The second thing to keep in mind is

The second thing to keep in mind is that the concept of keeping face plays a big role in Thai culture. When I first started working at my school, some of the teachers and staff would not wai me in the morning, nor would they say hello, even though I would always do both. My initial reaction to this was that they resented me for the salary disparity, and they were not afraid to show it. However, my Canadian co-worker, who had been teaching at the school for six years, corrected me on this. He said that for most Thais, it had more to do with a painful shyness (particularly if you are teaching in a more rural province outside of Bangkok as I am), and a worry they have that they will misspeak or incorrectly—even if it is just to say, “Good morning.” While it seems like a silly thing to worry about from the perspective of a Westerner, the potential of losing face is something many Thais will go far out of their way to avoid, even if means coming off as rude. In time, however, people will get used to you and realize you are there to help everyone with their English, and not to pick on anyone for their mistakes. Keep smiling and saying hello, in spite of the seeming rebuffs, and eventually most people will come around.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สิ่งสองต้องจำไว้คือ ว่า แนวคิดของการรักษาหน้ามีบทบาทใหญ่ในวัฒนธรรมไทย เมื่อฉันแรกเริ่มทำงานที่โรงเรียนของฉัน ครูและพนักงานจะไม่ไหว้ฉันในตอนเช้า หรือจะพูดสวัสดี แม้ว่าฉันจะต้องทำทั้งสองอย่าง ปฏิกิริยาของฉันเริ่มต้นนี้เป็นที่พวกเขา resented ฉันสำหรับ disparity เงินเดือน และพวกเขาไม่กลัวที่จะแสดง อย่างไรก็ตาม ฉันแคนาดาร่วมผู้ ปฏิบัติงาน มีการสอนที่โรงเรียนหกปี แก้ไขฉันนี้ เขากล่าวว่า คนไทยส่วนใหญ่ จะมีเพิ่มเติมกับความอายเจ็บ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณกำลังสอนในจังหวัดมากกว่าชนบทนอกกรุงเทพฯ เป็นฉัน), และความกังวลได้ว่า พวกเขาจะ misspeak หรือไม่ถูกต้อง — แม้ว่าจะเป็นเพียงการพูด "เช้า ที่ดี" ในขณะที่ดูเหมือนว่าเป็นสิ่งที่โง่ที่ต้องกังวลเกี่ยวกับการจากมุมมองของชาวตะวันตก ศักยภาพของการสูญเสียหน้าเป็นสิ่งที่คนไทยจำนวนมากจะไกลออกไปเที่ยวเพื่อหลีกเลี่ยงการ แม้ความหมาย มาปิดที่หยาบ ในเวลา อย่างไรก็ตาม คนจะได้รับใช้คุณ และตระหนักจะช่วยทุกคน ด้วยภาษาอังกฤษ และไม่รับผู้สำหรับข้อผิดพลาดของพวกเขา ทำให้ยิ้มและพูดสวัสดี แม้ seeming rebuffs และในที่สุดคนส่วนใหญ่จะมาใกล้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สิ่งที่สองที่จะระลึกได้ว่า แนวคิดของการรักษาใบหน้ามีบทบาทใหญ่ในสังคมไทย เมื่อฉันเริ่มทำงานที่โรงเรียน ครูบางคน และเจ้าหน้าที่จะไม่ไหว้ผมในตอนเช้า หรือพวกเขาจะพูดว่า สวัสดี แม้ว่าผมจะทำทั้งสองอย่าง ฉันเริ่มต้นปฏิกิริยานี้ว่าพวกเขาเกลียดฉันเพราะฉันเงินเดือนไม่เหมือนกัน และเขาไม่กลัวที่จะแสดงมันออกมา อย่างไรก็ตามเพื่อนร่วมงานของฉันที่แคนาดา ที่เคยสอนที่โรงเรียนสำหรับ 6 ปี ให้ฉัน เขา กล่าวว่า คนไทยส่วนใหญ่ก็มีมากขึ้นจะทำอย่างไรกับความเขินอายที่เจ็บปวด ( โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณจะสอนในชนบทจังหวัดนอกเขตเป็นฉัน ) , และเป็นห่วงพวกเขา ว่า พวกเขาจะพูดผิด หรือ ไม่ถูกต้อง แม้ว่ามันเป็นเพียงแค่พูดว่า " อรุณสวัสดิ์" ในขณะที่มันดูเหมือนโง่ ๆต้องกังวล จากมุมมองของชาวตะวันตก ศักยภาพของการสูญเสียใบหน้าเป็นสิ่งที่คนไทยหลายคนจะไปไกลออกไปจากทางของพวกเขาที่จะหลีกเลี่ยง ถ้าแปลออกมาเป็นหยาบ ในเวลา อย่างไรก็ตาม ผู้คนจะได้รับใช้คุณและรู้ว่าคุณมีเพื่อช่วยทุกคน กับภาษาอังกฤษ และไม่เลือกใคร สำหรับความผิดพลาดของพวกเขาเก็บยิ้มและกล่าวทักทาย ทั้งๆ ที่ rebuffs seeming และในที่สุดคนส่วนใหญ่จะมาแถวนี้