There was no significant effect on

There was no significant effect on increasing the extraction time on the yield of pectin extracted using water, citric acid at pH 4.0 or hydrochloric acid at pH 2.5 or 4.0 (Table 1 ). This is in accordance with the study of Kalapathy and Proctor (2001) who studied the extraction of soy hull pectin using 0.1 N hydrochloric acid and found that longer extraction time do not affect the pectin yield. In water extraction of pectin, the medium lacks of hydronium ion to help solubilising other pectic materials which might not be water-soluble. The limiting factor would be the amount of water-soluble pectic material extractable regardless of the extraction time. The difference effect of time observed in extracted pectin
yield by citric acid pH 2.5 and pH 4.0 showed that the yield of pectin extracted by citric acid was dependent on the pH. This is in accordance with the study of Yapo (2009) that the yield of pectin from yellow passion fruit rind was greater when extracted at lower pH than at a higher pH using citric acid.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีผลสำคัญไม่เพิ่มเวลาการสกัดในผลตอบแทนของเพกทินที่สกัดโดยใช้น้ำ กรดซิตริกที่ pH 4.0 หรือกรดไฮโดรคลอริกที่ pH 2.5 หรือ 4.0 (ตาราง 1) นี้เป็นไปตามการศึกษาของ Kalapathy และ Proctor (2001) ที่ศึกษาการสกัดเพกทินฮัลล์ถั่วเหลืองโดยใช้กรดไฮโดรคลอริก N 0.1 และพบว่าเวลาสกัดนาน ส่งผลต่อผลผลิตเพกทิน ในการจัดสรรน้ำของเพกทิน สื่อขาดของ hydronium ไอออนช่วย solubilising วัสดุอื่น ๆ pectic ซึ่งไม่อาจที่ละลายใน ปัจจัยจำกัดจะยอด extractable ว่าเวลาสกัด pectic ที่ละลายในวัสดุ ผลต่างของเวลาในการสกัดเพกทินผลผลิต โดย pH กรดซิตริก 2.5 และ pH 4.0 แสดงให้เห็นว่า ผลตอบแทนของเพกทินที่สกัด ด้วยกรดซิตริกคือขึ้นอยู่กับ pH โดยตามการศึกษาของ Yapo (2009) ให้ผลตอบแทนของเพกทินจากผลไม้สีเหลืองแคบได้มากขึ้นเมื่อทำสกัดที่ pH ต่ำกว่าที่ pH สูงขึ้นโดยใช้กรดซิตริก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญในการเพิ่มเวลาการสกัดต่อผลผลิตของเพคตินที่สกัดโดยใช้น้ำกรดซิตริกที่ pH 4.0 หรือกรดไฮโดรคลอที่ pH 2.5 หรือ 4.0 (ตารางที่ 1) ซึ่งเป็นไปตามที่มีการศึกษาและ Kalapathy สอบ (2001) ที่ศึกษาการสกัดเพคตินฮัลล์โดยใช้ถั่วเหลือง 0.1 ไม่มีกรดไฮโดรคลอและพบว่าเวลาที่สกัดได้อีกต่อไปไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออัตราผลตอบแทนที่เพคติน ในการสกัดน้ำของเพคตินสื่อที่ขาดไฮโดรเนียมไอออนที่จะช่วยให้เพคติน solubilising วัสดุอื่น ๆ ที่อาจจะไม่ละลายน้ำ ปัจจัยที่จะ จำกัด ปริมาณของวัสดุเพคตินที่ละลายน้ำสกัดโดยไม่คำนึงถึงเวลาการสกัด ผลแตกต่างของเวลาที่สังเกตได้ในเพคตินที่สกัดผลผลิตโดยกรดซิตริก pH 2.5 และ pH 4.0 แสดงให้เห็นว่าผลผลิตของเพคตินที่สกัดจากกรดซิตริกเป็นขึ้นอยู่กับค่า pH
ซึ่งเป็นไปตามที่มีการศึกษา Yapo นี้ (2009) ที่อัตราผลตอบแทนของเพคตินจากความรักสีเหลืองเปลือกผลไม้ได้มากขึ้นเมื่อสกัดที่ pH ต่ำกว่าที่พีเอชสูงกว่าการใช้กรดซิตริก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่มีผลในการเพิ่มเวลาในการสกัดเพคตินที่สกัดโดยใช้น้ำผลผลิตกรดซิตริกที่ pH 4.0 หรือกรดที่ pH 2.5 หรือ 4.0 ( ตารางที่ 1 ) นี้สอดคล้องกับการศึกษาของ kalapathy และ Proctor ( 2001 ) ที่ศึกษาการสกัดเพคตินเปลือกถั่วเหลืองโดยใช้กรดไฮโดรคลอริก 0.1 N และพบว่าระยะเวลาที่ใช้ในการสกัดเพคตินอีกต่อไปจะไม่ส่งผลกระทบต่อผลผลิตในการสกัดเพคติน สื่อไร้ hydronium ไอออนช่วย solubilising ที่มีวัสดุอื่น ๆซึ่งอาจจะไม่ละลายน้ำ . ปัจจัยจำกัดจะเป็นปริมาณของน้ำที่มีสารสกัดไม่ว่าเวลาการสกัด ความแตกต่างผลของเวลาและสกัดเพคติน
ปริมาณกรดซิตริกและความเป็นกรด pH 2.5 40 พบว่า ผลผลิตของเพคตินที่สกัดด้วยกรดซิตริกขึ้นอยู่กับ pH นี้สอดคล้องกับการศึกษาของ yapo ( 2009 ) ว่า ผลผลิตของเพคตินจากเปลือกเสาวรสสีเหลืองเป็นมากขึ้นเมื่อสารสกัดที่ pH ต่ำกว่าที่ pH สูงกว่า
ใช้กรดซิตริก