“Tyaaht!”His sword swung down—“—Keh

“Tyaaht!”

His sword swung down—

“—Kehut!”

Eruya flew back as if he had bounced off Hamsuke’s body.

It was an extremely hard body. What looked like fluffy silver fur felt strangely hard and metallic, and Eruya felt as if he had been hit by a mace. He nearly whited out from the impact.

The moment he hit the ground, Eruya unconsciously checked his whole body to see if it could move. He had minor bruises, but it didn’t appear as if he had any dislocated bones. He could fight on.

The fact he fell on the floor and allowed the enemy’s attack to touch him incensed him the most, but the warrior in Eruya told him that now was not the time to think of such things.

As soon as Eruya stood up, he located Hamsuke and prepared to receive its charge once again by extending his sword.

Something sticky flowed from his nose. When he wiped it, he confirmed it was blood as he expected.

“Bastard…”

Hamsuke watched Eruya, who was trying to stand up, with calm eyes. It would be more accurate to say that Hamsuke was observing him.

It was different from a typical beast’s gaze of ‘Can I eat it?’ or ‘Can I win against it?’. Those were the eyes of a warrior who was trying to determine the best method to fight from the blow they exchanged earlier.

I’m a test dummy to see if a monster grew as a warrior? Not someone else, but me?

It felt as unpleasant as ever, but considering its agility, he had to admit that it was not an average monster. Within a split second, this monster had predicted that he would try to flank its attack, and launched a jumping bodyslam. It was not a particularly powerful attack, but it could only have acquired that kind of response after training extensively.

“It seems so, indeed… If it keeps on like this, I would win easily. Ah, please don’t pay this king any heed. This king has never seen a human that could win against me.”

“You should save your words until the end. Unlike a mere beast, a warrior can use martial arts!”

He thought he would win hands down. That was why he was holding back, but now, he needed to be serious.

“Martial arts! 「Ability Boost 」, 「 Greater Ability Boost」!”

These were the martial arts he was most proud of. Especially ‘Greater Ability Boost’, which was not something a person on Eruya’s level could learn.

I’m a genius because I’m able to learn something like this! I’m strong!

He swung his sword and could feel how light and smooth the movement was. The sword moved exactly as how he imagined.

Eruya smiled cynically. The next round would be his.

“Hmm~ I was taught to keep a distance when unsure of an opponent’s strength, but I have to fight as a warrior… I suppose it can’t be helped.”

Hamsuke scuttled over on its two hind legs and closed in.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"Tyaaht!" ดาบของเขาเหวี่ยงลง"-Kehut!" Eruya บินกลับราวกับว่าเขาได้กระดอนออกร่างกายของ Hamsuke. มันเป็นร่างกายที่ยากมาก สิ่งที่ดูเหมือนจะขนเงินปุยรู้สึกแปลกและโลหะหนักและ Eruya รู้สึกราวกับว่าเขาได้รับการตีด้วยกระบอง เขาเกือบจะฉาบด้วยจากผลกระทบ. ช่วงเวลาที่เขาตีพื้นดินที่ Eruya โดยไม่รู้ตัวทั้งการตรวจสอบร่างกายของเขาเพื่อดูว่าจะสามารถย้าย เขามีรอยฟกช้ำเล็กน้อย แต่ก็ไม่ปรากฏว่าเขามีกระดูกเคล็ดใด ๆ เขาจะต่อสู้กับ. ความจริงที่เขาล้มลงบนพื้นและได้รับอนุญาตการโจมตีของศัตรูที่จะสัมผัสเขาโกรธเขามากที่สุด แต่นักรบใน Eruya บอกเขาว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดว่าสิ่งดังกล่าว. ทันทีที่ Eruya ลุกขึ้นยืน เขาอยู่ Hamsuke และเตรียมความพร้อมที่จะได้รับค่าใช้จ่ายอีกครั้งโดยการขยายดาบของเขา. บางสิ่งบางอย่างเหนียวไหลจากจมูกของเขา เมื่อเขาเช็ดมันเขายืนยันว่าเลือดในขณะที่เขาคาดว่า. "ไอ้ ... " Hamsuke ดู Eruya ที่กำลังพยายามที่จะลุกขึ้นยืนได้ด้วยตาสงบ มันจะถูกต้องมากขึ้นที่จะบอกว่า Hamsuke สังเกตเขา. มันก็แตกต่างจากสายตาของสัตว์ทั่วไปของ 'ฉันสามารถกินมันได้หรือไม่' หรือ 'ฉันสามารถเอาชนะมันได้หรือไม่' ผู้ที่มีสายตาของนักรบที่ได้พยายามที่จะกำหนดวิธีการที่ดีที่สุดในการต่อสู้จากการระเบิดที่พวกเขาแลกเปลี่ยนก่อนหน้านี้. ฉันหุ่นทดสอบเพื่อดูว่ามอนสเตอร์เพิ่มขึ้นเป็นนักรบ? ไม่ใช่คนอื่น แต่ฉัน? มันให้ความรู้สึกเป็นที่ไม่พึงประสงค์เช่นเคย แต่การพิจารณาความคล่องตัวของเขาจะต้องยอมรับว่ามันไม่ได้เป็นมอนสเตอร์เฉลี่ย ภายในสองแยกมอนสเตอร์นี้ได้คาดการณ์ว่าเขาจะพยายามที่จะโจมตีด้านข้างของตนและเปิดตัว Bodyslam กระโดด มันไม่ได้เป็นที่มีประสิทธิภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งการโจมตี แต่มันจะได้รับการตอบสนองชนิดของว่าหลังจากการฝึกอบรมอย่างกว้างขวาง. "มันดูเหมือนเช่นนั้นแน่นอน ... ถ้ามันช่วยในการเช่นนี้ผมจะเป็นฝ่ายชนะได้อย่างง่ายดาย อากรุณาไม่ต้องจ่ายกษัตริย์ระวังใด ๆ กษัตริย์นี้ไม่เคยเห็นมนุษย์ที่จะเอาชนะฉัน. "" คุณควรจะบันทึกคำพูดของคุณจนกว่าจะเสร็จสิ้น ซึ่งแตกต่างจากสัตว์เพียงนักรบสามารถใช้ศิลปะการต่อสู้ "เขาคิดว่าเขาจะชนะมือลง นั่นคือเหตุผลที่เขาถูกจับกลับมา แต่ตอนนี้เขาต้องการที่จะร้ายแรง. "ศิลปะการต่อสู้! 「ความสามารถในการเพิ่ม」「มหานครความสามารถในการเพิ่ม」! "เหล่านี้เป็นศิลปะการต่อสู้เขาก็ภูมิใจมากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 'มหานครเพิ่มความสามารถในการ' ซึ่งเป็นสิ่งที่คนที่ไม่ได้อยู่ในระดับ Eruya อาจเรียนรู้. ฉันเป็นอัจฉริยะเพราะฉันสามารถที่จะเรียนรู้บางสิ่งบางอย่างเช่นนี้! ฉันแข็งแกร่ง! เขาเหวี่ยงดาบของเขาและอาจจะรู้สึกว่าเบาและเรียบการเคลื่อนไหวได้ ดาบย้ายตรงตามวิธีการที่เขาคิด. Eruya ยิ้มแกม รอบต่อไปจะเป็นของเขา. "อืม ~ ผมถูกสอนให้รักษาระยะห่างเมื่อไม่แน่ใจในความแข็งแรงของฝ่ายตรงข้าม แต่ผมต้องต่อสู้เป็นนักรบ ... ฉันคิดว่ามันช่วยไม่ได้." Hamsuke วิ่งไปบนสองหลังของมัน ขาและปิดใน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" tyaaht ! "

ดาบเหวี่ยงลง

" - kehut ! "

eruya บินกลับมาเป็นถ้าเขาได้เด้งออก hamsuke ร่างกาย

มันเป็นร่างกายที่แสนหนัก สิ่งที่ดูเหมือนขนสัตว์ปุยรู้สึกแปลกๆ หนัก และ โลหะเงิน และ eruya รู้สึกเหมือนเขาถูกตีด้วยกระบอง . เขาเกือบจะฉาบด้วยปูนขาวจากผลกระทบ

เวลาที่เขากระแทกกับพื้น eruya โดยไม่รู้ตัว ตรวจสอบร่างกายของเขาเพื่อดูว่ามันสามารถย้ายเขามีรอยฟกช้ำเล็กน้อย แต่มันไม่ได้ปรากฏเป็นถ้าเขามีเคล็ดกระดูก เขาได้ต่อสู้ใน

ความจริงเขาล้มลงบนพื้น และอนุญาตให้โจมตีศัตรูที่จะสัมผัสเขาโกรธเขามากที่สุด แต่นักรบใน eruya บอกเขาว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดแบบนั้น

ทันทีที่ eruya ยืนขึ้นเขาอยู่ hamsuke และเตรียมที่จะได้รับค่าใช้จ่ายอีกครั้งโดยขยายดาบของเขา

สิ่งที่เหนียวไหลออกมาจากจมูกของเขา เมื่อเขาเช็ดมัน เขาก็ยืนยันว่าเป็นเลือดอย่างที่เขาคาดหวัง

" ไอ้บ้า . . . . . . . "

hamsuke ดู eruya ที่พยายามจะลุกขึ้นยืนด้วยสายตาเย็นๆ มันจะถูกต้องมากขึ้นที่จะกล่าวว่า hamsuke

ก็สังเกตเขามันแตกต่างจากสัตว์ทั่วไป สายตาของ ' ฉันสามารถกินมันได้หรือไม่ " หรือ " ฉันจะชนะมั้ย ? ' นั้นคือสายตาของนักรบที่กำลังพยายามที่จะหาวิธีที่ดีที่สุดที่จะต่อสู้จากระเบิดที่พวกเขาแลกเปลี่ยนก่อน

ผมเป็นหุ่นทดสอบเพื่อดูว่าเป็นสัตว์ประหลาดเติบโตเป็นนักรบ ไม่ใช่ใครคนอื่น แต่ฉัน

มันรู้สึกว่าไม่เหมือนเดิม แต่การพิจารณาของความคล่องตัวเขายอมรับว่า มันไม่มีสัตว์ประหลาด เฉลี่ย ภายในเสี้ยววินาที สัตว์ประหลาดนี้ได้คาดการณ์ไว้ว่า เขาจะต้องพยายามไปโจมตี และเปิดกระโดดบอดี้สแลม . มันไม่ได้มีการโจมตีที่มีประสิทธิภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่ง แต่มันอาจจะได้รับชนิดของการตอบสนองหลังจากการฝึกอบรมอย่างกว้างขวาง

" มันก็จริง . . . . . . . ถ้ามันยังเป็นแบบนี้ ผมจะชนะได้อย่างง่ายดาย อ่าอย่าให้กษัตริย์องค์นี้ใด ๆ ฟัง กษัตริย์องค์นี้ ไม่เคยเห็นมนุษย์ที่สามารถชนะฉัน . "

" คุณควรบันทึกคำพูดของท่าน จนกว่าจะสิ้นสุด ซึ่งแตกต่างจากสัตว์เท่านั้น นักรบสามารถใช้ศิลปะการต่อสู้ "

เขาคิดว่าเขาจะชนะมือลง นั่นคือเหตุผลที่เขาถือไว้ แต่ตอนนี้เขาต้องจริงจัง

" ศิลปะการต่อสู้ 「เพิ่ม」ความสามารถ「ความสามารถเพิ่มมากขึ้น」 ! "

เหล่านี้เป็นศิลปะการต่อสู้ที่เขาภูมิใจที่สุด โดยเฉพาะความสามารถที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่บุคคลในระดับ eruya ก็สามารถเรียนรู้ได้

ผมเลย เพราะผมได้เรียนรู้อะไรอย่างนี้ ! ฉันเข้มแข็ง !

เขาเหวี่ยงดาบของเขาและอาจรู้สึกว่าเบาและเนียนที่เคลื่อนไหวได้ ดาบย้ายตามที่เขาคิด

eruya ยิ้ม cynically .รอบต่อไปจะเป็นของเขา

" อืม ~ ฉันถูกสอนให้ไกลเมื่อไม่แน่ใจในความแข็งแรงของฝ่ายตรงข้าม แต่ผมต้องต่อสู้เป็นนักรบ . . . . . . . ฉันคิดว่ามันช่วยไม่ได้ "

hamsuke วิ่งบนสองขาหลัง และปิดใน