After we stole him we made our way

After we stole him we made our way from Los Angeles through the Californian desert to Las Vegas. Drowning my sorrows and (narrowly) avoiding conflict from many directions..... I sat down with Jim (Zane Lowe's Producer) and he began to explain to me how he was in the process of re-scoring a movie and did we want to be involved. The film in question was the modern classic ‘Drive’. So of course my answer was ‘yes’. We wrote Medicine for our chosen scenes. Medicine, it’s title and sentiment, goes all the way back to the original The 1975 project that was based in my bedroom. It’s a new piece of music informed by the genesis of our band and our love for ‘Drive’ as a film. Having the opportunity to re-score a movie of which we were already so familiar provided us with a sense of knowing and allowed us to be slightly more introspective than we maybe would have been approaching something unknown. The movie itself plays with the duality of resignment and hope - and this is most obvious and stirring in the scenes we chose to score. The song is a testament to that same idea and has in turn become one of our most personal and best loved pieces of music to date. I won’t delve into what the song is about lyrically because frankly I want to put those ideas to bed; but being provided with the context in which Medicine came to be, it allowed the song to become a mausoleum for those ideas, captured, diverted and frozen forever. Which is pretty cool

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากที่เราขโมยเขา เราทำของเราไปจากลอสแอนเจลิสผ่านทะเลทรายละม้ายลาสเวกัส จมของฉัน sorrows และหลีกเลี่ยงความขัดแย้งจากหลายทิศทาง (แคบ ๆ) ... นั่งลงกับจิม (โปรดิวเซอร์ของ Lowe แซน) และเริ่มอธิบายให้ฉันว่าเขากำลังใหม่ให้คะแนนภาพยนตร์ และเราไม่ต้องการมีส่วนร่วม ภาพยนตร์ทันสมัยคลาสสิก 'ไดรฟ์' ได้ ดังนั้นแน่นอนว่าคำตอบของฉันได้ 'ใช่' เราเขียนยาสำหรับฉากของเราท่าน ยา ของชื่อ และความเชื่อ มั่น ไปตลอดทางกลับไปเดิมโครงการ 1975 ที่ขึ้นอยู่ในห้องนอนของฉัน เป็นเพลงที่รับแจ้งจากปฐมกาลของวงดนตรีของเราและความรักใน 'ไดรฟ์' เป็นภาพยนตร์ฉบับใหม่ มีโอกาสอีกคะแนนภาพยนตร์ที่เราแล้วมีความคุ้นเคยเพื่อให้เรา มีความรู้ และทำให้เรามี introspective เล็กน้อยกว่าเราอาจจะได้รับกำลังอะไรไม่รู้จัก เล่นภาพยนตร์เอง มีทวิภาวะ resignment และหวัง - และนี้เป็นที่ชัดเจนมากที่สุด และกวนในฉากเราเลือกให้คะแนน เพลงเป็นความคิดที่เหมือนกัน และจะกลายเป็นหนึ่งของเราส่วนใหญ่ และส่วนรักชิ้นดนตรีวันที่ ผมไม่คุ้ยเพลงคืออะไรเกี่ยวกับ lyrically เพราะตรงไปตรงมาต้องการความคิดนอน แต่จะมีบริบทที่ยามาให้ อนุญาตเพลงเป็น สุสานสำหรับความคิด จับภาพ การเปลี่ยนแปลง และแช่ตลอดไป ซึ่งเป็นเย็นสวย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากที่เราขโมยเขาเราทำของเราวิธีจาก Los Angeles ผ่านทะเลทรายแคลิฟอร์เนียไปลาสเวกัส จมน้ำดับทุกข์ของฉันและ (หวุดหวิด) หลีกเลี่ยงความขัดแย้งจากหลายทิศทาง ..... ฉันนั่งลงกับจิม (ผู้ผลิตโลว์เชน) และเขาก็เริ่มที่จะอธิบายให้ฉันว่าเขากำลังอยู่ในขั้นตอนของการให้คะแนนใหม่หนังและทำเราต้องการ จะมีส่วนร่วม ภาพยนตร์ในคำถามเป็นคลาสสิกทันสมัย​​ 'ไดรฟ์' ดังนั้นแน่นอนคำตอบของฉันคือ 'ใช่' เราเขียนแพทย์สำหรับฉากที่เลือกของเรา แพทย์ก็ชื่อและความเชื่อมั่นไปตลอดทางกลับไปที่เดิม 1,975 โครงการที่อยู่ในห้องนอนของฉัน มันเป็นชิ้นใหม่ของเพลงแจ้งจากแหล่งกำเนิดของวงดนตรีของเราและความรักของเราสำหรับ 'ไดรฟ์' เป็นภาพยนตร์ มีโอกาสที่จะกลับมาทำคะแนนหนังที่เรามีอยู่แล้วเพื่อให้เราคุ้นเคยกับความรู้สึกของการรู้และได้รับอนุญาตให้เราเป็นมากขึ้นเล็กน้อยครุ่นคิดกว่าที่เราอาจจะได้รับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่รู้จักใกล้ ภาพยนตร์ที่ตัวเองเล่นกับคู่ของ resignment และความหวัง - และนี่คือที่ชัดเจนที่สุดและตื่นเต้นในฉากที่เราเลือกที่จะทำคะแนน เพลงเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความคิดเดียวกันกับที่และในทางกลับกันกลายเป็นหนึ่งในชิ้นส่วนบุคคลมากที่สุดและรักของเราดีที่สุดของเพลงวันที่ ฉันจะไม่เจาะลึกว่าเพลงเป็นเรื่องเกี่ยวกับเพลงเพราะตรงไปตรงมาผมต้องการที่จะนำความคิดเหล่านั้นไปนอน; แต่ถูกให้กับบริบทที่แพทย์มาเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้เพลงที่จะกลายเป็นหลุมฝังศพสำหรับความคิดเหล่านั้นจับหันเหความสนใจและแช่แข็งตลอดไป ซึ่งเป็นเย็นสวย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากที่เราขโมยเขาเราทำทางของเราจาก Los Angeles ผ่านทะเลทรายแคลิฟอร์เนียลาสเวกัส จมความทุกข์ของฉันและ ( หวุดหวิด ) หลีกเลี่ยงความขัดแย้งจากหลายทิศทาง . . . . . ผมนั่งลงกับจิม ( ผู้ผลิตของ Zane Lowe ) และเขาเริ่มที่จะอธิบายให้ฉันว่าเขาอยู่ในกระบวนการของการเป็นเกณฑ์การให้คะแนนภาพยนตร์ และเราต้องการที่จะได้รับเกี่ยวข้อง ภาพยนตร์ในคำถามคลาสสิกสมัยใหม่ขับ 'แน่นอนคำตอบคือ ' ใช่ ' เราเขียนยาสำหรับฉากที่เราเลือก ยา มันชื่อเรื่องและความเชื่อมั่นไปตลอดทางกลับไปที่เดิม 1975 โครงการที่ใช้ในห้องนอน เป็นชิ้นใหม่ของดนตรีทราบ โดยแหล่งกำเนิดของวงของเราและความรักของเราสำหรับ ' ไดรฟ์ ' เป็นภาพยนตร์มีโอกาสที่จะเป็นคะแนนหนังที่เรามีอยู่แล้วเพื่อให้เราคุ้นเคยกับความรู้สึกของการรู้และให้เราได้ครุ่นคิดเล็กน้อยกว่าเราอาจจะได้เข้าใกล้อะไรที่ไม่รู้จัก ตัวหนังเล่นกับคู่ของ resignment และความหวัง - และนี้เป็นที่ชัดเจนมากที่สุดและตื่นเต้นในฉากที่เราเลือกให้คะแนนเพลงพิสูจน์ว่าแนวคิดเดียวกันและจะกลายเป็นหนึ่งในของเราส่วนบุคคลมากที่สุด และดีที่สุดรักชิ้นส่วนของเพลงวันที่ ผมจะไม่เจาะลึกเป็นเพลงอะไรเกี่ยวกับเนื้อเพลงเพราะที่จริงแล้ว ผมอยากให้ความคิดเหล่านั้นไปที่เตียง แต่ถูกให้กับบริบทที่แพทย์ก็จะอนุญาตให้เพลงเป็นสุสานสำหรับความคิดเหล่านั้นจับ เบี่ยงเบนและแช่แข็งตลอดกาลซึ่งเป็นเย็นสวย