Nike’s Core Competency: The Risky B

Nike’s Core Competency: The Risky Business of Fairy Tales
WITH ANNUAL REVENUES doubling during the last decade to over $25 billion and having a globally recognized brand, Nike is the undisputed leader in the athletic shoe and apparel industry. The number two adidas has some $15 billion in sales, while recent entrant Under Armour reports revenues of less than $1 billion. Nike is tremendously successful, holding close to a 60 percent market share in running and nearly a 90 percent market share in basketball. The Beaverton, Oregon, company has come a long way from its humble beginnings. It was founded by University of Oregon track and field coach Bill Bowerman and middle-distance runner Phil Knight in 1964 originally as Blue Ribbon Sports. In 1971, the company was renamed Nike (the “goddess of victory” in Greek mythology) and the now iconic “swoosh” was designed by a Portland State University student. Coach Bowerman was a true innovator because he constantly sought ways to give his athletes a competitive edge. He experimented with many factors affecting running performance, from different track surfaces to rehydration drinks. Coach Bowerman’s biggest focus, however, was on providing a better running shoe for his athletes. While sitting at the breakfast table one Sunday morning and absentmindedly looking at his waffle iron, Coach Bowerman had an epiphany. He began pouring hot, liquid urethane into the waffle iron—ruining it in the process—but coming up with the now famous waffle-type sole that not only provided better traction but was also lighter than traditional running shoes. After completing his undergraduate degree at the University of Oregon and serving in the U.S. Army, Phil Knight entered the MBA program at Stanford. One entrepreneurship class required him to come up with a business idea. So, he wrote a term paper on how to disrupt the leading athletic shoe maker adidas. The research question he came up with was “Can Japanese sports shoes do to German sports shoes what Japanese cameras have done to German cameras?” 1 At that time,
adidas athletic shoes were the gold standard. They were also expensive and hard to find in the U.S. After several failed attempts to interest Japanese sneaker makers, Phil Knight was able to strike a distribution agreement with Tiger Shoes. After his first shipment arrived in the U.S., Phil Knight sent some of the running shoes to his former coach Bill Bowerman, hoping to make a sale. To his surprise, Bill Bowerman replied that he was interested in becoming a business partner and contributing his innovative ideas on how to improve running shoes, including the waffle design. With an investment of $500 each and a handshake, the venture commenced. Based on a highly successful string of innovations including Nike Air, by 1979 the company had captured more than a 50 percent market share for running shoes in the United States. A year later, Nike went public. In 1984, Nike signed Michael Jordan— whom many consider the greatest basketball player of all time—with an unprecedented multimillion-dollar endorsement deal. Rather than spreading its marketing budget more widely as was common in the sports industry at that time, Nike made the unorthodox move to spend basically its entire budget for a specific sport on a single star athlete. Nike sought to sponsor future superstars that embodied an unlikely success story. Michael Jordan’s story is that he had been cut from his high school basketball team only to become the greatest basketball player ever. In the 1990s and 2000s, Nike continued to sponsor track and field sports stars such as Marion Jones, as well as Kobe Bryant in basketball. With the help of major celebrity endorsements, Nike was also able to move on to different sports and their superstars,
C

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความสามารถหลักของ Nike: นิทานธุรกิจมีความเสี่ยง มีรายได้ประจำปีเพิ่มในระหว่างทศวรรษไปกว่า $25 พันล้าน แล้วมีแบรนด์ที่รู้จักทั่วโลก ไนกี้เป็นผู้นำว่าในอุตสาหกรรมรองเท้าและเครื่องแต่งกายกีฬา Adidas สองหมายเลขมีบาง 15 พันล้านเหรียญในการขาย ในขณะที่ล่าสุด entrant ภายใต้เสื้อเกราะรายงานรายได้ของน้อยกว่า $1 พันล้าน Nike ได้อย่างประสบความสำเร็จ กดปิดไปเกือบ 90 เปอร์เซ็นต์ตลาดและส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 60 การในทำงานร่วมกันในบาสเกตบอล Beaverton โอเรกอน บริษัทมาทางจากจุดเริ่มต้นความพึงพอใจ มันก่อตั้ง โดยโค้ชฮอคมหาวิทยาลัยออริกอน Bowerman ตั๋วและวิ่ง middle-distance Phil อัศวินในปี 1964 เดิมเป็นกีฬา Blue Ribbon ในปี 1971 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อ Nike ("เทพเจ้าแห่งชัยชนะ" ในเทพปกรณัมกรีก) และขณะนี้สัญลักษณ์ "swoosh" ถูกออกแบบ โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยพอร์ตแลนด์ Bowerman โค้ชเป็นผู้ริเริ่มที่แท้จริง เพราะเขาค้นหาวิธีเพื่อให้การแข่งขันนักกีฬาของเขาตลอดเวลา เขาเบื้อง มีหลายปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการทำงานประสิทธิภาพการทำงาน จากพื้นผิวแทร็กต่าง ๆ เครื่องดื่ม rehydration โค้ช Bowerman โฟกัสที่ใหญ่ที่สุด อย่างไรก็ตาม ไม่ให้รองเท้าวิ่งดีสำหรับนักกีฬาของเขา ในขณะที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเช้าวันอาทิตย์หนึ่งและ absentmindedly ดูเขาเตาวาฟเฟิล Bowerman โค้ชมีการ epiphany เริ่มเทรีเทนร้อน ของเหลวเข้าไปในเตาวาฟเฟิลซึ่งให้ในกระบวนการ — แต่ตามมา ด้วยครอบครัววาฟเฟิลชนิดที่มีชื่อเสียงตอนนี้ที่ไม่เพียงแต่ให้ลากดีกว่า แต่ก็ยังเบากว่ารองเท้าแบบดั้งเดิม หลังจากจบปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยออริกอน และให้บริการในกองทัพสหรัฐฯ อัศวิน Phil ป้อนโปรแกรม MBA ที่สแตนฟอร์ด ชั้นผู้ประกอบการต้องเขามากับความคิดทางธุรกิจ ดังนั้น เขาเขียนกระดาษระยะการรบกวนอาดิดาสรองเท้ากีฬาเครื่องชั้นนำ มีคำถามวิจัยที่เขามากับ "รองเท้ากีฬาญี่ปุ่นทำกับรองเท้ากีฬาเยอรมันมีกล้องญี่ปุ่นทำให้กล้องเยอรมันอะไร" 1 ครั้งที่ อาดิดาสรองเท้ากีฬาได้มาตรฐานทองคำ พวกเขาก็ยังมีราคาแพง และยากที่จะหาในสหรัฐอเมริกา หลังจากหลายล้มเหลวในความพยายามที่จะสนใจผู้หุ้มข้อสไตล์ญี่ปุ่น อัศวิน Phil ก็สามารถตีกระจายข้อตกลงกับรองเท้าไทเกอร์ หลังจากที่จัดส่งแรกของเขามาถึงในสหรัฐอเมริกา Phil อัศวินส่งของรองเท้าทำงานอยู่กับโค้ชของเขาอดีตตั๋ว Bowerman หวังที่จะขาย ให้เขาแปลกใจ ตั๋ว Bowerman ตอบว่า เขามีความสนใจในการเป็น พันธมิตรทางธุรกิจ และสนับสนุนความคิดสร้างสรรค์ของเขาที่ควรปรับปรุงรองเท้า รวมถึงแบบวาฟเฟิล ลงทุน $ 500 แต่ละและการ handshake กิจการเริ่ม ตามสายจนประสบความสำเร็จของนวัตกรรมรวมถึงไนกี้แอร์ 1979 โดยบริษัทจับมากกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งการตลาดสำหรับรองเท้าในสหรัฐอเมริกา ปีต่อมา Nike ไปสาธารณะ ในปี 1984, Nike ลงนาม Michael Jordan — ที่หลายพิจารณาผู้เล่นบาสเก็ตบอลมากที่สุดของเวลาทั้งหมด — ด้วยการสลักหลังดอลลาร์ multimillion ประวัติการณ์จัดการ แทนที่จะกระจายงบประมาณของตลาดอย่างกว้างขวางเป็นทั่วไปในอุตสาหกรรมการกีฬาในขณะนั้น Nike ทำย้ายแนวใหม่ไปใช้โดยทั่วไปของงบประมาณทั้งหมดสำหรับกีฬาเฉพาะนักเดียว Nike ขอสนับสนุนนอกสนามในอนาคตที่รวบรวมไว้เป็นเรื่องราวความสำเร็จน่า เรื่องราวของ Michael Jordan เป็นว่า เขาได้ถูกตัดจากทีมบาสเกตบอลมัธยมของเขาเท่านั้นจะเป็นการ เล่นบาสเกตบอลสุดเคย ในปี 1990 และ 2000s, Nike ยังคงสนับสนุนดาวกีฬาฮอคกี้เช่นแมเรียนโจนส์ ตลอดจนไบรอันท์โกเบในบาสเกตบอล ด้วยความช่วยเหลือของเซเลบริตี้ที่สำคัญลิงค์ Nike ได้ยังไปกีฬาที่แตกต่างและนอกสนามของพวกเขา C

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความสามารถหลักของไนกี้: ความเสี่ยงทางธุรกิจของเทพนิยาย
ด้วยรายได้ปีสองเท่าในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาถึงกว่า $ 25000000000 และมีแบรนด์ที่ได้รับการยอมรับทั่วโลกไนกี้เป็นผู้นำไม่มีปัญหาในรองเท้ากีฬาและอุตสาหกรรมสิ่งทอ หมายเลขสองอาดิดาสมีบาง 15000000000 $ ในการขายในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านมาภายใต้เกราะรายงานรายได้น้อยกว่า $ 1000000000 ไนกี้เป็นที่ประสบความสำเร็จอย่างมากถือใกล้กับส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 60 ในการทำงานและเกือบจะมีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 90 ในการเล่นบาสเกตบอล บีเวอร์ตัน, โอเรกอน บริษัท ได้มาไกลจากจุดเริ่มต้นต่ำต้อยของตน มันก่อตั้งโดยมหาวิทยาลัยโอเรกอนติดตามข้อมูลและโค้ชบิล Bowerman และวิ่งระยะกลางฟิลไนท์ในปี 1964 เดิมเป็นริบบิ้นสีฟ้ากีฬา ในปี 1971 บริษัท ได้เปลี่ยนชื่อเป็นไนกี้ ("เทพีแห่งชัยชนะ" ในตำนานเทพเจ้ากรีก) และตอนนี้ที่โดดเด่น "swoosh" ได้รับการออกแบบโดยนักศึกษามหาวิทยาลัยรัฐพอร์ตแลนด์ โค้ช Bowerman เป็นผู้ริเริ่มความจริงเพราะเขามักจะแสวงหาวิธีการที่จะให้นักกีฬาของเขาเปรียบในการแข่งขัน เขาทดลองกับหลายปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการทำงานจากพื้นผิวที่แตกต่างกันในการติดตามเครื่องดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่ โฟกัสที่ใหญ่ที่สุดของโค้ช Bowerman อย่างไรในการให้รองเท้าวิ่งที่ดีสำหรับนักกีฬาของเขา ขณะนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเช้าหนึ่งเช้าวันอาทิตย์และกำลังมองหาที่ absentmindedly เหล็กวาฟเฟิลของเขาโค้ช Bowerman มีความศักดิ์สิทธิ์ เขาเริ่มเทร้อนยูรีเทนของเหลวเข้าไปในวาฟเฟิลเหล็กทำลายมันในกระบวนการ แต่ขึ้นมาด้วย แต่เพียงผู้เดียวในขณะนี้ที่มีชื่อเสียงวาฟเฟิลชนิดที่ไม่ได้ให้เฉพาะฉุดที่ดีขึ้น แต่ก็ยังเบากว่ารองเท้าวิ่งแบบดั้งเดิม หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีของเขาที่มหาวิทยาลัยโอเรกอนและการให้บริการในกองทัพสหรัฐฟิลอัศวินเข้าไปในหลักสูตร MBA ที่ Stanford ระดับผู้ประกอบการหนึ่งเขาจะต้องมากับความคิดทางธุรกิจ ดังนั้นเขาเขียนกระดาษคำเกี่ยวกับวิธีการส่งผลกระทบต่อผู้ผลิตชั้นนำรองเท้ากีฬาอาดิดาส คำถามการวิจัยที่เขาขึ้นมาด้วยก็คือ "สามารถรองเท้ากีฬาญี่ปุ่นทำเพื่อให้รองเท้ากีฬาเยอรมันสิ่งที่กล้องของญี่ปุ่นได้ทำกับกล้องเยอรมัน?" 1 ในขณะที่
อาดิดาสรองเท้ากีฬาเป็นมาตรฐานทองคำ พวกเขายังมีราคาแพงและหายากในสหรัฐอเมริกาหลังจากความพยายามที่ล้มเหลวหลายครั้งที่จะสนใจผู้ผลิตรองเท้าญี่ปุ่น, ฟิลอัศวินก็สามารถที่จะตีข้อตกลงจัดจำหน่ายกับรองเท้าเสือ หลังจากการจัดส่งครั้งแรกของเขามาถึงในสหรัฐอเมริกาฟิลอัศวินส่งบางส่วนของรองเท้าวิ่งเพื่ออดีตโค้ชบิล Bowerman หวังว่าจะทำให้การขาย เขาต้องประหลาดใจบิล Bowerman ตอบว่าเขามีความสนใจในการเป็นพันธมิตรทางธุรกิจและมีส่วนร่วมในความคิดสร้างสรรค์ของเขาในการปรับปรุงรองเท้าวิ่ง, วาฟเฟิลรวมทั้งการออกแบบ ด้วยการลงทุน $ 500 แต่ละคนและการจับมือร่วมเริ่ม ขึ้นอยู่กับสตริงที่ประสบความสำเร็จของนวัตกรรมรวมทั้ง Nike Air โดย 1979 บริษัท ได้จับมากกว่าส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 50 สำหรับการเรียกใช้รองเท้าในประเทศสหรัฐอเมริกา ปีต่อมาไนกี้ไปในที่สาธารณะ ในปี 1984 ไนกี้ลงนามไมเคิลจอร์แดนซึ่งหลายคนคิดว่าผู้เล่นบาสเกตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเวลาทั้งหมดที่มีประวัติการณ์ multimillion ดอลลาร์อนุมัติข้อตกลง มากกว่าการแพร่กระจายงบประมาณการตลาดมากขึ้นอย่างกว้างขวางว่าเป็นเป็นเรื่องธรรมดาในวงการกีฬาในขณะที่ไนกี้ทำย้ายนอกรีตที่จะใช้จ่ายโดยทั่วไปงบประมาณทั้งหมดสำหรับการเล่นกีฬาที่เฉพาะเจาะจงในนักกีฬาดาวดวงเดียว ไนกี้พยายามที่จะสปอนเซอร์ซุปเปอร์สตาร์ในอนาคตที่เป็นตัวเป็นตนเรื่องราวความสำเร็จที่ไม่น่า เรื่องราวของไมเคิลจอร์แดนเป็นว่าเขาได้รับการตัดออกจากทีมบาสเกตบอลของโรงเรียนมัธยมปลายเท่านั้นที่จะกลายเป็นผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเล่นบาสเกตบอล ในปี 1990 และ 2000, Nike ยังคงที่จะสนับสนุนการติดตามและดาวสนามกีฬาเช่นแมเรียนโจนส์เช่นเดียวกับ Kobe Bryant ในการเล่นบาสเกตบอล ด้วยความช่วยเหลือของการรับรองชื่อเสียงที่สำคัญไนกี้ก็ยังสามารถที่จะไปยังการกีฬาที่แตกต่างกันและซุปเปอร์สตาร์ของพวกเขา
C

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของไนกี้ สมรรถนะหลัก : ธุรกิจที่มีความเสี่ยงของนิทาน
กับรายปีรายได้สองเท่าในช่วงทศวรรษที่ผ่านมามากกว่า $ 25 พันล้านและมีทั่วโลกรู้จักแบรนด์ไนกี้เป็นผู้นำไม่มีปัญหาในรองเท้ากีฬาและเครื่องแต่งกายอุตสาหกรรม หมายเลขสอง Adidas มี $ 15 พันล้านดอลลาร์ในการขาย ในขณะที่สมาชิกล่าสุดภายใต้รายงานเกราะรายได้น้อยกว่า $ 1 พันล้านไนกี้ที่ประสบความสำเร็จอย่างมหาศาล ถือใกล้ 60 เปอร์เซ็นต์ ส่วนแบ่งการตลาด ในการวิ่ง และเกือบร้อยละ 90 ส่วนแบ่งการตลาดในกีฬาบาสเกตบอล ใน Beaverton , Oregon , บริษัท มาไกลจากจุดเริ่มต้นต่ำต้อยของมัน มันก่อตั้งโดยมหาวิทยาลัยมิชิแกนกรีฑาโค้ชบิล บาวเวอร์แมน และนักวิ่งระยะกลาง ฟิล อัศวินใน 1964 เดิมเป็นกีฬาริบบิ้นสีน้ำเงิน ในปี 1971บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น Nike ( " เทพธิดาแห่งชัยชนะ " ในเทพนิยายกรีก ) และตอนนี้สัญลักษณ์ " swoosh " ถูกออกแบบโดยนักเรียนมหาวิทยาลัยรัฐพอร์ตแลนด์ โค้ช บาวเวอร์แมน เป็นผู้ริเริ่มที่แท้จริง เพราะเขามักจะค้นหาวิธีที่จะให้นักกีฬาของเขาเปรียบในการแข่งขัน เขาทดลองกับหลายปัจจัยที่มีผลต่อการใช้ประสิทธิภาพจากแทร็คที่แตกต่างกันเพื่อศึกษาพื้นผิวแก้วโค้ช บาวเวอร์แมนที่ใหญ่ที่สุดของโฟกัส , อย่างไรก็ตาม , ให้รองเท้าวิ่งที่ดีสำหรับนักกีฬาของเขา ขณะที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเช้าวันอาทิตย์หนึ่งเหม่อลอยมองของเขาและเครื่องอบวอฟเฟิล โค้ช บาวเวอร์แมนมีนิมิต เขาเริ่มสาดน้ำร้อนยูรีเทนเหลวในวาฟเฟิลเหล็กทำลายในกระบวนการ แต่มาถึง ด้วยตอนนี้ที่มีชื่อเสียงประเภทเดียวที่ไม่เพียง แต่ให้วาฟเฟิลแรงฉุดที่ดีแต่ก็ยังเบากว่ารองเท้าแบบดั้งเดิม หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีของเขาที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐโอเรกอนและการให้บริการในกองทัพสหรัฐ ฟิล ไนท์ เข้าโปรแกรม MBA ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดหนึ่งผู้ประกอบการเรียนเขาต้องมากับความคิดทางธุรกิจ ดังนั้น เขาต้องทำรายงานเกี่ยวกับวิธีการทำให้นำผู้ผลิตรองเท้ากีฬาอาดิดาส เพื่อถามเขาขึ้นมาคือ " กีฬาญี่ปุ่นรองเท้าทำให้เยอรมันกีฬารองเท้าสิ่งที่กล้องญี่ปุ่นทำอะไรกับกล้องเยอรมัน ? " 1 ในเวลานั้น
รองเท้าแข็งแรงได้มาตรฐานทองพวกเขายังมีราคาแพง และหายากในสหรัฐฯ หลังจากความพยายามล้มเหลวหลายความสนใจของผู้ผลิตรองเท้าญี่ปุ่น , ฟิล ไนท์ก็สามารถที่จะนัดหยุดงานข้อตกลงการจัดจำหน่ายกับรองเท้าลายเสือ หลังจากส่งแรกที่เขามาถึงในสหรัฐอเมริกา , ฟิล ไนท์ส่งบางส่วนของรองเท้าวิ่งของเขา อดีตโค้ช บิล บาวเวอร์แมน , หวังที่จะทำให้การขาย ด้วยความประหลาดใจบิล บาวเวอร์แมน กล่าวว่า เขามีความสนใจในการเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ และสนับสนุนนวัตกรรมความคิดของเขาเกี่ยวกับวิธีการปรับปรุงรองเท้า รวมทั้งยังออกแบบ กับการลงทุนของ $ 500 แต่ละ และการจับมือ ทุนเริ่มต้น บนพื้นฐานของสตริงที่ประสบความสำเร็จของนวัตกรรมรวมถึง Nike อากาศโดย 1979 บริษัทจับมากกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ส่วนแบ่งการตลาดสำหรับรองเท้าวิ่งในสหรัฐอเมริกา ปีต่อมา , Nike ไปสาธารณะ ในปี 1984 ไมเคิลจอร์แดน , Nike ลงนามที่พิจารณามากที่สุดของเวลาทั้งหมดกับการเล่นบาสเกตบอลเป็นประวัติการณ์ดอลลาร์ multimillion การรับรองการจัดการแทนที่จะกระจายงบประมาณการตลาดอย่างกว้างขวางมากขึ้นเป็นเรื่องธรรมดาในอุตสาหกรรมกีฬาที่ Nike ได้ย้ายนอกรีตที่จะใช้จ่ายโดยทั่วไปของงบประมาณทั้งหมด สำหรับกีฬาที่เฉพาะเจาะจงในนักกีฬาดาวเดียว Nike ขอสปอนเซอร์อนาคตซุปเปอร์สตาร์ที่รวบรวมเรื่องราวความสำเร็จยากเรื่องราวของไมเคิล จอร์แดน ที่เขาถูกตัดออกจากทีมบาสเกตบอลโรงเรียนมัธยมของเขาเท่านั้นที่จะกลายเป็นผู้เล่นบาสเกตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคย ในปี 1990 และ 2000 , Nike ยังคงสนับสนุนและสนามกีฬา เช่น แมเรียน โจนส์ เป็น Kobe Bryant ในกีฬาบาสเกตบอล ด้วยความช่วยเหลือของกว้าดาราใหญ่ ไนกี้ยังสามารถย้ายในกีฬาที่แตกต่างกันและซุปเปอร์สตาร์ของพวกเขา ,
c