- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
AnalysisAt the beginning of this ch
Analysis
At the beginning of this chapter, Gatsby’s party brings 1920s wealth and glamour into full focus, showing the upper class at its most lavishly opulent. The rich, both socialites from East Egg and their coarser counterparts from West Egg, cavort without restraint. As his depiction of the differences between East Egg and West Egg evidences, Fitzgerald is fascinated with the social hierarchy and mood of America in the 1920s, when a large group of industrialists, speculators, and businessmen with brand-new fortunes joined the old, aristocratic families at the top of the economic ladder. The “new rich” lack the refinement, manners, and taste of the “old rich” but long to break into the polite society of the East Eggers. In this scenario, Gatsby is again an enigma—though he lives in a garishly ostentatious West Egg mansion, East Eggers freely attend his parties. Despite the tensions between the two groups, the blend of East and West Egg creates a distinctly American mood. While the Americans at the party possess a rough vitality, the Englishmen there are set off dramatically, seeming desperate and predatory, hoping to make connections that will make them rich.
Fitzgerald has delayed the introduction of the novel’s most important figure—Gatsby himself—until the beginning of Chapter 3. The reader has seen Gatsby from a distance, heard other characters talk about him, and listened to Nick’s thoughts about him, but has not actually met him (nor has Nick). Chapter 3 is devoted to the introduction of Gatsby and the lavish, showy world he inhabits. Fitzgerald gives Gatsby a suitably grand entrance as the aloof host of a spectacularly decadent party. Despite this introduction, this chapter continues to heighten the sense of mystery and enigma that surrounds Gatsby, as the low profile he maintains seems curiously out of place with his lavish expenditures. Just as he stood alone on his lawn in Chapter 1, he now stands outside the throng of pleasure-seekers. In his first direct contact with Gatsby, Nick notices his extraordinary smile—“one of those rare smiles with a quality of eternal reassurance in it.” Nick’s impression of Gatsby emphasizes his optimism and vitality—something about him seems remarkably hopeful, and this belief in the brilliance of the future impresses Nick, even before he knows what future Gatsby envisions.
Many aspects of Gatsby’s world are intriguing because they are slightly amiss—for instance, he seems to throw parties at which he knows none of his guests. His accent seems affected, and his habit of calling people “old sport” is hard to place. One of his guests, Owl Eyes, is surprised to find that his books are real and not just empty covers designed to create the appearance of a great library. The tone of Nick’s narration suggests that many of the inhabitants of East Egg and West Egg use an outward show of opulence to cover up their inner corruption and moral decay, but Gatsby seems to use his opulence to mask something entirely different and perhaps more profound. From this chapter forward, the mystery of Jay Gatsby becomes the motivating question of the book, and the unraveling of Gatsby’s character becomes one of its central mechanisms. One early clue to Gatsby’s character in this chapter is his mysterious conversation with Jordan Baker. Though Nick does not know what Gatsby says to her, the fact that Jordan now knows something “remarkable” about Gatsby means that a part of the solution to the enigma of Gatsby is now loose among Nick’s circle of acquaintances.
Chapter 3 also focuses on the gap between perception and reality. At the party, as he looks through Gatsby’s books, Owl Eyes states that Gatsby has captured the effect of theater, a kind of mingling of honesty and dishonesty that characterizes Gatsby’s approach to this dimension of his life. The party itself is a kind of elaborate theatrical presentation, and Owl Eyes suggests that Gatsby’s whole life is merely a show, believing that even his books might not be real. The novel’s title itself—The Great Gatsby—is suggestive of the sort of vaudeville billing for a performer or magician like “The Great Houdini,” subtly emphasizing the theatrical and perhaps illusory quality of Gatsby’s life.
Nick’s description of his life in New York likewise calls attention to the difference between substance and appearance, as it emphasizes both the colorful allure of the city and its dangerous lack of balance: he says that the city has an “adventurous feel,” but he also calls it “racy,” a word with negative moral connotations. Nick feels similarly conflicted about Jordan. He realizes that she is dishonest, selfish, and cynical, but he is attracted to her vitality nevertheless. Their budding relationship emphasizes the extent to which Nick becomes acclimated to life in the East, abandoning his Midwestern values and concerns in order to take advantage of the excitement of his new surroundings.
At the beginning of this chapter, Gatsby’s party brings 1920s wealth and glamour into full focus, showing the upper class at its most lavishly opulent. The rich, both socialites from East Egg and their coarser counterparts from West Egg, cavort without restraint. As his depiction of the differences between East Egg and West Egg evidences, Fitzgerald is fascinated with the social hierarchy and mood of America in the 1920s, when a large group of industrialists, speculators, and businessmen with brand-new fortunes joined the old, aristocratic families at the top of the economic ladder. The “new rich” lack the refinement, manners, and taste of the “old rich” but long to break into the polite society of the East Eggers. In this scenario, Gatsby is again an enigma—though he lives in a garishly ostentatious West Egg mansion, East Eggers freely attend his parties. Despite the tensions between the two groups, the blend of East and West Egg creates a distinctly American mood. While the Americans at the party possess a rough vitality, the Englishmen there are set off dramatically, seeming desperate and predatory, hoping to make connections that will make them rich.
Fitzgerald has delayed the introduction of the novel’s most important figure—Gatsby himself—until the beginning of Chapter 3. The reader has seen Gatsby from a distance, heard other characters talk about him, and listened to Nick’s thoughts about him, but has not actually met him (nor has Nick). Chapter 3 is devoted to the introduction of Gatsby and the lavish, showy world he inhabits. Fitzgerald gives Gatsby a suitably grand entrance as the aloof host of a spectacularly decadent party. Despite this introduction, this chapter continues to heighten the sense of mystery and enigma that surrounds Gatsby, as the low profile he maintains seems curiously out of place with his lavish expenditures. Just as he stood alone on his lawn in Chapter 1, he now stands outside the throng of pleasure-seekers. In his first direct contact with Gatsby, Nick notices his extraordinary smile—“one of those rare smiles with a quality of eternal reassurance in it.” Nick’s impression of Gatsby emphasizes his optimism and vitality—something about him seems remarkably hopeful, and this belief in the brilliance of the future impresses Nick, even before he knows what future Gatsby envisions.
Many aspects of Gatsby’s world are intriguing because they are slightly amiss—for instance, he seems to throw parties at which he knows none of his guests. His accent seems affected, and his habit of calling people “old sport” is hard to place. One of his guests, Owl Eyes, is surprised to find that his books are real and not just empty covers designed to create the appearance of a great library. The tone of Nick’s narration suggests that many of the inhabitants of East Egg and West Egg use an outward show of opulence to cover up their inner corruption and moral decay, but Gatsby seems to use his opulence to mask something entirely different and perhaps more profound. From this chapter forward, the mystery of Jay Gatsby becomes the motivating question of the book, and the unraveling of Gatsby’s character becomes one of its central mechanisms. One early clue to Gatsby’s character in this chapter is his mysterious conversation with Jordan Baker. Though Nick does not know what Gatsby says to her, the fact that Jordan now knows something “remarkable” about Gatsby means that a part of the solution to the enigma of Gatsby is now loose among Nick’s circle of acquaintances.
Chapter 3 also focuses on the gap between perception and reality. At the party, as he looks through Gatsby’s books, Owl Eyes states that Gatsby has captured the effect of theater, a kind of mingling of honesty and dishonesty that characterizes Gatsby’s approach to this dimension of his life. The party itself is a kind of elaborate theatrical presentation, and Owl Eyes suggests that Gatsby’s whole life is merely a show, believing that even his books might not be real. The novel’s title itself—The Great Gatsby—is suggestive of the sort of vaudeville billing for a performer or magician like “The Great Houdini,” subtly emphasizing the theatrical and perhaps illusory quality of Gatsby’s life.
Nick’s description of his life in New York likewise calls attention to the difference between substance and appearance, as it emphasizes both the colorful allure of the city and its dangerous lack of balance: he says that the city has an “adventurous feel,” but he also calls it “racy,” a word with negative moral connotations. Nick feels similarly conflicted about Jordan. He realizes that she is dishonest, selfish, and cynical, but he is attracted to her vitality nevertheless. Their budding relationship emphasizes the extent to which Nick becomes acclimated to life in the East, abandoning his Midwestern values and concerns in order to take advantage of the excitement of his new surroundings.
0/5000
การวิเคราะห์ในตอนต้นของบทนี้ Gatsby ของพรรคนำปี 1920 มั่งคั่งและได้รับจุดเต็ม การแสดงชั้นสูงที่หรูหราตกแต่งอย่างหรูหราที่สุด คนรวย ทั้งจากตะวันออกไข่อีกและคู่ของพวกเขา coarser จากตะวันตกไข่ cavort ไม่อั้น หลักฐานของเขาแสดงให้เห็นการแตกไข่ตะวันออกและตะวันตกไข่ ห้องเป็นหลังลำดับชั้นทางสังคมและอารมณ์ของอเมริกาในปี 1920 เมื่อนัก นักเก็งกำไร และนักธุรกิจกับแบรนด์ใหม่ใหญ่ ๆ กลุ่มใหญ่กับครอบครัวเก่า รูปด้านบนของบันไดทางเศรษฐกิจ "คนรวยใหม่" ขาดรีไฟน์เมนท์ มารยาท และรสชาติ ของ "คนรวยเก่า" แต่ระยะยาว จะแบ่งสังคมสุภาพของ Eggers ตะวันออก ในสถานการณ์สมมตินี้ Gatsby เป็นอีกเป็นปริศนา — แม้ว่าเขาอยู่ในคฤหาสน์ตะวันตกไข่อยู่ garishly, Eggers ตะวันออกได้อย่างอิสระร่วมพรรคของเขา แม้ มีความตึงเครียดระหว่างสองกลุ่ม ผสมผสานของตะวันออกและตะวันตกไข่สร้างอารมณ์อเมริกันอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ชาวอเมริกันที่บุคคลมีพลังหยาบ Englishmen มีตั้งปิดอย่างมาก ด้วย หมดหวัง และ มหาศาล หวังที่จะสร้างการเชื่อมต่อที่จะทำให้รวยห้องได้ช้าแนะนำตัวเลขสำคัญของนวนิยาย — Gatsby เองซึ่งจนถึงตอนต้นของบทที่ 3 ผู้อ่านได้เห็น Gatsby จากระยะไกล ได้ยินอื่น ๆ พูดถึงเขา และฟังนิคของคิดเขา แต่ไม่จริงตรงตามเขา (หรือมีนิค) บทที่ 3 จะทุ่มเทกับการแนะนำของ Gatsby และโลกแห่ง ฉูดฉาดเขาจำพวกพรายน้ำ ห้องให้ Gatsby เข้าแกรนด์เหมาะสมเป็นโฮสต์อยู่ห่าง ๆ ของผู้ชมภาพวิว แม้ มีการแนะนำนี้ บทนี้ยังป็นความลึกลับและปริศนาที่ล้อม Gatsby เป็นทที่เขารักษาดูเหมือน curiously ออกด้วยค่าใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟือยของเขา เหมือนเขายืนอยู่คนเดียวบนสนามหญ้าของเขาในบทที่ 1 เขาตอนนี้ยืนอยู่นอกความสุขนี้ ติดต่อโดยตรงของเขาครั้งแรกกับ Gatsby นิคสังเกตพบว่า รอยยิ้มของเขาพิเศษ — "หนึ่งของรอยยิ้มนั้นหายากด้วยคุณภาพของ reassurance นิรันดร์ใน" ความประทับใจของนิคของ Gatsby เน้นมองในแง่ดีและพลังของเขา — เรื่องเขาดูเหมือนมีความหวังอย่างยิ่ง และความเชื่อนี้ในความหมายของอนาคตบ่งบอกนิค ก่อนเขารู้อนาคต Gatsby envisionsโลกของ Gatsby หลายด้านน่าจะเนื่องจากว่าเป็นการเล็กน้อยไม่ — เช่น เขาดูเหมือนจะโยนฝ่ายที่เขารู้เขาจึงไม่มีการ สำเนียงของเขาดูเหมือนว่าได้รับผลกระทบ และนิสัยของเขาเรียกคน "กีฬาเก่า" ยากที่จะทำ หนึ่งของแขกของเขา นกเค้าแมวตา ประหลาดใจในการค้นหาหนังสือของเขาเป็นจริง และไม่ใช่แค่ล้างหน้ากากที่ออกแบบมาเพื่อสร้างลักษณะที่ปรากฏของไลบรารีดี เสียงบรรยายของนิคแนะนำหลายคนของไข่ตะวันออกและตะวันตกไข่ใช้การแสดงภายนอกหรูหราเพื่อปกปิดการทุจริตภายในและจริยธรรมผุ แต่ Gatsby ดูเหมือนว่าการ ใช้ความมั่งคั่งของเขากับหน้ากากแตกต่างทั้งหมดและอาจจะเพิ่มเติมอย่างลึกซึ้ง จากนี้ไปข้างหน้าบท ความลึกลับของ Gatsby เจย์กลายเป็น คำถามที่จูงใจของหนังสือ และรอบอักขระของ Gatsby กลายเป็นหนึ่งในกลไกของเซ็นทรัล ปมต้นหนึ่งอักขระของ Gatsby ในบทนี้เป็นบทสนทนาของเขาลึกลับกับ Jordan เบเกอร์ ว่านิคไม่ทราบ Gatsby ที่ว่า เธอ ความจริงที่ว่า Jordan รู้จักบางสิ่งบางอย่าง "น่าทึ่ง" เกี่ยวกับ Gatsby หมายความ ว่า เป็นส่วนหนึ่งของการแก้ไขปริศนาของ Gatsby เป็นตอนนี้หลวมระหว่างวงคนรู้จักของนิคบทที่ 3 ยังเน้นในช่องว่างระหว่างการรับรู้และความเป็นจริง ที่งานปาร์ตี้ ตามเขามองผ่านหนังสือของ Gatsby นกฮูกตาอเมริกา Gatsby การจับผลของโรงละคร แบบสนุกสนานความซื่อสัตย์ความซื่อสัตย์ที่ระบุลักษณะของ Gatsby วิธีนี้ขนาดของชีวิต พรรคตัวเองเป็นชนิดของละครอย่างประณีต และตานกฮูกแนะนำว่า ชีวิตทั้งหมดของ Gatsby เพียงการแสดง เชื่อว่า แม้แต่หนังสืออาจไม่จริง ชื่อเรื่องนวนิยายของตัวเอง — Gatsby ดีซึ่งจะชี้นำการเรียงของ vaudeville เรียกเก็บเงินสำหรับนักแสดงหรือนักมายากลเช่น "เดอะดี Houdini เน้นคุณภาพละคร และ illusory บางทีชีวิตของ Gatsby หาคำอธิบายของนิคของชีวิตในนิวยอร์กเรียกความแตกต่างระหว่างสารลักษณะ ให้ทำนองเดียวกันเน้นทั้งการล่อใจมีสีสันของเมืองและการขาดดุลที่อันตราย: เขาบอกว่า เมืองมีความ "รู้สึกผจญภัย" แต่เขายังเรียกว่า "โชว์ คำที่ มีค่าลบหมายถึงคุณธรรม นิครู้สึกคล้าย conflicted เกี่ยวกับ Jordan เขาตระหนักว่า เธอจะไม่ เห็นแก่ตัว และลลด แต่เขาถูกดึงดูดให้พลังของเธออย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของพวกเขาครอบครองเน้นขอบเขตที่นิคจะ acclimated เพื่อชีวิตในภาคตะวันออก ละทิ้งค่า Midwestern และความกังวลของเขาใช้ของสภาพแวดล้อมของเขาใหม่
การแปล กรุณารอสักครู่..
Analysis
At the beginning of this chapter, Gatsby’s party brings 1920s wealth and glamour into full focus, showing the upper class at its most lavishly opulent. The rich, both socialites from East Egg and their coarser counterparts from West Egg, cavort without restraint. As his depiction of the differences between East Egg and West Egg evidences, Fitzgerald is fascinated with the social hierarchy and mood of America in the 1920s, when a large group of industrialists, speculators, and businessmen with brand-new fortunes joined the old, aristocratic families at the top of the economic ladder. The “new rich” lack the refinement, manners, and taste of the “old rich” but long to break into the polite society of the East Eggers. In this scenario, Gatsby is again an enigma—though he lives in a garishly ostentatious West Egg mansion, East Eggers freely attend his parties. Despite the tensions between the two groups, the blend of East and West Egg creates a distinctly American mood. While the Americans at the party possess a rough vitality, the Englishmen there are set off dramatically, seeming desperate and predatory, hoping to make connections that will make them rich.
Fitzgerald has delayed the introduction of the novel’s most important figure—Gatsby himself—until the beginning of Chapter 3. The reader has seen Gatsby from a distance, heard other characters talk about him, and listened to Nick’s thoughts about him, but has not actually met him (nor has Nick). Chapter 3 is devoted to the introduction of Gatsby and the lavish, showy world he inhabits. Fitzgerald gives Gatsby a suitably grand entrance as the aloof host of a spectacularly decadent party. Despite this introduction, this chapter continues to heighten the sense of mystery and enigma that surrounds Gatsby, as the low profile he maintains seems curiously out of place with his lavish expenditures. Just as he stood alone on his lawn in Chapter 1, he now stands outside the throng of pleasure-seekers. In his first direct contact with Gatsby, Nick notices his extraordinary smile—“one of those rare smiles with a quality of eternal reassurance in it.” Nick’s impression of Gatsby emphasizes his optimism and vitality—something about him seems remarkably hopeful, and this belief in the brilliance of the future impresses Nick, even before he knows what future Gatsby envisions.
Many aspects of Gatsby’s world are intriguing because they are slightly amiss—for instance, he seems to throw parties at which he knows none of his guests. His accent seems affected, and his habit of calling people “old sport” is hard to place. One of his guests, Owl Eyes, is surprised to find that his books are real and not just empty covers designed to create the appearance of a great library. The tone of Nick’s narration suggests that many of the inhabitants of East Egg and West Egg use an outward show of opulence to cover up their inner corruption and moral decay, but Gatsby seems to use his opulence to mask something entirely different and perhaps more profound. From this chapter forward, the mystery of Jay Gatsby becomes the motivating question of the book, and the unraveling of Gatsby’s character becomes one of its central mechanisms. One early clue to Gatsby’s character in this chapter is his mysterious conversation with Jordan Baker. Though Nick does not know what Gatsby says to her, the fact that Jordan now knows something “remarkable” about Gatsby means that a part of the solution to the enigma of Gatsby is now loose among Nick’s circle of acquaintances.
Chapter 3 also focuses on the gap between perception and reality. At the party, as he looks through Gatsby’s books, Owl Eyes states that Gatsby has captured the effect of theater, a kind of mingling of honesty and dishonesty that characterizes Gatsby’s approach to this dimension of his life. The party itself is a kind of elaborate theatrical presentation, and Owl Eyes suggests that Gatsby’s whole life is merely a show, believing that even his books might not be real. The novel’s title itself—The Great Gatsby—is suggestive of the sort of vaudeville billing for a performer or magician like “The Great Houdini,” subtly emphasizing the theatrical and perhaps illusory quality of Gatsby’s life.
Nick’s description of his life in New York likewise calls attention to the difference between substance and appearance, as it emphasizes both the colorful allure of the city and its dangerous lack of balance: he says that the city has an “adventurous feel,” but he also calls it “racy,” a word with negative moral connotations. Nick feels similarly conflicted about Jordan. He realizes that she is dishonest, selfish, and cynical, but he is attracted to her vitality nevertheless. Their budding relationship emphasizes the extent to which Nick becomes acclimated to life in the East, abandoning his Midwestern values and concerns in order to take advantage of the excitement of his new surroundings.
At the beginning of this chapter, Gatsby’s party brings 1920s wealth and glamour into full focus, showing the upper class at its most lavishly opulent. The rich, both socialites from East Egg and their coarser counterparts from West Egg, cavort without restraint. As his depiction of the differences between East Egg and West Egg evidences, Fitzgerald is fascinated with the social hierarchy and mood of America in the 1920s, when a large group of industrialists, speculators, and businessmen with brand-new fortunes joined the old, aristocratic families at the top of the economic ladder. The “new rich” lack the refinement, manners, and taste of the “old rich” but long to break into the polite society of the East Eggers. In this scenario, Gatsby is again an enigma—though he lives in a garishly ostentatious West Egg mansion, East Eggers freely attend his parties. Despite the tensions between the two groups, the blend of East and West Egg creates a distinctly American mood. While the Americans at the party possess a rough vitality, the Englishmen there are set off dramatically, seeming desperate and predatory, hoping to make connections that will make them rich.
Fitzgerald has delayed the introduction of the novel’s most important figure—Gatsby himself—until the beginning of Chapter 3. The reader has seen Gatsby from a distance, heard other characters talk about him, and listened to Nick’s thoughts about him, but has not actually met him (nor has Nick). Chapter 3 is devoted to the introduction of Gatsby and the lavish, showy world he inhabits. Fitzgerald gives Gatsby a suitably grand entrance as the aloof host of a spectacularly decadent party. Despite this introduction, this chapter continues to heighten the sense of mystery and enigma that surrounds Gatsby, as the low profile he maintains seems curiously out of place with his lavish expenditures. Just as he stood alone on his lawn in Chapter 1, he now stands outside the throng of pleasure-seekers. In his first direct contact with Gatsby, Nick notices his extraordinary smile—“one of those rare smiles with a quality of eternal reassurance in it.” Nick’s impression of Gatsby emphasizes his optimism and vitality—something about him seems remarkably hopeful, and this belief in the brilliance of the future impresses Nick, even before he knows what future Gatsby envisions.
Many aspects of Gatsby’s world are intriguing because they are slightly amiss—for instance, he seems to throw parties at which he knows none of his guests. His accent seems affected, and his habit of calling people “old sport” is hard to place. One of his guests, Owl Eyes, is surprised to find that his books are real and not just empty covers designed to create the appearance of a great library. The tone of Nick’s narration suggests that many of the inhabitants of East Egg and West Egg use an outward show of opulence to cover up their inner corruption and moral decay, but Gatsby seems to use his opulence to mask something entirely different and perhaps more profound. From this chapter forward, the mystery of Jay Gatsby becomes the motivating question of the book, and the unraveling of Gatsby’s character becomes one of its central mechanisms. One early clue to Gatsby’s character in this chapter is his mysterious conversation with Jordan Baker. Though Nick does not know what Gatsby says to her, the fact that Jordan now knows something “remarkable” about Gatsby means that a part of the solution to the enigma of Gatsby is now loose among Nick’s circle of acquaintances.
Chapter 3 also focuses on the gap between perception and reality. At the party, as he looks through Gatsby’s books, Owl Eyes states that Gatsby has captured the effect of theater, a kind of mingling of honesty and dishonesty that characterizes Gatsby’s approach to this dimension of his life. The party itself is a kind of elaborate theatrical presentation, and Owl Eyes suggests that Gatsby’s whole life is merely a show, believing that even his books might not be real. The novel’s title itself—The Great Gatsby—is suggestive of the sort of vaudeville billing for a performer or magician like “The Great Houdini,” subtly emphasizing the theatrical and perhaps illusory quality of Gatsby’s life.
Nick’s description of his life in New York likewise calls attention to the difference between substance and appearance, as it emphasizes both the colorful allure of the city and its dangerous lack of balance: he says that the city has an “adventurous feel,” but he also calls it “racy,” a word with negative moral connotations. Nick feels similarly conflicted about Jordan. He realizes that she is dishonest, selfish, and cynical, but he is attracted to her vitality nevertheless. Their budding relationship emphasizes the extent to which Nick becomes acclimated to life in the East, abandoning his Midwestern values and concerns in order to take advantage of the excitement of his new surroundings.
การแปล กรุณารอสักครู่..
การวิเคราะห์
ที่จุดเริ่มต้นของบทนี้ Gatsby ของพรรคนำความมั่งคั่งและความเย้ายวนใจใน 1920s โฟกัสเต็ม การแสดงชั้นสูงที่ประชาชนส่วนใหญ่อย่างฟุ่มเฟือยหรูหรา รวยทั้งไข่และ socialites จากตะวันออกและตะวันตกชนิดไข่ กระโดดโลดเต้นโดยไม่ต้องยับยั้งชั่งใจ เป็นภาพของความแตกต่างระหว่างตะวันออกและตะวันตก ซึ่งไข่ไข่ ,ฟิตซ์เจอรัลด์เป็นหลงใหลกับลำดับชั้นทางสังคมและอารมณ์ของอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1920 เมื่อกลุ่มใหญ่ของนักอุตสาหกรรมและนักธุรกิจใหม่นักเก็งกําไรกับโชคชะตาร่วมแก่ครอบครัวของชนชั้นสูงที่ด้านบนของบันไดทางเศรษฐกิจ เศรษฐีใหม่ขาดความสุภาพเรียบร้อย มารยาท และรสชาติของ " รวย " แต่ยาวเข้าไปในสังคมสุภาพของเอ็กเกิร์สตะวันออกในสถานการณ์นี้ , Gatsby เป็นอีกปริศนาแม้ว่าเขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ตะวันตกไข่ garishly โอ้อวด ตะวันออกเอ็กเกิร์สอิสระเข้าร่วมงานปาร์ตี้ของเขา แม้จะมีความตึงเครียดระหว่างทั้งสองกลุ่ม การผสมของไข่ตะวันออกและตะวันตกสร้างอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด อเมริกัน ในขณะที่คนอเมริกันในงานปาร์ตี้ที่มีพลังแบบฝรั่ง มีกำหนดออกอย่างรวดเร็วด้วยความสิ้นหวังและล่าหวังที่จะทำให้การเชื่อมต่อที่ทำให้พวกเขาที่อุดมไปด้วย
ฟิตซ์เจอรัลด์ได้ล่าช้าเริ่มต้นของนวนิยายสำคัญที่สุดรูป Gatsby เองจนถึงจุดเริ่มต้นของบทที่ 3 ให้ผู้อ่านได้เห็น Gatsby จากระยะไกลได้ยินตัวอักษรอื่น ๆพูดเกี่ยวกับเขาและฟังนิค ความคิดเกี่ยวกับเขา แต่ก็ไม่เจอเขา ( หรือนิค )บทที่ 3 ทุ่มเทเพื่อการแนะนำของ Gatsby และหรูหรา ฉูดฉาด โลกที่เขาอาศัยอยู่ . ฟิตซ์เจอรัลด์ให้ Gatsby ทางเข้าอย่างเหมาะสม แกรนด์ เป็นเจ้าภาพห่างของงานเลี้ยงอันโทรมๆ แม้จะมีการแนะนำนี้ บทนี้ยังคงเพิ่มระดับความรู้สึกของความลึกลับและปริศนาที่ล้อมรอบสนับสนุนอย่างต่ำโปรไฟล์เขายังดูเหมือนซอกแซกนอกสถานที่กับรายจ่ายฟุ่มเฟือยของเขา เช่นเดียวกับที่เขายืนอยู่คนเดียวบนสนามหญ้าของเขาในบทที่ 1 , ตอนนี้เขายืนอยู่ข้างนอกฝูงชนของผู้แสวงหาความสุข ติดต่อโดยตรงของเขาครั้งแรกกับ Gatsby นิคประกาศของเขาพิเศษยิ้ม - " หนึ่งในนั้นหายาก รอยยิ้มที่มีคุณภาพของนิรันดร์ความมั่นใจใน" นิค ความประทับใจของ Gatsby เน้นเขามองโลกในแง่ดี และพลังบางอย่างในตัวเขา เหมือนอย่างมีความหวังและความเชื่อนี้ในความหมายของอนาคต ประทับใจ นิค แม้กระทั่งก่อนที่เขาจะรู้ว่าอนาคต Gatsby envisions
หลายแง่มุมของ Gatsby ของโลกคือที่น่าสนใจเพราะพวกเขาจะค่อนข้างปกติสำหรับอินสแตนซ์ ดูเหมือนว่าเขาจะจัดปาร์ตี้ที่ เขารู้ว่าไม่มีแขกของเขาสำเนียงของเขาดูเหมือนจะได้รับผลกระทบ และนิสัยของเขา เรียกคนอื่นว่า " กีฬา " เป็นยากที่ หนึ่งในแขกของเขา นกฮูกตาประหลาดใจที่พบว่า หนังสือของเขาเป็นจริงและไม่เพียง แต่ว่างเปล่าครอบคลุมการออกแบบมาเพื่อสร้างลักษณะที่ปรากฏของห้องสมุดที่ดีเสียงบรรยายของนิคแสดงให้เห็นว่ามากของชาวตะวันออก และตะวันตก ไข่ไข่ใช้แสดงภายนอกของความมั่งคั่งที่จะปกปิดการทุจริตภายในของพวกเขาและการเสื่อมสลายทางศีลธรรม แต่ Gatsby น่าจะใช้ความมั่งคั่งของเขาเพื่อหน้ากากสิ่งที่แตกต่างกันทั้งหมดและอาจจะลึกซึ้งมากขึ้น จากบทนี้ไปข้างหน้า ความลึกลับของ เจย์ แกทสบี้กลายเป็นกระตุ้นคำถามของหนังสือและการคลายของ Gatsby ของตัวละคร กลายเป็นหนึ่งในกลไกกลางของ ช่วงต้นหนึ่งเงื่อนงำ Gatsby ของตัวละคร ในบทนี้คือการสนทนาของเขาลึกลับกับจอร์แดนเบเกอร์ แม้ว่านิคไม่ทราบว่า Gatsby กล่าวกับเธอที่จอร์แดนแล้วรู้บางอย่างที่น่าทึ่ง " " เกี่ยวกับ Gatsby หมายความว่าส่วนหนึ่งของวิธีการแก้ปริศนาของ Gatsby ตอนนี้หลวมของนิคเป็นวงกลมของคนรู้จัก
บทที่ 3 ยังเน้น ช่องว่างระหว่างการรับรู้และความเป็นจริง ในงานปาร์ตี้ เขาผ่านหนังสือ Gatsby , นกฮูกตากล่าวว่า รัสเซียได้จับผลของโรงละครประเภทของการผสมของความซื่อสัตย์และความไม่ซื่อสัตย์ที่ characterizes Gatsby ของแนวทางนี้ มิติของชีวิตของเขา พรรคตัวเองเป็นชนิดของความละเอียดละครนำเสนอ นกฮูกตาบ่งบอกว่า Gatsby ของชีวิตทั้งหมดเป็นแค่การแสดง เชื่อว่าแม้แต่หนังสือของเขาอาจจะไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้นวนิยายเรื่อง The Great Gatsby ชี้นําตัวเองเป็นประเภทของเพลงที่เรียกเก็บเงินสำหรับนักแสดงหรือนักมายากลที่ชอบ " ยอดฮูดินี่ " อย่างละเอียด เน้นการแสดงและบางทีลวงตาคุณภาพชีวิต Gatsby .
นิครายละเอียดของชีวิตของเขาในนิวยอร์กและเรียกความสนใจ ความแตกต่างระหว่างสสารและลักษณะที่ปรากฏมันเน้นทั้งสีสันและเสน่ห์ของเมืองที่ขาดอันตรายของความสมดุล : เขาบอกว่า เมืองนี้มี " รู้สึกหวาดเสียว แต่เขาเรียกมันว่า " มีชีวิตชีวา " เป็นคำที่มีความหมายเชิงลบ นิครู้สึกเหมือนกับขัดแย้งเกี่ยวกับจอร์แดน เขารู้ว่าเธอโกหก เห็นแก่ตัว และเหยียดหยาม แต่เขาหลงเสน่ห์พลังของเธอยังคงความสัมพันธ์กับรุ่นของพวกเขาเน้นขอบเขตที่นิคกลายเป็น acclimated กับชีวิตในตะวันออก ทิ้งค่านิยมตะวันตกของเขา และข้อกังวลในการใช้ประโยชน์จากความตื่นเต้นของสภาพแวดล้อมใหม่ของเขา
ที่จุดเริ่มต้นของบทนี้ Gatsby ของพรรคนำความมั่งคั่งและความเย้ายวนใจใน 1920s โฟกัสเต็ม การแสดงชั้นสูงที่ประชาชนส่วนใหญ่อย่างฟุ่มเฟือยหรูหรา รวยทั้งไข่และ socialites จากตะวันออกและตะวันตกชนิดไข่ กระโดดโลดเต้นโดยไม่ต้องยับยั้งชั่งใจ เป็นภาพของความแตกต่างระหว่างตะวันออกและตะวันตก ซึ่งไข่ไข่ ,ฟิตซ์เจอรัลด์เป็นหลงใหลกับลำดับชั้นทางสังคมและอารมณ์ของอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1920 เมื่อกลุ่มใหญ่ของนักอุตสาหกรรมและนักธุรกิจใหม่นักเก็งกําไรกับโชคชะตาร่วมแก่ครอบครัวของชนชั้นสูงที่ด้านบนของบันไดทางเศรษฐกิจ เศรษฐีใหม่ขาดความสุภาพเรียบร้อย มารยาท และรสชาติของ " รวย " แต่ยาวเข้าไปในสังคมสุภาพของเอ็กเกิร์สตะวันออกในสถานการณ์นี้ , Gatsby เป็นอีกปริศนาแม้ว่าเขาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ตะวันตกไข่ garishly โอ้อวด ตะวันออกเอ็กเกิร์สอิสระเข้าร่วมงานปาร์ตี้ของเขา แม้จะมีความตึงเครียดระหว่างทั้งสองกลุ่ม การผสมของไข่ตะวันออกและตะวันตกสร้างอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด อเมริกัน ในขณะที่คนอเมริกันในงานปาร์ตี้ที่มีพลังแบบฝรั่ง มีกำหนดออกอย่างรวดเร็วด้วยความสิ้นหวังและล่าหวังที่จะทำให้การเชื่อมต่อที่ทำให้พวกเขาที่อุดมไปด้วย
ฟิตซ์เจอรัลด์ได้ล่าช้าเริ่มต้นของนวนิยายสำคัญที่สุดรูป Gatsby เองจนถึงจุดเริ่มต้นของบทที่ 3 ให้ผู้อ่านได้เห็น Gatsby จากระยะไกลได้ยินตัวอักษรอื่น ๆพูดเกี่ยวกับเขาและฟังนิค ความคิดเกี่ยวกับเขา แต่ก็ไม่เจอเขา ( หรือนิค )บทที่ 3 ทุ่มเทเพื่อการแนะนำของ Gatsby และหรูหรา ฉูดฉาด โลกที่เขาอาศัยอยู่ . ฟิตซ์เจอรัลด์ให้ Gatsby ทางเข้าอย่างเหมาะสม แกรนด์ เป็นเจ้าภาพห่างของงานเลี้ยงอันโทรมๆ แม้จะมีการแนะนำนี้ บทนี้ยังคงเพิ่มระดับความรู้สึกของความลึกลับและปริศนาที่ล้อมรอบสนับสนุนอย่างต่ำโปรไฟล์เขายังดูเหมือนซอกแซกนอกสถานที่กับรายจ่ายฟุ่มเฟือยของเขา เช่นเดียวกับที่เขายืนอยู่คนเดียวบนสนามหญ้าของเขาในบทที่ 1 , ตอนนี้เขายืนอยู่ข้างนอกฝูงชนของผู้แสวงหาความสุข ติดต่อโดยตรงของเขาครั้งแรกกับ Gatsby นิคประกาศของเขาพิเศษยิ้ม - " หนึ่งในนั้นหายาก รอยยิ้มที่มีคุณภาพของนิรันดร์ความมั่นใจใน" นิค ความประทับใจของ Gatsby เน้นเขามองโลกในแง่ดี และพลังบางอย่างในตัวเขา เหมือนอย่างมีความหวังและความเชื่อนี้ในความหมายของอนาคต ประทับใจ นิค แม้กระทั่งก่อนที่เขาจะรู้ว่าอนาคต Gatsby envisions
หลายแง่มุมของ Gatsby ของโลกคือที่น่าสนใจเพราะพวกเขาจะค่อนข้างปกติสำหรับอินสแตนซ์ ดูเหมือนว่าเขาจะจัดปาร์ตี้ที่ เขารู้ว่าไม่มีแขกของเขาสำเนียงของเขาดูเหมือนจะได้รับผลกระทบ และนิสัยของเขา เรียกคนอื่นว่า " กีฬา " เป็นยากที่ หนึ่งในแขกของเขา นกฮูกตาประหลาดใจที่พบว่า หนังสือของเขาเป็นจริงและไม่เพียง แต่ว่างเปล่าครอบคลุมการออกแบบมาเพื่อสร้างลักษณะที่ปรากฏของห้องสมุดที่ดีเสียงบรรยายของนิคแสดงให้เห็นว่ามากของชาวตะวันออก และตะวันตก ไข่ไข่ใช้แสดงภายนอกของความมั่งคั่งที่จะปกปิดการทุจริตภายในของพวกเขาและการเสื่อมสลายทางศีลธรรม แต่ Gatsby น่าจะใช้ความมั่งคั่งของเขาเพื่อหน้ากากสิ่งที่แตกต่างกันทั้งหมดและอาจจะลึกซึ้งมากขึ้น จากบทนี้ไปข้างหน้า ความลึกลับของ เจย์ แกทสบี้กลายเป็นกระตุ้นคำถามของหนังสือและการคลายของ Gatsby ของตัวละคร กลายเป็นหนึ่งในกลไกกลางของ ช่วงต้นหนึ่งเงื่อนงำ Gatsby ของตัวละคร ในบทนี้คือการสนทนาของเขาลึกลับกับจอร์แดนเบเกอร์ แม้ว่านิคไม่ทราบว่า Gatsby กล่าวกับเธอที่จอร์แดนแล้วรู้บางอย่างที่น่าทึ่ง " " เกี่ยวกับ Gatsby หมายความว่าส่วนหนึ่งของวิธีการแก้ปริศนาของ Gatsby ตอนนี้หลวมของนิคเป็นวงกลมของคนรู้จัก
บทที่ 3 ยังเน้น ช่องว่างระหว่างการรับรู้และความเป็นจริง ในงานปาร์ตี้ เขาผ่านหนังสือ Gatsby , นกฮูกตากล่าวว่า รัสเซียได้จับผลของโรงละครประเภทของการผสมของความซื่อสัตย์และความไม่ซื่อสัตย์ที่ characterizes Gatsby ของแนวทางนี้ มิติของชีวิตของเขา พรรคตัวเองเป็นชนิดของความละเอียดละครนำเสนอ นกฮูกตาบ่งบอกว่า Gatsby ของชีวิตทั้งหมดเป็นแค่การแสดง เชื่อว่าแม้แต่หนังสือของเขาอาจจะไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้นวนิยายเรื่อง The Great Gatsby ชี้นําตัวเองเป็นประเภทของเพลงที่เรียกเก็บเงินสำหรับนักแสดงหรือนักมายากลที่ชอบ " ยอดฮูดินี่ " อย่างละเอียด เน้นการแสดงและบางทีลวงตาคุณภาพชีวิต Gatsby .
นิครายละเอียดของชีวิตของเขาในนิวยอร์กและเรียกความสนใจ ความแตกต่างระหว่างสสารและลักษณะที่ปรากฏมันเน้นทั้งสีสันและเสน่ห์ของเมืองที่ขาดอันตรายของความสมดุล : เขาบอกว่า เมืองนี้มี " รู้สึกหวาดเสียว แต่เขาเรียกมันว่า " มีชีวิตชีวา " เป็นคำที่มีความหมายเชิงลบ นิครู้สึกเหมือนกับขัดแย้งเกี่ยวกับจอร์แดน เขารู้ว่าเธอโกหก เห็นแก่ตัว และเหยียดหยาม แต่เขาหลงเสน่ห์พลังของเธอยังคงความสัมพันธ์กับรุ่นของพวกเขาเน้นขอบเขตที่นิคกลายเป็น acclimated กับชีวิตในตะวันออก ทิ้งค่านิยมตะวันตกของเขา และข้อกังวลในการใช้ประโยชน์จากความตื่นเต้นของสภาพแวดล้อมใหม่ของเขา
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- ใส่สบายเท้าทนทานต่อสิ่งแวดล้อม
- ความตั้งใจในการเรียน
- The effects of anethole on in vitro andi
- i have a big desk for all my papers and
- 보고집따
- คุณยังเป็นคนสำคัญของผมเสมอ
- Do not cut off your nose to spite you’re
- น็อต
- เอกสารที่ครบถ้วน
- you’re your face
- เอกสารที่ครบถ้วน
- Identification of amino acids associated
- Paul rettet sein Kind aus dem Unfall
- 1) Velocity: As mentioned before, the ve
- making these changes will take time. we
- ประชาสัมพันธ์
- เนื่องมาจากสาเหตุสำคัญหลายประการ ได้แก่
- Each of the four dimensions of the PEPS
- เป็นวันเฉลิมฉลอง
- ฉันพยายามเต็มที่แล้ว
- นอน
- 加光棍节，，只能在家里，看电影。。
- A good book is a great friend.
- Current supervision of air freight handl
