4. The Irish economy in the 1930sTh

4. The Irish economy in the 1930s

The economic aspects of the election manifesto were quickly acted upon as the new government sought to distance the Irish from the British economy. In March 1932 payment of the Land Annuities to Britain were withheld. At the same time Seán T. O’Kelly attended the Imperial Trade Conference in Ottawa and negotiated a series of trade agreements with various Dominion governments, but notably not with Britain. With attempts to resolve the situation described as ‘unproductive’, Westminster imposed a 20% duty on two-thirds of Irish exports to the U.K. in order to recoup the lost annuity payments. In response, on the 23 July, the Emergency Imposition of Duties Act empowered the Free State government to retaliate. The so-called ‘Economic War’, which in reality was more about politics than economics, had begun. De Valera imposed tariffs on British goods entering the Free State, notably 5 shillings a ton on coal and coke and 20% on cement, machinery, electrical goods, iron and steel. However, as Britain was the market for 96% of Irish exports and Ireland was the market for less than 10% of Britain’s such a contest was decidedly one sided.

Despite a definite improvement in world trade conditions, the value of Irish Agricultural Exports dropped from £35.8 million in 1929 to £13.5 in 1935, because of the ‘war’. The total value of exports to Britain fell from £43.5 million to £18 between 1929 and 1935. The cattle trade was particularly badly hit, with exports of live cattle falling from 775,000 to 500,000 between 1929 and 1933. In 1934, a quota of 50% of 1933 imports was fixed and the import of Irish beef or veal was restricted. The position began to improve after 1935 when the so-called Coal-Cattle Pact was agreed, under which Britain agreed to increase the quota for Irish cattle by 50% in return for Irish agreement to import coal only from British sources. Further concessions followed and by 1938, both parties felt able to enter into discussions aimed at ending the crisis. The resulting Anglo-Irish Agreements produced a final settlement of the Land Annuity question and reopened unrestricted trade between Britain and Ireland

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. เศรษฐกิจไอริชในช่วงทศวรรษ 1930อย่างรวดเร็วทางด้านเศรษฐกิจของประกาศเลือกตั้งได้ดำเนินการเป็นรัฐบาลใหม่ที่จะห่างจากไอริชแห่งอังกฤษ ในเดือนมีนาคมปี 1932 มีหักชำระเงินรายปีของที่ดินเพื่อราชอาณาจักร ขณะเดียวกัน Seán ต. O'Kelly ร่วมประชุมค้าอิมพีเรียลในออตตาวา และเจรจาชุดของข้อตกลงทางการค้า กับรัฐบาลเองต่าง ๆ แต่ไม่ยวด กับสหราชอาณาจักร มีความพยายามที่จะแก้ไขสถานการณ์ที่อธิบายไว้เป็น 'ก่อ' เวสต์มินสเตอร์กำหนดภาษี 20% ในสองในสามของการส่งออกไปอังกฤษไอริชเพื่อ recoup การชำระเงินชำระเงินรายปีที่หายไป ตอบ บน 23 กรกฎาคม ฉุกเฉินจัดเก็บภาษีของหน้าที่บัญญัติอำนาจอิสระรัฐแก้เผ็ด เรียกว่า 'เศรษฐกิจสงคราม" ซึ่งในความเป็นจริงมากกว่าเกี่ยวกับการเมืองเศรษฐกิจ เริ่ม เดอ Valera กำหนดภาษีศุลกากรในอังกฤษสินค้าป้อนรัฐอิสระ ยวด 5 shillings เป็นต้น ในถ่านโค้กและ 20% ในปูนซีเมนต์ เครื่องจักร สินค้าไฟฟ้า เหล็ก และเหล็กกล้า อย่างไรก็ตาม เป็นราชอาณาจักรเป็นตลาดส่งออก 96% ของไอร์แลนด์ และไอร์แลนด์มีราคาตลาดต่ำกว่า 10% ของสหราชอาณาจักร ของประกวดดังกล่าวถูกเด็ดหนึ่งหน้าแม้ มีการปรับปรุงเงื่อนไขทางการค้าโลก ค่าของส่งออกเกษตรไอริชลบจาก 35.8 ล้านปอนด์ในการ £13.5 ในปี 1935 เนื่องจาก 'สงคราม' มูลค่ารวมของการส่งออกไปยังสหราชอาณาจักรตกจาก 43.5 ล้านปอนด์ไป £18 ระหว่าง 1929 และ 1935 การค้าวัวควายไม่ดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งตี กับการส่งออกของสดวัวลงจาก 775,000 500000 1929 และ 1933 ใน 1934 กำหนดโควต้าของ 50% ของการนำเข้าในปี 1933 และนำเข้าของไอริชเนื้อวัวหรือเนื้อลูกวัวถูกจำกัด ตำแหน่งเริ่มต้นเพื่อปรับปรุงหลังจาก 1935 เมื่อสนธิสัญญาถ่านหินวัวเรียกว่าถูกตกลง ต่ำกว่าที่สหราชอาณาจักรตกลงที่จะเพิ่มโควตาสำหรับไอริชวัว 50% เพื่อแลกกับไอริชตกลงจะนำเข้าถ่านหินจากแหล่งภาษาอังกฤษเท่านั้น ตามสัมปทานเพิ่มเติม และรู้สึกจะเข้าสนทนามุ่งสิ้นสุดวิกฤติ โดย 1938 ทั้งสองฝ่าย ข้อตกลงชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์ผลผลิตจ่ายสุดท้ายของคำถามชำระที่ดิน และเปิดการค้าจำกัดระหว่างสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. เศรษฐกิจไอร์แลนด์ในช่วงทศวรรษที่ 1930 ด้านเศรษฐกิจของการเลือกตั้งประกาศได้ทำหน้าที่ได้อย่างรวดเร็วเมื่อเป็นรัฐบาลใหม่พยายามที่จะห่างไกลชาวไอริชจากเศรษฐกิจของอังกฤษ ในปี 1932 ในการชำระเงินเดือนมีนาคมของค่างวดที่ดินของสหราชอาณาจักรที่ถูกระงับ ในขณะเดียวกันSeánตันเคลลี่เข้าร่วมการประชุมการค้าอิมพีเรียลในออตตาวาและการเจรจาต่อรองชุดของข้อตกลงการค้ากับรัฐบาลปกครองต่างๆ แต่ไม่สะดุดตากับอังกฤษ ด้วยความพยายามที่จะแก้ไขสถานการณ์ที่อธิบายไว้ว่า 'ไม่ก่อผล' เวสต์มิกำหนดหน้าที่ 20% สองในสามของการส่งออกไปยังไอร์แลนด์สหราชอาณาจักรในการสั่งซื้อเพื่อชดเชยการชำระเงินงวดที่หายไป ในการตอบสนองในวันที่ 23 กรกฎาคมที่การเก็บภาษีฉุกเฉินหน้าที่พระราชบัญญัติอำนาจรัฐบาลรัฐอิสระที่จะตอบโต้ ที่เรียกว่า 'สงครามเศรษฐกิจ "ซึ่งในความเป็นจริงเป็นประเด็นทางการเมืองมากกว่าเศรษฐกิจได้เริ่ม วาเลร่ากำหนดอัตราภาษีศุลกากรในสินค้าของอังกฤษเข้ารัฐอิสระสะดุดตา 5 ชิลลิงตันและถ่านหินโค้กและ 20% ในซีเมนต์เครื่องจักรเครื่องใช้ไฟฟ้าเหล็กและเหล็กกล้า อย่างไรก็ตามในขณะที่สหราชอาณาจักรเป็นตลาดสำหรับ 96% ของการส่งออกของชาวไอริชและไอร์แลนด์เป็นตลาดไม่น้อยกว่า 10% ของสหราชอาณาจักรการประกวดดังกล่าวได้รับการเด็ดหนึ่งเข้าข้าง. แม้จะมีการปรับปรุงที่ชัดเจนในเงื่อนไขการค้าโลกมีมูลค่าการส่งออกสินค้าเกษตรไอริชลดลงจาก £ 35,800,000 ในปี 1929 ที่จะ£ 13.5 ในปี 1935 เพราะ 'สงคราม' มูลค่ารวมของการส่งออกไปยังประเทศอังกฤษลดลงจาก 43,500,000 £เพื่อ£ 18 ระหว่าง 1929 และ 1935 การค้าวัวได้รับผลกระทบโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ดีกับการส่งออกของโคสดลดลงจาก 775,000 ถึง 500,000 ระหว่าง 1929 และ 1933 ในปี 1934 โควต้า 50 % ของปี 1933 การนำเข้าได้รับการแก้ไขและนำเข้าเนื้อวัวเนื้อลูกวัวไอริชหรือถูก จำกัด ตำแหน่งที่เริ่มดีขึ้นหลังจากที่เมื่อ 1935 ที่เรียกว่าสนธิสัญญาถ่านหินโคก็ตกลงกันตามที่อังกฤษตกลงที่จะเพิ่มโควต้าสำหรับวัวไอริชโดย 50% ในการตอบแทนสำหรับข้อตกลงไอริชที่จะนำเข้าถ่านหินจากแหล่งที่มาที่อังกฤษ สัมปทานเพิ่มเติมตามและปี 1938 ทั้งสองฝ่ายรู้สึกว่าสามารถที่จะเข้าสู่การอภิปรายมุ่งเป้าไปที่สิ้นสุดวิกฤต ส่งผลให้สัญญาแองโกลไอริชผลิตนิคมสุดท้ายของคำถามที่ดินเงินปีและการเปิดการค้า จำกัด ระหว่างสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . เศรษฐกิจไอริชในช่วงทศวรรษที่ 1930

ลักษณะทางเศรษฐกิจของการเลือกตั้งประกาศได้อย่างรวดเร็วแสดงเมื่อเป็นรัฐบาลใหม่พยายามที่จะห่างจากไอริชเศรษฐกิจของอังกฤษ มีนาคม 2475 การชําระเงินของแผ่นดินเป็นงวด ๆ อังกฤษถูกระงับ . ในเวลาเดียวกัน ฌอน เอ็น ทีo'kelly เข้าร่วมการประชุมการค้าอิมพีเรียลในออตตาวาและชุดของข้อตกลงการค้ากับรัฐบาลราชอาณาจักรต่างๆเจรจาต่อรอง แต่สะดุดตากับอังกฤษ กับความพยายามที่จะแก้ไขสถานการณ์ที่อธิบายเป็น ' ไม่ ' เวสต์มินสเตอร์ประมาณ 20% โดยสองในสามของไอริชที่ส่งออกไปอังกฤษเพื่อที่จะชดใช้สูญเสียเงินปีการชำระเงิน ในการตอบสนอง , บน 23 กรกฎาคมกําหนดหน้าที่ฉุกเฉินพระราชบัญญัติให้อำนาจรัฐอิสระที่จะตอบโต้ เรียกว่า ' สงครามทางเศรษฐกิจ ซึ่งในความเป็นจริงคือเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเมืองมากกว่าเศรษฐกิจ ได้เริ่มขึ้นแล้ว เดอ วาเลร่ากำหนดอัตราภาษีในสินค้าอังกฤษเข้ารัฐอิสระ ตันถ่านหินและโค้กและ 20% ในปูน , เครื่องจักร , เครื่องใช้ไฟฟ้าโดยเฉพาะ 5 ชิลลิ่ง เหล็กและเหล็กกล้า อย่างไรก็ตามเป็นสหราชอาณาจักรเป็นตลาดที่ 96% ของการส่งออกไอริชไอร์แลนด์เป็นตลาดน้อยกว่า 10% ของสหราชอาณาจักรเช่นการประกวดเด็ดข้างเดียว

แม้จะมีการปรับปรุงที่ชัดเจนในเงื่อนไขการค้าโลก มูลค่าการส่งออกสินค้าเกษตรลดลงจากกว่าล้านใน 35.8 ชาวไอริช 1929 ลดลง 13.5% ในปี 1935 , เพราะ ' สงคราม ' มูลค่ารวมของการส่งออกไปยังสหราชอาณาจักรลดลงจากกว่า 435 ล้านถึง 18 แห่ง ระหว่างปี 1929 และ 1935 . ปศุสัตว์การค้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งตีไม่ดี มีการส่งออกโคมีชีวิตลดลงจาก 775000 เพื่อ 500000 ระหว่างปี 1929 และ 1933 . ในปี 1934 , โควต้าของ 50% ของ 1933 นำเข้าคือคงที่และนำเข้าเนื้อวัวเนื้อลูกวัวไอริชหรือถูกยับยั้ง ตำแหน่งที่เริ่มดีขึ้นหลังจาก 1935 เมื่อถ่านหินโคที่เรียกว่าข้อตกลงถูกเห็นด้วยภายใต้สหราชอาณาจักรตกลงที่จะเพิ่มโควต้าไอริชโคโดย 50% เพื่อแลกกับข้อตกลงที่จะนำเข้าถ่านหินจากไอริชแหล่งอังกฤษ สัมปทานเพิ่มเติมตามและ 1938 ทั้งสองฝ่ายก็สามารถที่จะเข้าสู่การอภิปรายมุ่งสิ้นสุดวิกฤติแองโกล ไอริช ที่ส่งผลให้ข้อตกลงการตั้งถิ่นฐานสุดท้ายของงวดที่ดินคำถามและเปิดการค้าไม่จำกัดระหว่างอังกฤษและไอร์แลนด์