IntroductionAnethum graveolens L. o

Introduction
Anethum graveolens L. or dill, belonging to Apiaceae
(Umbelliferae) family, is an annual aromatic herb known for culinary and
medicinal use since ancient times. It is cultivated in the most parts of
Europe and the United States of America. A variant called east Indian dill or
sowa (Anethum sowa Roxb.) is cultivated in India, Egipt and Japan. The
chemical composition of the essential oil of the two chimiotypes of dill and
sowa differs mainly by the dillapiole content. The typical flavour of herb
dill oil is due to α-phellandrene, limonene and dill ether (anethofuran). For
flavouring purposes the herb oil with low content of carvone is preferred
[1]. The dill seed oil contains a small quantity of dillapiole up to 3% when
grown in tropical climate [1, 2]. In the east Indian dill (sowa) the content of
FARMACIA, 2010, Vol.58, 5
595
dillapiole ranges from 5 to 27% [3].
In recent years the scientific literature reports pharmacological
effects of dill such as antibacterial [4, 5], antimycobacterial [6], antioxidant
[7-10], cancer chemopreventive [11]. The well-known properties of dill
from the traditional medicine, such as carminative, stomachic, diuretic have
been reported [12, 13]. The dill essential oil has hypolipidemic activity and
could be a cardioprotective agent [14]. Many studies showed that dill
essential oil quantity and chemical composition varies depending on the
plant parts and the developing stage of the plant at harvest time [13, 15-17].
The scientific literature data concerning chemical composition of volatile oil
from different plant parts of Anethum graveolens L. are poor and differ from
one author to the other [3, 13-15, 18].
The aim of this paper is to elucidate the chemical composition of the
essential oil from leaves, flowers and fruits of dill cultivated in Romania. In
order to study the complex chemical composition of volatile compound
from plants, advanced analytical GC-MS techniques must be used, these
allowing the identification of compounds even in minute quantities [23, 24].

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำลาว graveolens L. หรือผักชีลาว ของ Apiaceaeครอบครัว (Umbelliferae) เป็นสมุนไพรหอมประจำปีขึ้นชื่อในเรื่องอาหาร และใช้ยาตั้งแต่สมัยโบราณ มันถูกเพาะปลูกในส่วนใหญ่ของยุโรปและสหรัฐอเมริกา ตัวแปรเรียกว่าผักชีฝรั่งอินเดียตะวันออก หรือsowa (ลาว sowa Roxb.) เป็นปลูกในอินเดีย Egipt และญี่ปุ่น ที่องค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยของ chimiotypes สองของผักชีฝรั่ง และsowa แตกต่าง โดยเนื้อหา dillapiole โดยทั่วไปรสชาติของสมุนไพรน้ำมันผักชีลาวมีเนื่องจากอีเทอร์α phellandrene, limonene และผักชีลาว (anethofuran) สำหรับเป็นน้ำมันสมุนไพร ด้วยเนื้อหาต่ำของ carvone ปรุงวัตถุประสงค์ต้อง[1] . น้ำมันเมล็ดผักชีฝรั่งประกอบด้วยปริมาณ dillapiole สูงสุด 3% เมื่อเติบโตในภูมิอากาศเขตร้อน [1, 2] ในผักชีฝรั่งอินเดียตะวันออก (sowa) เนื้อหาของFARMACIA, 2010, Vol.58, 5595ช่วงจาก 5 dillapiole 27% [3]ในปีที่ผ่านมา วรรณกรรมวิทยาศาสตร์รายงาน pharmacologicalผลของการปรุงยาปฏิชีวนะ [4, 5], antimycobacterial [6] สารต้านอนุมูลอิสระมะเร็ง [7-10], chemopreventive [11] รู้จักคุณสมบัติของผักชีฝรั่งจากแพทย์ เช่นสาร stomachic ยาขับปัสสาวะได้การรายงาน [12, 13] น้ำมันหอมระเหยในผักชีฝรั่งมี hypolipidemic กิจกรรม และอาจจะเป็นตัวแทน cardioprotective [14] หลายการศึกษาพบว่าผักชีฝรั่งองค์ประกอบเคมีและปริมาณน้ำมันที่แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับการชิ้นส่วนของพืชและระยะการพัฒนาของพืชในขณะเก็บเกี่ยว [13, 15-17]ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์วรรณคดีที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยจากโรงงานต่างๆ ส่วนของลาว graveolens L. มีดี และแตกต่างจากผู้เขียนหนึ่งไปอื่น ๆ [3, 13-15, 18]จุดประสงค์ของเอกสารนี้คือ องค์ประกอบทางเคมีของ elucidateน้ำมันหอมระเหยจากใบ ดอกไม้ และผลไม้ของผักชีฝรั่งที่ปลูกในประเทศโรมาเนีย ในสั่งศึกษาองค์ประกอบทางเคมีที่ซับซ้อนของสารประกอบระเหยจากพืช ต้องใช้เทคนิค GC MS วิเคราะห์ขั้นสูง เหล่านี้ให้รหัสของสารได้ในปริมาณนาที [23, 24]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำ
Anethum graveolens L. หรือผักชีฝรั่ง, ที่อยู่ในประเภท Apiaceae
(Umbelliferae) ครอบครัวเป็นสมุนไพรที่มีกลิ่นหอมประจำปีที่รู้จักกันสำหรับการทำอาหารและ
การใช้ยามาตั้งแต่สมัยโบราณ มันเป็นที่ปลูกในพื้นที่ส่วนใหญ่ของ
ทวีปยุโรปและสหรัฐอเมริกา ตัวแปรที่เรียกว่าผักชีฝรั่งตะวันออกอินเดียหรือ
Sowa (Anethum Sowa Roxb.) มีการปลูกในประเทศอินเดีย, อียิปต์และญี่ปุ่น
องค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยของทั้งสอง chimiotypes ของผักชีฝรั่งและ
Sowa แตกต่างกันโดยส่วนใหญ่เนื้อหา dillapiole รสชาติตามแบบฉบับของสมุนไพร
น้ำมันผักชีฝรั่งเป็นเพราะα-limonene phellandrene และอีเทอร์ผักชีฝรั่ง (anethofuran) สำหรับ
วัตถุประสงค์ในการปรุงรสน้ำมันสมุนไพรที่มีเนื้อหาต่ำของ carvone เป็นที่ต้องการ
[1] น้ำมันเมล็ดผักชีฝรั่งมีปริมาณขนาดเล็กของ dillapiole ถึง 3% เมื่อ
ปลูกในสภาพภูมิอากาศเขตร้อน [1, 2] ในผักชีฝรั่งตะวันออกอินเดีย (Sowa) เนื้อหาของ
FARMACIA, 2010, Vol.58, 5
595
dillapiole ช่วง 5-27% [3].
ในปีที่ผ่านมาวรรณกรรมทางวิทยาศาสตร์รายงานทางเภสัชวิทยา
ผลกระทบของผักชีฝรั่งเช่นต้านเชื้อแบคทีเรีย [4, 5 ] antimycobacterial [6], สารต้านอนุมูลอิสระ
[7-10] chemopreventive มะเร็ง [11] คุณสมบัติที่รู้จักกันดีของผักชีฝรั่ง
จากยาแผนโบราณเช่นขับลม stomachic ขับปัสสาวะได้
รับรายงาน [12, 13] ผักชีฝรั่งน้ำมันหอมระเหยมีกิจกรรม hypolipidemic และ
อาจจะเป็นตัวแทนโรคหัวใจ [14] การศึกษาจำนวนมากแสดงให้เห็นว่าผักชีฝรั่ง
ปริมาณน้ำมันหอมระเหยและองค์ประกอบทางเคมีแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับ
ส่วนต่างๆของพืชและขั้นตอนการพัฒนาของพืชเมื่อถึงเวลาเก็บเกี่ยว [13, 15-17].
ข้อมูลจากเอกสารทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหย
จากส่วนต่างๆของพืชที่แตกต่างกันของ Anethum graveolens L. ยากจนและแตกต่างจาก
ผู้เขียนที่หนึ่งไปยังที่อื่น ๆ [3, 13-15, 18].
จุดมุ่งหมายของการวิจัยนี้คือการอธิบายองค์ประกอบทางเคมีของ
น้ำมันหอมระเหยจากใบดอกและผลไม้ของผักชีฝรั่งที่ปลูกในโรมาเนีย . ใน
การสั่งซื้อเพื่อศึกษาองค์ประกอบทางเคมีที่ซับซ้อนของสารระเหย
จากพืช, การวิเคราะห์ขั้นสูงเทคนิค GC-MS จะต้องใช้เหล่านี้
ช่วยให้บัตรประจำตัวของสารประกอบแม้ในปริมาณนาที [23, 24]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนำ
ชีลาวลิตรหรือผักชีฝรั่งเป็นของ Apiaceae
( อัมเบลลิเฟอรี่ ) ครอบครัว เป็นสมุนไพรหอมปีเป็นที่รู้จักสำหรับอาหารและ
สมุนไพรที่ใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณ มันเป็นที่ปลูกในส่วนของ
ยุโรปและสหรัฐอเมริกา ตัวแปรที่เรียกว่า อาหารอินเดีย ผักชีฝรั่งหรือ
โซวา ( anethum โซวา Roxb . ) เป็น egipt ปลูกในอินเดีย และญี่ปุ่น
องค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยของทั้งสอง chimiotypes ผักชีฝรั่งและ
โซวะแตกต่างโดยส่วนใหญ่เนื้อหา dillapiole . รสชาติโดยทั่วไปของน้ำมันผักชีฝรั่งสมุนไพร
เนื่องจากแอลฟาฟิลแลนดรีนและลิโมนิน , ดิลอีเทอร์ ( anethofuran ) มีวัตถุประสงค์เพื่อ
สมุนไพรน้ำมันที่มีปริมาณต่ำของคาร์โวนดีกว่า
[ 1 ] จากน้ำมันเมล็ดผักชีฝรั่งที่มีปริมาณเล็ก ๆของ dillapiole ถึง 3% เมื่อ
ที่ปลูกในสภาพภูมิอากาศเขตร้อน [ 1 , 2 ] ในดิลอินเดียตะวันออก ( โซวา ) เนื้อหาของ
ร้านขายยา , 2010 , vol.58 , 5
เธอ
dillapiole ช่วงจาก 5 ถึง 30 % [ 3 ] .
ในปีล่าสุดวรรณกรรมวิทยาศาสตร์ รายงานผลทางเภสัชวิทยาของผักชีฝรั่งเช่นแบคทีเรีย [ 4 , 5 ] , antimycobacterial [ 6 ] , สารต้านอนุมูลอิสระ
[ 7-10 ] , มะเร็งการ [ 11 ] ที่รู้จักกันดี สรรพคุณของผักชีฝรั่ง
จากยาเช่น ขับลม ขับปัสสาวะ มีกระเพาะ , ,
รายงาน [ 12 , 13 ) มีผักชีฝรั่งน้ำมันหอมระเหย และมีกิจกรรม hypolipidemic
อาจจะเป็นตัวแทน cardioprotective [ 14 ] หลายการศึกษาพบว่าดิล
น้ำมันปริมาณและองค์ประกอบทางเคมีแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับชิ้นส่วน
พืชและการพัฒนาขั้นตอนของโรงงานที่เกี่ยวเวลา [ 13 ]
, 15-17 .วิทยาศาสตร์วรรณคดีข้อมูลเกี่ยวกับองค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันระเหยจากพืชที่แตกต่างกัน
ส่วนชีลาว แอล จน และแตกต่างจาก
หนึ่งผู้เขียนไปอีก [ 3 , 13-15 , 18 ] .
วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือ เพื่อศึกษาองค์ประกอบทางเคมีของ
น้ำมันหอมระเหยจากใบ ดอกไม้และผลไม้ของผักชีฝรั่งปลูก ในโรมาเนีย ใน
เพื่อศึกษาองค์ประกอบทางเคมีที่ซับซ้อนของ
สารระเหยจากพืช เทคนิค GC-MS วิเคราะห์ขั้นสูงที่ต้องใช้ ให้ตัวของสารประกอบเหล่านี้
แม้ในปริมาณนาที [ 23 , 24 )