Pei’s face is full of anger, and sa

Pei’s face is full of anger, and says, “The Duke Luo Lei is one of the country’s most respected warriors. He’s been in countless battles through his life, and the result is that he founded Ba Huang City. He has a son called Luo Lin. Luo Lin was born a genius. When he was 16, he has already been a well known soldier in the country’s special army school. When he was 17 he became a sky knight, and met few rivals. But, when he reached 19, he suddenly left Ba Huang City, disappointing everyone, including his father, and went to a place where no one is willing to go…”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใบหน้าของพีอีไอเต็มไปด้วยความโกรธ และ ว่า "Luo Lei ดุ๊กเป็นหนึ่งนักรบมากที่สุดของประเทศ เขาได้รับในการต่อสู้นับไม่ถ้วนผ่านชีวิต และผลที่ได้คือ ที่เขาก่อตั้งเมืองบาหวาง เขามีลูก Lin Luo Lin. Luo เรียกว่าเกิดเป็นอัจฉริยะ เมื่อ 16 เคยเป็นทหารรู้จักกันดีในโรงเรียนกองทัพบกพิเศษของประเทศ เมื่อ 17 เขากลายเป็น อัศวินฟ้า และตามคู่แข่งไม่ แต่ เมื่อเขามาถึง 19 เขาก็ซ้ายเมืองหวงบา ชิว ๆ ทุกคน รวมทั้งพ่อ ไปที่ไม่มีใครกล้าไป..."

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ใบหน้าของเป่ยที่เต็มไปด้วยความโกรธและกล่าวว่า "ดยุค Luo Lei เป็นหนึ่งในประเทศที่นักรบยอมรับมากที่สุด เขาได้รับในการต่อสู้ที่นับไม่ถ้วนผ่านชีวิตของเขาและผลที่ได้คือการที่เขาก่อตั้งบาหวางซิตี เขามีลูกชายคนหนึ่งที่เรียกว่าลูหลิน Luo หลินเกิดอัจฉริยะ เมื่อเขาอายุ 16 เขาได้รับอยู่แล้วทหารที่รู้จักกันดีในประเทศของโรงเรียนกองทัพพิเศษ เมื่อเขาอายุ 17 เขาก็กลายเป็นอัศวินท้องฟ้าและได้พบกับคู่แข่งไม่กี่ แต่เมื่อเขาไปถึง 19 เขาก็เหลือบาหวางซิตี, ผิดหวังทุกคนรวมทั้งพ่อของเขาและเดินไปยังสถานที่ที่ไม่มีใครยินดีที่จะไป ... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หน้าเพ่ยเต็มไปด้วยความโกรธ และกล่าวว่า " ดยุค Luo Lei เป็นหนึ่งในประเทศส่วนใหญ่นับถือนักรบ เขาอยู่ในสงครามนับไม่ถ้วน ผ่านชีวิตของเขา และผลที่ได้คือที่เขาก่อตั้งบา งเมือง เขามีลูกชายชื่อ หลัวหลัว หลินหลิน เกิดมาเป็นอัจฉริยะ เมื่อเขาอายุได้ 16 ปี เขาได้ถูกรู้จักกันดีในโรงเรียนทหารกองทัพของประเทศพิเศษ ตอนอายุ 17 เขาได้กลายเป็นท้องฟ้าอัศวินและได้พบกับคู่แข่งน้อย แต่เมื่อเขาไปถึง 19 , เขาก็ทิ้งบาหวางเมืองผิดหวังทุกคน รวมทั้งพ่อของเขา และเดินไปที่ที่ไม่มีใครกล้าไป . . . . . . . "