1. Identify a domain of practices,

1. Identify a domain of practices, such as scientific inference (chapter 2) or ethical reasoning
(chapter 9).
2. Identify candidate norms for these practices, such as inference to the best explanation (chapter 2)
or consequentialism (chapter 9).
3. Identify the appropriate goals of the practices in the given domain, such as truth (chapter 4) and
vital needs (chapter 8).
4. Evaluate the extent to which different practices accomplish the relevant goals.
5. Adopt as domain norms those practices that best accomplish the relevant goals.
Step 3 is the trickiest, because it requires complex consideration of relevant goals, taking into
account evidence, theory, and practices, as shown in figure 10.1. To establish goals for inference
about what to believe and do, we can ask such questions as the following. What do people aim for?
Why do they have those aims? Are the aims coherent with other goals? Step 4 is also difficult,
because it requires evidence about what practices causally produce goal satisfaction, not just
correlations between practices and goals. Nevertheless, these steps provide a way of using
descriptive evidence to address normative questions, as I will illustrate later in this chapter with
respect to the nature of government

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. ระบุโดเมนของปฏิบัติ เช่นเหตุผลจริยธรรมหรือข้อวิทยาศาสตร์ (บทที่ 2)(หมวด 9) การ2. ระบุบรรทัดฐานผู้สมัครสำหรับปฏิบัติเหล่านี้ เช่นข้อเพื่ออธิบายดีที่สุด (บทที่ 2)หรือ consequentialism (บทที่ 9)3. ระบุเป้าหมายที่เหมาะสมของแนวทางปฏิบัติในโดเมนกำหนด เช่นความจริง (บทที่ 4) และสำคัญต้อง (บทที่ 8)4. ประเมินขอบเขตที่ปฏิบัติแตกต่างกันให้บรรลุเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง5. นำมาใช้เป็นบรรทัดฐานโดเมนเหล่านั้นวิธีที่ดีที่สุดให้บรรลุเป้าหมายที่เกี่ยวข้องขั้นตอนที่ 3 เป็นการ trickiest เนื่องจากต้องพิจารณาความซับซ้อนของเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง เข้าบัญชีหลักฐาน ทฤษฎี และ ปฏิบัติ ดังที่แสดงในรูปที่ 10.1 การสร้างเป้าหมายสำหรับข้อเกี่ยวกับสิ่งที่เชื่อ และทำ เราสามารถถามคำถามอย่างเช่นต่อไปนี้ อะไรทำคนจุดมุ่งหมายหรือไม่ทำไมไม่มีจุดมุ่งหมายเหล่านั้น มีวัตถุประสงค์กับเป้าหมายอื่นหรือไม่ ขั้นตอนที่ 4 ก็ยากเพราะมันต้องใช้หลักฐานเกี่ยวกับการปฏิบัติใด causally ผลิตเป้าหมายความพึงพอใจ ไม่เพียงความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติและเป้าหมาย อย่างไรก็ตาม ขั้นตอนเหล่านี้มีวิธีการใช้หลักฐานที่อธิบายเพื่อถาม normative เป็นฉันจะแสดงต่อไปในบทนี้ด้วยเคารพธรรมชาติของรัฐบาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. ระบุโดเมนของการปฏิบัติเช่นการอนุมานทางวิทยาศาสตร์ (บทที่ 2) หรือเหตุผลเชิงจริยธรรม
(บทที่ 9).
2 ระบุบรรทัดฐานผู้สมัครสำหรับการปฏิบัติเหล่านี้เช่นการอนุมานกับคำอธิบายที่ดีที่สุด (บทที่ 2)
หรือ consequentialism (บทที่ 9).
3 ระบุเป้าหมายของการปฏิบัติที่เหมาะสมในโดเมนที่กำหนดเช่นความจริง (บทที่ 4)
และความต้องการที่สำคัญ(บทที่ 8).
4 ประเมินขอบเขตที่การปฏิบัติที่แตกต่างกันบรรลุเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง.
5 นำมาใช้เป็นบรรทัดฐานการปฏิบัติโดเมนที่ดีที่สุดบรรลุเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง.
ขั้นตอนที่ 3
คือยากเพราะมันต้องพิจารณาที่ซับซ้อนของเป้าหมายที่เกี่ยวข้องคำนึงถึงหลักฐานบัญชีทฤษฎีและการปฏิบัติตามที่แสดงในรูปที่10.1
เพื่อสร้างเป้าหมายข้อสรุปเกี่ยวกับสิ่งที่จะเชื่อและทำเราสามารถถามคำถามดังต่อไปนี้ คนทำในสิ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อ?
ทำไมพวกเขามีจุดมุ่งหมายเหล่านั้นหรือไม่ มีจุดมุ่งหมายที่สอดคล้องกันกับเป้าหมายอื่น ๆ ขั้นตอนที่ 4
นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องยากเพราะต้องใช้หลักฐานเกี่ยวกับสิ่งที่ปฏิบัติที่ผลิตเหตุผลความพึงพอใจของเป้าหมายไม่เพียง
แต่ความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติและเป้าหมาย อย่างไรก็ตามขั้นตอนเหล่านี้เป็นวิธีของการใช้หลักฐานที่เป็นคำอธิบายที่จะตอบคำถามเชิงบรรทัดฐานที่ผมจะแสดงให้เห็นต่อไปในบทนี้ด้วยความเคารพต่อธรรมชาติของรัฐบาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . ระบุโดเมนของการปฏิบัติ เช่น การอนุมานทางวิทยาศาสตร์ ( บทที่ 2 ) หรือ
การใช้เหตุผลเชิงจริยธรรม ( บทที่ 9 )
2 ระบุผู้สมัครบรรทัดฐานสำหรับการปฏิบัติเหล่านี้ เช่น การอนุมานเพื่ออธิบายที่ดีที่สุด ( บทที่ 2 )
หรือ consequentialism ( บทที่ 9 )
3 ระบุเป้าหมายที่เหมาะสมของการปฏิบัติในการระบุโดเมน เช่นความจริง ( บทที่ 4 ) และความต้องการที่สำคัญ ( บทที่ 8 )
.
4ประเมินขอบเขตที่บรรลุเป้าหมายการปฏิบัติต่าง ๆที่เกี่ยวข้อง .
5 ใช้เป็นบรรทัดฐานการปฏิบัติที่ดีที่สุดโดเมนเหล่านั้นบรรลุเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง .
3 ขั้นตอน คือ ยาก เพราะมันต้องมีการพิจารณาที่ซับซ้อนของเป้าหมายที่เกี่ยวข้องในการ
หลักฐานบัญชีทฤษฎี และปฏิบัติ ดังแสดงในรูปที่ 10.1 . การสร้างเป้าหมายสำหรับการอนุมาน
เกี่ยวกับสิ่งที่เชื่อและทำเราสามารถถามคำถามเช่นต่อไปนี้ อะไรที่คนใฝ่หา ?
ทำไมพวกเขามีจุดมุ่งหมายเหล่านั้น ? มีวัตถุประสงค์ที่สอดคล้องกับเป้าหมายอื่น ขั้นตอนที่ 4 ยังยาก เพราะมันต้องใช้หลักฐานอะไร
การปฏิบัติตามลำพังสร้างความพึงพอใจ เป้าหมายไม่ใช่แค่
ความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติและเป้าหมาย อย่างไรก็ตาม ขั้นตอนเหล่านี้ให้วิธีของการใช้
หลักฐานเชิงพรรณนาเพื่อถามที่อยู่อ้างอิง ผมจะอธิบายในภายหลังในบทนี้ด้วย

เคารพธรรมชาติของรัฐบาล