In high school, I began to tire of

In high school, I began to tire of the pressure placed on me by my family and their high

expectations. I gradually stopped my extra-curricular activities, including music and art lessons,

and chose to work instead. I graduated at the top of my class, although I wasn’t

valedictorian—perhaps because I didn’t want to give my overbearing family the satisfaction. And

then I chose a large public university a lot farther from home than the small private college my

parents hoped I’d attend. I wanted to be a small fish in a big pond for a change.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในโรงเรียนมัธยม เริ่มล้าแรงดันไว้บนผม โดยครอบครัวและผู้สูง ความคาดหวัง ค่อย ๆ หยุดกิจกรรมเสริมของฉัน รวมบทเพลงและศิลปะ และเลือกทำงานแทน จบการศึกษาในชั้นเรียนของฉัน แม้ว่าฉันไม่ได้ valedictorian — บางทีเนื่องจากไม่อยากให้ครอบครัว overbearing ความพึงพอใจได้ และ แล้วผมเลือกมหาวิทยาลัยสาธารณะขนาดใหญ่มาก farther from บ้านมากกว่าโรงเรียนขนาดเล็กส่วนตัวของฉัน พ่อแม่หวังว่า ฉันจะเข้าร่วมประชุม อยากจะเป็นปลาเล็กในบ่อใหญ่มีการเปลี่ยนแปลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในโรงเรียนมัธยมผมเริ่มของความดันลมยางที่วางอยู่บนผมโดยครอบครัวของฉันและสูงของพวกเขาคาดหวัง ผมค่อยๆหยุดกิจกรรมนอกหลักสูตรของฉันรวมทั้งเรียนดนตรีและศิลปะและเลือกที่จะทำงานแทน ผมจบการศึกษาที่ด้านบนของชั้นเรียนของฉัน แต่ฉันไม่ได้ภาคเรียน-บางทีอาจเป็นเพราะผมไม่ต้องการที่จะให้ครอบครัวของฉันเอาแต่ใจความพึงพอใจ และจากนั้นผมเลือกมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีขนาดใหญ่มากไกลออกไปจากบ้านกว่าวิทยาลัยเอกชนขนาดเล็กของฉันหวังว่าพ่อแม่ของฉันเข้าร่วม ฉันอยากจะเป็นปลาเล็กปลาน้อยในบ่อขนาดใหญ่สำหรับการเปลี่ยนแปลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในโรงเรียนมัธยม ฉันเริ่มเบื่อความดันวางอยู่บนผม โดยผมและครอบครัวของพวกเขาสูง

ความคาดหวัง ผมค่อยๆหยุดกิจกรรมของตัวเอง รวมทั้งดนตรีและศิลปะเรียน

และเลือกที่จะทำงานแทน ผมจบที่ด้านบนของชั้นเรียนของฉัน แม้ว่าฉันจะไม่ได้

เป็นตัวแทนนักเรียน บางทีอาจเป็นเพราะผมไม่อยากให้ครอบครัวของผม เอาแต่ใจ ความพึงพอใจ และ

งั้นฉันเลือกมหาวิทยาลัยสาธารณะขนาดใหญ่มาก ไกลจากบ้านกว่าขนาดเล็กส่วนบุคคลที่วิทยาลัยของฉัน

พ่อแม่หวังว่าจะเข้าร่วม ฉันต้องการที่จะเป็นปลาเล็กปลาน้อยในบ่อใหญ่ เพื่อการเปลี่ยนแปลง