownership of firms, poorly functioning financial markets and an ineffective (or corrupt) government sector.

There has been progress on these fronts during recent years, but it could be argued that the reforms are still insufficient. Once they are fully in place, the response may be more significant. This argument has some validity, but it begs the question of why reforms are not effectively imple- mented. The root of this has to be sought in the way policy-making func- tions in Africa, that is the political process. Is there anything in political processes in Africa that hinders the realisation of its economic potential?

Policymaking depends on the interaction between interest groups in different ways. In Africa, political processes, even in the more democratic set-up that currently prevails, are unusually dependent on the actions of special interest groups. There is extensive corruption and mismanage- ment, and the interaction between politics and ethnic rivalries makes it hard to establish long-term stable and undistorted strategies (see Bigsten and Moene, 1996). It may also be argued that apart from the ethnic dimen- sion, economic structures tend to influence political outcomes. For exam- ple, standard trade theory suggests that a country should optimally adjust its economy according to its comparative advantages. However, what if the comparative advantages imply a policy that is counter to what is politically desirable? For example, if a country is abundant in land (or natural resources) it may be inappropriate to let the wages of labour increase too fast, while we know that higher urban wages have been politically desir- able in Africa (see Bigsten and Kayizzi-Mugerwa, 2000).

But why are there no effective forces that can guarantee good gover- nance? There is obviously also a lack of democratic control in the countries that have been (partially) democratised. The government in power often tends to look to the interests of its core supporters rather than the welfare of the country as a whole. The external pressure for democratic change has also been weak until recently, but it is possible that economic reform pro- grammes to some extent have contributed to political openness. It has been argued that what is lacking are agents of restraint that can force gov- ernments to behave responsibly and to introduce sensible economic poli- cies and stay on track. The increased openness and debate in most African countries may in the longer term contribute to a change in this direction, but so far one cannot say that there in general has been a major change in government behaviour. Therefore much remains before the political process can produce effective government and policy making.

What is the way forward?

Africa’s growth performance has been very poor since independence. Is this because Africa has not been blessed by the forces of globalisation? Is Africa delinked, and therefore poor? We have argued that one can look at the integration into the global economic network in two ways. When it comes to the extent of interchange of goods and services, we find that Africa is highly integrated into the global economy. More so than many other regions of the developing world. However, when it comes to pursu- ing an open economic policy with low tariffs and where world prices are reasonably reflected in the domestic prices, most African countries have been delinked or closed, at least until very recently. This paper argues that inward-orientation has hurt African growth. The high levels of tariff and other protection have lead to inefficiency, and have also opened one more avenue for rent-seeking and corruption.

When it comes to financial flows (other than aid) Africa is largely delinked. Or rather, the financial framework is there, but little money is flowing in and unusually large amounts are flowing out. In terms of the flow of ideas and information at least the African elites are well connected to the world, and policy making has in the recent few years been much influenced by ideas from the outside.

We have argued that certain types of economic reform are desirable and we have also pointed out that some of those are hard to implement in the African context. When they are formally implemented, they are often done so in a biased and ineffective way, which means that the outcomes will not be as expected.

One may, of course, take the discussion one step further and ask why the level of protection has been so high. Essentially it was started as an attempt to industrialise and to pursue an infant industry policy. This did not work and eventually the policy was taken over by vested interests that wanted continued protection for inefficient industries. Whatever the cause, it was the export-oriented farmers who paid the price in terms of lower incomes. In the longer term most groups have suffered because of the lack of growth. The average African is barely richer today than 30 years ago.

So what is the way forward? Globalisation is not a panacea for develop- ment! It can help, but for the effects in terms of economic growth of open- ing-up to be substantial, other aspects of the economy also have to be in order. Macroeconomic policies must be right as well as the institutions supporting the economy. Excessive corruption, poor policies or poorly implemented policies will negate the effect of attempts to open up and integrate into the world economy. Will opening up also help systems to reform themselves in the more domestic dimensions? This is hard to prove one way or the other, but it does not seem unreasonable to believe that a more open environment will make it harder to be corrupt and to pursue counter-productive policies.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทำไมแอฟริกาไม่ถูกปิดหรือไม่ข้อเท็จจริงข้างต้นแสดงว่า แอฟริกามีเอาไม่ออก ให้เราพิจารณาคำอธิบายเศรษฐกิจบางอย่างที่มีขั้นสูงก่อน หนึ่ง argu-ติดขัดอยู่ที่แอฟริกาสัมผัสกับปฏิเสธทางโลกในเงื่อนไขของการค้าเนื่องจากราคาของสินค้าโภคภัณฑ์ ที่แอฟริกามีแนวโน้มการ ส่งออก ได้เกิดขึ้น โดยน้อยกว่าราคาของสินค้าและบริการ ซึ่งจะมีแนวโน้มการนำเข้า แม้ว่าเงื่อนไขทางการค้าแอฟริกาไม่มากแย่ตอนนี้กว่าพวกเขาในปี 1960 เราอาจสังเกตว่า ในช่วงเวลาเมื่อได้รับการปรับปรุงโครงสร้างโปรแกรม ที่อยู่ในแถบเอเชีย มีลดลงอย่างมีนัยสำคัญของเงื่อนไขทางการค้า นี้ไม่ได้ทำการปรับปรุงได้ง่ายขึ้น และอาจเคยกลับฟื้นตัวของเศรษฐกิจ ปัญหาที่สองกับการพึ่งพาส่งออกสินค้าอยู่ที่ราคาแกว่งมาก ซึ่งสร้างปัญหาของตัวเองแม้ว่าจะไม่ปฏิเสธทางโลกมี นี้รูปแบบของความผันผวนของราคาเป็นความเสี่ยงเฉพาะในสภาพแวดล้อมที่แอฟริกา และทำให้ความต้องการได้ในนโยบายเศรษฐกิจจัดการติดขัด (Bevan et al, 1990) ยากที่จะจัดการกับค่าบวก และค่าลบได้ปัญหาอื่นที่ประเทศแอฟริกามีระยะปรับปรุง คือ ภาระหนี้ขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นในระหว่างความพยายาม vain จัดการเศรษฐกิจ โดยปรับปรุงในทศวรรษ 1970 (Andersson, Bigsten, Persson, 2000) แม้ว่าหนี้สินรวมในดอลลาร์จะไม่ใหญ่มากสำหรับแอฟริกา ในแง่ของส่วนแบ่งใน GDP ได้สูงกว่าในภูมิภาคอื่น ๆ (ตาราง 11) หนี้สินนี้ แน่นอน ทำความพยายามปรับปรุงมากซับซ้อนในแอฟริกากว่าผู้อื่นจะมีให้ บรรเทา (HIPC) นวัตกรรมล่าสุดของหนี้กำลังพยายามจัดการกับปัญหานี้ โดยการเขียนเศษส่วนของหนี้ในประเทศที่มีข้อมูลประจำตัวได้พัฒนากลยุทธ์เพิ่มเติมมีปัจจัยบ่อยที่มีการแนะนำเป็นถือกำลังเจริญเติบโตหลังในประเทศแอฟริกา หนึ่งคือประเทศเล็ก ดังนั้นพวกเขาไม่สามารถใช้ประโยชน์ข้อดีขนาด นี้ได้เริ่มตั้งแต่บาง น้อยตราบเท่าที่ประเทศแอฟริกาไม่รวมห้องพักเข้าสู่เศรษฐกิจโลก อีกหนึ่งปัจจัยคือ ระดับของความเสี่ยงมีแนวโน้มจะสูงในแอฟริกา คืนนี้หมายความว่านักลงทุนต้องสูงมากมี และประเมินยังแสดงว่า ผลตอบแทนจากทุนแอฟริกาสูงมาก (ดูเช่น Bigsten et al, 2000b) เงินจะไม่ไหล เนื่องจากมีไม่กี่โครงการที่สามารถสร้างผลตอบแทนสูงพอ ซึ่งหมายความ ว่า ลงทุนต่ำ ปัจจัยอื่น ๆ ที่มีการกล่าวถึงอยู่ที่แอฟริกาตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศที่ไม่เหมาะสมสำหรับการเกษตร และยังมีความชุกสูงของมาลาเรีย โรคเอดส์ และโรคอื่น ๆ ค่าใช้จ่าย หลายประเทศเป็น landlocked หรือมีเครือข่ายการขนส่งที่ดีที่ทำให้การค้าแล้วเราได้กล่าวถึงทางเลือกของนโยบายเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับนโยบายภายนอกของประเทศด้านต่าง ๆ สังเกตแรกที่ต่อจากการสนทนาข้างต้นเป็นที่แอฟริกาได้ถูกเกินไปปิดเศรษฐกิจโลก (ดูหลักฐานในการสำรวจกำลังขุดถ่านหินและนกันนิ่ง 1999) แต่ยังมีคลื่นทั้งหมดของ tortions หรือไม่??เนื่องจากนโยบายเศรษฐกิจผล และประเทศที่ได้พยายามแก้ไขในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาล่าสุด เหล่านี้คงถูกบิดเบือนการเศรษฐกิจมหภาคทั่วไปเช่น overvalued อัตราแลกเปลี่ยน การขาดดุลงบประมาณ และจัดหาเงินมากเกินไปการเจริญเติบโต คง มีปัญหาอักขระเพิ่มเติมสถาบันควบคุมมากเกินไปควบคุมติดขัด และระเบียบ สถานะความเป็นเจ้าของบริษัท งานทำตลาดการเงินและมีภาครัฐบาลไม่มีประสิทธิภาพ (หรือเสียหาย)มีความคืบหน้าในแผนเหล่านี้ในช่วงปีที่ผ่านมา แต่อาจโต้เถียงว่า การปฏิรูปอยู่ยังไม่เพียงพอ เมื่อพวกเขาอย่างเต็มที่ การตอบสนองอาจจะสำคัญยิ่งกว่า อาร์กิวเมนต์นี้มีตั้งแต่บาง แต่มันรู้สึกคำถามที่ทำไมการปฏิรูปไม่มีประสิทธิภาพ imple-mented รากนี้มีการขอในทาง policy-making func-tions ในแอฟริกา ที่เป็นกระบวนการทางการเมือง มีอะไรในกระบวนการทางการเมืองในแอฟริกาที่ทำปัญหาศักยภาพเศรษฐกิจPolicymaking ขึ้นอยู่กับการโต้ตอบระหว่างกลุ่มความสนใจด้วยวิธีการต่าง ๆ กระบวนการทางการเมือง ในการตั้งค่าประชาธิปไตยมากขึ้นที่แสดงอยู่ในขณะนี้ แม้จะไม่ปกติขึ้นอยู่กับการกระทำของกลุ่มความสนใจพิเศษในแอฟริกา มีความเสียหายมากมายและติดขัด mismanage และการโต้ตอบระหว่างเมืองและ rivalries ชาติพันธุ์ทำให้ยากที่จะสร้างระยะยาวมั่นคง และ undistorted กลยุทธ์ (ดู Bigsten และ Moene, 1996) มันอาจยังสามารถโต้เถียงว่า จากชนเผ่า dimen-sion โครงสร้างทางเศรษฐกิจมีแนวโน้มที่จะ มีอิทธิพลต่อผลลัพธ์ทางการเมือง สำหรับการสอบเปิ้ล ทฤษฎีมาตรฐานค้าแนะนำว่า ประเทศควรปรับเศรษฐกิจของประเทศตามการเปรียบเทียบประโยชน์อย่างเหมาะสม อย่างไรก็ตาม ถ้าเปรียบเปรียบเทียบเป็นสิทธิ์แบบนโยบายคือเคาน์เตอร์ปรารถนาทางการเมืองคืออะไร ตัวอย่าง ถ้าประเทศอยู่มากมายในที่ดิน (หรือธรรมชาติ) อาจจะไม่เหมาะสมเพื่อให้ค่าจ้างของแรงงานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเกินไป ในขณะที่เรารู้ว่า ค่าจ้างเมืองสูงได้รับทางการเมือง desir - สามารถในแอฟริกา (ดู Bigsten และ Kayizzi-Mugerwa, 2000) ได้แต่เหตุใดจึงมีกองกำลังไม่มีประสิทธิภาพที่สามารถรับประกันวาย-แนนซ์ gover ดี มีแน่นอนขาดการควบคุมที่ประชาธิปไตยในประเทศที่ได้รับ (บางส่วน) democratised รัฐบาลอำนาจมีแนวโน้มมักจะมองไปที่ผลประโยชน์ของผู้สนับสนุนหลักของแทนที่เป็นสวัสดิการของประเทศทั้งหมด ความดันภายนอกสำหรับการเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตยยังได้อ่อนแอจนเมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่ก็เป็นไปได้ที่ grammes โปรปฏิรูปเศรษฐกิจบ้างมีส่วนอย่างยิ่งทางการเมือง มันมีการโต้เถียงว่า สิ่งที่ขาดคือ ตัวแทนของความยับยั้งชั่งใจที่สามารถบังคับ gov-ernments ทำงานที่รับผิดชอบ และการแนะนำเศรษฐกิจเหมาะสม cies poli และอยู่ในการติดตาม เปิดเพิ่มขึ้นและอภิปรายในแอฟริกามากที่สุดประเทศอาจในระยะยาวนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในทิศทางนี้ แต่ไกลหนึ่งไม่สามารถบอกว่า โดยทั่วไปมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในพฤติกรรมของรัฐบาล ดังนั้น มากเหลืออยู่ก่อนที่กระบวนการทางการเมืองสามารถสร้างรัฐบาลที่มีประสิทธิภาพและทำนโยบายแบบไปข้างหน้าคืออะไรประสิทธิภาพการเจริญเติบโตของแอฟริกาได้ยากตั้งแต่ความเป็นอิสระ นี่คือเนื่องจากไม่ได้พรแอฟริกา โดยกองกำลังของโลกาภิวัติ คือแอฟริกา delinked และดังนั้นดี เรามีโต้เถียงนั้นสามารถดูได้ในการรวมเป็นเครือข่ายทางเศรษฐกิจทั่วโลกในสองวิธี เมื่อมาถึงขอบเขตของการแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการ เราพบว่า แอฟริกาสูงรวมเศรษฐกิจโลก ดังกว่าภูมิภาคอื่น ๆ ของประเทศกำลังพัฒนา อย่างไรก็ตาม เมื่อมันมาถึง pursu-ing นโยบายเศรษฐกิจเปิดกับภาษีศุลกากรที่ต่ำและการที่โลกราคาสมเหตุสมผลสำหรับแต่ละราคาภายในประเทศ ประเทศแอฟริกาส่วนใหญ่ได้ delinked หรือ ปิด น้อยจนถึงมากล่าสุด กระดาษนี้จนแนวเข้าข้างในนั้นมีบาดเจ็บแอฟริกาเติบโต ระดับสูงของภาษีและการป้องกันอื่น ๆ ได้นำไป inefficiency และเปิดถนนหนึ่งเพิ่มเติมสำหรับการเช่าหาและความเสียหายเมื่อมาถึงเงิน ทุนหมุนเวียน (นอกเหนือจากความช่วยเหลือ) แอฟริกาเป็น delinked ส่วนใหญ่ หรือมากกว่า กรอบเงินมี แต่เงินน้อยไหลใน และจำนวนมากปกติจะไหลออกมา ในแง่ของกระแสความคิดและข้อมูลที่ฝ่ายอนุรักษ์แอฟริกาน้อยจะเดินทางไปทั่วโลก และนโยบายทำได้ในล่าสุดไม่กี่ปีถูกมากรับอิทธิพลจากความคิดจากภายนอกเราได้โต้เถียงว่า ปฏิรูปเศรษฐกิจบางชนิดต้องการ และเราได้นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่า บางส่วนของผู้ยากต่อการใช้ในแอฟริกา เมื่ออย่างเป็นกิจจะลักษณะดำเนิน มักจะทำได้ใน biased และผลทาง ซึ่งหมายความ ว่า ผลที่จะตามหนึ่งอาจ แน่นอน ใช้สนทนาหนึ่งขั้นตอนต่อไป และถามทำไมระดับการป้องกันได้สูงขึ้น เป็นเริ่มเป็นความพยายาม เพื่อ industrialise และติดตามนโยบายการอุตสาหกรรมทารก นี้ไม่ได้ผล และในที่สุดนโยบายถูกนำ โดยต่างมีผลประโยชน์ที่ต้องการป้องกันอย่างต่อเนื่องสำหรับอุตสาหกรรมต่ำ สิ่งสาเหตุ มันเป็นเกษตรกรมุ่งเน้นการส่งออกที่รับผลในแง่ของรายได้ที่ต่ำกว่า ในระยะยาว กลุ่มส่วนใหญ่ได้รับความเดือดร้อนเนื่องจากขาดการเจริญเติบโต แอฟริกาเฉลี่ยแทบยิ่งขึ้นวันนี้กว่า 30 ปีที่ผ่านมาได้ดังนั้น อะไรคือแบบไปข้างหน้า นโบายไม่ใช่ยาครอบจักรวาลสำหรับติดขัดพัฒนา ช่วย แต่ผลกระทบในด้านเศรษฐกิจของ ing-ขึ้นจะพบ เศรษฐกิจด้านอื่น ๆ ยังมีอยู่ในใบสั่ง นโยบายเศรษฐกิจมหภาคต้องขวาเป็นสถาบันที่สนับสนุนเศรษฐกิจ ความเสียหายมากเกินไป นโยบายไม่ดี หรือนโยบายการดำเนินงานจะยกเลิกผลของความพยายามที่จะเปิด และบูรณาการเข้าสู่เศรษฐกิจโลก จะเปิดยังช่วยระบบการปฏิรูปตัวเองในขนาดมากขึ้นในประเทศหรือไม่ จึงยากที่จะพิสูจน์หรืออีกวิธีหนึ่ง แต่ดูเหมือนการ unreasonable เชื่อว่า สภาพแวดล้อมที่เปิดมากขึ้นจะทำให้มันยากหาย และติดตามนโยบาย counter-productive

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทำไมแอฟริกาไม่ได้เอาออก? ข้อเท็จจริงข้างต้นแสดงให้เห็นว่าประเทศไทยยังไม่ได้เอาออก ให้เราก่อนพิจารณาคำอธิบายทางเศรษฐกิจบางอย่างง่ายที่ได้รับสูง หนึ่งอาร์กิวเมนต์คือแอฟริกามีการสัมผัสกับการลดลงของโลกในแง่ของการค้าเพราะราคาของสินค้าโภคภัณฑ์ซึ่งแอฟริกามีแนวโน้มที่จะส่งออกได้ปรับตัวขึ้นน้อยกว่าราคาของสินค้าและบริการที่ผลิตซึ่งก็มีแนวโน้มที่จะนำเข้า แม้ว่าเงื่อนไขแอฟริกันของการค้าไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญที่เลวร้ายยิ่งกว่านี้พวกเขาอยู่ในปี 1960 เราอาจจะทราบว่าในช่วงระยะเวลาเมื่อมันเปลี่ยนโปรแกรมการปรับโครงสร้างของมันที่อยู่ในช่วงปี 1980 และปี 1990 มีการลดลงอย่างมากในแง่ของการค้า . นี้ไม่ได้ทำให้การปรับขึ้นง่ายขึ้นและอาจจะจัดขึ้นหลังการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ ปัญหาที่สองที่มีการพึ่งพาการส่งออกสินค้าโภคภัณฑ์เป็นว่าราคาแกว่งมากซึ่งก่อให้เกิดปัญหาของตัวเองแม้ว่าจะไม่มีการลดลงของฆราวาส รูปแบบของความผันผวนของราคานี้เป็นความเสี่ยงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพแวดล้อมที่แอฟริกันและทำให้ความต้องการที่เป็นไปไม่ได้เกี่ยวกับนโยบายทางเศรษฐกิจการบริหารที่มี (Bevan, et al, 1990) มันเป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับแรงกระแทกทั้งบวกและลบ. อีกปัญหาหนึ่งที่ประเทศแอฟริกามีการจัดการกับในระหว่างขั้นตอนการปรับเป็นภาระหนี้ขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นในระหว่างความพยายามที่ไร้ประโยชน์ในการจัดการเศรษฐกิจโดยไม่ต้องปรับในปี 1970 (แอนเดอ Bigsten , เพอร์สัน, 2000) แม้ว่าหนี้ทั้งหมดในสกุลเงินดอลลาร์มีขนาดไม่ใหญ่มากสำหรับแอฟริกาในแง่ของส่วนแบ่งใน GDP มันจะสูงกว่าในภูมิภาคอื่น ๆ (ตารางที่ 11) หนี้นี้ได้แน่นอนทำให้ความพยายามปรับความซับซ้อนมากขึ้นในทวีปแอฟริกากว่าที่พวกเขามิฉะนั้นจะต้องเป็น บรรเทาหนี้ที่ผ่านมา (HIPC) ความคิดริเริ่มพยายามที่จะจัดการกับปัญหานี้โดยการเขียนออกเป็นส่วนหนึ่งของหนี้สำหรับประเทศที่มีการพัฒนากลยุทธ์ ible cred-. มีปัจจัยภายนอกเพิ่มเติมที่ได้รับการแนะนำให้เป็นได้ถือกลับมาเจริญเติบโตในแอฟริกัน เศรษฐกิจ หนึ่งคือการที่ประเทศที่มีขนาดเล็กดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบขนาด นี้มีความถูกต้องบางอย่างน้อยตราบใดที่เศรษฐกิจของแอฟริกันจะไม่ดีรวมเข้ากับเศรษฐกิจโลก ปัจจัยอีกประการหนึ่งคือการที่ระดับของความเสี่ยงที่มีแนวโน้มที่จะสูงในทวีปแอฟริกา ซึ่งหมายความว่านักลงทุนจำเป็นต้องมีผลตอบแทนที่สูงมากมีและประมาณการนอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าผลตอบแทนจากการลงทุนในแอฟริกาสูงมาก (ดูเช่น Bigsten และคณะ, 2000b) เงินจะไม่ไหลในเนื่องจากมีไม่กี่โครงการที่สามารถสร้างผลตอบแทนที่สูงพอสมควรซึ่งหมายความว่าจะกลายเป็นเงินลงทุนต่ำ ปัจจัยอื่น ๆ ที่ได้รับการกล่าวถึงเป็นที่แอฟริกาตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศที่ไม่เหมาะสมสำหรับการเกษตรและนอกจากนี้ยังมีความชุกสูงของโรคมาลาเรียโรคเอดส์และโรคค่าใช้จ่ายอื่น ๆ หลายประเทศมีทางออกสู่ทะเลหรือมีเครือข่ายการขนส่งที่ไม่ดีที่ทำให้มันมีราคาแพงเพื่อการค้า. เราได้กล่าวแล้วด้านต่างๆของทางเลือกของนโยบายเศรษฐกิจโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องเกี่ยวกับประเทศนโยบายภายนอก สังเกตแรกที่ตามมาจากการสนทนาดังกล่าวเป็นที่แอฟริกาได้ถูกปิดเกินไปที่จะเศรษฐกิจโลก (ดูหลักฐานในการสำรวจโดยถ่านหินและเร่ง, 1999) แต่ยังมีคลื่นทั้ง tortions โรคอันเนื่องมาจากนโยบายเศรษฐกิจไม่ได้ผลและที่ประเทศได้พยายามที่จะแก้ไขในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา เหล่านี้อยู่บนมือข้างหนึ่งทั่วไปบิดเบือนเศรษฐกิจมหภาคเช่น overvalued อัตราแลกเปลี่ยน, การขาดดุลงบประมาณและการเติบโตของปริมาณเงินที่มากเกินไป ในทางตรงกันข้ามมีปัญหาของตัวละครที่สถาบันอื่น ๆ เช่นการควบคุม ment รัฐบาลมากเกินไปและกฎระเบียบที่รัฐเป็นเจ้าของ บริษัท ไม่ดีทำงานตลาดการเงินและไม่ได้ผล (หรือเสียหาย) หน่วยงานภาครัฐ. มีความคืบหน้าในด้านเหล่านี้ในช่วงที่ผ่านมา ปีที่ผ่านมา แต่มันก็อาจจะแย้งว่าการปฏิรูปจะยังคงไม่เพียงพอ เมื่อพวกเขาอย่างเต็มที่ในสถานที่การตอบสนองอาจมีความสำคัญมากขึ้น เรื่องนี้มีความถูกต้องบางอย่าง แต่มันไม่มีความประสงค์ที่คำถามที่ว่าทำไมการปฏิรูปไม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ imple- ได้ชัดเจน รากของนี้จะต้องมีการขอในวิธีการทำนโยบายฟังก์ชันในแอฟริกาที่เป็นกระบวนการทางการเมือง มีอะไรในกระบวนการทางการเมืองในแอฟริกาที่เป็นอุปสรรคต่อการก่อให้เกิดศักยภาพทางเศรษฐกิจของหรือไม่ขึ้นอยู่กับนโยบายการทำงานร่วมกันระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ในรูปแบบที่แตกต่างกัน ในแอฟริกากระบวนการทางการเมืองแม้จะอยู่ในประชาธิปไตยมากขึ้นการตั้งค่าที่อยู่ในขณะชัยผิดปกติขึ้นอยู่กับการกระทำของกลุ่มผลประโยชน์พิเศษ มีการทุจริตอย่างกว้างขวางและ ment mismanage- และปฏิสัมพันธ์ระหว่างการเมืองและการแข่งขันชาติพันธุ์ทำให้ยากที่จะสร้างความมั่นคงในระยะยาวและกลยุทธ์การบิดเบือน (ดู Bigsten และ Moene, 1996) นอกจากนี้ยังอาจจะแย้งว่านอกเหนือจากไซออนขนาดวัดชาติพันธุ์โครงสร้างทางเศรษฐกิจมีแนวโน้มที่จะมีอิทธิพลต่อผลทางการเมือง สำหรับเปิ้ล exam- ทฤษฎีการค้ามาตรฐานแสดงให้เห็นว่าประเทศที่ดีที่สุดควรปรับเศรษฐกิจของประเทศตามที่ได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบของ แต่สิ่งที่ถ้าเปรียบบ่งบอกถึงนโยบายที่เป็นเคาน์เตอร์กับสิ่งที่เป็นที่พึงปรารถนาในทางการเมืองหรือไม่? ตัวอย่างเช่นถ้าเป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์ในแผ่นดิน (หรือทรัพยากรทางธรรมชาติ) มันอาจจะไม่เหมาะสมที่จะให้ค่าจ้างของแรงงานเพิ่มขึ้นเร็วเกินไปในขณะที่เรารู้ว่าค่าจ้างที่สูงขึ้นในเมืองที่ได้รับในทางการเมืองสามารถ desir- ในแอฟริกา (ดู Bigsten และ Kayizzi- Mugerwa, 2000). แต่ทำไมไม่มีกองกำลังที่มีประสิทธิภาพที่สามารถรับประกันบำรุง gover- ดีหรือไม่? นอกจากนี้ยังเห็นได้ชัดว่าการขาดการควบคุมของประชาธิปไตยในประเทศที่ได้รับ (บางส่วน) democratised รัฐบาลอยู่ในอำนาจมักจะมีแนวโน้มที่จะมองไปที่ผลประโยชน์ของผู้สนับสนุนหลักของมันมากกว่าสวัสดิการของประเทศโดยรวม ความดันภายนอกสำหรับการเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตยยังได้รับการอ่อนแอจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ แต่มันก็เป็นไปได้ว่ากรัมปฏิรูปเศรษฐกิจโปรที่มีขอบเขตมีส่วนร่วมในการเปิดกว้างทางการเมือง จะได้รับการถกเถียงกันอยู่ว่าสิ่งที่ขาดเป็นตัวแทนของความยับยั้งชั่งใจที่สามารถบังคับ ernments สัดส่วนที่จะประพฤติและความรับผิดชอบที่จะแนะนำการทดลอง poli- ทางเศรษฐกิจที่เหมาะสมและอยู่ในการติดตาม การเปิดกว้างที่เพิ่มขึ้นและการอภิปรายมากที่สุดในประเทศในแอฟริกาอาจในระยะยาวนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในทิศทางนี้ แต่จนถึงขณะนี้อย่างใดอย่างหนึ่งไม่สามารถพูดได้ว่ามีโดยทั่วไปได้รับการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการทำงานของรัฐบาล ดังนั้นก่อนที่จะมากยังคงกระบวนการทางการเมืองสามารถผลิตรัฐบาลที่มีประสิทธิภาพและการกำหนดนโยบาย. ทางข้างหน้าคืออะไรการเจริญเติบโตของแอฟริกาได้ดีมากตั้งแต่ความเป็นอิสระ นี้เป็นเพราะประเทศไทยยังไม่ได้รับความสุขโดยกองกำลังของโลกาภิวัตน์? แอฟริกาเป็น delinked และไม่ดีดังนั้น? เราได้ถกเถียงกันอยู่ว่าใครสามารถมองไปที่บูรณาการเข้าสู่เครือข่ายของเศรษฐกิจโลกในสองวิธี เมื่อมาถึงขอบเขตของการแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการที่เราจะพบว่าแอฟริกาจะบูรณาการเข้าสู่เศรษฐกิจโลก มากไปกว่าภูมิภาคอื่น ๆ ของโลกที่กำลังพัฒนา แต่เมื่อมันมาถึงการ pursu- ไอเอ็นจีเปิดนโยบายเศรษฐกิจที่มีอัตราภาษีที่ต่ำและที่ราคาตลาดโลกจะสะท้อนให้เห็นพอสมควรในราคาภายในประเทศประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ได้รับ delinked หรือปิดอย่างน้อยก็จนกว่ามากเมื่อเร็ว ๆ นี้ บทความนี้ระบุว่าภายในปฐมนิเทศได้รับบาดเจ็บการเจริญเติบโตของแอฟริกัน ระดับสูงของภาษีและการป้องกันอื่น ๆ ได้นำไปสู่การขาดประสิทธิภาพและได้เปิดยังถนนอีกหนึ่งให้เช่าแสวงหาและการทุจริต. เมื่อมาถึงกระแสการเงิน (นอกเหนือจากความช่วยเหลือ) แอฟริกาเป็นส่วนใหญ่ delinked หรือค่อนข้างกรอบการเงินจะมี แต่เงินน้อยไหลและปริมาณมากผิดปกติจะไหลออกมา ในแง่ของการไหลของความคิดและข้อมูลอย่างน้อยชนชั้นแอฟริกันที่มีการเชื่อมต่อกันไปทั่วโลกและมีการกำหนดนโยบายในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้รับอิทธิพลมากจากความคิดจากภายนอก. เราได้ถกเถียงกันอยู่ว่าบางประเภทของการปฏิรูปเศรษฐกิจเป็นที่พึงประสงค์ และเรายังได้ชี้ให้เห็นว่าบางส่วนของผู้ที่มีความยากในการดำเนินการในบริบทแอฟริกัน เมื่อพวกเขาจะดำเนินการอย่างเป็นทางการของพวกเขามักจะทำเช่นนั้นในทางที่ลำเอียงและไม่ได้ผลซึ่งหมายความว่าผลจะไม่ได้ตามที่คาดไว้. หนึ่งอาจแน่นอนใช้เวลาอภิปรายอีกขั้นหนึ่งและถามว่าทำไมระดับของการป้องกันที่ได้รับ สูงมาก เป็นหลักก็เริ่มต้นเป็นความพยายามที่จะการด้านอุตสาหกรรมและการที่จะไล่ตามนโยบายอุตสาหกรรมทารก นี้ไม่ได้ทำงานและในที่สุดนโยบายถูกยึดครองโดยผลประโยชน์ที่ต้องการการป้องกันอย่างต่อเนื่องสำหรับอุตสาหกรรมที่ไม่มีประสิทธิภาพ ไม่ว่าสาเหตุมันเป็นเกษตรกรเน้นการส่งออกที่จ่ายราคาในแง่ของรายได้ต่ำ ในระยะยาวส่วนใหญ่เป็นกลุ่มได้รับความเดือดร้อนเพราะขาดการเจริญเติบโต แอฟริกันเฉลี่ยอยู่ที่ดียิ่งขึ้นแทบจะในวันนี้กว่า 30 ปีที่ผ่านมา. ดังนั้นสิ่งที่ทางข้างหน้า? โลกาภิวัตน์ไม่ใช่ยาครอบจักรวาลสำหรับการพัฒนา! ก็จะสามารถช่วย แต่สำหรับผลกระทบในแง่ของการเติบโตทางเศรษฐกิจของคนเปิดไอเอ็นจีขึ้นไปจะเป็นรูปธรรมด้านอื่น ๆ ของเศรษฐกิจยังต้องอยู่ในลำดับที่ นโยบายเศรษฐกิจมหภาคต้องถูกต้องเช่นเดียวกับสถาบันการพยุงเศรษฐกิจ ความเสียหายมากเกินไปนโยบายที่ไม่ดีหรือนโยบายการดำเนินการไม่ดีจะลบล้างผลของความพยายามที่จะเปิดขึ้นและบูรณาการเข้าสู่เศรษฐกิจโลก จะเปิดขึ้นยังช่วยให้ระบบที่จะปฏิรูปตัวเองในมิติในประเทศมากขึ้น? นี้เป็นเรื่องยากที่จะพิสูจน์ทางเดียวหรืออื่น ๆ แต่ก็ไม่ได้ดูเหมือนไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อว่าสภาพแวดล้อมที่เปิดมากขึ้นจะทำให้มันยากที่จะได้รับการเสียหายและการดำเนินนโยบายเคาน์เตอร์มีประสิทธิผล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทำไมไม่ไปแอฟริกา ?

ข้อเท็จจริงข้างต้นแสดงให้เห็นว่า แอฟริกา ยังไม่ได้เอาออก เราพิจารณาบางอย่างง่ายทางเศรษฐกิจคำอธิบายที่ถูกขั้นสูง หนึ่ง argu - ment ที่แอฟริกาถูกปฏิเสธฆราวาสในแง่ของการค้า เพราะราคาของสินค้าโภคภัณฑ์ที่แอฟริกามีแนวโน้มส่งออกเพิ่มขึ้นน้อยกว่าราคาของสินค้าและบริการซึ่งมีแนวโน้มที่จะนำเข้า แม้ว่าเงื่อนไขของแอฟริกาการค้าอย่างมีนัยสำคัญแย่กว่าพวกเขาในปี 1960 , เราอาจจะทราบว่าในช่วงระยะเวลาเมื่อมันได้รับการปรับโครงสร้างของโปรแกรม นั่นคือในช่วงปี 1980 และ 1990 มีการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในแง่ของการค้า นี้ไม่ได้ทำให้ปรับได้ง่าย และอาจจะจัดขึ้นหลังเศรษฐกิจฟื้นตัวปัญหาที่สองกับการพึ่งพาการส่งออกสินค้าโภคภัณฑ์ที่ราคาแกว่งมาก ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาของตัวเอง ถ้าไม่มีโลกลดลง รูปแบบของความผันผวนของราคามีความเสี่ยงโดยเฉพาะในสภาพแวดล้อมที่แอฟริกา และทำให้ความต้องการที่เป็นไปไม่ได้ในนโยบายเศรษฐกิจจัดการ ment ( บีแวน et al , 1990 ) มันเป็นเรื่องยากที่จะจัดการกับทั้งบวกและลบค่ะ

ส่วนประอีกปัญหาหนึ่งที่ประเทศแอฟริกา ต้องรับมือกับช่วงปรับระยะเป็นขนาดใหญ่ภาระหนี้ที่ถูกสร้างขึ้นในความพยายามที่ไร้ประโยชน์จัดการเศรษฐกิจโดยไม่ต้องปรับในทศวรรษ ( bigsten แอนเดอร์ น , , persson , 2000 ) แม้ว่าหนี้ในสกุลเงินดอลลาร์มีขนาดไม่ใหญ่มาก สำหรับ แอฟริกา ในแง่ของการแบ่งใน GDP มันมากกว่าภูมิภาคอื่น ๆ ( ตารางที่ 5 )หนี้นี้ได้ แน่นอน ทำให้ความพยายามปรับซับซ้อนมากขึ้นในแอฟริกากว่าที่พวกเขามิฉะนั้นจะต้องเป็น บรรเทาหนี้ล่าสุด ( hipc ) การพยายามที่จะจัดการกับปัญหานี้โดยการเขียนลงในส่วนของหนี้สำหรับประเทศที่มีการพัฒนากลยุทธ์ ible เป็นง่ายขึ้น

-มีอีกปัจจัยภายนอกที่ได้รับการแนะนำเป็นถือ - ing หลังการเจริญเติบโตในประเทศแอฟริกา หนึ่งคือการที่ประเทศมีขนาดเล็ก จึงไม่สามารถใช้ประโยชน์จากข้อดีของมาตราส่วน นี้มีความถูกต้อง อย่างน้อยตราบเท่าที่เศรษฐกิจแอฟริกาจะไม่รวมในเศรษฐกิจโลก ปัจจัยอื่นคือ ระดับความเสี่ยงมีแนวโน้มที่จะสูงในแอฟริกาซึ่งหมายความว่านักลงทุนต้องการผลตอบแทนที่สูงมาก และยังแสดงให้เห็นว่า การประมาณการผลตอบแทนทุนในแอฟริกามีสูงมาก ( เช่น bigsten et al , 2000b ) เงินจะไม่ไหลเข้ามา เนื่องจากมีบางโครงการที่สามารถสร้างผลตอบแทนที่สูงพอสมควร ซึ่งหมายความ ว่า การลงทุนจะต่ำปัจจัยอื่น ๆที่ได้รับการกล่าวถึงว่า ทวีปแอฟริกาตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศที่ไม่เหมาะสมสำหรับการเกษตร และมีความชุกของโรคมาลาเรีย เอดส์ และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ หลายประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล หรือ คนจน เครือข่ายการขนส่งที่ทำให้มันแพง ค้า

เราได้กล่าวถึงแง่มุมต่างๆของทางเลือกของนโยบายเศรษฐกิจโดยเฉพาะในเรื่องของประเทศนโยบายภายนอก สังเกตว่าแรกคือจากการสนทนาข้างต้นที่แอฟริกาถูกเกินไปปิดเพื่อเศรษฐกิจ ( ดูหลักฐานในการสำรวจและโดยคอลยิงปืน , 1999 ) แต่ก็ยังเป็นสเปกตรัมทั้งหมดของพวกเขา tortions เนื่องจากนโยบายเศรษฐกิจไม่ได้ผลและที่ประเทศได้พยายามแก้ไขในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา เหล่านี้อยู่ในมือข้างหนึ่งทั่วไปทางเศรษฐกิจมหภาคเช่น overvalued บิดเบือนอัตราแลกเปลี่ยน , การขาดดุลงบประมาณและการจัดหาเงินมากเกินไป บนมืออื่น ๆมีปัญหาของตัวสถาบันมากขึ้นเช่นมากเกินไปควบคุม - ควบคุมติดขัดกฎระเบียบ รัฐเป็นเจ้าของบริษัทงานทำงานตลาดการเงินและไม่ได้ผล ( หรือเสียหาย ) รัฐบาล

มีความก้าวหน้าในด้านเหล่านี้ในช่วงที่ผ่านมา แต่มันอาจจะแย้งว่า การปฏิรูปจะยังคงไม่เพียงพอ เมื่อพวกเขาอยู่ในสถานที่ การตอบสนองอาจจะสำคัญมากขึ้น อาร์กิวเมนต์นี้มีความถูกต้อง แต่มัน begs คำถามว่าทำไมการปฏิรูปจะไม่มีประสิทธิภาพ imple - mented .รากของนี้ต้องแสวงหาในทางนโยบาย func - ใช้งานในแอฟริกา ที่เป็นกระบวนการทางการเมือง มีอะไรในกระบวนการทางการเมืองในแอฟริกาที่เป็นอุปสรรคต่อการก่อให้เกิดศักยภาพทางเศรษฐกิจของ

นโยบายขึ้นอยู่กับปฏิสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ในวิธีที่แตกต่างกัน ในแอฟริกา กระบวนการทางการเมือง แม้แต่ในประชาธิปไตยมากขึ้นการตั้งค่าที่ขณะนี้ prevails ,เป็นมักขึ้นอยู่กับการกระทำของกลุ่มความสนใจพิเศษ มีการทุจริตอย่างกว้างขวางและจัดการผิด - ment , และปฏิสัมพันธ์ระหว่างการเมืองและชาติพันธุ์การแข่งขันทำให้มันยากที่จะสร้างระยะยาวที่มั่นคงและ undistorted กลยุทธ์ ( ดู bigsten และ moene , 1996 ) มันอาจจะแย้งว่า นอกจากชาติไดเม็น - ฌัน โครงสร้างทางเศรษฐกิจมีแนวโน้มที่จะมีอิทธิพลต่อผลทางการเมืองสำหรับการสอบ - เปิ้ล ทฤษฎีการค้ามาตรฐานแสดงให้เห็นว่าประเทศควรเหมาะสมปรับเศรษฐกิจตามข้อได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบของ อย่างไรก็ตาม ถ้าการเปรียบเทียบข้อดีหมายถึงนโยบายที่สวนทางกับสิ่งที่พึงปรารถนาในทางการเมือง ? ตัวอย่างเช่น ถ้าประเทศอยู่มากมายในที่ดินหรือทรัพยากรธรรมชาติ ) มันอาจจะไม่เหมาะสมที่จะให้ค่าจ้างของแรงงานเพิ่มขึ้นเร็วเกินไปในขณะที่เรารู้ว่าสูงกว่าค่าจ้างที่ได้รับในทางการเมือง desir - สามารถในแอฟริกา ( ดู bigsten และ kayizzi mugerwa , 2000 )

แต่ทำไมไม่มีกองกำลังที่มีประสิทธิภาพที่สามารถดีโกเวอร์รับประกัน - แนนซี่ ? มีแน่นอนยังขาดการควบคุมประชาธิปไตยในประเทศที่ได้รับ ( บางส่วน ) democratised .