Around 56 Red seal ships to Siam ar

Around 56 Red seal ships to Siam are recorded between 1604 and 1635.[3] By around 1620, the trade between Siam and Japan was larger than the total trade of Siam with all other nations.[4]

A Japanese colony was established in Siam. The colony was active in trade, particularly in the export of deer-hide and sappan wood to Japan in exchange for Japanese silver and Japanese handicrafts (swords, lacquered boxes, high-quality papers). From Siam, Japan was interested in purchasing Chinese silks, as well as deerskins and ray or shark skins (used to make a sort of shagreen for Japanese sword handles and scabbards).[5]

The Japanese were noted by the Dutch for challenging the trade monopoly of the Dutch East India Company (VOC), as their strong position with the King of Siam typically allowed them to buy at least 50% of the total production, leaving small quantities of a lesser quality to other traders.

The king of Siam sent numerous embassies to Japan: in 1621, an embassy led by Khun Pichitsombat and Khun Prasert, in 1623 by Luang Thongsamut and Khun Sawat, and in 1626 by Khun Raksasittiphon.[1] Letters from king Songtham praise the relationship between the two countries:

"The existence of a sea separating Thailand and Japan has made contact between our two nations difficult. However, merchant ships of both nations now ply regularly between our two countries, causing relations to become even closer. It is now apparent that you (the Shogun) have sincere affection for us, an affection even stronger than that of our immediate kin."

—Letter by king Songtham.[1]
The Shogun responded in similar terms:

"The cordial relations between our two countries cannot be destroyed. Since we both have mutual trust, the existence of a sea between us is not of any significance."

—Letter by the Tokugawa Shogun to king Songtham.[1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรือประทับตราสีแดงประมาณ 56 ไปสยามถูกบันทึกไว้ระหว่าง 1604 และ 1635[3] โดยประมาณ 1620 การค้าระหว่างไทยและญี่ปุ่นได้มากกว่าการค้ารวมของไทยกับประเทศอื่น ๆ[4]อาณานิคมญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นในสยาม โคโลนีถูกใช้งานในทางการค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการส่งออกของเดียร์ซ่อนและ sappan ไม้ญี่ปุ่นแลกเปลี่ยนญี่ปุ่นญี่ปุ่น และเงินหัตถกรรม (ดาบ กล่องทรงเครื่อง เอกสารคุณภาพ) จากสยาม ญี่ปุ่นมีความสนใจในการซื้อผ้า ไหมจีน รวมทั้ง deerskins และปลากระเบน หรือปลาฉลามสกิน (ใช้เพื่อให้การจัดเรียงของ shagreen จับดาบญี่ปุ่นและ scabbards)[5]ญี่ปุ่นได้ตั้งข้อสังเกต โดยดัตช์ที่การท้าทายการผูกขาดทางการค้าของดัตช์อีสต์อินเดียบริษัท (VOC), ตำแหน่งของพวกเขาแข็งแกร่งกับกษัตริย์สยามจะอนุญาตให้ซื้ออย่างน้อย 50% ของการผลิตรวม ปล่อยปริมาณคุณภาพน้อยกว่าเล็กน้อยผู้ค้าอื่น ๆพระเจ้ากรุงสยามส่งสถานทูตหลายประเทศญี่ปุ่น: ใน 1621 สถานเอกอัครราชทูตนำ โดยคุณ Pichitsombat และคุณประเสริฐ สถาปนาโดยหลวง Thongsamut และคุณสวัสดิ์ และ 1626 โดยคุณ Raksasittiphon[1] จดหมายจากพระมหากษัตริย์ทรงธรรมสรรเสริญความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศ:"การดำรงอยู่ของทะเลแยกไทยและญี่ปุ่นได้ทำการติดต่อระหว่างประเทศทั้งสองเรายาก อย่างไรก็ตาม เรือพาณิชย์ทั้งประเทศตอนนี้ชั้นเป็นประจำระหว่างทั้งสองประเทศ สาเหตุของความสัมพันธ์เป็นได้ ได้ขณะนี้ชัดเจนว่า คุณ (โชกุน) มีจิตจริงใจเรา จิตที่แข็งแกร่งกว่าของกินของเราทันที"– จดหมายจากพระมหากษัตริย์ทรงธรรม[1]โชกุนตอบสนองในเงื่อนไขที่คล้ายกัน:"ความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างทั้งสองประเทศไม่สามารถทำลาย เนื่องจากเราทั้งสองมีความน่าเชื่อถือซึ่งกันและกัน การดำรงอยู่ของทะเลระหว่างเราไม่สำคัญใด ๆ "ตัวอักษร โดยโชกุนโทะกุงะวะเพื่อพระมหากษัตริย์ทรงธรรม[1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รอบ 56 ตราประทับเรือแดงสยามจะถูกบันทึกไว้ระหว่าง 1,604 และ 1,635 [3] โดยรอบ 1620 การค้าระหว่างไทยและญี่ปุ่นมีขนาดใหญ่กว่าการค้ารวมของไทยกับประเทศอื่น ๆ ทั้งหมด. [4] อาณานิคมของญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นในสยาม . อาณานิคมมีบทบาทในการค้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการส่งออกหนังกวางและไม้ sappan ไปยังประเทศญี่ปุ่นในการแลกเปลี่ยนสำหรับเงินญี่ปุ่นและงานหัตถกรรมญี่ปุ่น (ดาบ, กล่องเคลือบกระดาษคุณภาพดี) จากสยามประเทศญี่ปุ่นมีความสนใจในการซื้อผ้าไหมจีนเช่นเดียวกับหนังกวางหนังปลากระเบนหนังปลาฉลาม (ใช้เพื่อให้การจัดเรียงของด้ามดาบญี่ปุ่นเป็นต้น). [5] ญี่ปุ่นถูกตั้งข้อสังเกตโดยชาวดัตช์ท้าทายการค้า การผูกขาดของดัตช์อีสต์อินเดีย บริษัท (VOC) เช่นสถานะที่แข็งแกร่งของพวกเขากับกษัตริย์แห่งสยามมักจะได้รับอนุญาตให้ซื้ออย่างน้อย 50% ของการผลิตทั้งหมดออกจากปริมาณขนาดเล็กที่มีคุณภาพน้อยกว่าผู้ค้าอื่น ๆ . กษัตริย์แห่งสยามส่ง สถานทูตหลายไปยังประเทศญี่ปุ่นใน 1621, สถานทูตนำโดยคุณ Pichitsombat และคุณประเสริฐใน 1623 โดยหลวง Thongsamut และคุณสวัสดิ์และใน 1626 โดยคุณ Raksasittiphon [1] จดหมายจากกษัตริย์ทรงธรรมสรรเสริญความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศ. " การดำรงอยู่ของทะเลแยกประเทศไทยและประเทศญี่ปุ่นได้ทำให้การติดต่อระหว่างประเทศทั้งสองของเรายาก. แต่เรือของทั้งสองชาติบัดนี้ได้ระหว่างสองประเทศที่ก่อให้เกิดความสัมพันธ์ที่จะกลายเป็นได้ใกล้ชิด. คือตอนนี้เห็นได้ชัดว่าคุณ (โชกุน) มีความรักความจริงใจสำหรับเราความรักที่แข็งแกร่งกว่าที่ญาติของเราได้ทันที ". -Letter โดยกษัตริย์ทรงธรรม [1]. โชกุนตอบสนองในแง่ที่คล้ายกัน: "ความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองประเทศไม่สามารถถูกทำลาย เนื่องจากเราทั้งสองมีความไว้วางใจซึ่งกันและกัน, การดำรงอยู่ของทะเลระหว่างเราไม่ได้มาจากความสำคัญใด ๆ . " -Letter โดยโชกุนโทคุงาวะกษัตริย์ทรงธรรม. [1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประมาณ 56 แดงตราประทับเรือสยามและบันทึกไว้ระหว่าง 1604 เป็น [ 3 ] โดยรอบ 1620 , การค้าระหว่างสยามและญี่ปุ่นมีขนาดใหญ่กว่ารวมการค้าสยามกับประเทศอื่น ๆทั้งหมด . [ 4 ]

เป็นอาณานิคมของญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นในสยามประเทศ อาณานิคมที่ถูกใช้งานในการค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการส่งออกของกวางแอบแซบแพนไม้ญี่ปุ่น แลกกับเงินญี่ปุ่นและภาษาญี่ปุ่นหัตถกรรม ( ดาบเคลือบกล่องเอกสารคุณภาพสูง ) จากสยาม ญี่ปุ่นสนใจซื้อผ้าไหมจีน รวมทั้ง deerskins และเรย์ หรือ ฉลามกิน ( ใช้เพื่อให้การจัดเรียงของหนังลายจุดทำจากหนังสัตว์เพื่อจับดาบญี่ปุ่น และ scabbards ) [ 5 ]

ญี่ปุ่นตั้งข้อสังเกตโดยดัตช์สำหรับท้าทายการผูกขาดการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ ( VOC )เป็นตำแหน่งที่แข็งแกร่งกับกษัตริย์แห่งสยามมักจะอนุญาตให้พวกเขาที่จะซื้ออย่างน้อย 50% ของกำลังการผลิตทั้งหมด เหลือปริมาณขนาดเล็กของคุณภาพที่น้อยกว่าเพื่อให้ผู้ค้าอื่น ๆ .

กษัตริย์สยามส่งคณะทูตไปญี่ปุ่นมากมายใน 1537 , สถานทูต นำโดย คุณ pichitsombat และคุณประเสริฐ ใน ค.ศ. 1623 โดย หลวง thongsamut และ คุณสวัสดิ์ และคุณ raksasittiphon ด้วย .[ 1 ] จดหมายจากสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม สรรเสริญ ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศ :

" การดำรงอยู่ของทะเลจากไทยและญี่ปุ่นมีการติดต่อระหว่างสองประเทศของเราได้ยาก อย่างไรก็ตาม เรือพาณิชย์ของทั้งสองประเทศตอนนี้ใช้เป็นประจำระหว่างสองประเทศของเรา ก่อให้เกิดความสัมพันธ์จะใกล้ชิดกันมากขึ้น คือตอนนี้เห็นได้ชัดว่าคุณ ( โชกุน ) มีความรัก จริงใจกับเรามีความรักที่แข็งแกร่งกว่าของญาติของเราทันที "

- จดหมายโดยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม [ 1 ]
โชกุนตอบในแง่ที่คล้ายกัน :

" ความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างสองประเทศของเราจะไม่ถูกทำลาย เราต่างมีความไว้วางใจซึ่งกันและกัน การมีอยู่ของทะเลระหว่างเราไม่ได้มีความหมายอะไร "

- จดหมายจากโทะกุงะวะโชกุนกับสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม [ 1 ]