Assertiveness is the quality of bei

Assertiveness is the quality of being self-assured and confident without being aggressive. In the field of psychology and psychotherapy, it is a learnable skill and mode of communication. Dorland's Medical Dictionary defines assertiveness as:

a form of behavior characterized by a confident declaration or affirmation of a statement without need of proof; this affirms the person's rights or point of view without either aggressively threatening the rights of another (assuming a position of dominance) or submissively permitting another to ignore or deny one's rights or point of view.[1]

During the second half of the 20th century, assertiveness was increasingly singled out as a behavioral skill taught by many personal development experts, behavior therapists, and cognitive behavioral therapists. Assertiveness is often linked to self-esteem. The term and concept was popularized to the general public by books such as Your Perfect Right: A Guide to Assertive Behavior (1970) by Robert E. Alberti and Michael L. Emmons and When I Say No, I Feel Guilty: How To Cope Using the Skills of Systematic Assertiveness Therapy (1975) by Manuel J. Smith.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยืนกรานเป็นคุณภาพที่มั่นใจตัวเอง และมั่นใจไม่ก้าวร้าว ในด้านจิตวิทยาและจิตบำบัด มันเป็นทักษะ learnable เรียนเหมาะและโหมดของการสื่อสาร พจนานุกรมทางการแพทย์ของ Dorland กำหนดยืนกรานเป็น: รูปแบบของลักษณะการทำงานโดยการประกาศความมั่นใจหรือภาพของคำสั่งโดยไม่ต้องของหลักฐาน นี้ยืนยันสิทธิของบุคคลหรือมุมมอง โดยอุกอาจคุกคามสิทธิของอื่น (สมมติ) ตำแหน่งการปกครอง หรือยินดีอนุญาตให้ละเว้น หรือปฏิเสธสิทธิของหรือมองอีก [1]ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ยืนกรานถูกมาก singled out เป็นทักษะพฤติกรรมสอน โดยผู้เชี่ยวชาญการพัฒนาส่วนบุคคล พฤติกรรมบำบัด และบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา มักจะมีการเชื่อมโยงยืนกรานการนับถือตนเอง ระยะเวลาการและแนวคิดนิยมทั่วไป โดยหนังสือเช่นขวาสมบูรณ์แบบของคุณ: กับคู่มือการทำงานของฟิต (1970) โดย Robert E. Alberti และ Michael L. Emmons และเมื่อผมบอกว่า ไม่มี ฉันรู้สึกผิด: วิธีการใช้การทักษะของระบบยืนกรานรักษา (1975) โดยมานูเอล J. Smith รับมือ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อหังการคือคุณภาพของการเป็นความมั่นใจและมีความมั่นใจโดยไม่ต้องก้าวร้าว ในสาขาจิตวิทยาและจิตบำบัดมันเป็นทักษะ learnable และโหมดของการสื่อสาร ดอร์แลนด์พจนานุกรมแพทย์กำหนดอหังการเช่นรูปแบบของพฤติกรรมที่โดดเด่นด้วยการประกาศความมั่นใจหรือยืนยันคำสั่งโดยไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ได้; นี้ยืนยันสิทธิของบุคคลหรือมุมมองโดยไม่ต้องทั้งอุกอาจคุกคามสิทธิของผู้อื่น (สมมติว่าตำแหน่งของการปกครอง) หรือ submissively อนุญาตอื่นที่จะไม่สนใจหรือปฏิเสธสิทธิหนึ่งหรือจุดของมุมมอง. [1] ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 อหังการถูกแยกมากขึ้นจากการเป็นทักษะพฤติกรรมการสอนโดยผู้เชี่ยวชาญหลายส่วนบุคคลการพัฒนา, การบำบัดพฤติกรรมและนักบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา อหังการมักจะเชื่อมโยงไปยังภาคภูมิใจในตนเอง คำและแนวคิดที่เป็นที่นิยมให้กับประชาชนทั่วไปโดยหนังสือดังกล่าวเป็นสิทธิที่สมบูรณ์แบบของคุณ: คู่มือพฤติกรรมกล้าแสดงออก (1970) โรเบิร์ตอีอัลเบอร์และไมเคิลแอล Emmons และเมื่อฉันพูดไม่ฉันรู้สึกผิด A: วิธีที่จะรับมือการใช้ ทักษะของระบบอหังการบำบัด (1975) โดยมานูเอลเจสมิ ธ