After the Norman conquest of Englan

After the Norman conquest of England in 1066, the written form of the Anglo-Saxon language became less common, and under the influence of the new aristocracy, Law French became the standard language of courts, parliament, and polite society. As the invaders integrated, their language and literature mingled with that of the natives and the Norman dialects of the ruling classes became Anglo-Norman. At the same time Anglo-Saxon underwent a gradual transition into Middle English. Political power was no longer in English hands, so that the West Saxon literary language had no more influence than any other dialect and Middle English literature was written in the many dialects that correspond to the region, history, culture, and background of individual writers.[22]

In this period religious literature continued to enjoy popularity and Hagiographies were written, adapted and translated, for example, The Life of Saint Audrey, Eadmer's (c. 1060 – c. 1126[23]) contemporary biography of Anselm of Canterbury, and the South English Legendary. At the end of the 12th century, Layamon's Brut adapted Wace to make the first English-language work to discuss the legends of Arthur and the Knights of the Round Table.[24] It was also the first historiography written in English since the Anglo-Saxon Chronicle. In this century a new form of English now known as Middle English evolved. This is the earliest form of English which is comprehensible to modern readers and listeners, albeit not easily.

Middle English Bible translations, notably Wyclif's Bible, helped to establish English as a literary language. Wycliffe's Bible is the name now given to a group of Bible translations into Middle English, that were made under the direction of, or at the instigation of John Wycliffe. They appeared between approximately 1382 and 1395.[25] These Bible translations were the chief inspiration and chief cause of the Lollard movement, a pre-Reformation movement that rejected many of the distinctive teachings of the Roman Catholic Church. The term "Lollard" refers to the followers of John Wycliffe, a prominent theologian who was dismissed from the University of Oxford in 1381 for criticism of the Church.[26] In the Middle Ages most Western Christian people encountered the Bible only in the form of oral versions of scriptures, verses and homilies in Latin (other sources were mystery plays, usually conducted in the vernacular, and popular iconography). Though relatively few people could read at this time, Wycliffe’s idea was to translate the Bible into the vernacular, saying "it helpeth Christian men to study the Gospel in that tongue in which they know best Christ’s sentence".[27] Although unauthorized, the work was popular and Wycliffite Bible texts are the most common manuscript literature in Middle English and almost 200 manuscripts of the Wycliffite Bible survive.[28]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากนอร์มันพิชิตอังกฤษใน 1066 แบบเขียนภาษาแองโกล-แซ็กซอนเป็นน้อยทั่วไป และภายใต้อิทธิพลของขุนนางใหม่ กฎหมายฝรั่งเศสได้กลายเป็น ภาษามาตรฐานของศาล รัฐสภา และสังคมสุภาพ เป็นผู้บุกรุกรวม ภาษาและวรรณกรรมของพวกเขาเข้าว่า ชาวพื้นเมืองและนอร์แมนสำเนียงของชนชั้นปกครองกลายเป็น Anglo-Norman แองโกล-แซ็กซอนแต่ละเปลี่ยนสมดุลเป็นกลางภาษาอังกฤษในเวลาเดียวกัน อำนาจทางการเมืองได้ไม่ในมือภาษาอังกฤษ เพื่อให้ภาษาวรรณกรรมตะวันตกแซกมีอิทธิพลไม่มากกว่าภาษาอื่น ๆ และวรรณคดีภาษาอังกฤษกลางถูกเขียนในภาษาต่าง ๆ ที่สอดคล้องกับภูมิภาค ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และเบื้องหลังของนักเขียนแต่ละ[22]

ในช่วงนี้วรรณคดีศาสนายังคงเพลิดเพลินกับ ความนิยมและ Hagiographies เขียน ดัดแปลง และ แปล ตัวอย่าง ชีวิตของนักบุญออเดรย์ Eadmer ของ (ราว 1060 – c. 1126[23]) สมัยประวัติของแอนเซล์มแห่งแคนเทอบิวรี่ และใต้อังกฤษตำนานการ เมื่อสิ้นสุดศตวรรษ 12 Brut ของ Layamon ปรับ Wace การทำงานภาษาอังกฤษครั้งแรกเพื่อหารือเกี่ยวกับตำนานของอาร์เธอร์และอัศวินของโต๊ะกลม[24] ได้ยังเขียนประวัติศาสตร์แรกที่เขียนในภาษาอังกฤษตั้งแต่พงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน ในศตวรรษนี้ แบบใหม่ของอังกฤษที่รู้จักกันตอนนี้ เป็นภาษาอังกฤษกลางพัฒนา ฟอร์มนี้เร็วที่สุดของอังกฤษซึ่งเป็น comprehensible สมัยอ่านและฟัง แม้ว่าที่ง่าย ๆ ไม่

แปลคัมภีร์ภาษาอังกฤษกลาง ยวด Wyclif ของพระคัมภีร์ ช่วยสร้างภาษาอังกฤษเป็นภาษาวรรณคดี พระคัมภีร์ของ Wycliffe คือ ชื่อตอนนี้ ให้การแปลไบเบิลเป็นภาษาอังกฤษกลาง ที่ทำภายใต้ทิศทางของ หรือยุยงส่งเสริมของจอห์น Wycliffe พวกเขาปรากฏระหว่างประมาณ 1382 1395[25] แปลคัมภีร์เหล่านี้ได้แรงบันดาลใจที่สำคัญและสาเหตุสำคัญของการ Lollard เคลื่อนไหว การเคลื่อนไหวปฏิรูปก่อนที่ปฏิเสธคำสอนที่โดดเด่นของคริสตจักรโรมันคาทอลิกมากมาย คำว่า "Lollard" หมายถึงลูกศิษย์ของจอห์น Wycliffe นักบวชที่โดดเด่นที่ถูกไล่จากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดใน 1381 การวิจารณ์ของคริสตจักร[26] ในวัยกลาง คนคริสเตียนตะวันตกมากที่สุดพบพระคัมภีร์เฉพาะในแบบฟอร์มรุ่นปากของพระคัมภีร์ ข้อ และ homilies ในภาษาละติน (แหล่งอื่น ๆ มีบทละครลึกลับ มักจะดำเนินการในปางพื้นถิ่นตอน และเป็นที่นิยม) แม้ว่าค่อนข้างบางคนอาจอ่านในเวลานี้ ความคิดของ Wycliffe ได้แปลคัมภีร์ vernacular ว่า "helpeth คนคริสเตียนศึกษาพระวรสารในลิ้นที่ซึ่งพวกเขารู้ประโยคสุดคริสต์"[27] แต่ไม่ได้รับอนุญาต ทำงานเป็นที่นิยม และข้อพระคัมภีร์ Wycliffite เป็นวรรณกรรมฉบับมากที่สุดในอังกฤษกลาง และอยู่รอดเกือบ 200 เป็นคัมภีร์ Wycliffite[28]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากชัยชนะของนอร์แมนของอังกฤษในปี 1066 รูปแบบที่เป็นลายลักษณ์อักษรของภาษาแองโกลแซกซอนกลายเป็นเรื่องธรรมดาน้อยลงและภายใต้อิทธิพลของขุนนางใหม่, กฎหมายฝรั่งเศสกลายเป็นภาษามาตรฐานของศาลรัฐสภาและสังคมสุภาพ ในฐานะที่เป็นผู้บุกรุกแบบบูรณาการภาษาและวรรณกรรมผสมกับที่ของชาวพื้นเมืองและภาษานอร์แมนของชนชั้นปกครองของพวกเขากลายเป็นแองโกลนอร์แมน ในขณะเดียวกันแองโกลแซกซอนได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปในภาษาอังกฤษยุคกลาง อำนาจทางการเมืองไม่ได้อยู่ในมือของอังกฤษเพื่อให้ภาษาวรรณกรรมชาวตะวันตกมีอิทธิพลไม่มากไปกว่าภาษาถิ่นอื่น ๆ และวรรณคดีภาษาอังกฤษยุคกลางถูกเขียนในภาษาต่างๆที่สอดคล้องกับภูมิภาคประวัติศาสตร์วัฒนธรรมและพื้นหลังของนักเขียนแต่ละคน [22] ในช่วงนี้วรรณกรรมทางศาสนาที่ยังคงได้รับความนิยมและถูกเขียน hagiographies ดัดแปลงและแปลตัวอย่างเช่นชีวิตของเซนต์ออเดรย์ Eadmer ของ (ค. 1060 - ค. 1126 [23]) ชีวประวัติร่วมสมัยของเซิล์มของอังกฤษ และทางตอนใต้ของอังกฤษในตำนาน ในตอนท้ายของศตวรรษที่ 12, Layamon ของ Brut ปรับ Wace ที่จะทำให้การทำงานของภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรกเพื่อหารือเกี่ยวกับตำนานของอาเธอร์และอัศวินโต๊ะกลม. [24] มันเป็นประวัติศาสตร์ครั้งแรกที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษตั้งแต่แองโกล แซ็กซอนพงศาวดาร ในศตวรรษนี้รูปแบบใหม่ของอังกฤษในขณะนี้เป็นที่รู้จักกันเป็นภาษาอังกฤษยุคกลางพัฒนา นี้เป็นรูปแบบที่เก่าแก่ที่สุดของอังกฤษซึ่งเป็นเข้าใจให้กับผู้อ่านที่ทันสมัยและฟังแม้จะไม่สามารถแปลภาษาอังกฤษยุคกลางพระคัมภีร์สะดุดตา Wyclif พระคัมภีร์ช่วยในการสร้างภาษาอังกฤษเป็นภาษาวรรณกรรม คลิฟฟ์ของพระคัมภีร์เป็นชื่อที่ได้รับในขณะนี้ในกลุ่มของการแปลพระคัมภีร์เป็นภาษาอังกฤษยุคกลางที่ถูกสร้างขึ้นมาภายใต้การดูแลของหรือในการส่งเสริมของจอห์นคลิฟฟ์ พวกเขาปรากฏตัวระหว่างประมาณ 1382 และ 1395. [25] เหล่านี้การแปลพระคัมภีร์เป็นแรงบันดาลใจหัวหน้าและหัวหน้าสาเหตุของการเคลื่อนไหว Lollard การเคลื่อนไหวก่อนการปฏิรูปที่ปฏิเสธหลายคำสอนที่โดดเด่นของนิกายโรมันคาทอลิก คำว่า "Lollard" หมายถึงผู้ติดตามของจอห์นคลิฟฟ์, นักบวชที่โดดเด่นที่ได้รับการยอมรับจากมหาวิทยาลัยฟอร์ดใน 1381 การวิจารณ์ของคริสตจักร. [26] ในยุคกลางผู้คนที่นับถือศาสนาคริสต์ตะวันตกส่วนใหญ่ที่พบในพระคัมภีร์ไบเบิลเฉพาะในรูปแบบ รุ่นในช่องปากของพระคัมภีร์กลอนและ homilies ในละติน (แหล่งอื่นมีความลึกลับเล่นมักจะดำเนินการในท้องถิ่นและยึดถือเป็นที่นิยม) แม้ว่าจะค่อนข้างไม่กี่คนที่สามารถอ่านในเวลานี้ความคิดที่คลิฟฟ์ก็คือการแปลพระคัมภีร์เป็นภาษาพูด "มันทรงช่วยคนที่นับถือศาสนาคริสต์ในการศึกษาของพระเยซูในภาษาที่ในการที่พวกเขารู้ว่าประโยคที่ดีที่สุดของพระคริสต์". [27] ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับอนุญาต การทำงานได้รับความนิยมและข้อความ Wycliffite พระคัมภีร์เป็นหนังสือที่เขียนด้วยลายมือที่พบมากที่สุดในภาษาอังกฤษยุคกลางและเกือบ 200 ต้นฉบับของพระคัมภีร์ Wycliffite รอด. [28]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันในปี 1066 , รูปแบบการเขียนของภาษาแองโกลแซ็กซอนก็พบน้อย และภายใต้อิทธิพลของขุนนางใหม่ กฎหมายฝรั่งเศสเป็นภาษามาตรฐานของศาล รัฐสภา และสังคมอย่างสุภาพ เป็นผู้บุกรุกแบบบูรณาการ , ภาษาและวรรณคดีปะปนกันกับชาวพื้นเมือง และนอร์แมน ถิ่นของการปกครองชั้นเรียนเป็นอังกฤษ นอร์แมนในเวลาเดียวกันแองโกลแซ็กซอนได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปในภาษาอังกฤษยุคกลาง . อำนาจทางการเมืองคือไม่ในมือภาษาอังกฤษ ดังนั้นเวสต์แซ็กซอนวรรณกรรมภาษาไม่มีอิทธิพลมากกว่าภาษาถิ่นอื่น ๆใด ๆและวรรณกรรมภาษาอังกฤษเขียนได้หลายภาษาที่สอดคล้องกับภูมิภาค ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และความเป็นมาของนักเขียนแต่ละคน [ 22 ]

ในช่วงเวลานี้ ศาสนา วรรณคดี ยังคงได้รับความนิยม และ hagiographies ถูกดัดแปลงและแปล เช่น ชีวิตของเซนต์ออเดรย์ eadmer ( C ) C . 1126 [ 23 ] 1 , 060 ) ชีวประวัติของเขื่อนเจ้าพระยาร่วมสมัยและภาคใต้ภาษาอังกฤษในตำนาน ในตอนท้ายของศตวรรษที่ 12layamon ก็แห้งดัดแปลง wace ให้ก่อนงานภาษาอังกฤษเพื่อหารือเกี่ยวกับตำนานของอาเธอร์และอัศวินโต๊ะกลม [ 24 ] มันยังเป็นคนแรกที่ประวัติศาสตร์เขียนในภาษาอังกฤษตั้งแต่พงศาวดารแองโกลแซ็กซอน ในศตวรรษนี้เป็นรูปแบบใหม่ของภาษาอังกฤษที่รู้จักกันในขณะนี้เป็นภาษาอังกฤษยุคกลางที่วิวัฒนาการมา . นี้เป็นรูปแบบเก่าของ อังกฤษ ซึ่งมีผู้อ่านเข้าใจทันสมัยและผู้ฟังแม้ว่าจะไม่ได้อย่างง่ายดาย

กลางภาษาอังกฤษแปลพระคัมภีร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิคคลิฟเป็นคัมภีร์ที่ได้ช่วยสร้าง ภาษาอังกฤษ เป็น ภาษา วรรณกรรม ไวคลิฟไบเบิ้ลเป็นชื่อตอนนี้ให้กลุ่มของการแปลพระคัมภีร์เป็นภาษาอังกฤษยุคกลางที่ถูกสร้างภายใต้ทิศทางของ หรือ ที่ยุยงส่งเสริมของจอห์น วิกลิฟฟ์ . พวกเขาปรากฏระหว่างประมาณ 947 แล้ว 0 .[ 25 ] เหล่านี้แปลพระคัมภีร์เป็นแรงบันดาลใจและหัวหน้า เพราะหัวหน้าของ lollard เคลื่อนไหวก่อนการปฏิรูปการเคลื่อนไหวที่ปฏิเสธหลายคำสอนที่โดดเด่นของโบสถ์โรมัน คาทอลิก คำว่า " lollard " หมายถึงลูกศิษย์ของจอห์น วิกลิฟฟ์ , นักบวชที่โดดเด่นที่ถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ดใน 1353 สำหรับการวิจารณ์ของโบสถ์[ 26 ] ในยุคกลางตะวันตกส่วนใหญ่พบในพระคัมภีร์คริสเตียนคนเดียวในรูปแบบปากเปล่ารุ่นของพระคัมภีร์ข้อ และ homilies ในภาษาละติน ( แหล่งข้อมูลอื่น ๆเป็นละครปริศนา มักจะดำเนินการในพื้นถิ่น และเป็นที่นิยมรูปแบบ ) แม้มีเพียงคนไม่กี่คนที่สามารถอ่านในเวลานี้ ความคิดของ น ไวคลิฟฟ์แปลพระคัมภีร์ในพื้นถิ่น" มันช่วยให้คนศึกษาคริสเตียนพระกิตติคุณในที่ลิ้นซึ่งพวกเขารู้จักดีที่สุดคือพระเยซูคริสต์ประโยค " [ 27 ] แม้ว่าไม่ได้รับอนุญาต , งานที่ได้รับความนิยมและ wycliffite คัมภีร์ไบเบิ้ลเป็นวรรณกรรมต้นฉบับที่พบบ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษยุคกลางและเกือบ 200 ต้นฉบับของ wycliffite คัมภีร์เอาตัวรอด [ 28 ]