In a preliminary study, 20 "migrant

In a preliminary study, 20 "migrant" Buddhist parents and children from England participated in semi-structured interviews to compare their home nurture with classroom presentation of Buddhism. In the home Buddhism received more time allocation and was presented mainly by the mother and monks--the content being that of "perpetuating structures", often in an ethnic mother tongue and with ethos permeating all aspects of life. In school, by contrast, Buddhism was allocated little or no time, was presented mostly by the teacher--the content being meditation, Precepts and the more material aspects of the tradition--in English and with little in terms of amenable ethos. Dissonance apparent between home and school presentation of Buddhism is compared to similar findings for the Hindu and Sikh communities in Britain, and the need is highlighted for more attention to avoidance of assumptions in content, better use of allocated time and increased involvement of the "migrant" Buddhist faith community. To this end, recommendations are made for further research. (Contains 2 notes.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการศึกษาเบื้องต้น 20 "ข้ามชาติ" พุทธมารดาและเด็กจากประเทศอังกฤษเข้าร่วมในการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างการเปรียบเทียบการฟูมฟักบ้านกับห้องเรียนพระพุทธศาสนา ในบ้านพุทธศาสนาได้รับการปันส่วนเวลาเพิ่มเติม และถูกนำเสนอส่วนใหญ่ โดยแม่และพระสงฆ์ - เนื้อหาถูกที่ "โครงสร้างดำเนิน" มักจะมีชาติพันธุ์ภาษา และ กับร๊อคน้ำซับทุกด้านของชีวิต ในโรงเรียน โดยคมชัด พุทธปันส่วนน้อย หรือไม่มีเวลา ส่วนใหญ่มาจากครู - การทำสมาธิ ศีล และด้านวัสดุเพิ่มเติมประเพณี - ภาษาอังกฤษ และน้อยในแง่ของร๊อคคล้อยตามเนื้อหา เสียงชัดเจนระหว่างบ้านและโรงเรียนที่ไม่ประสานงานนำเสนอของพระพุทธศาสนาถูกเปรียบเทียบกับผลที่คล้ายกันสำหรับชุมชนฮินดูและซิกข์ในสหราชอาณาจักร และจำเป็นต้องเป็นไฮไลต์ความสนใจมากขึ้นหลีกเลี่ยงของสมมติฐานในเนื้อหา ใช้ได้ดีขึ้น เวลาที่ปันส่วนและการมีส่วนร่วมเพิ่มขึ้นของชุมชนความเชื่อพุทธ "ข้ามชาติ" เพื่อการนี้ คำแนะนำจะทำวิจัยต่อไป (ประกอบด้วยหมายเหตุ 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการศึกษาเบื้องต้น 20 "อพยพ" พ่อแม่ที่นับถือศาสนาพุทธและเด็กจากประเทศอังกฤษเข้าร่วมในการสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเพื่อเปรียบเทียบบำรุงบ้านของพวกเขาด้วยการนำเสนอในห้องเรียนของพุทธศาสนา ในบ้านของพระพุทธศาสนาที่ได้รับการจัดสรรเวลามากขึ้นและถูกนำเสนอโดยส่วนใหญ่แม่และพระสงฆ์ - เนื้อหาการที่ของ "โครงสร้างยืนยาว" มักจะเป็นภาษาแม่ของชาติพันธุ์และร๊อคที่มีน้ำซับทุกด้านของชีวิต ในโรงเรียนโดยทางพุทธศาสนาได้รับการจัดสรรน้อยหรือไม่มีเวลาที่ถูกนำเสนอโดยส่วนใหญ่เป็นครู - เนื้อหาการทำสมาธิถูกศีลและสาระสำคัญอื่น ๆ ของประเพณี -​​ ภาษาอังกฤษและมีน้อยในแง่ของความเป็นมิตรคล้อยตาม ความไม่สอดคล้องกันชัดเจนระหว่างบ้านและนำเสนอโรงเรียนของพุทธศาสนาคือเมื่อเทียบกับผลการวิจัยที่คล้ายกันสำหรับชาวฮินดูและซิกข์ในสหราชอาณาจักรและจำเป็นที่จะต้องมีการเน้นให้ความสนใจมากขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงการตั้งสมมติฐานในเนื้อหาของการใช้งานที่ดีขึ้นของเวลาการจัดสรรและการมีส่วนร่วมที่เพิ่มขึ้นของ "แรงงานข้ามชาติ "ชุมชนศรัทธาในพุทธศาสนา ด้วยเหตุนี้คำแนะนำที่จะทำสำหรับการวิจัยต่อไป (มี 2 บันทึก.)