Loneliness is an unlikable experien

Loneliness is an unlikable experience that occurs when a person’s network of social relationships is signifi-cantly deficient in either quality or quantity (Peplau, and Goldston, 1984). We all experience it from time to time, but some people live it day after day for years on end. It is emotionally depleting, interpersonally inhibit-ing, and psychologically regressing. When we are lonely, we feel unfilled and very much alone. Intimacy needs are not met and, if they are, they somehow remain fundamentally unsatisfying. It is important that mental health professionals have become acquainted with the condition of loneliness. For these reasons, loneliness has gained the attention of researchers throughout the last three decades.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความเหงาเป็นประสบการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อบุคคลเครือข่ายความสัมพันธ์ทางสังคม ไม่มีคุณภาพหรือปริมาณ (Peplau และ Goldston, 1984) ความ cantly unlikable เราพบมันครั้ง แต่บางคนอยู่ได้วันหลังจากวันสิ้นสุดในปี อารมณ์ พึ่ง interpersonally ยับยั้ง-ไอเอ็นจี และ psychologically ลให้ เมื่อเราเหงา เรารู้สึกรูป และมากเพียงอย่างเดียว ไม่เป็นไปตามความต้องการเป็นกันเอง และ จะ อย่างใดยังคงพื้นฐาน unsatisfying เป็นสิ่งสำคัญที่ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตได้กลายเป็นความคุ้นเคยกับสภาพของความเหงา ด้วยเหตุนี้ ความเหงาได้รับความสนใจของนักวิจัยตลอดสามทศวรรษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความเหงาเป็นประสบการณ์วายที่เกิดขึ้นเมื่อเครือข่ายของบุคคลของความสัมพันธ์ทางสังคมเป็นคัญ-ด้วยกันขาดคุณภาพหรือปริมาณทั้ง (Peplau และ Goldston, 1984) เราทุกคนได้สัมผัสกับมันเป็นครั้งคราว แต่บางคนมีชีวิตอยู่มันทุกวันเป็นเวลาหลายปีที่สิ้นสุด มันเป็นอารมณ์บรรยากาศ, interpersonally ยับยั้งไอเอ็นจีและจิตใจถอย เมื่อเราเหงาเรารู้สึกว่าไม่สำเร็จและมากเพียงอย่างเดียว ความต้องการความใกล้ชิดไม่ได้พบกันและหากพวกเขาเป็นพวกเขาอย่างใดยังคงพื้นฐานพอใจ มันเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตได้กลายเป็นที่คุ้นเคยกับสภาพของความเหงา ด้วยเหตุนี้ความเหงาได้รับความสนใจของนักวิจัยตลอดสามทศวรรษที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความเหงาเป็นประสบการณ์ชอบที่เกิดขึ้นเมื่อเครือข่ายของบุคคลในความสัมพันธ์ทางสังคม signifi ลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อขาดทั้ง คุณภาพ หรือ ปริมาณ ( peplau และ goldston , 1984 ) เราพบมันในเวลา แต่บางคนใช้ชีวิตไปวัน ๆ สำหรับปี สิ้นสุด มันเป็นอารมณ์ ใช้ interpersonally ยับยั้ง , ไอเอ็นจีและจิตใจถอย . เมื่อเราเหงาเรารู้สึกกลวงและโดดเดี่ยวมากนัก ความต้องการความใกล้ชิดไม่พบ และ ถ้าพวกเขามี พวกเขาก็ยังคงคิดค้นไม่เต็มที่เลยนะ มันเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตได้กลายเป็นที่คุ้นเคยกับสภาพของความเหงา เหตุผลเหล่านี้ ความเหงา ได้รับความสนใจของนักวิจัย ตลอดช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา