We have to think of the accompanime

We have to think of the accompaniments, too!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราต้องคิดถึงพ่อค เกินไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราต้องคิดว่าตุ้ม, เกินไป!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราต้องคิดถึงผักเคียงด้วย