Coleridge believed that a strong, a

Coleridge believed that a strong, active imagination could become a vehicle for transcending unpleasant circumstances. Many of his poems are powered exclusively by imaginative flights, wherein the speaker temporarily abandons his immediate surroundings, exchanging them for an entirely new and completely fabricated experience. Using the imagination in this way is both empowering and surprising because it encourages a total and complete disrespect for the confines of time and place. These mental and emotional jumps are often well rewarded. Perhaps Coleridge’s most famous use of imagination occurs in “This Lime-Tree Bower My Prison” (1797), in which the speaker employs a keen poetic mind that allows him to take part in a journey that he cannot physically make. When he “returns” to the bower, after having imagined himself on a fantastic stroll through the countryside, the speaker discovers, as a reward, plenty of things to enjoy from inside the bower itself, including the leaves, the trees, and the shadows. The power of imagination transforms the prison into a perfectly pleasant spot

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Coleridge เชื่อว่า จินตนาการที่แข็งแกร่ง ใช้งานอยู่อาจกลายเป็น พาหนะสำหรับการทำลายสถิติสถานการณ์ไม่พึงประสงค์ บทกวีของเขามากมายจะใช้พลังงาน โดยเฉพาะจินตนาการบิน นั้นลำโพงชั่วคราวนี่ทิ้งเขาใกล้เคียง การแลกเปลี่ยนสำหรับประสบการณ์ใหม่ทั้งหมด และสมบูรณ์ประดิษฐ์ ใช้จินตนาการในลักษณะนี้มีทั้งเพิ่มขีดความสามารถ และน่าแปลกใจเนื่องจากมันกระตุ้นให้เกิดการดูหมิ่นรวม และสมบูรณ์สำหรับขอบเขตของเวลาและสถานที่ ข้ามจิตใจ และอารมณ์เหล่านี้มักจะดีแทน บางทีของ Coleridge โด่งใช้จินตนาการที่เกิดขึ้นใน "นี้ต้นไม้มะนาว Bower My คุก" (1797), ซึ่งลำโพงที่ใช้ความคิดกวีเฉียบแหลมที่ช่วยให้เขามีส่วนร่วมในการเดินทางที่ร่างกายไม่สามารถทำ เมื่อ "กลับ" bower หลังมีจินตนาการตัวเองเดินเล่นที่ยอดเยี่ยมผ่านชนบท ลำโพงพบ เป็นรางวัล สิ่งที่เป็นภายใน bower ตัวเอง รวม ทั้งใบ ต้นไม้ เงามากมาย พลังของจินตนาการเปลี่ยนคุกเข้าจุดพอใจอย่างสมบูรณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โคลริดจ์เชื่อว่าแรงจินตนาการที่ใช้งานอาจจะกลายเป็นยานพาหนะสำหรับการเก็บกดสถานการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ หลายบทกวีของเขาได้รับการสนับสนุนโดยเฉพาะเที่ยวบินจินตนาการนั้นลำโพงชั่วคราวทิ้งสภาพแวดล้อมของเขาทันทีแลกเปลี่ยนพวกเขาสำหรับประสบการณ์ใหม่ทั้งหมดและประดิษฐ์สมบูรณ์ ใช้จินตนาการในลักษณะนี้เป็นทั้งเพิ่มขีดความสามารถและน่าแปลกใจเพราะมันกระตุ้นให้เกิดการดูหมิ่นรวมและสมบูรณ์แบบสำหรับขอบเขตของเวลาและสถานที่ เหล่านี้กระโดดจิตใจและอารมณ์มักจะได้รับผลตอบแทนที่ดี บางทีการใช้งานที่มีชื่อเสียงที่สุดโคลริดจ์ของจินตนาการที่เกิดขึ้นใน "นี่มะนาวต้นไม้ Bower เรือนจำของฉัน" (1797) ซึ่งในลำโพงพนักงานใจบทกวีความกระตือรือร้นที่จะช่วยให้เขามีส่วนร่วมในการเดินทางว่าเขาไม่สามารถทำให้ร่างกาย เมื่อเขา "ผลตอบแทน" เพื่อ Bower หลังจากที่ได้คิดว่าตัวเองเดินเล่นที่ยอดเยี่ยมผ่านชนบทลำโพงค้นพบเป็นรางวัลมากมายของสิ่งที่จะเพลิดเพลินไปกับการจากภายในซุ้มของตัวเองรวมทั้งใบต้นไม้และเงา . พลังแห่งจินตนาการแปลงคุกเป็นจุดที่น่าพอใจอย่างสมบูรณ์แบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โคลริดจ์เชื่อกันว่า แข็งแรง ปราดเปรียว จินตนาการ อาจจะกลายเป็นรถ transcending สถานการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ หลายบทกวีของเขาถูกขับเคลื่อน โดยเฉพาะเที่ยวบินของจินตนาการ ซึ่งประธานชั่วคราวทิ้งสิ่งแวดล้อมของเขาทันทีเพื่อแลกเปลี่ยนพวกเขาสำหรับใหม่ทั้งหมดและสมบูรณ์ สร้างประสบการณ์ การใช้จินตนาการในลักษณะนี้จะเพิ่มศักยภาพ และน่าแปลกใจ เพราะมันกระตุ้นทั้งหมดและสมบูรณ์เคารพในขอบเขตของเวลาและสถานที่ ข้ามจิตใจและอารมณ์เหล่านี้มักจะมีรางวัลให้ บางทีโคลริดจ์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของการใช้ " มะนาวต้นนี้จินตนาการเกิดขึ้นในเรือนจำของฉัน " ( 1797 ) ซึ่งในลำโพง มีจิตใจกระตือรือร้นบทกวีที่ช่วยให้เขามีส่วนร่วมในการเดินทางที่เขาไม่สามารถทางร่างกายให้ เมื่อเขากลับมา " ซุ้ม หลังจากนึกภาพตัวเองในการเดินที่ยอดเยี่ยมผ่านชนบท ผู้พูดที่ค้นพบเป็นรางวัล อะไรมากมายให้เพลิดเพลินจากภายในซุ้มตัวเอง รวมถึงใบไม้ ต้นไม้ และเงา พลังแห่งจินตนาการเปลี่ยนคุกให้เป็นจุดที่สมบูรณ์สวยงาม