The River Thames looked lovely on t

The River Thames looked lovely on this warm, sunny afternoon, Emma Morley thought. It was a work day, but Emma wasn’t at school. Teaching had finished for the term but there was a very important staff meeting happening at the school. Emma was needed there, but she didn’t really care about that. She had phoned the headteacher’s secretary that morning and told her that she was ill and had to stay in bed. The woman clearly hadn’t believed her. Emma didn’t care about that either.
Emma wasn’t really ill at all. In fact, she was feling good. And she had been to a meeting – a meeting with a publisher. At last Emma was feeling confident about something she had written – a novel for young readers. It was about a group of children at an East London school. The children were appearing in a school production of Oliver! And the story was told by one of the actors – a girl called Julie Criscoll. Julie was a rude, angry, teenage girl with a good heart. The book was funny and touching. Emma had included silly drawings and handwritten pages in her text, so parts of it was good too. Perhaps soon, she was going to be a published author.
Emma wanted to write and she wanted even more to stop teaching. She thought every day about resigning. Her job at the school had bee very difficult for the last year. Phil Godalming had been angry because she no longer wanted to sleep with him. He’d tried to mark her life difficult all year. And now she knew that she could write well, Emma wanted to spend her life writing. At her meeting this morning, she had told the publisher about her ambitions. The publisher had been helpful. Emma’s life was going to change.
As she walked by the river, her mobile phone rang. Emma did now have a mobile. Dexter had been right after all. Phil had iven it to her during the months when they’d been close. ‘I’ want to be able to hear your voice at any time, ‘he’d told her. As she took the phone from her handbag, Emma guessed that it was Phil phoning her now. She wasn’t wrong.
‘So, you’re ill in bed, are you?? He said in his special loud, angry headteacher’s voice. Well I don’t believe it. I think you’re outside, enjoying the sunshine. I can hear the traffic noise.
Don’t shout at me Phil, Emma said quietly.
My name’s Mr Godalming, not Phil the man replied. This is serious, you know that. I told you that today’s meeting was a very important one . there’ll be trouble about this, Emma. And if you don’t want a relationship with me, I won’t protect you from trouble. Your job is in danger.’
No, it isn’t Emma replied, laughing. I’m resgning from my job – now Do you understand l’ve resigned Goodbye. Mr Godalming.’
She switched off her phone and for a nonent, she thought about throwing it into the river. But after a few seconds, she put in back in her bag.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม่น้ำเทมส์มองทำเลในบ่ายนี้อบอุ่น ซันนี่ เอ็มม่า Morley คิด มันเป็นวันทำงาน แต่เอ็มม่าไม่ได้โรงเรียน สอนได้เสร็จสิ้นในระยะ ได้มีการประชุมพนักงานสำคัญมากเกิดขึ้นในโรงเรียน เอ็มม่าไม่จำเป็นต้องมี แต่เธอไม่ได้จริง ๆ สนใจที่ เธอมี phoned เลขานุการของ headteacher เช้านั้น และบอกเธอว่า เธอป่วย และต้องอยู่ในเตียง หญิงชัดเจนไม่ได้เชื่อเธอ เอ็มม่าไม่ได้ดูแลเกี่ยวกับการอย่างใดอย่างหนึ่ง เอ็มม่าไม่ได้ป่วยจริง ๆ เลย ในความเป็นจริง เธอดี feling และเธอได้รับการประชุมการประชุมกับผู้เผยแพร่ ล่าสุดที่ เอ็มม่าถูกรู้สึกมั่นใจเกี่ยวกับสิ่งที่เธอได้เขียน – นวนิยายสำหรับเด็กอ่าน เป็นการศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มของเด็กที่โรงเรียนลอนดอนตะวันออก เด็กปรากฏในโรงเรียนการผลิตของ Oliver และเรื่องบอกว่า โดยนักแสดง – ผู้หญิงเรียกว่า Criscoll จูลี่ จูลี่ถูกหยาบ โกรธ วัยรุ่นผู้หญิง ด้วยใจดี หนังสือเล่มนี้เป็นตลก และสัมผัส เอ็มม่าได้รวมภาพวาดโง่และหน้าลายมือเขียนในข้อความของเธอ ดังนั้นชิ้นส่วนของมันไม่แพง บางทีเร็ว ๆ นี้ เธอว่าจะมีผู้เขียนเผยแพร่ อยากเขียนเอ็มม่า และเธอต้องการมากขึ้นเมื่อต้องการหยุดการเรียนการสอน เธอคิดว่า ทุกวันเกี่ยวกับการลา งานของเธอที่มีผึ้งที่ยากมากสำหรับปีที่แล้ว Phil Godalming เคยโกรธ เพราะเธอไม่ต้องการเธอ เขาได้พยายามทำเครื่องหมายชีวิตยากตลอดทั้งปี และตอนนี้เธอรู้ว่า เธอสามารถเขียนดี เอ็มม่าอยากใช้เขียนชีวิตของเธอ เธอประชุมเช้านี้ เธอได้บอกกับผู้เผยแพร่เกี่ยวกับความทะเยอทะยานของเธอ ผู้เผยแพร่ได้ดี ชีวิตของเอ็มม่ากำลังเปลี่ยนแปลง ขณะที่เธอเดินริมแม่น้ำ โทรศัพท์มือถือของเธอรัง เอ็มม่าไม่ได้ตอนนี้มีการเคลื่อนที่ Dexter ได้ขวาหลังจากทั้งหมด Phil ได้ iven ให้เธอในช่วงเดือนที่เมื่อพวกเขาได้ปิด 'ฉัน' ต้องฟังเสียงของคุณตลอดเวลา, ' เขาได้บอกเธอ เธอเอาโทรศัพท์จากกระเป๋าของเธอ เอ็มมาเดาว่า เป็น Phil phoning เธอตอนนี้ เธอไม่ผิด ' ดังนั้น คุณป่วยเตียง คุณ?? เขาว่า เขาพิเศษเสียงดัง โกรธ headteacher ของเสียง ดีผมไม่เชื่อว่ามัน ผมคิดว่า คุณนอก เพลิดเพลินกับแสงแดด ฉันสามารถได้ยินเสียงการจราจร ไม่ตะโกนที Phil เอ็มม่ากล่าวอย่างเงียบ ๆ ฉันชื่อนาย Godalming, Phil ไม่คนตอบ นี่คือร้ายแรง คุณรู้ว่า ฉันบอกคุณว่า การประชุมวันนี้เป็นหนึ่งที่สำคัญมาก จะมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนี้ เอ็มม่า และถ้าคุณไม่ต้องการความสัมพันธ์กับฉัน ฉันจะปกป้องคุณจากปัญหา งานของคุณอยู่ในอันตราย ' ไม่ มันไม่ใช่เอ็มม่าตอบกลับ หัวเราะ ผม resgning จากงานตอนนี้คุณเข้าใจ l ได้ลาออกจากตำแหน่งลา นาย Godalming ' เธอเธอสลับ ปิดโทรศัพท์ของเธอ และเป็น nonent คิดเกี่ยวกับการขว้างปาลงในแม่น้ำ แต่หลังจากไม่กี่วินาที เธอได้ในกลับในกระเป๋าของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม่น้ำเทมส์มองที่น่ารักอบอุ่นในนี้บ่ายแดด, เอ็มมามอร์ลีย์คิดว่า มันเป็นวันทำงาน แต่เอ็มไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน การเรียนการสอนได้เสร็จสิ้นในระยะ แต่มีการประชุมเจ้าหน้าที่ที่สำคัญมากที่เกิดขึ้นในโรงเรียน เอ็มม่าที่ถูกต้องมี แต่เธอไม่ได้จริงๆดูแลเกี่ยวกับการที่ เธอได้โทรเลขานุการของครูใหญ่ในเช้าวันนั้นและบอกเธอว่าเธอกำลังป่วยและต้องอยู่ในเตียง ผู้หญิงอย่างชัดเจนไม่ได้เชื่อเธอ เอ็มม่าไม่ได้ดูแลเกี่ยวกับการที่ทั้ง.
เอ็มม่าไม่ได้ป่วยจริงที่ทุกคน ในความเป็นจริงที่เธอกำลัง feling ดี และเธอได้รับในการประชุม - การประชุมกับผู้เผยแพร่ได้ ที่ล่าสุดเอ็มม่ารู้สึกมั่นใจเกี่ยวกับสิ่งที่เธอได้เขียน - นิยายสำหรับผู้อ่านหนุ่มสาว มันเป็นเรื่องของกลุ่มเด็กที่โรงเรียนลอนดอนตะวันออก เด็กปรากฏในการผลิตโรงเรียนของโอลิเวอร์! และเรื่องที่บอกโดยหนึ่งในนักแสดง - สาวที่เรียกว่าจูลี่ Criscoll จูลี่เป็นหยาบคายโกรธหญิงสาววัยรุ่นที่มีหัวใจที่ดี หนังสือเล่มนี้เป็นตลกและสัมผัส เอ็มม่าได้รวมภาพวาดและหน้าโง่ที่เขียนด้วยลายมือในข้อความของเธอเพื่อให้บางส่วนของมันเป็นสิ่งที่ดีมากเกินไป บางทีอาจจะเร็ว ๆ นี้เธอกำลังจะเป็นผู้เขียนตีพิมพ์.
เอ็มม่าอยากจะเขียนและเธอต้องการมากยิ่งขึ้นที่จะหยุดการเรียนการสอน เธอคิดว่าทุกวันเกี่ยวกับการลาออก งานที่โรงเรียนของเธอได้ผึ้งยากมากสำหรับปีที่ผ่านมา ฟิลโกดาลมิงได้รับโกรธเพราะเธอไม่อยากจะนอนกับเขา เขาต้องการพยายามที่จะทำเครื่องหมายในชีวิตของเธอที่ยากลำบากมาตลอดทั้งปี และตอนนี้เธอรู้ว่าเธอจะเขียนได้ดีเอ็มม่าอยากจะใช้ชีวิตของเธอเขียน ในการประชุมของเธอในเช้าวันนี้เธอได้บอกกับสำนักพิมพ์เกี่ยวกับความทะเยอทะยานของเธอ สำนักพิมพ์ได้รับประโยชน์ ชีวิตของเอ็มม่ากำลังจะเปลี่ยน.
ขณะที่เธอเดินริมแม่น้ำ, โทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น เอ็มม่าไม่ตอนนี้มีมือถือ เด็กซ์เตอร์ได้รับสิทธิหลังจากทั้งหมด ฟิลได้เจ้าอารมณ์มันกับเธอในช่วงเดือนเมื่อพวกเขาต้องการได้อย่างใกล้ชิด 'ฉันต้องการที่จะสามารถที่จะได้ยินเสียงของคุณได้ตลอดเวลา "เขาจะบอกเธอ ขณะที่เธอเอาโทรศัพท์จากกระเป๋าถือของเธอเอ็มม่าเดาว่ามันเป็นฟิลพูดเธอตอนนี้ เธอเป็นคนที่ไม่ผิด.
'ดังนั้นคุณกำลังป่วยอยู่บนเตียงที่คุณ ?? เขากล่าวว่าในดังของเขาพิเศษเสียงโกรธครูใหญ่ของ ผมไม่เชื่อว่ามัน ผมคิดว่าคุณอยู่นอกเพลิดเพลินกับแสงแดด ฉันสามารถได้ยินเสียงการจราจร.
อย่าร้องที่ฉันฟิลเอ็มม่ากล่าวว่าเงียบ ๆ .
ชื่อของฉันของนายโกดาลมิง, ฟิลคนไม่ได้ตอบ นี้เป็นอย่างที่คุณรู้ว่า ฉันบอกคุณว่าการประชุมวันนี้เป็นหนึ่งในสิ่งที่สำคัญมาก จะมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนี้เอ็มม่า และถ้าคุณไม่ต้องการมีความสัมพันธ์กับฉันฉันจะไม่ปกป้องคุณจากปัญหา งานของคุณตกอยู่ในอันตราย.
ไม่มีก็ไม่ได้เอ็มมาตอบหัวเราะ ฉัน resgning จากงานของฉัน - ตอนนี้คุณเข้าใจแมงได้ลาออกลา นายโกดาลมิ.
เธอปิดโทรศัพท์ของเธอและ nonent เธอคิดเกี่ยวกับการโยนมันลงไปในแม่น้ำ แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีที่เธอใส่ในกลับมาอยู่ในกระเป๋าของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม่น้ำเทมส์ดูน่ารักในช่วงบ่ายแดดอุ่น เอ็มม่า มอร์ลีย์คิด มันเป็นวันทำงาน แต่เอมม่าไม่ได้อยู่ที่โรงเรียน สอนเสร็จสําหรับคําสําคัญมากแต่มีการประชุมเกิดขึ้นที่โรงเรียน เอ็มม่าก็ต้องมี แต่เธอไม่ได้สนใจเรื่องนั้นเธอโทรหาเลขาของหัวหน้าในเช้าวันนั้น และบอกเธอว่าเธอป่วยอยู่ และต้องอยู่ในเตียง ผู้หญิงชัดๆ ไม่เชื่อเธอ เอ็มม่าก็ไม่สนเหมือนกัน
เอ็มม่าไม่ป่วยจริงๆเลย ในความเป็นจริง เธอ feling ดี และเธอก็ต้องประชุมและประชุมกับสำนักพิมพ์ในที่สุดเอ็มม่ารู้สึกมั่นใจเกี่ยวกับสิ่งที่เธอเขียน และนิยายสำหรับผู้อ่านหนุ่มสาว มันเกี่ยวกับกลุ่มเด็กในลอนดอนตะวันออกของโรงเรียน เด็กที่ปรากฏในโรงเรียน การผลิตของโอลิเวอร์ ! และเรื่องที่บอก โดยหนึ่งในนักแสดง–สาวชื่อจูลี่ criscoll . จูลี่เป็นหยาบคาย โกรธ หญิงสาวที่มีจิตใจดี หนังสือตลกและน่าประทับใจเอ็มม่าได้รวมภาพวาดเซ่อ และเขียนข้อความในหน้าของเธอแล้ว ชิ้นส่วนมันถูกดีด้วย บางทีในไม่ช้า เธอจะถูกตีพิมพ์ผู้เขียน .
เอ็มม่าอยากเขียนและอยากยิ่งที่จะหยุดการสอน นางคิดทุกวันว่า ลาออก งานของเธอที่โรงเรียน มีผึ้งที่ยากมากสำหรับ 1 ปี ที่ผ่านมา ฟิลโกดอลล์มิ่งได้รับเพราะโกรธที่เธอไม่อยากจะนอนกับเขาเขาพยายามที่จะทำเครื่องหมายชีวิตของเธอยากขึ้นทุกปี และตอนนี้เธอจะรู้ว่าเธอสามารถเขียนดี ม่า อยากใช้ ชีวิตของเธอเขียน ที่เจอเมื่อเช้า เธอได้บอกกับผู้เผยแพร่เกี่ยวกับความทะเยอทะยานของเธอ ผู้ที่ได้รับประโยชน์ ชีวิตของเอ็มม่ากำลังจะเปลี่ยน
ขณะที่เธอเดินริมแม่น้ำ โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เอ็มม่านี่เดี๋ยวนี้มีมือถือ เด็กซ์เตอร์มีหลังจากทั้งหมดฟิลมีไอเว่นมันกับเธอในช่วงเดือนที่เมื่อพวกเขาจะสนิทกัน ' ฉัน ' ต้องการจะได้ยินเสียงของคุณในเวลาใด ๆ เขาจะบอกเธอ เธอหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าของเธอ เอ็มม่า เดาว่า มันได้ ฟิล โทรหาเธอตอนนี้ เธอไม่ได้ผิด .
' เธอป่วยในเตียง คุณ ? ? เขาบอกว่าในพิเศษของเขาเสียงดัง เสียงโกรธหัวหน้าเลย ผมไม่อยากจะเชื่อเลย ฉันคิดว่าคุณอยู่ข้างนอกเพลิดเพลินกับแสงแดด ฉันสามารถได้ยินเสียงจากการจราจร .
อย่ามาตะโกนใส่ฉัน ฟิล เอ็มม่าบอกว่าเงียบๆ .
ฉันชื่อ นายโกดอลล์มิ่ง ไม่ใช่ฟิลผู้ชายตอบ นี่จริงจังนะ คุณก็รู้ ฉันบอกคุณแล้วว่าวันนี้มีนัดสำคัญมาก จะมีปัญหาเกี่ยวกับ เอมม่า และถ้าคุณไม่ต้องการความสัมพันธ์กับผม ผมจะไม่ปกป้องคุณจากปัญหา งานของคุณอยู่ในอันตราย '
ไม่ไม่เอ็มม่าตอบกลั้วหัวเราะ ผม resgning จาก–งานของฉันแล้วคุณเข้าใจผมลาออกไปแล้ว บ๊าย บาย นายโกดอลล์มิ่ง '
เธอปิดโทรศัพท์ และสำหรับ nonent เธอคิดจะโยนมันลงไปในแม่น้ำ แต่หลังจากไม่กี่วินาที เธอใส่กลับเข้าไปในกระเป๋า