She had all sorts of imagination ru

She had all sorts of imagination running. Even her nose corrugated from the concerns.
So every time she turned to see Lee Hyun’s face, it lit up a pinkish dye of embarrassment.
But an incident occurred when they returned to the MT group.
The chicken Lee Hyun brought. Half Sauce Half Fried.
They still had a lot of foods left over before returning safely to the mainland. It seemed as if they didn’t eat as much during the MT as he thought they would.
Lee Hyun often made food for the Dojang practitioners whenever they went on training, so he bought the ingredients this time based loosely on their input.
However, the usual students’ appetite weren’t like them, plus this second day was just a lap around the island via boats, so the hunger built up wasn’t as much as before.
So, there was a considerable amount of food ingredients still remained.
It happened during the distribution of leftover food ingredients, when Min Sura suddenly asked.
“What are we going to do about the chicken?”
“I brought him from home to eat. You want to take him?”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เธอมีจินตนาการทำงานทุกประเภท แม้จมูกเธอลูกฟูกจากความกังวลดังนั้น ทุกครั้งที่เธอหันไปดูหน้า Lee Hyun มันสว่างขึ้นสีบัวโรยของความลำบากใจแต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาส่งคืนกลุ่ม MTไก่นำฮยอนลี ครึ่งหนึ่งน้ำครึ่งหนึ่งผัดพวกเขายังคงมีจำนวนมากของอาหารที่เหลือก่อนเดินทางกลับอย่างปลอดภัยแผ่นดินใหญ่ ดูเหมือนว่า พวกเขาไม่ได้กินมากระหว่าง MT เขาคิดว่า พวกเขาจะลีฮยอนมักจะทำอาหารสำหรับผู้ Dojang เมื่อพวกเขาไปในการฝึกอบรม เพื่อซื้อส่วนผสมเวลานี้ซึ่งตามการป้อนข้อมูลอย่างไรก็ตาม ความอยากอาหารของนักเรียนปกติไม่เช่นนั้น บวกวันที่สองนี้ถูกเพียงตักรอบเกาะผ่านเรือ เพื่อความหิวที่สร้างขึ้นไม่ถึงก่อนดังนั้น มีจำนวนอาหารที่ส่วนประกอบอาคารจำนวนมากมันเกิดขึ้นระหว่างการกระจายของส่วนผสมอาหารเหลือ เมื่อนาทีสุราษฏร์ก็ถาม"ที่เรากำลังจะทำไก่ใช่ไหม""ผมนำเขาจากบ้านไปกิน คุณต้องการใช้เขา"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เธอมีทุกประเภทของจินตนาการทำงาน แม้จมูกของเธอลูกฟูกจากความกังวล.
ดังนั้นเวลาที่เธอหันไปเห็นหน้าลีฮยอนทุกคนก็สว่างขึ้นเป็นสีย้อมสีชมพูของความลำบากใจ.
แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เกิดขึ้นเมื่อพวกเขากลับไปยังกลุ่ม MT.
ไก่ลีฮยอนนำ ซอสผัดครึ่งครึ่ง.
พวกเขายังคงมีอาหารจำนวนมากที่เหลือก่อนที่จะกลับได้อย่างปลอดภัยไปยังแผ่นดินใหญ่ มันดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้กินได้มากในช่วงมอนแทนาในขณะที่เขาคิดว่าพวกเขาจะ.
ลีฮยอนมักจะทำอาหารสำหรับผู้ปฏิบัติงาน Dojang เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาไปในการฝึกอบรมเพื่อให้เขาซื้อส่วนผสมในครั้งนี้อย่างอิสระบนพื้นฐานใส่ของพวกเขา.
อย่างไรก็ตาม ความอยากอาหารนักเรียนปกติถูกไม่ชอบพวกเขาบวกวันที่สองนี้เป็นเพียงรอบรอบเกาะผ่านทางเรือเพื่อความหิวสร้างขึ้นไม่ได้มากที่สุดเท่าที่ก่อน.
จึงมีเป็นจำนวนมากของส่วนผสมอาหารที่ยังคงอยู่ .
มันเกิดขึ้นในระหว่างการกระจายตัวของส่วนผสมอาหารที่เหลือเมื่อมิสุระกึกถาม.
"สิ่งที่เรากำลังจะทำอะไรเกี่ยวกับไก่?"
"ผมนำเขาจากบ้านไปกิน คุณต้องการที่จะพาเขา? "