AbstractObjectives were to determin

Abstract
Objectives were to determine progesterone concentration (P4) from days 4 to 28 relative to presumptive estrus necessary for maintenance of pregnancy in lactating Holstein cows. Cows were assigned to the low P4 (LowP4, n = 28) or control (n = 153) treatments. All cows were presynchronized with two injections of PGF2α (14 d apart) and an ovulation synchronization protocol (11 d later; GnRH on day −10, PGF2α on day −3; and GnRH on day 0 = presumptive estrus). Cows in the Low P4 treatment received 2 injections of prostaglandin F2α on days 4 and 5 (day 0 = presumptive estrus) and a new CIDR insert on day 5 that was replaced every 7 d until day 28. Blood was sampled on days −9, −2, 0, 4, 7,14, 21, and 28. Ovaries were examined with ultrasound on days −9, −3, and 7 and cows bearing a corpus luteum ≥20 mm on day 7 received an embryo. On days 0, 4 and 7 P4 did not differ (P ≥ 0.27) but control cows had greater (P < 0.01) P4 on days 14, 21, and 28. Progesterone concentration fold change from day 0 to 7 was not (P = 0.14) affected by treatment, but P4 concentration fold change from day 7 to 14 was (P < 0.01) greater for control cows compared with LowP4 cows. No LowP4 cows became pregnant after embryo transfer, whereas 35.7, 25.5, and 21.4% of control cows were pregnant on day 28, 42, and 63, respectively. Progesterone concentration fold changes from day 0 to 7 (P = 0.03) and from day 7 to 14 (P = 0.05) were associated with pregnancy outcomes on day 63. Among cows that were pregnant on day 63, the minimum P4 concentration fold changes from day 0 to 7 and from day 7 to 14 were 2.71 and 1.48, respectively. Interestingly, cows with P4 concentration

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อวัตถุประสงค์มีการ ตรวจสอบความเข้มข้นฮอร์โมน (P4) จากวันที่ 4 ถึง 28 เมื่อเทียบกับความจำเป็นสำหรับการบำรุงรักษาของการตั้งครรภ์ในโฮลชไตน์ presumptive estrus วัวถูกกำหนดให้กับ P4 ต่ำ (LowP4, n = 28) หรือควบคุม (n = 153) รักษา วัวทั้งหมดถูก presynchronized ฉีดสองของ PGF2α (แยก 14 d) และการตกไข่ตรงโพรโทคอล (11 d ภายหลัง บางส่วนในวัน −10, PGF2α ในวัน −3 และบางส่วนในวันที่ 0 = presumptive estrus) วัวในการรักษาต่ำ P4 รับฉีด 2 ของ prostaglandin F2α ในวันที่ 4 และ 5 (วันที่ 0 = presumptive estrus) และการแทรก CIDR ใหม่ในวันที่ 5 ที่แทนทุก 7 วันจนถึงวันที่ 28 เลือดเป็นตัวอย่างในวัน −9,-2, 0, 4, 7,14, 21 และ 28 รังไข่ถูกตรวจ ด้วยอัลตร้าซาวด์ในวัน −9, −3 และ 7 และวัวแบริ่งมี corpus luteum ≥ 20 มม.ในวันที่ 7 ได้รับตัวอ่อน ในวันที่ 0, 4 และ 7 P4 ไม่ได้แตกต่างกัน (P ≥ 0.27) แต่ควบคุมวัวได้มากขึ้น (P < 0.01) P4 ในวันที่ 14, 21 และ 28 ฮอร์โมนเข้มข้นพับเปลี่ยนแปลงจาก 0 ถึง 7 วันไม่ได้ (P = 0.14) ผลกระทบจากการรักษา แต่เป็น P4 สมาธิพับเปลี่ยนจาก 7-14 วัน (P < 0.01) มากขึ้นสำหรับควบคุมวัวเปรียบเทียบกับวัว LowP4 วัวไม่ LowP4 ก็ตั้งครรภ์หลังการย้ายตัวอ่อน ขณะที่ 35.7, 25.5 และ 21.4% ของวัวควบคุมได้ตั้งครรภ์วันที่ 28, 42, 63 และตามลำดับ พับความเข้มข้นของฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลงจาก 0 ถึง 7 วัน (P = 0.03) และ 7-14 วัน (P = 0.05) ถูกเชื่อมโยงกับผลการตั้งครรภ์ในวัน 63 ในบรรดาวัวที่ตั้งครรภ์ในวัน 63 ความเข้มข้นต่ำสุดของ P4 พับการเปลี่ยนแปลงจาก 0 ถึง 7 และ จาก 7-14 วันได้ 1.48 และ 2.71 ตามลำดับ เรื่องน่าสนใจ วัวเข้มข้น P4 < 5 ng/mL ในวันที่ 14 ได้ (P = 0.01) และมีแนวโน้มจะ (P = 0.07) โน้มที่จะสูญเสียการตั้งครรภ์ จากวันที่ 28-42 และ จากวันที่ 28 และ 63 ตามลำดับ เพิ่มขึ้นเร็วกว่า P4 เข้มข้นระหว่าง metestrus และ diestrus ต้นเกี่ยวข้อง ด้วยจัดตั้งตั้งครรภ์ ต่อการย้ายตัวอ่อน ซึ่งแสดงให้เห็นว่า P4 ความเข้มข้นเพิ่มขึ้นช่วงมีผลต่อตัวอ่อนพัฒนาผ่านการปรับสภาพแวดล้อมในมดลูกและการหลั่งของ histotroph ทางอ้อม นอกจากนี้ ผลบวกของต้นเพิ่มขึ้นในความเข้มข้นของ P4 ขึ้นไปเกินกว่าระยะของมารดาการรับรู้ของการตั้งครรภ์ผ่านขั้นตอนการยึดเกาะและ placentation

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบความเข้มข้นกระเทือน (P4) จากวันที่ 4-28 เทียบกับสัดสันนิษฐานที่จำเป็นสำหรับการบำรุงรักษาของการตั้งครรภ์ในแม่โครีดนมโฮล วัวได้รับมอบหมายให้ P4 ต่ำ (LowP4, N = 28) หรือการควบคุม (n = 153) การรักษา วัวทั้งหมดถูก presynchronized กับสองฉีดPGF2α (14 วันที่ออกจากกัน) และโปรโตคอลการประสานการตกไข่ (11 วันภายหลัง GnRH ในวัน -10 PGF2αในวัน -3 และ GnRH ในวันที่ 0 = สันนิษฐานตกมัน) วัวในการรักษาต่ำ P4 ได้รับ 2 ฉีด prostaglandin F2αในวันที่ 4 และ 5 (วันที่ 0 = ตกมันสันนิษฐาน) และ CIDR ใหม่แทรกในวันที่ 5 ที่ได้รับการเปลี่ยนทุก 7 วันจนกว่าจะถึงวันที่ 28 เลือดเป็นตัวอย่างในวันที่ -9, -2, 0, 4, 7,14, 21, 28 และรังไข่ถูกตรวจสอบด้วยอัลตราซาวนด์ในวันที่ -9, -3, และ 7 และวัวแบก luteum Corpus ≥20มิลลิเมตรในวันที่ 7 ได้รับตัวอ่อน ในวันที่ 0, 4 และ 7 P4 ไม่แตกต่างกัน (P ≥ 0.27) แต่วัวควบคุมได้มากขึ้น (p <0.01) P4 ในวันที่ 14, 21, และ 28 กระเทือนการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นเท่าจากวันที่ 0-7 ไม่ได้ (p = การเปลี่ยนแปลง 0.14) ผลกระทบจากการรักษา แต่ความเข้มข้น P4 เท่าจากวันที่ 7-14 (p <0.01) มากขึ้นสำหรับการควบคุมวัวเมื่อเทียบกับวัว LowP4 ไม่มีวัว LowP4 กลายเป็นตั้งครรภ์หลังจากการย้ายตัวอ่อนในขณะที่ 35.7, 25.5 และ 21.4% ของวัวควบคุมตั้งครรภ์ในวันที่ 28, 42, และ 63 ตามลำดับ ความเข้มข้นของฮอร์โมนพับเปลี่ยนแปลงจากวันที่ 0-7 (p = 0.03) และตั้งแต่วันที่ 7-14 (p = 0.05) มีความสัมพันธ์กับผลการตั้งครรภ์ในวันที่ 63 หมู่วัวที่มีการตั้งครรภ์ในวันที่ 63, ความเข้มข้นต่ำสุด P4 พับเปลี่ยนแปลงจาก วันที่ 0-7 และตั้งแต่วันที่ 7-14 2.71 และ 1.48 ตามลำดับ ที่น่าสนใจวัวที่มีความเข้มข้น P4 <5 ng / ในวันที่ 14 มี (p = 0.01) และมีแนวโน้มที่จะเป็น (p = 0.07) มีแนวโน้มที่จะสูญเสียการตั้งครรภ์ตั้งแต่วันที่ 28-42 และวันที่ 28 และ 63 ตามลำดับ เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงความเข้มข้น P4 metestrus และ diestrus ต้นจะเชื่อมโยงกับการย้ายตัวอ่อนสถานประกอบการตั้งครรภ์ต่อไปนี้ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการเพิ่มขึ้นในช่วงต้นของความเข้มข้น P4 มีผลกระทบทางอ้อมต่อการพัฒนาตัวอ่อนผ่านการปรับสภาพแวดล้อมของมดลูกและการหลั่งของ histotroph นอกจากนี้ผลในเชิงบวกของการเพิ่มขึ้นในช่วงต้นของความเข้มข้น P4 ปรากฏว่านอกเหนือไปจากขั้นตอนของการรับรู้ของมารดาของการตั้งครรภ์ผ่านการยึดเกาะและ placentation ขั้นตอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทคัดย่อมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเข้มข้นของฮอร์โมนโปรเจสเตอโรน ( P4 ) ตั้งแต่วันที่ 4 - 28 เทียบกับความเป็นไปได้ที่จำเป็นสำหรับการบำรุงรักษาของการตั้งครรภ์การเป็นสัดในโคนมโคนมโฮลสไตน์ วัวถูกมอบหมายให้ P4 ต่ำ ( lowp4 , n = 28 ) หรือควบคุม ( N = 153 ) การรักษา ทั้งหมดวัวถูก presynchronized สองฉีด pgf2 α ( 14 D กัน ) และการประสานเครือข่าย 11 D ในภายหลัง ; กล้องจุลทรรศน์ในวัน− 10 , pgf2 α− 3 วัน และเก็บโอโอไซต์ในวันที่ 0 = ความเป็นไปได้ สัด ) วัวในการรักษาต่ำได้รับการฉีดพรอสตาแกลนดิน 2 P4 F2 αในวันที่ 4 และ 5 ( วันที่ 0 = ให้ผลเป็นสัด ) และแทรก cidr ใหม่วันที่ 5 ที่เปลี่ยนทุกๆ 7 D จนถึงวันที่ 28 เลือดตัวอย่างในวัน− 3 , − 2 , 0 , 4 , 7,14 , 21 และ 28 รังไข่ถูกตรวจสอบด้วยซาวน์วันที่− 9 , − 3 , 7 และวัวนำรังไข่คอร์ปัสลูเตียม≥ 20 มิลลิเมตร ในวันที่ 7 ได้รับตัวอ่อน . ในวันที่ 0 , 4 และ 7 P4 ไม่แตกต่างกัน ( P ≥ 0.27 ) แต่ตัวควบคุมมีสูงกว่า ( P < 0.01 ) P4 วันที่ 14 , 21 และ 28 ความเข้มข้นของฮอร์โมน โปรเจสเตอโรน พับ เปลี่ยนจากวันที่ 0 ถึง 7 ไม่ได้ ( P = 0.14 ) ที่ได้รับผลกระทบจากการรักษา แต่ P4 ความเข้มข้นพับเปลี่ยนจากวันที่ 7 ถึง 14 ( P < 0.01 ) เมื่อเปรียบเทียบกับการควบคุมมากขึ้นสำหรับวัววัว lowp4 . วัว lowp4 ตั้งครรภ์หลังจากย้ายตัวอ่อน , ในขณะที่ 35.7 , 25.5 และ 21.4% ของวัวควบคุมท้อง 28 วัน , 42 และ 63 ตามลำดับ ความเข้มข้นของฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนพับเปลี่ยนจาก 0 ถึง 7 วัน ( P = 0.03 ) และตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 14 ( p = 0.05 ) มีความสัมพันธ์กับผลของการตั้งครรภ์ในวัน 63 . ของวัวที่ท้องในวัน 63 , ขั้นต่ำของการเปลี่ยนแปลงจากวันที่ 0 P4 พับ 7 วัน 7 ถึง 14 คน และจาก 2.71 และ 1.48 ตามลำดับ อย่างน่าสนใจ , วัวกับ P4 สมาธิ < 5 ng / ml ใน 14 วัน ( p = 0.01 ) และมีแนวโน้มจะ ( P = 0.07 ) มีแนวโน้มที่จะสูญเสียการตั้งครรภ์ตั้งแต่วัน 28 วัน 28 และ 42 และ 63 ตามลำดับ ได้เร็วขึ้นใน P4 สมาธิในระหว่าง metestrus ในวัยเด็กและการศึกษาเฉพาะเกี่ยวข้องกับการตั้งครรภ์การต่อไปนี้การย้ายตัวอ่อน ซึ่งบ่งบอกว่าเร็วขึ้นใน P4 ความเข้มข้นที่มีผลกระทบต่อการพัฒนาตัวอ่อนที่ผ่านการปรับสภาพมดลูกและการหลั่งของ histotroph . นอกจากนี้ ผลในเชิงบวกของต้นเพิ่มขึ้นใน P4 สมาธิปรากฏไปไกลกว่าระยะของการตั้งครรภ์และมารดารับรู้ผ่านการขั้นตอนพลาเซนเทชัน .