Lolo used to go to his garden every

Lolo used to go to his garden every afternoon, in where he had a pear, an apple tree, a plum tree and a chestnut, but he preferred to sit on the shadow under the vine that his grandfather had sown twenty years ago, and which had lots of bunch of grapes during that season. There he used to wait for his snail friends to come to get their food. He was sometimes flying his kite during summer and imagining he was flying over the city on a magic carpet.

That autumn evening was too hot, the sun was shining in the blue sky, Lolo had the feeling that the afternoon was not going to be like the others. He waited patiently for the snails to come, but they didn´t. When he was about to go home, sad and dejected, two snails appeared walking more slow than usua

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใช้ไปสวนของเขาทุกเย็น ในที่เขามีลูกแพร์ มีต้นแอปเปิ้ล ต้นพลัม และ เกาลัด โลโล แต่เขาต้องนั่งบนเงาใต้เถาวัลย์ที่ปู่ของเขาได้หว่านเมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา และซึ่งมีพวงองุ่นมากมายระหว่างฤดูกาลนั้น มีเขาใช้เพื่อรอเพื่อนหอยทากของเขาให้มารับอาหาร บางครั้งเขาได้บินว่าวของเขาในช่วงฤดูร้อน และ imagining ท่านได้บินอยู่เหนือเมืองบนพรมวิเศษเย็นฤดูใบไม้ร่วงที่ไม่ร้อนเกินไป ดวงอาทิตย์ส่องแสงในท้องฟ้า โลโลมีความรู้สึกว่าตอนบ่ายไม่ไปเป็นอย่างอื่น เขารอทนหอยมา แต่พวกเขา didn´t เมื่อเขาจะไปบ้าน เศร้า และครูฝึกหดหู่ใจ หอยสองปรากฏเดินช้ากว่า usua

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โลโลเคยไปสวนของเขาทุกบ่ายในที่ที่เขามีลูกแพร์, แอปเปิ้ลต้นไม้ต้นพลัมและเกาลัด แต่เขาเลือกที่จะนั่งบนเงาใต้เถาองุ่นที่ปู่ของเขาได้หว่านยี่สิบปีที่ผ่านมาและที่ มีจำนวนมากพวงองุ่นในช่วงฤดูที่ ที่นั่นเขาใช้ในการรอให้เพื่อนหอยทากของเขาที่จะมารับอาหารของพวกเขา เขาเป็นคนที่บางครั้งการบินว่าวของเขาในช่วงฤดูร้อนและจินตนาการที่เขากำลังบินอยู่เหนือเมืองบนพรมวิเศษ. ตอนเย็นในฤดูใบไม้ร่วงที่เป็นร้อนเกินไปดวงอาทิตย์ส่องแสงในท้องฟ้าสีฟ้า, โลโลมีความรู้สึกว่าช่วงบ่ายจะไม่เป็นเหมือน คนอื่น ๆ เขารอคอยอย่างอดทนสำหรับหอยทากที่จะมา แต่พวกเขา didn't เมื่อเขากำลังจะกลับบ้านที่น่าเศร้าสลดใจและสองหอยทากปรากฏเดินช้ากว่าปกติเข

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โลโลเคยไปสวนของเขาทุกบ่าย ในที่ที่เขามีลูกแพร์ , แอปเปิ้ล , ต้นบ๊วยและเกาลัด แต่เขาเลือกที่จะนั่งบนเงาใต้เถาองุ่นที่ปู่ของเขาเคยหว่าน เมื่อยี่สิบปีก่อน และซึ่งมีพวงองุ่น ในช่วงฤดูที่ ที่นั่นเขาใช้เพื่อรอเพื่อนของหอยทากของเขามาหาอาหารของพวกเขาเขาบางครั้งบินว่าวของเขาในช่วงฤดูร้อน และจินตนาการว่าเขากำลังบินอยู่เหนือเมืองบนพรมวิเศษ .

ตอนเย็นฤดูใบไม้ร่วงก็ร้อน ดวงอาทิตย์ส่องแสงในท้องฟ้าสีฟ้า , โลโล มีความรู้สึกว่า ช่วงบ่ายมีไม่เหมือนคนอื่น เขารอคอยอย่างอดทนเพื่อหอยทากมา แต่พวกเขายังใหม่ที เมื่อเขากำลังจะกลับบ้าน เศร้าและหดหู่ ,สองตัวเดินช้า กว่า usua หอยทาก