She fixedly stared at the clothes t

She fixedly stared at the clothes that Weed held out for her.
A thought passed through Weeds mind.
‘She must have some difficulty receiving it from an acquaintance.’
There was a time when they traveled together for a number of days while he was the orc Karichwi, but Seoyoon was unaware of that fact. Since she only recalled meeting him while eating barbeque at the Instructor’s log cabin, it was understandable.
With those thoughts, Weed smiled favorably towards her.
“It’s okay. You may wear it. Since it was made particularly for your use, please hurry up and take it.”
However, Seoyoon shook her head without saying anything.
‘Why is she behaving like that?’
Weed, puzzled, followed her line of vision. Seoyoon was expressionlessly looking at the Yeti leather clothing he was wearing.
‘No way…!’
The fleeting thought that passed in a second!
Weed investigated Seoyoon’s location. She was right in front of the campfire. She was so close to the fire that if she moved a little closer she would burn.
‘She must hate the cold. That means the reason why she refuses to wear this is...’
The reason she refused was not that she found accepting the favor to be difficult. She was silently demanding the slightly warmer clothing.
The clothing that Weed made properly reflected the exposure of women’s clothing, and he did not layer it in to reduce the amount of materials used.
She keenly observed this and wanted different clothes.
Weed had no choice but to make her a new set of clothes. Using the leftover materials, he added on some layers and eliminated the exposed areas of the clothing to make thicker clothes.
It was at this point that Seoyoon grabbed the clothes and went behind a boulder to change.
After somehow completing the preparations for weathering the cold, Weed turned to ask Alveron a question.
“Where is the Valley of Death?”
“It’s known as the Sendeim Valley.”
“It has an original name. Is that place also related to the Undead Army?”
Weed asked the question because most of the high-ranking quests he received had involved the Undead Army in some way.
However, Alveron shook his head.
“The Church is investigating the Undead Army that Bar Khan controlled. They revealed that this quest and the Undead Army are not related. It involves the ancient Niflheim Empire. You should be able to obtain more information on the Sendeim Valley from the Morata Village’s Elder.”
“I see.”
Weed went to the outside of the cave.
A large darkness was visible in the distance.
It was the Morata Castle, where he fought against the True Blood Vampires.
It seemed as though they splendidly renovated the houses in the outskirts of the manor, which were ruins in the past. The residents were also moving about here and there.
“Then let’s go.”
Weed trudged towards the village of Morata.
Alveron and Seoyoon followed him.
The village residents welcomed him warmly.
“Warrior! We welcome your return to this place. We will never forget the grace by which you saved our lives.”
With the completion of the quest, the village revived.
Weed was the village’s best contributor! Thanks to that, he could receive a lot of favor from the village residents. Weed began by seeking the Elder.
The largest house that, in the past, was completely destroyed so that not even a skeleton could be found was repaired and became the Elder’s house.
Inside the house, the wood in the fireplace was burning, spreading a warm atmosphere.
“Warrior, I sincerely thank you for revisiting us in these hard times. “
“I wanted to come again even if that wasn’t the case. I’m glad to see that you and the village residents are doing well.”
“It’s thanks to the protection of Freya’s knights and priests.”
Monster infested villages could become invaded at any time.
As in the case of Baran village, monsters could kidnap people and force them to become their slaves. However, thanks to the efforts of the Church of Freya, this village became safe.
The Elder brought out a basket laden with sweet potatoes that were puffing with steam.
“As it so happened to be, it’s about dinner time; would you care to join?”
“I won’t refuse.”
Weed sat down at the table and began to peel the sweet potatoes.
Seoyoon also sat down next to him and quietly began peeling sweet potatoes and eating them.
In the past, there was a time they also ate together like this in the Instructor’s log cabin.
‘Every time we meet, we seem to end up eating something together. If we’re this tied together, could it be fate?’
The sweet potatoes that they put into a campfire and grilled. The sweet potato eaten at night was puffy with steam and had an aesthetic golden meat.
Weed took a mouthful of the sweet potato.
It was savory while being sweet!
‘It would’ve been perfect if I had some kimchi to go with this.’
He had enough proficiency in cooking to make some kimchi. He also had the necessary ingredients.
However, it was impossible to start marinating kimchi when one wanted to eat it. That was why special foods, such as kimchi, usually sold at exceedingly high prices.
Because it became a widely spread universal food that even the Westerners could eat, it was available in most restaurants.
People loved to eat kimchi to the point where chefs would learn how to make it first.
Weed diligently peeled and ate the sweet potatoes. Ever since coming to the North, there was very little to eat, so they were in a hungry state.
Alveron tried to eat politely at first, but he started to eat hastily. After he started traveling with Weed, he began to gain an appreciation for food.
The basket filled with sweet potatoes began to rapidly empty.
Weed and Alveron did most of the eating, but the amount Seoyoon was putting away was also substantial. It was then that Weed looked at the Elder’s expression.
A mooch must always gauge the state of his benefactor in order to live and eat.
The glaring eyes and the furrowed brows!
Unsurprisingly, he was feeling sensitive about the dwindling amount of sweet potatoes.
Weed put the sweet potato down and asked a question.
“I want to hear more information on the Sendeim Valley.”
Even without receiving a quest, the Valley of Death offered monsters to hunt and treasures to find. However, it is better to obtain one because it offers necessary information and rewards.
The Elder looked out of the far window, as if to throw away the attachment he had to the sweet potatoes. A layer of white snow covered the entire view.
“Are you aware of the past glory of our Niflheim Empire?”
“No, I’m not aware of it.”
Weed had separately studied the history of the Versailles continent. It was the stories of the rise and fall of each kingdom and their respective heroes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Fixedly เธอจ้องไปที่เสื้อผ้าที่จัดวัชพืชสำหรับเธอคิดผ่านใจวัชพืช'เธอต้องมีปัญหาบางอย่างได้รับจากความใกล้ชิดการ'มีเวลาเมื่อพวกเขาเดินทางกันสำหรับจำนวนวันในขณะที่เขา orc Karichwi แต่ Seoyoon ไม่รู้ความจริงว่า เนื่องจากเธอเท่านั้นยกเลิกการประชุมเขาขณะรับประทานอาหารบาร์บีคิวในเคบินผู้ ไม่เข้าใจด้วยความคิดเหล่านั้น วัชพืชยิ้มพ้องต้องกันต่อเธอ"ก็ไม่เป็นไร คุณสามารถสวมใส่มัน เนื่องจากมันถูกทำโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการใช้งาน กรุณารีบขึ้น และใช้มัน"อย่างไรก็ตาม Seoyoon จับหัวของเธอโดยไม่พูดอะไร'ทำไมเป็นเธอพฤติกรรมเช่นนั้นหรือไม่'วัชพืช พิศวง ตามบรรทัดของวิสัยทัศน์ของเธอ Seoyoon ถูกมองที่เขาสวมเสื้อผ้าหนังเยติ expressionlessly'วิธี...'หายวับไปในความคิดที่ผ่านที่สองวัชพืชตรวจสอบตำแหน่งของ Seoyoon เธอตรงหน้าแคมป์ไฟ เธอนั้นใกล้กับไฟว่า ถ้าเธอย้ายใกล้น้อย เธอจะเขียน' เธอต้องเกลียดความหนาว หมายความว่าเป็นเหตุผลที่ทำไมเธอปฏิเสธที่จะสวมใส่นี้... 'เหตุผลที่เธอปฏิเสธไม่ใช่ว่า เธอพบรับโปรดปรานจะยาก นอกจากนี้เธออยู่เบื้องหลังเรียกร้องเสื้อผ้าอุ่นเล็กน้อยเสื้อผ้าที่วัชพืชทำถูกต้องสะท้อนแสงของเสื้อผ้าสตรี และเขาไม่ไม่ชั้นในการลดปริมาณของวัสดุที่ใช้เธอ keenly สังเกตนี้ และต้องการเสื้อผ้าที่แตกต่างกันวัชพืชไปทำให้เธอเสื้อผ้าชุดใหม่ได้ เขาใช้วัสดุเหลือ เพิ่มในบางชั้น และตัดพื้นที่สัมผัสของผ้าเพื่อให้ผ้าหนามันเป็นที่จุดนี้ที่ Seoyoon คว้าเสื้อผ้า และไปหลังหินการเปลี่ยนแปลงหลังจากเสร็จสิ้นการเตรียมสำหรับการ weathering เย็นอย่างใด วัชพืชหันไปถามคำถาม Alveron"หุบเขาความตาย""มันเรียกว่าหุบเขา Sendeim""มีชื่อเดิม มีที่วางยังเกี่ยวข้องกับกองทัพ Undead "วัชพืชถามคำถามได้เนื่องจากส่วนใหญ่ของเควสสมเด็จที่ได้รับมีเกี่ยวข้องกับกองทัพ Undead ในบางวิธีอย่างไรก็ตาม Alveron จับหัวของเขา"คริสตจักรหากองทัพ Undead ที่คานบาร์ควบคุม พวกเขาเปิดเผยว่า กองทัพ Undead และเควสนี้ไม่เกี่ยวข้อง มันเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิ Niflheim โบราณ คุณควรจะสามารถรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับหุบเขา Sendeim จากผู้อาวุโสของหมู่บ้าน Morata ""อืมม"วัชพืชไปนอกถ้ำความมืดขนาดใหญ่มองเห็นได้ในระยะห่างปราสาท Morata ที่เขาสู้กับแวมไพร์เลือดแท้จริงได้มันดูเหมือนว่าพวกเขาอบอวลปรับปรุงบ้านในพื้นที่รอบนอกของนอร์ ซึ่งมีซากปรักหักพังในอดีต ที่อาศัยอยู่ได้ยังย้ายเกี่ยวกับที่นี่และมีการ"แล้วลองไป"วัชพืช trudged ไปทางหมู่บ้าน MorataAlveron และ Seoyoon ตามเขาชาวบ้านต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น"นักรบ เรายินดีต้อนรับคุณกลับไปยังสถานที่แห่งนี้ เราไม่มีวันลืมพระคุณที่คุณได้บันทึกชีวิตของเรา"ด้วยความสมบูรณ์ของการแสวงหา หมู่บ้านฟื้นฟูวัชพืชเป็นหมู่บ้านของผู้สนับสนุนดีที่สุด ขอบคุณ ที่เขาสามารถรับโปรดปรานมากจากชาวบ้าน วัชพืชเริ่ม โดยการแสวงหาผู้อาวุโสบ้านที่ใหญ่ที่สุดที่ ในอดีต ถูกถูกทำลายอย่างสมบูรณ์เพื่อให้พบโครงกระดูกไม่ได้ ถูกซ่อมแซมแล้ว และกลายเป็น บ้านของพี่ภายในบ้าน ไม้ในเตาไฟเผาไหม้ แพร่กระจายบรรยากาศอบอุ่น"นักรบ ขอแสดงความนับถือขอบคุณสำหรับ revisiting เราในครั้งนี้ยากขึ้น""อยากจะมาอีกครั้งแม้ที่ไม่ได้เช่นกัน ฉันยินดีที่จะดูว่า คุณและชาวบ้านทำดี""ได้ ด้วยการป้องกันอย่างไร Freya ของอัศวินและปุโรหิต"สามารถกลายเป็นรุกรานหมู่บ้านมอนสเตอร์รบกวนตลอดเวลาในกรณีของหมู่บ้าน Baran มอนสเตอร์สามารถลักพาตัวท่านคน และบังคับให้เป็น ทาสของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ด้วยความพยายามของคริสตจักรอย่างไร Freya หมู่บ้านนี้กลายเป็นปลอดภัยอาวุโสนำออกตะกร้ามีมันเทศที่ถูก puffing ด้วยไอน้ำ"จึงเกิดขึ้นเป็น มันเป็นเกี่ยวกับค่ำ คุณจะดูแลการเข้าร่วมหรือไม่""ไม่เอาหรอก"วัชพืชเสาร์ลงในตาราง และเริ่มปอกมันฝรั่งหวานSeoyoon นั่งลงข้างเขา และเริ่มปอกมันฝรั่งหวานและกินพวกเขาอย่างเงียบ ๆในอดีต มีช่วงหนึ่งยังกินกันเช่นนี้ในเคบินผู้' ทุกครั้งที่พบกัน เราดูเหมือนจะจบค่ากินบางสิ่งบางอย่างร่วมกัน ถ้าเรานี้เชื่อมโยงกัน มันอาจเป็นชะตากรรมหรือไม่ 'มันฝรั่งหวานที่พวกเขาย้ายไปแคมป์ไฟ และย่าง เทศกินในเวลากลางคืนถูกตุ่ยกับไอน้ำ และมีเนื้อทองมีความงามวัชพืชเอาถูกปากของมันฝรั่งหวานมันเผ็ดก็หวาน'ก็จะได้รับสมบูรณ์แบบมีกิมจิบางไป ด้วยนี้'เขามีความชำนาญเพียงพอในการปรุงอาหารทำกิมจิบาง นอกจากนี้เขายังมีส่วนผสมจำเป็นอย่างไรก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้เพื่อเริ่มต้นการหมักกิมจิเมื่อหนึ่งอยากกิน ที่มีเหตุพิเศษอาหาร เช่นกิมจิ มักจะขายราคาสูงไปเนื่องจากเป็นการแพร่ระบาดไปทั่วอาหารสากลที่ชาวตะวันตกจะได้กิน ได้มีในร้านอาหารส่วนใหญ่คนรักการกินกิมจิไปยังจุดที่เชฟจะได้เรียนรู้วิธีการทำก่อนวัชพืชหมั่นปอกเปลือก และรับประทานมันฝรั่งหวาน ตั้งแต่ที่มาทางทิศเหนือ มีมากกิน เพื่อให้พวกเขาอยู่ในสถานะหิวAlveron พยายามสุภาพกินครั้งแรก แต่เขาเริ่มกินอย่างกระทันหัน หลังจากที่เขาเริ่มต้นเดินทางกับวัชพืช เขาเริ่มได้รับการขอบคุณสำหรับอาหารตะกร้าที่เต็มไป ด้วยมันฝรั่งหวานเริ่มจะว่างอย่างรวดเร็ววัชพืชและ Alveron ส่วนใหญ่กินไม่ได้ แต่ยอด Seoyoon ถูกย้ายยังพบ แล้วนิพจน์ของพี่มองว่าวัชพืชได้ตัว mooch เสมอต้องวัดรัฐบุญคุณของเขาสด และกินตาแจ๋และเลือน furrowedประกอบ เขาถูกรู้สึกสำคัญเกี่ยวกับจำนวนเทศ dwindlingวัชพืชใส่มันฝรั่งหวานลง และถามคำถาม"อยากฟังข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับหุบเขา Sendeim"แม้ไม่ มีการแสวงการรับสินค้า หุบเขาความตายเสนอมอนสเตอร์ล่าและสมบัติหา อย่างไรก็ตาม จะดีกว่าขอรับ เพราะมันมีข้อมูลที่จำเป็นและรางวัลอาวุโสมองออกหน้าต่างไกล ว่าต้องโยนสิ่งที่แนบมา เขาต้องหวานมันฝรั่ง ชั้นของหิมะสีขาวปกคลุมทั้งมุมมอง"คุณใจตระหนักถึงอดีตที่รุ่งเรืองของจักรวรรดิ Niflheim ของเรา""ไม่ ฉันไม่ทราบ"วัชพืชต่างหากได้ศึกษาประวัติศาสตร์ของทวีปเวอเซียลเลส มันเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้แต่ละอาณาจักรและวีรบุรุษของพวกเขาเกี่ยวข้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป๋งเธอจ้องที่เสื้อผ้าที่วัชพืชยื่นออกมาสำหรับเธอ.
คิดผ่านใจวัชพืช.
'เธอต้องมีความยากลำบากที่ได้รับจากความใกล้ชิด.'
มีเวลาเมื่อพวกเขาเดินทางไปด้วยกันเป็นเวลาหลายวันในขณะที่เขาเป็น ผี Karichwi แต่ Seoyoon ไม่รู้ความจริงที่ว่า เพราะเธอจำได้เพียงประชุมเขาในขณะที่การรับประทานอาหารปิ้งย่างที่กระท่อมไม้ซุงสอนของมันเป็นที่เข้าใจ.
ด้วยความคิดเหล่านั้นวัชพืชยิ้มอยู่ในเกณฑ์ดีต่อเธอ.
"มันไม่เป็นไร คุณอาจจะสวมใส่มัน เพราะมันถูกสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการใช้งานของคุณโปรดรีบขึ้นและใช้มัน. "
อย่างไรก็ตาม Seoyoon ส่ายหัวของเธอโดยไม่พูดอะไร.
'ทำไมเธอทำตัวเหมือนที่?'
วัชพืชงงตามสายของเธอของวิสัยทัศน์ Seoyoon ถูก expressionlessly มองไปที่เสื้อผ้าหนัง Yeti เขาสวม.
'ไม่มีทาง ... !'
หายวับไปคิดว่าผ่านในสอง!
วัชพืชการตรวจสอบสถานที่ตั้งของ Seoyoon เธอเป็นคนที่อยู่ตรงหน้าของแคมป์ไฟ เธอเป็นคนที่อยู่ใกล้กับไฟที่ว่าเธอย้ายไปเล็ก ๆ น้อย ๆ ใกล้ชิดเธอจะเผาไหม้.
'เธอต้องเกลียดเย็น นั่นหมายถึงเหตุผลที่ว่าทำไมเธอปฏิเสธที่จะสวมใส่นี้คือ ... '
เหตุผลที่เธอปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอก็พบว่าการรับความโปรดปรานเป็นเรื่องที่ยาก เธอเป็นคนที่เงียบ ๆ เรียกร้องเสื้อผ้าอุ่นขึ้นเล็กน้อย.
เสื้อผ้าที่วัชพืชทำสะท้อนให้เห็นอย่างถูกต้องการสัมผัสของเสื้อผ้าของผู้หญิงและเขาก็ไม่ได้ชั้นในการลดปริมาณของวัสดุที่ใช้.
เธอตั้งข้อสังเกตอย่างดีที่สุดนี้และต้องการเสื้อผ้าที่แตกต่าง.
วัชพืชไม่มีทางเลือก แต่ที่จะทำให้เธอชุดใหม่ของเสื้อผ้า การใช้วัสดุเหลือใช้ที่เขาเข้ามาเมื่อชั้นและตัดพื้นที่สัมผัสของเสื้อผ้าที่จะทำให้เสื้อผ้าที่หนา.
มันเป็นจุดที่ Seoyoon คว้าเสื้อผ้าและเดินอยู่ข้างหลังก้อนหินในการเปลี่ยนแปลงนี้.
หลังจากเสร็จสิ้นการเตรียมการอย่างใดสำหรับสภาพอากาศที่หนาวเย็น วัชพืชหันไปถาม Alveron คำถาม.
"ที่เป็นหุบเขาแห่งความตาย?"
"มันเป็นที่รู้จักในฐานะ Sendeim วัลเลย์."
"มันมีชื่อเดิม เป็นสถานที่ที่ยังเกี่ยวข้องกับกองทัพ Undead? "
วัชพืชถามคำถามเพราะส่วนใหญ่ของเควสระดับสูงที่เขาได้รับได้เกี่ยวข้องกับกองทัพ Undead ในบางวิธี.
อย่างไรก็ตาม Alveron ส่ายหัว.
"คริสตจักรกำลังสืบสวนกองทัพ Undead ที่ บาร์ข่านควบคุม พวกเขาแสดงให้เห็นว่าการแสวงหานี้และกองทัพ Undead ไม่เกี่ยวข้อง มันเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิโบราณ Niflheim คุณควรจะสามารถที่จะได้รับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Sendeim วัลเล่ย์จากพี่วิลเลจโมราต้าของ. "
"ผมเห็น."
วัชพืชไปด้านนอกของถ้ำ.
ความมืดขนาดใหญ่มองเห็นได้ในระยะไกล.
มันเป็น Morata ปราสาทที่เขา ต่อสู้กับเลือดแวมไพร์.
มันดูเหมือนว่าพวกเขาได้รับการบูรณะผงาดบ้านในเขตชานเมืองของคฤหาสน์ซึ่งเป็นซากปรักหักพังในอดีตที่ผ่านมา ผู้อยู่อาศัยก็ยังเคลื่อนไหวเกี่ยวกับที่นี่และมี.
"จากนั้นให้เป็นไป."
วัชพืช trudged ต่อหมู่บ้าน Morata.
Alveron และ Seoyoon ตามเขา.
ที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น.
"นักรบ! เรายินดีต้อนรับการกลับมาของคุณไปยังสถานที่แห่งนี้ เราจะไม่ลืมพระคุณโดยที่คุณช่วยชีวิตของเรา. "
ด้วยความสมบูรณ์ของการแสวงหาหมู่บ้านฟื้นขึ้นมา.
วัชพืชเป็นผู้มีส่วนร่วมที่ดีที่สุดของหมู่บ้าน! ขอบคุณที่เขาจะได้รับจำนวนมากของที่ระลึกจากชาวบ้านในหมู่บ้าน วัชพืชเริ่มต้นด้วยการมองหาพี่.
บ้านที่ใหญ่ที่สุดว่าในอดีตที่ผ่านมาถูกทำลายอย่างสมบูรณ์เพื่อให้ไม่แม้แต่โครงกระดูกอาจจะพบได้รับการซ่อมและกลายเป็นบ้านพี่ของ.
ภายในบ้านไม้ในเตาผิงที่ถูกเผาไหม้การแพร่กระจาย บรรยากาศที่อบอุ่น.
"นักรบผมขอขอบคุณสำหรับ revisiting เราในเวลาที่ยากลำบากเหล่านี้ "
"ฉันอยากจะมาอีกครั้งถึงแม้ว่าจะไม่ได้กรณี ฉันดีใจที่ได้เห็นว่าคุณและผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านจะทำดี. "
"มันต้องขอบคุณการป้องกันของอัศวินของเฟรยาและพระสงฆ์."
หมู่บ้านรบกวนมอนสเตอร์จะกลายเป็นที่บุกเข้ามาได้ตลอดเวลา.
เช่นในกรณีของหมู่บ้าน Baran, มอนสเตอร์ที่จะทำได้ ลักพาตัวคนและบังคับให้พวกเขากลายเป็นทาสของพวกเขา แต่ด้วยความพยายามของคริสตจักรของเฟรยา, หมู่บ้านนี้กลายเป็นที่ปลอดภัย.
พี่นำออกตะกร้าที่เต็มไปด้วยมันฝรั่งหวานที่ถูกพ่นด้วยไอน้ำ.
"ในขณะที่มันจึงจะเกิดขึ้นมันเป็นเรื่องของเวลาเย็น คุณจะสนใจที่จะเข้าร่วม? "
"ผมจะไม่ปฏิเสธ."
วัชพืชนั่งลงที่โต๊ะและเริ่มที่จะปอกเปลือกมันฝรั่งหวาน.
Seoyoon ยังนั่งลงข้าง ๆ เขาและเงียบเริ่มปอกมันฝรั่งหวานและการรับประทานอาหารพวกเขา.
ในอดีตที่ผ่านมา มีเวลาที่พวกเขายังกินด้วยกันเช่นนี้ในกระท่อมไม้ซุงผู้สอน.
'เวลาที่เราตอบสนองทุกเราดูเหมือนจะจบลงด้วยการรับประทานอาหารบางสิ่งบางอย่างร่วมกัน ถ้าเราผูกติดอยู่ด้วยกันมันอาจจะเป็นชะตากรรม?
มันฝรั่งหวานที่พวกเขาใส่ลงไปในกองไฟและย่าง มันเทศกินในเวลากลางคืนได้รับการพองตัวด้วยไอน้ำและมีเนื้อสีทองความงาม.
วัชพืชเอาคำหนึ่งของมันเทศ.
มันเป็นอาหารคาวหวานในขณะที่กำลัง!
'มันจะได้รับที่สมบูรณ์แบบถ้าผมมีกิมจิบางส่วนที่จะไปกับเรื่องนี้ '
เขามีความสามารถพอในการปรุงอาหารที่จะทำให้กิมจิบาง นอกจากนี้เขายังมีส่วนผสมที่จำเป็น.
แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเริ่มต้นการหมักกิมจิเมื่อใครอยากจะกินมัน นั่นคือเหตุผลว่าทำไมอาหารพิเศษเช่นกิมจิ, มักจะขายในราคาที่สูงมาก.
เพราะมันจะกลายเป็นอาหารสากลแพร่กระจายอย่างกว้างขวางว่าแม้ชาวตะวันตกจะได้กินมันก็มีอยู่ในร้านอาหารส่วนใหญ่.
คนรักการกินกิมจิไปยังจุดที่เชฟจะ เรียนรู้วิธีการที่จะทำให้มันเป็นครั้งแรก.
วัชพืชปอกเปลือกอย่างขยันขันแข็งและกินมันฝรั่งหวาน นับตั้งแต่มาถึงภาคเหนือมีน้อยมากที่จะกินเพื่อให้พวกเขาอยู่ในสภาพหิว.
Alveron พยายามที่จะกินอย่างสุภาพในตอนแรก แต่เขาก็เริ่มที่จะกินอย่างเร่งรีบ หลังจากที่เขาเริ่มต้นการเดินทางกับวัชพืชเขาเริ่มที่จะได้รับความชื่นชมสำหรับอาหาร.
ตะกร้าที่เต็มไปด้วยมันฝรั่งหวานเริ่มว่างอย่างรวดเร็ว.
วัชพืชและ Alveron ได้มากที่สุดของการรับประทานอาหาร แต่ปริมาณ Seoyoon ถูกวางออกไปก็ยังเป็นอย่างมาก ตอนนั้นเองที่วัชพืชมองไปที่การแสดงออกของผู้สูงอายุ.
Mooch จะต้องวัดสถานะของผู้มีพระคุณของเขาเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่และกิน.
ดวงตาที่จ้องมองและคิ้วขมวด!
แปลกใจที่เขาได้รับความรู้สึกที่สำคัญเกี่ยวกับจำนวนเงินที่ลดน้อยลงของมันฝรั่งหวาน
วัชพืชใส่มันเทศลงและถามคำถาม.
"ฉันต้องการที่จะได้ยินข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Sendeim วัลเลย์."
แม้ไม่ได้รับการแสวงหา, วัลเลย์ของมอนสเตอร์ที่นำเสนอความตายเพื่อตามล่าและสมบัติที่จะหา แต่มันจะดีกว่าที่จะได้รับอย่างใดอย่างหนึ่งเพราะมีข้อมูลที่จำเป็นและผลตอบแทน.
พี่มองออกไปนอกหน้าต่างไกลเช่นถ้าจะทิ้งเขามีสิ่งที่แนบมากับมันฝรั่งหวาน ชั้นของหิมะสีขาวปกคลุมมุมมองทั้งหมด.
"คุณตระหนักถึงความรุ่งเรืองในอดีตของเอ็มไพร์ Niflheim ของเราหรือไม่"
"ไม่ฉันไม่ได้ตระหนักถึงมัน."
วัชพืชได้ศึกษาแยกประวัติศาสตร์ของทวีปแวร์ซาย มันเป็นเรื่องของการขึ้นและตกของแต่ละอาณาจักรและวีรบุรุษของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นางเป๋งมองเสื้อผ้าที่วัชพืชยื่นให้เธอ
ความคิดผ่านจิตใจวัชพืช .
หล่อนต้องมีปัญหาบางอย่าง ที่ได้รับจากคนรู้จัก '
มีเวลาเมื่อพวกเขาไปเที่ยวด้วยกันมาหลายวัน ขณะที่เขาถูกผี karichwi แต่ seoyoon ยังไม่รู้ความจริง เธอแค่เรียกพบเขาขณะกินบาร์บีคิว Cabin เข้าสู่ระบบที่ของผู้สอนมันเข้าใจได้
กับความคิดเหล่านั้น วัชพืชยิ้มพ้องต้องกันกับเธอ .
" ไม่เป็นไร คุณอาจจะใส่มัน ตั้งแต่มันถูกสร้างโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการใช้งานของคุณ รีบๆจัดการเอง "
แต่ seoyoon ส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไรเลย .
'why เธอถึงทำอย่างนั้น ? '
วัชพืช งง ตามแนวของวิสัยทัศน์seoyoon คือ expressionlessly มองเยติ หนัง เสื้อผ้าที่เขาใส่ .
' . . . ! '
fleeting คิดว่าผ่านในวินาที !
วัชพืชสอบสวน seoyoon เป็นที่ตั้ง เธออยู่หน้ากองไฟ เธอเกือบจะไฟไหม้ ถ้าเธอขยับเข้ามาอีกนิด เธอจะถูกเผา
เธอต้องเกลียดความหนาว นั่นหมายความว่าเหตุผลที่เธอปฏิเสธที่จะสวมมัน . . . . . . . '
เหตุผลที่เธอปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอพบการยอมรับอะไรได้ยาก เธอเงียบ ๆเรียกร้องเล็กน้อยเสื้อผ้าที่อบอุ่น .
เสื้อผ้าที่วัชพืชทำอย่างถูกต้องสะท้อนแสงของเสื้อผ้าของผู้หญิง และเขาไม่ได้เลเยอร์ในการลดปริมาณของวัสดุที่ใช้ และต้องการเธอตาดีมากเลย

เสื้อผ้าที่แตกต่างกันวัชพืชที่ไม่มีทางเลือก แต่เพื่อให้เธอชุดใหม่ . การใช้เศษวัสดุ , เขาเพิ่มในบางชั้น และตัดพื้นที่สัมผัสของผ้า เพื่อให้ผ้าหนา
มันที่จุดนี้ว่า seoyoon คว้าเสื้อผ้าและไปหลังหินเปลี่ยนไป หลังจากที่ได้เสร็จสิ้นการเตรียม
สำหรับสภาพอากาศเย็น วัชพืชจึงหันไปถาม
alveron คำถาม" ซึ่งเป็นหุบเขาแห่งความตาย "
" มันเป็นที่รู้จักกันเป็น sendeim หุบเขา "
" มันเป็นชื่อเดิม เป็นสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับกองทัพ Undead ? "
. ถามคำถามเพราะส่วนใหญ่ของฝ่ายเควสเขาได้รับเกี่ยวข้องกับกองทัพ Undead ในบางวิธี .
แต่ alveron ส่ายหัว .
" คริสตจักรสืบ undead กองทัพที่บาร์ข่านควบคุมพวกเขาพบว่า คำร้องนี้ และกองทัพ Undead ไม่เกี่ยวข้องกัน มันเกี่ยวข้องกับอาณาจักร niflheim โบราณ คุณควรจะสามารถที่จะได้รับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ sendeim Valley จาก morata แก่หมู่บ้าน "
" ฉันเห็น "
วัชพืชไปด้านนอกของถ้ำ
ความมืดขนาดใหญ่ถูกมองเห็นได้ในระยะ morata
มันเป็นปราสาทที่เขาต่อสู้กับแวมไพร์เลือดแท้ .
ดูเหมือนพวกเขาสวยหรูตกแต่งบ้านในเขตชานเมืองของคฤหาสน์ซึ่งถูกทำลายในอดีต ชาวบ้านยังเกี่ยวกับการย้ายที่นี่และมี .
" งั้นไปกันเถอะ "
วัชพืช trudged ต่อหมู่บ้าน morata .
alveron และ seoyoon ตามเขา ชาวบ้านให้การต้อนรับเขาอย่างอบอุ่น
.
" นักรบ ! เรายินดีต้อนรับคุณกลับมาที่นี่พวกเราจะไม่มีวันลืมพระคุณที่ท่านช่วยชีวิตเรา "
ด้วยความสมบูรณ์ของเควสหมู่บ้านคืนชีพ .
วัชพืชผู้สนับสนุนที่ดีที่สุดของหมู่บ้าน ขอบคุณที่เขาอาจได้รับมากจากความช่วยเหลือจากชาวบ้าน วัชพืชเริ่มจากหาผู้เฒ่า .
ที่ใหญ่ที่สุดในบ้านหลังนั้น ในอดีตถูกทำลายไปหมดแล้ว ดังนั้นไม่มีแม้แต่โครงกระดูกอาจจะพบได้ถูกซ่อมแซมและกลายเป็นผู้อาวุโสของบ้าน
ภายในบ้านไม้ในเตาผิงกำลังไหม้กระจายบรรยากาศอบอุ่น .
" นักรบ ฉันขอขอบคุณด้วยความจริงใจสำหรับการเราในเวลาที่ยากลำบากเหล่านี้ "
" ฉันอยากมาอีกแล้วถ้ามันไม่ใช่อย่างนั้น ฉันดีใจที่เห็นนาย และชาวบ้านจะทำอะไรดี"
" ขอบคุณการคุ้มครองของเฟรย่าเป็นอัศวินและนักบวช "
รบกวนหมู่บ้านกลายเป็นสัตว์ประหลาดบุกตลอดเวลา
เช่นในกรณีของหมู่บ้าน Baran มอนสเตอร์สามารถลักพาตัวคนและบังคับให้พวกเขากลายเป็นทาสของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ขอขอบคุณในความพยายามของคริสตจักรของเฟรย่า หมู่บ้านนี้ก็ปลอดภัย
ผู้เฒ่าเอาตะกร้าที่เต็มไปด้วยมันฝรั่งหวานที่พองด้วยไอน้ำ
" มันเกิดขึ้นได้ มันก็ถึงเวลาอาหารเย็น คุณจะไปด้วยกันไหม "
" ผมไม่ขอปฏิเสธ "
วัชพืชนั่งลงที่โต๊ะและเริ่มปอกมันฝรั่งหวาน
seoyoon ก็นั่งลงข้างเขา และค่อยๆเริ่มปอกมันฝรั่งหวานและกินพวกเขา .
ในอดีต มีเวลาก็กินด้วยกันแบบนี้ในห้องโดยสารเข้าสู่ระบบของผู้สอน
'every เวลาเราเจอกันเราดูจบ กินอะไรด้วยกัน ถ้าเราผูกกัน มันอาจจะเป็นโชคชะตา '
มันฝรั่งหวานที่พวกเขาใส่ลงไปในกองไฟ และย่าง มันฝรั่งหวานกินตอนกลางคืนคือฟูด้วยไอน้ำและมีเนื้อทองงาม .
วัชพืชได้เต็มปากของมันเทศ .
มันเผ็ดในขณะที่หวาน !
มันคงจะเยี่ยมมากถ้าฉันมีกิมจินี่ '
.เขามีความสามารถเพียงพอในการประกอบอาหาร ทำกิมจิ เขายังมีส่วนผสมที่จำเป็น .
แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเริ่มต้นการหมักกิมจิเมื่อหนึ่งต้องการที่จะกินมัน นั่นคือเหตุผลที่อาหารเป็นพิเศษ เช่น กิมจิ มักจะขายในราคาที่สูงเหลือเกิน .
เพราะมันกลายเป็นกระจายกันอย่างแพร่หลายสากลอาหารที่แม้ฝรั่งจะกิน มันสามารถใช้ได้ในร้านอาหารมากที่สุด .
คนชอบกินกิมจิถึงจุดที่พร้อมจะเรียนรู้วิธีการทำมันก่อน
วัชพืชขยันปอกเปลือกกินมันฝรั่งหวาน ตั้งแต่มาทางเหนือ มี น้อยมากที่จะกินเพื่อให้พวกเขาอยู่ในสถานะ หิว . . .
alveron พยายามกินอย่างสุภาพ ที่แรก แต่เขาก็เริ่มกินอย่างรีบเร่ง หลังจากที่เขาเริ่มการเดินทางกับวัชพืช เขาเริ่มที่จะได้รับความชื่นชมในอาหาร
ตะกร้าที่เต็มไปด้วยมันฝรั่งหวานเริ่มอย่างรวดเร็ว ว่างเปล่า
วัชพืชและ alveron ทำส่วนใหญ่ของกิน แต่ปริมาณ seoyoon คือใส่ไปก็มาก ก็ยัยนั่นมองผู้สูงวัย การแสดงออก การไม่ต้องวัดสถานะของผู้มีพระคุณของเขา เพื่อที่จะอยู่และกิน
ตาเขม็งและคิ้วร่อง !
แปลกใจ ,เขารู้สึกอ่อนไหวเกี่ยวกับลดน้อยลงปริมาณมันฝรั่งหวาน .
วัชพืชใส่มันเทศลงไป และถามคำถาม .
" ฉันต้องการฟังข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ sendeim หุบเขา "
โดยไม่ต้องรับเควสที่หุบเขาแห่งความตายให้มอนสเตอร์ที่ล่าสมบัติหา อย่างไรก็ตาม , มันจะดีกว่าที่จะได้รับ เพราะมันมีข้อมูลที่จำเป็นและรางวัล
ผู้อาวุโสมองออกไปนอกหน้าต่างไกล เช่นถ้าจะทิ้งความผูกพัน เขามีมันฝรั่งหวาน ชั้นของหิมะขาวปกคลุมดูทั้งหมด .
" เจ้ารู้อดีตของเรา niflheim ความรุ่งเรืองของอาณาจักร "
" ไม่ ผมไม่ได้ตระหนักถึงมัน . "
วัชพืชได้แยกศึกษาประวัติศาสตร์ของทวีปแวร์ซาย มันคือเรื่องราวของการขึ้นและตกของแต่ละอาณาจักร และวีรบุรุษของตน