The epidemiology of the human immun

The epidemiology of the human immunodeficiency virus (HIV) infection has evolved to affect all ages, genders, and races. There is a growing proportion of HIV-infected individuals over the age of 50. The cumulative number of AIDS (acquired immunodeficiency syndrome) cases in adult aged of 50 years or older has increased 5-fold between 1990 and 2001, growing from 16,288 to 90,513. New AIDS cases among people over the age of 50 have been steadily increasing during that period and are now approaching 20%, while those among people from age 30 to 39 are decreasing. In 2004, an estimated 23% of persons living with HIV or AIDS were over the age of 50. With increasing numbers of new cases among older people and improved survival in HIV-infected individual with effective antiretroviral treatment, it is projected that by the year 2015, the proportion of those infected with HIV older than age 50 will increase to 50%. Although aging among HIV-infected patients has rarely been the focus of research in developing countries, the number of older HIV-infected patients is likely to increase in those areas as antiretroviral treatment becomes more available over the next few decades.
Older HIV-infected patients are often underrepresented in clinical trials evaluating antiretroviral agents. Although the study inclusion criteria may not incorporate an age restriction, the median age of the treatment-naive subjects in recently published clinical trials is mostly in the mid to late 30s. This makes it difficult to generalize the efficacy and safety data for older HIV-infected patients.
This review will focus on issues related to the use of antiretroviral agents in older HIV-infected patients and various factors that may be associated with altered pharmacokinetics in older individuals.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีพัฒนาวิทยาการระบาดของเชื้อไวรัสเอชไอวีของมนุษย์ (เอชไอวี) จะส่งผลกระทบต่อทุกวัย ผสานระหว่างเพศทั้ง และการแข่งขัน มีสัดส่วนเติบโตบุคคลที่ติดเชื้อเอชไอวีอายุ 50 มากกว่า มีเพิ่มจำนวนสะสมของกรณีโรคเอดส์ (เอชไอวีได้รับอาการ) ในผู้ใหญ่อายุ 50 ปี หรือมากกว่า 5-fold ระหว่าง 1990 และ 2001 การเจริญเติบโตจาก 16,288 เพื่อ 90,513 ใหม่ช่วยกรณีคนอายุเกิน 50 ได้รับเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องที่ และตอนนี้กำลัง 20% ในขณะที่ผู้คนจากอายุ 30-39 จะลดลง ในปี 2004 ประมาณ 23% ของคนที่อาศัยอยู่กับเอชไอวีหรือเอดส์ได้อายุ 50 มากกว่า ด้วยการเพิ่มจำนวนของกรณีและปัญหาใหม่ในหมู่คนสูงอายุและอยู่รอดดีขึ้นในบุคคลที่ติดเชื้อเอชไอวีด้วยการรักษาด้วยประสิทธิภาพ มันจะคาดการณ์ว่า ภายในปี 2015 สัดส่วนของผู้ติดเชื้อเอชไอวีที่อายุมากกว่าอายุ 50 จะเพิ่มขึ้นเป็น 50% แม้อายุในผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีไม่ค่อยมีจุดเน้นของการวิจัยในประเทศ จำนวนผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีเก่าเป็นแนวโน้มที่จะเพิ่มในพื้นที่ดังกล่าวเป็นการรักษาด้วยจะมีเพียงไม่กี่ทศวรรษถัดไปผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีรุ่นเก่าโดยทั่วไปมักจะ underrepresented ในคลินิกประเมินตัวแทนด้วย แม้ว่าเกณฑ์รวมศึกษาอาจรวมการจำกัดอายุ อายุเรื่องขำน่ารักษาในคลินิกเพิ่งประกาศเป็นส่วนใหญ่ในที่กลางกับปลาย 30s ซึ่งทำให้ยากที่จะทั่วไปข้อมูลประสิทธิภาพและความปลอดภัยสำหรับผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีรุ่นเก่าบทความนี้จะเน้นประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการใช้ตัวแทนด้วยในผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีเก่าและปัจจัยต่าง ๆ ที่อาจเกี่ยวข้องกับเภสัชจลนศาสตร์ที่เปลี่ยนแปลงในบุคคลเก่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ระบาดวิทยาของการติดเชื้อไวรัสภูมิคุ้มกันบกพร่องของมนุษย์ ( HIV ) มีวิวัฒนาการที่จะส่งผลกระทบต่อทุกเพศทุกวัยเพศและเชื้อชาติ มีสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นของผู้ติดเชื้อเอชไอวีกว่า 50 ปี จำนวนสะสมของโรคเอดส์ ( ภูมิคุ้มกันบกพร่อง ) กรณีในผู้ใหญ่อายุ 50 ปีขึ้นไป เพิ่มขึ้นผู้อื่นระหว่าง 1990 และปี 2001 เติบโตจาก 16288 เพื่อ 90513 .ใหม่กรณีโรคเอดส์ในหมู่คนอายุ 50 ได้รับการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงนั้น และตอนนี้ใกล้ 20% ในขณะที่ในหมู่คนอายุ 30 ถึง 39 จะลด ในปี 2004 ประมาณ 23 % ของผู้ติดเชื้อเอชไอวี หรือ เอดส์ มากกว่า 50 ปีกับตัวเลขที่เพิ่มขึ้นของรายใหม่ในหมู่คนรุ่นเก่าและปรับปรุงการอยู่รอดในผู้ติดเชื้อเอชไอวีรายบุคคลกับการรักษาที่มีประสิทธิภาพ มันเป็นที่คาดการณ์ว่าภายในปี 2015 , สัดส่วนของผู้ติดเชื้อเอดส์ แก่กว่าอายุ 50 จะเพิ่มขึ้น 50% ถึงแม้ว่าอายุของผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีไม่เคยได้รับการมุ่งเน้นการวิจัยในการพัฒนาประเทศจำนวนของผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีที่มีอายุมากกว่ามีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นในพื้นที่เหล่านั้นเป็นยาต้านไวรัส จะกลายเป็นใช้ได้มากขึ้นกว่าสองสามทศวรรษ
แก่ผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีมักจะมีบทบาทในคลินิกประเมินการตัวแทน แม้ว่าการศึกษารวมเกณฑ์อาจไม่รวมอายุการ จำกัด ,ค่ามัธยฐานของอายุของกลุ่มตัวอย่างในการซื่อเพิ่งเผยแพร่คลินิกส่วนใหญ่ในช่วงกลางถึง 30 สาย นี้ทำให้ยากที่จะอนุมานประสิทธิผลและความปลอดภัยของข้อมูลให้แก่ผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี .
รีวิวนี้จะมุ่งเน้นในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการใช้ยาต้านไวรัสในผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวี ตัวแทนเก่าและปัจจัยต่าง ๆที่อาจเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางเภสัชจลนศาสตร์ในคนรุ่นเก่า